Την τελευταία βδομάδα του Αυγούστου η Ελλάδα υπέστη μια τις από πιο αποτροπιαστικές καταστροφές στην ιστορία της. Η Δυτική και η Νότια Πελοπόννησος, η Νότια Εύβοια, αλλά και ορισμένα προάστια της Αθήνας, καταστράφηκαν ολοσχερώς από πυρκαγιές. Εξήντα πέντε άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους (μια μάνα απανθρακώθηκε μαζί με τα τέσσερα ανήλικα παιδιά της, θυμίζοντας σκηνικό αρχαίας τραγωδίας), αρκετοί ακόμα και τώρα αγνοούνται, χωριά εξαφανίστηκαν από το χάρτη και εκατομμύρια στρέμματα δασικής και αγροτικής γης μεταβλήθηκαν σε στάχτες και αποκαΐδια. Πέρα από την απώλεια (πάρα πολλών) ανθρώπινων ζωών, η καταστροφή που προκάλεσαν οι εμπρηστές θα έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες, που θα αρχίσουν να φαίνονται σε βάθος χρόνου. Ο αφανισμός των δασών θα προκαλέσει γενική αύξηση της θερμοκρασίας, πλημμύρες το χειμώνα, διάβρωση του εδάφους και κατολισθήσεις. Επιπλέον οι κατεστραμμένες περιοχές θα σημαδευτούν από ραγδαία αύξηση της ανεργίας, τεράστια εσωτερική μετανάστευση του ντόπιου πληθυσμού στην Αθήνα ή σε άλλες μεγάλες πόλεις, ενώ ολόκληρη η Ελλάδα θα υποστεί γενική πτώση της αγροτικής παραγωγής, καθώς οι περιοχές αυτές ήταν σημαντικές παραγωγοί λαχανικών, φρούτων και, κυρίως, ελαιόλαδου. Αναμφίβολα λοιπόν πρόκειται για ένα τεράστιο έγκλημα. Ένα έγκλημα όμως που δεν φαίνεται να είναι και τόσο... ακούσιο. Οι περίπου 290 εστίες φωτιάς που ξέσπασαν σε Πελοπόννησο και Εύβοια για κάθε πολίτη καλής πίστης, για κάθε πολίτη ο οποίος δεν έχει (ή δεν επιθυμεί να έχει) «γραμμή» από κόμματα ή κομματίδια, παραπέμπουν ευθέως σε ένα οργανωμένο σχέδιο εμπρησμού. Ποιος έβαλε 290 εστίες φωτιάς; Γριές και γέροι 70-80 χρονών που συνελήφθησαν από τις επίσημες ελληνικές αρχές; Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ), για να κερδίσει πόντους στις εκλογές; Μήπως... αναρχοαυτόνομοι, ξένος δάκτυλος, τρομοκράτες; Μόνο έλληνες του εξωτερικού μπορούν να «χάψουν» τα διάφορα μυθεύματα που ψιθυρίζονται τον τελευταίο καιρό. Όσοι ζουν στην Ελλάδα κατάλαβαν, ένιωσαν, υποψιάστηκαν τι μπορεί να συμβαίνει. Τι συμβαίνει λοιπόν; Ποιος ή ποιοι μπορεί να είχαν συμφέρον να γίνουν στάχτη και αποκαΐδια εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα ελληνικών δασικών εκτάσεων; Μήπως αυτός ή αυτοί που θα αποκόμιζαν και το μέγιστο δυνατό όφελος από μια τέτοια ολοσχερή καταστροφή; Ας εξετάσουμε προσεκτικά όλα τα δεδομένα...
Η Ιονία Οδός
Η κατασκευή νέου αυτοκινητόδρομου στην Πελοπόννησο με την ονομασία «Ιονία Οδός» (συγκεκριμένα το νότιο τμήμα της Ιονίας Οδού, καθώς η Ιονία εκτείνεται επίσης στην Κεντρική και στη Νότια Ελλάδα), που συνδέει τις τέσσερις μεγαλύτερες πόλεις της, Κόρινθο, Πάτρα, Πύργο και Καλαμάτα, εμφανίστηκε ως σχέδιο το 1996, αλλά δεν υλοποιήθηκε αμέσως λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα, οι οποίοι απορρόφησαν το μεγαλύτερο μέρος των κρατικών πόρων. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υποσχέθηκε το 2004 να ξεκινήσει σύντομα την κατασκευή του νέου αυτοκινητόδρομου. Τελικά η κατασκευή του δημοπρατήθηκε τον Ιούλιο του 2007 στις ελληνικές και πολυεθνικές κατασκευαστικές εταιρείες Vinci - Ελλ. Τεχνοδομική - TEV, Άκτωρ, J&P Avax, Hochtief και Αθηνά και είχε δρομολογηθεί να ξεκινήσει αμέσως, με την προοπτική να ολοκληρωθεί το 2011 [i].
Η Ιονία Οδός θα εξασφάλιζε οδική πρόσβαση στις τεράστιες τουριστικές εγκαταστάσεις που κατασκευάζονταν στη δυτική Πελοπόννησο, καθώς και σε εκείνες που σχεδιαζόταν να κατασκευαστούν, και επομένως η ολοκλήρωσή της δεν θα έπρεπε να πάρει περισσότερο από τον απαιτούμενο χρόνο.
Το μόνο πρόβλημα που ανέκυπτε ήταν μερικά «ενοχλητικά» δάση, βιότοποι και οικοσυστήματα, αλλά και ορισμένοι οικολόγοι ή τοπικοί ακτιβιστές. Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Ηλεία Γιώργος Κοντογιάννης δήλωνε το 2004: «Πεποίθηση της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΧΩΔΕ είναι ότι η Ιονία Οδός πρέπει να προχωρήσει με πολύ γρήγορο ρυθμό ώστε να καλυφθούν οι τεράστιες καθυστερήσεις των τελευταίων ετών» [ii].
Η Ιονία είχε αρχικά προγραμματιστεί να περάσει από μέρη υψίστης περιβαλλοντικής σημασίας, όπως η λίμνη Καϊάφα στην περιοχή της Ζαχάρως, η οποία μάλιστα είχε συμπεριληφθεί και στον ευρωπαϊκό περιβαλλοντολογικό κατάλογο Natura 2000, χαρακτηριζόμενη ως περιοχή «υψηλής προστασίας». Όπως μάλιστα επισήμαινε τον Ιούλιο ο πρόεδρος του Συλλόγου Περιβαλλοντικής Προστασίας Ζαχάρως Κώστας Αγραπιδάς: «Ο συνδυασμός χερσαίου και λιμναίου οικοσυστήματος, καθώς και η ταυτόχρονη συνύπαρξή τους με τις αρχαιότητες, τους μυθολογικούς τόπους και την ιαματική πηγή, καθιστά το οικοσύστημα Καϊάφα ένα μοναδικό σύμπλεγμα, το οποίο έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος και τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους».
Παρά τις αφόρητες πιέσεις του ΥΠΕΧΩΔΕ, το νομαρχιακό συμβούλιο Ηλείας, στο οποίο υπάγεται η προαναφερθείσα περιοχή, αρνήθηκε να παραχωρήσει τη λίμνη Καϊάφα για την κατασκευή της Ιονίας Οδού. Σύμφωνα ωστόσο με τους ισχυρισμούς του κ. Αγραπιδά, υπήρχε δυνατότητα εναλλακτικής χάραξης της Οδού, ώστε να μη διέρχεται από την περιοχή. Ενδεχομένως όμως να ήταν μεγαλύτερη σε μήκος (και σε κόστος) [iii]. Τελικά το υπουργείο ενέδωσε στα (αλλεπάλληλα) αιτήματα των κατοίκων και αποφάσισε στις 24 Ιουλίου να ακολουθήσει άλλη χάραξη για την Ιονία, προκειμένου να μη διέρχεται από τη λίμνη και να μη θίγεται έτσι το ευαίσθητο οικοσύστημα της περιοχής [iv].
Ωστόσο τα σχέδια άλλαξαν: μόλις ένα μήνα αργότερα η περιοχή γύρω από τη λίμνη Καϊάφα κάηκε ολοσχερώς. Όλως δε τυχαίως, οι εστίες των περισσότερων πυρκαγιών που ξέσπασαν συμπίπτουν απόλυτα με το αρχικό σχέδιο χάραξης της Ιονίας Οδού...
Αρκεί κανείς να συγκρίνει την εικόνα της φλεγόμενης Πελοποννήσου από δορυφόρο της NASA με το αρχικό σχέδιο της Ιονίας Οδού και θα βγάλει ένα πολύ ενδιαφέρον συμπέρασμα. Τι είδους συμπέρασμα θα είναι αυτό;
Πολύ απλά, το ότι οι κατασκευαστές της Ιονίας Οδού τώρα θα έχουν αντιμετωπίσουν την ελάχιστη δυνατή αντίσταση στην εκμετάλλευση της κατεστραμμένης περιοχής.
«Επενδύσεις» στα αποκαΐδια
Η λίμνη Καϊάφα είχε όμως έλξει το ενδιαφέρον και άλλων «επενδυτών». Το 2003 ο τότε υφυπουργός Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ Δημήτρης Γεωργακόπουλος κατηγορήθηκε ότι πίεζε την Κτηματική Υπηρεσία Ηλείας -απ' όπου και εκλέγεται- να αποχαρακτηρίσει τη λίμνη Καϊάφα από προστατευόμενη περιοχή για να την παραχωρήσει σε μεγάλα τουριστικά τραστ, με σκοπό την ανέγερση ξενοδοχειακών συμπλεγμάτων αλλά και γηπέδων γκολφ.
Ο ίδιος είχε παρουσιάσει μια έκθεση στην οποία προτεινόταν μια επένδυση 150 εκατομμυρίων ευρώ για τον «εκσυγχρονισμό» των ιαματικών λουτρών και την κατασκευή άλλων εγκαταστάσεων στην περιοχή [v]. Παράλληλα, δεν παρέλειπε κάθε λίγο και λιγάκι να αποκαλεί τους οικολόγους που αντιδρούσαν στα σχέδια αυτά «οικοτρομοκράτες» [vi].
Τώρα λοιπόν που ο πανέμορφος αυτός βιότοπος γύρω από τη λίμνη έχει κατακαεί, οι «επενδυτές» (και οι πολιτικοί ατζέντηδές τους) δεν προβλέπεται να αντιμετωπίσουν και πολλά γραφειοκρατικά εμπόδια ή τους ενοχλητικούς «οικοτρομοκράτες» για να την αποχαρακτηρίσουν.
Πέρα όμως από τη λίμνη Καϊάφα, και άλλα μέρη της Δυτικής Πελοποννήσου, μέσα (ή δίπλα) από τα οποία θα περάσει η Ιονία Οδός, θεωρούνται ιδανικά για την ανάπτυξη τουριστικών επιχειρήσεων. Στη Μεσσηνία λ.χ. πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ πρόκειται να επενδυθούν για την κατασκευή έντεκα μεγάλων ξενοδοχειακών συγκροτημάτων πέντε αστέρων, πολυτελών εξοχικών βιλών, μονάδων θαλασσοθεραπείας και σπα, ενός συνεδριακού κέντρου, καθώς και τεσσάρων (τεράστιων) γηπέδων γκολφ. Ο κύριος επενδυτής στην περιοχή αυτή φαίνεται ότι είναι ο εφοπλιστής Βασίλης Κωνσταντακόπουλος, επικεφαλής της εταιρείας Costamare Shipping SA., με έδρα τον Παναμά, αλλά και ισχυροί διεθνείς επιχειρηματικοί όμιλοι. Η πολυεθνική Kempinski, που δραστηριοποιείται κυρίως στη ΝΑ Ασία, πρόκειται να αναλάβει την εκμετάλλευση των μονάδων θαλασσοθεραπείας και σπα, ενώ μεγάλο αμερικανικό γραφείο έχει αναλάβει την εκμετάλλευση των γηπέδων γκολφ [vii]. Ο εν λόγω επιχειρηματίας λέγεται ότι έχει απαλλοτριώσει τεράστιες εκτάσεις αγροτικής γης με ελιές -πολλές φορές χωρίς τη συγκατάθεση των ιδιοκτητών της-, αλλά και εκτάσεις σε περιοχές δίπλα στη λιμνοθάλασσα του Ναβαρίνου (επίσης προστατευόμενη από τη Natura 2000), παραβιάζοντας, όπως ακούγεται, ανοιχτά το νόμο. Τα λιγοστά «γραφειοκρατικά» προβλήματα σε σχέση με τις άδειες από την Αρχαιολογική και τη Δασική Υπηρεσία που παρέμεναν ξεπεράστηκαν το 2005, ύστερα από μια επίσκεψή του στο προεδρικό μέγαρο και τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή...
Παράλληλα ο ίδιος εξασφάλισε επιχορήγηση(!) 45% από το κράτος για τις «επενδύσεις» του [viii]. Και προφανώς τώρα, που μεγάλο μέρος της Μεσσηνίας καταστράφηκε ολοσχερώς από τις πυρκαγιές, θα έχει πλέον τη δυνατότητα να επεκτείνει τις επιχειρήσεις του στις κατεστραμμένες περιοχές, απαλλοτριώνοντας μάλιστα και την απαιτούμενη γη σε εξευτελιστικές τιμές...
Ένα άλλο μέρος στη Δυτική Πελοπόννησο που θεωρούνταν «κελεπούρι» εδώ και καιρό από τους «επενδυτές» είναι το Κατάκωλο Ηλείας. Ως παράδειγμα αναφέρουμε ότι στα τέλη Αυγούστου ο διεθνής επιχειρηματικός όμιλος World Trade Center Group έστειλε τον αντιπρόεδρό του, David Η. Lee, στην Ηλεία να επικυρώσει μια συμφωνία με κρατικούς και τοπικούς παράγοντες για την «ανάπτυξη» της περιοχής [ix].
Αλλά και για την περιοχή γύρω από την αρχαία Ολυμπία είχαν γίνει συζητήσεις πιθανής τουριστικής εκμετάλλευσης. Πλήθος εγχώριων και ξένων «επενδυτών» είχαν προτείνει την αξιοποίηση του περιβάλλοντος χώρου με το να χτιστούν σύγχρονα στάδια, ξενοδοχεία και άλλες εγκαταστάσεις. Επίσης είχαν προτείνει ακόμα και τη χρήση για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων [x]. Ένας από τους λόγους για τους οποίους μέχρι τώρα δεν μπορούσε να γίνει εφικτή η εφαρμογή αυτών των σχεδίων ήταν ότι η περιβάλλουσα περιοχή απλώς τύχαινε να είναι δάσος. Μετά τη φωτιά ωστόσο, την Ολυμπία δεν την περιβάλλει πια δάσος. Το εμπόδιο αυτό έπαψε να υφίσταται...
Κατά τα άλλα, είναι τοις πάσι γνωστό ότι η Δυτική Πελοπόννησος έχει μερικές από τις πιο μαγευτικές ακτές σε όλη τη χώρα. Αρκετοί επίσης γνωρίζουν ότι οι κάτοικοί της είναι από αρχαιοτάτων χρόνων παραδοσιακά προσηλωμένοι στις ιδιοκτησίες τους και ουδέποτε θα επιθυμούσαν να αντίκριζαν μια μέρα τη γη τους να την εκμεταλλεύονται τουριστικά πολυεθνικές «αναπτυξιακές» εταιρείες.
Έχοντας λοιπόν γνώση αυτού του στοιχείου οι τουριστικοί «επενδυτές», αντιλαμβάνονταν ότι για να μπορέσουν να εκμεταλλευτούν την περιοχή έπρεπε πρώτα να καταστραφεί οποιαδήποτε πιθανή αντίδραση στα σχέδιά τους.
Ο ρόλος των Γερμανών
Ο Ταΰγετος και ο Πάρνωνας κάηκαν. Ποιος μπορεί να είχε συμφέρον να καούν τα βουνά;
Στις παρακείμενες τοπικές κοινωνίες ήταν από καιρό τοις πάσι γνωστό ότι ισχυρός γερμανικός όμιλος συμφερόντων επιθυμούσε διακαώς να κατασκευάσει πάνω στα δύο αυτά όρη χιονοδρομικά κέντρα και σαλέ. Οι Γερμανοί ενδιαφέρονταν επίσης και για την εκμετάλλευση του Γράμμου στη Βόρεια Ελλάδα, ο οποίος κάηκε μερικώς τον Ιούλιο...
Το γερμανικό κεφάλαιο ήταν παράλληλα δραστήριο στη Δυτική Πελοπόννησο και στην Εύβοια, αγοράζοντας τεράστιες εκτάσεις γης είτε μέσω ιδιωτών είτε μέσω offshore εταιριών. Μία από τις ανάδοχες γερμανικές εταιρίες για την κατασκευή της Ιονίας Οδού, η Hochtief, ανήκει στον κ. Καϊτέλ.
Το γεγονός ότι ο τελευταίος είναι γιος του ομώνυμου και διαβόητου στρατηγού των ναζιστών δεν φαίνεται να βαρύνει και πολύ στη συνείδηση των αρμοδίων: οι περισσότεροι εξάλλου απ' αυτούς είχαν από καιρό αντιληφθεί, νομοτελειακά και με μια δόση μοιρολατρίας, ότι ο γερμανικός ιμπεριαλισμός μπορεί να απέτυχε να υποτάξει την Ελλάδα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, τα κατάφερε όμως το 2007. Χωρίς στρατιωτικές εισβολές, τανκς και βαρέα όπλα, μόνο με μερικές φωτιές, με πακτωλό μάρκων και με τη βοήθεια των σύγχρονων δοσιλόγων, των σύγχρονων ταγμάτων ασφαλείας: των κεντρικών και τοπικών αρμοδίων της δημόσιας διοίκησης.
Δεν θα 'πρεπε ίσως εδώ να αγνοηθεί και ο -επίσης σημαντικός- ρόλος Βρετανών και Αμερικανών. Έχοντας σχεδόν «καταλάβει» την Κέρκυρα και την Κρήτη με ξενοδοχεία και γήπεδα γκολφ, άρχισαν να ορέγονται και την Πελοπόννησο. Έτσι, αγόρασαν τεράστιες εκτάσεις γης και τώρα ετοιμάζονται να τις «αξιοποιήσουν» τουριστικά.
Το λόμπι του γκολφ
Ένα από τα ισχυρότερα μπλοκ συμφερόντων -αν όχι το ισχυρότερο- από αυτά που επιθυμούν διακαώς την τουριστική «ανάπτυξη» των ελληνικών ακτών είναι κι εκείνο των κατασκευαστών γηπέδων γκολφ. Η τεραστίου μεγέθους περιβαλλοντική καταστροφή που θα προκαλέσει η κατασκευή τέτοιων γηπέδων (από τη σπατάλη νερού, τη χρήση μεγάλων ποσοτήτων λιπασμάτων και τη διατάραξη των παρακείμενων οικοσυστημάτων) δεν φαίνεται να απασχολεί και πολύ την κυβέρνηση. Τουναντίον, κάνει ό,τι είναι δυνατόν προκειμένου να παραχωρηθούν τεράστιες εκτάσεις γης της υπαίθρου σε «επενδυτές» γκολφ.
Έτσι, ο υπουργός Δημόσιων Έργων Γιώργος Σουφλιάς δήλωνε το Μάιο του 2007 σχετικά με το ζήτημα των γηπέδων γκολφ: «Η Ελλάδα έχει μόνο(!) έξι γήπεδα, ενώ η Γαλλία πάνω από 500, η Ιταλία πάνω από 200, η Ισπανία πάνω από 300 και η Πορτογαλία 36». Παράλληλα άλλο υψηλόβαθμο στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος, ο υφυπουργός Οικονομικών Πέτρος Δούκας, που όλως τυχαίως είναι και πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Γκολφ, είχε δηλώσει δημόσια το 2005: «Είναι αναγκαία(!) πολύ περισσότερα γήπεδα γκολφ».
Επιπλέον αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι και η αξιωματική αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ, πριν από τις εκλογές του 2004, υποστήριζε την επέκταση της βιομηχανίας γκολφ στην Ελλάδα, ενώ μετά τις εκλογές, τις οποίες έχασε, δεν αντιπολιτεύτηκε καθόλου την πολιτική της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας στο θέμα αυτό [xi].
Κατά τα άλλα, όλες οι περιβαλλοντικές μελέτες και εκθέσεις, που προειδοποιούσαν για την καταστροφή που θα προκαλούσαν τα γήπεδα γκολφ, αγνοήθηκαν παντελώς.
«Ποιος παρακάμπτει μελέτες για χάρη της τουριστικής ανάπτυξης;» διαμαρτυρόταν έντονα τότε η Ελένη Μπριασούλη, καθηγήτρια στο τμήμα Γεωγραφίας του Πανεπιστήμιου Αιγαίου. «Νομίζουν ότι θα γεμίσουν έτσι τα ξενοδοχεία; Το 70% του παγκόσμιου τουρισμού χειραγωγείται από έναν οργανισμό ( σ.σ.: Παγκόσμιος Οργανισμός Τουρισμού). Αυτοί προωθούν το σύμπλεγμα του γκόλφερ και εκβιάζουν κι εμάς να αποδεχτούμε αυτό το μοντέλο. Έτσι έγινε και με τις πισίνες». Ποιο σύμπλεγμα τουρίστα εννοούσε ακριβώς η Ελένη Μπριασούλη; «Το μοντέλο αυτό του τουρισμού είναι ο ξένος που έρχεται και τα κάνει ό-λ-α μέσα στην τουριστική εγκατάστασή του. Δεν βγαίνει έξω, δεν καταναλώνει τίποτα ντόπιο! Και φυσικά τα πάντα παράγονται και κατασκευάζονται από μεγάλες εταιρείες» [xii].
Η μεγάλη ακτογραμμή της Δυτικής Πελοποννήσου φάνταζε ιδανική για την ανέγερση γηπέδων γκολφ. Από το 2005 κιόλας, η Διεθνής Ομοσπονδία Γκολφ ήταν ιδιαίτερα αισιόδοξη ότι το 2006 και 2007 θα γινόταν το μεγάλο «μπαμ» για το γκολφ [xiii].
Υπήρχε όμως ένα κώλυμα. Ποιο ήταν αυτό; Μέχρι στιγμής ντόπιοι και οικολόγοι αγωνίζονταν σκληρά εναντίον αυτής της «προοπτικής». Τώρα όμως που οι κατεστραμμένες από την πυρκαγιά περιοχές δεν έχουν περιβαλλοντική αξία, αυτό το «μπαμ» δεν προβλέπεται να συναντήσει και πολύ μεγάλη αντίσταση...
Και σαν να μην έφτανε όλο αυτό, ο ίδιος ο Πέτρος Δούκας εμφανίστηκε στην τηλεόραση δυο μέρες μετά την καταστροφή και προσπάθησε να... απαλύνει τον πόνο των κατοίκων των πληγεισών περιοχών με την υπόσχεση ότι ένα μεγάλο αναπτυξιακό τουριστικό σχέδιο (κατασκευή γηπέδου γκολφ...) θα αρχίσει να υλοποιείται αμέσως!
Τα δε ΜΜΕ, κρατικά και ιδιωτικά, παρουσίαζαν το σχέδιο αυτό ως «ευεργεσία»...
Συνενοχή κυβέρνησης και αντιπολίτευσης
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, από το 2004 που ανέλαβε την εξουσία, αφιέρωσε εαυτόν στην κατεύθυνση της τουριστικής «αξιοποίησης» της ελληνικής υπαίθρου και των ακτών της, με σκοπό να αυξηθεί η ετήσια εισροή τουριστών στην Ελλάδα.
«Υπάρχουν ένα εκατομμύριο Ευρωπαίοι που ενδιαφέρονται να αγοράσουν θερινή κατοικία στην Ελλάδα» ήταν ένα από τα κύρια επιχειρήματα των κυβερνητικών αξιωματούχων, οι οποίοι συνήθιζαν να αναφέρονται στον τουρισμό ωσάν να είναι η «βαριά βιομηχανία της Ελλάδας» [xiv].
Ως εκ τούτου, το υπουργεία Δημόσιων Έργων και Τουρισμού επεξεργάστηκαν ένα σχέδιο τουριστικής «ανάπτυξης», υπό την ονομασία «Νέο Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό», το οποίο φυσικά προσέφερε αφειδώς γη και ύδωρ στα τουριστικά καρτέλ. Σύμφωνα με το προαναφερθέν σχέδιο, ένας «επενδυτής» μπορεί να αγοράσει γη οπουδήποτε και απλώς ονομάζοντας την επένδυσή του «τουριστική» να πάρει γενναία επιδότηση και να χτίσει τέσσερις φορές περισσότερη έκταση από όση ένας ιδιώτης - με τον όρο βέβαια να πουλήσει το 70% των κατοικιών σε ιδιώτες και να λειτουργήσει το υπόλοιπο 30% ως ξενοδοχείο.
Έχει επίσης τη δυνατότητα να χτίσει σε περιβαλλοντικά προστατευόμενες περιοχές ή βραχονησίδες, αρκεί να τις ονομάσει «τουριστικές»! Μήπως φαντάζει ολίγον τι τριτοκοσμική αυτή η κατάσταση;
Όχι αδίκως, αν λάβουμε υπόψη ότι τέτοιου είδους καταστάσεις συμβαίνουν σε χώρες όπου παρατηρείται παντελής απουσία Εθνικού Κτηματολογίου και Δασολογίου, τα οποία θα κατοχύρωναν τις δασικές εκτάσεις και τους βιοτόπους και θα έκοβαν τυχόν πιθανές «ορέξεις» [xv].
Και η Ελλάδα, αν και έχει λάβει από την ΕΕ τα αναγκαία κονδύλια, δεν έχει προχωρήσει ακόμα στην εκπόνησή του...
Ωστόσο, προκειμένου αυτό το σχέδιο «ανάπτυξης» να είναι απόλυτα επιτυχές, έπρεπε να λάβει χώρα και μια γενικότερη αναθεώρηση της χωροταξίας στην Ελλάδα. Εν ολίγοις να μπορούν να δοθούν άδειες εκχέρσωσης δασικών εκτάσεων.
Έτσι, το 2007 η κυβέρνηση εισηγήθηκε στη Βουλή μια συνταγματική αναθεώρηση σύμφωνα με την οποία το Άρθρο 24 (εγγυάται την πλήρη απαγόρευση οικοδόμησης σε δασικές εκτάσεις) πρακτικά καταργούνταν. Η αξιωματική αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ καταδίκασε έντονα την αναθεώρηση και παρεμπόδισε την επικύρωση της αναθεώρησης, αποσύροντας μάλιστα και τους βουλευτές του από την ψηφοφορία. Λίγα χρόνια πριν, είχε εξελιχθεί η ίδια σκηνή, αλλά με... ανάποδους ρόλους: το 2003, που το ΠΑΣΟΚ κατείχε την εξουσία, προσπάθησε να περάσει πανομοιότυπη μεταρρύθμιση, αλλά η αξιωματική αντιπολίτευση της Νέας Δημοκρατίας αρνήθηκε να την υποστηρίξει...
Το Άρθρο 24 τελικά δεν καταργήθηκε, οι υποψήφιοι εμπρηστές όμως έπαιρναν το πρώτο «πράσινο φως» για να αρχίσουν να υλοποιούν τα σχέδιά τους.
Παράλληλα, το υφυπουργείο Περιβάλλοντος, που τυγχάνει να υπάγεται στο υπουργείο Δημόσιων Έργων και είναι υπεύθυνο για την απορρόφηση των κρατικών κονδυλίων ως προς την προστασία δασών και βιοτόπων, μόνο ενέργειες προς όφελος του περιβάλλοντος δεν έκανε. Τα περισσότερα από τα -ήδη πενιχρά- κονδύλια για την περιβαλλοντική προστασία τα έστελνε πίσω(!) στο υπουργείο Δημόσιων Έργων, για να υποστηριχτούν διάφορα υπό κατασκευήν έργα. Η μόνιμη επωδός που ψιθυριζόταν σαν δικαιολογία για αυτό ήταν: «Το Υφυπουργείο Περιβάλλοντος δεν είναι σε θέση να τα αξιοποιήσει όλα» [xvi]...
Και ένας άλλος όμως παράγοντας φαίνεται ότι βάρυνε καταλυτικά στο πρόσφατο ολοκαύτωμα: ο παραγκωνισμός της Πυροσβεστικής. Το υπουργείο Δημόσιας Τάξης, στη δικαιοδοσία του οποίου υπάγεται η εν λόγω υπηρεσία, δεν προχώρησε στις απαιτούμενες προσλήψεις προσωπικού, προτιμώντας να προσλάβει χιλιάδες νέους αστυνομικούς (πιο αναγκαίους, φαίνεται...) αλλά και... αγροφύλακες.
Επιπλέον, σύμφωνα με πληροφορίες μέσα από το Πυροσβεστικό Σώμα, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Βύρων Πολύδωρας έσπευσε να μεταθέσει αξιωματικούς που ήταν μέλη του κυβερνώντος κόμματος σε θέσεις-κλειδιά, οι οποίοι δυστυχώς αποδείχτηκαν αν όχι παντελώς ανίκανοι, τουλάχιστον ανεπαρκείς, στην αντιμετώπιση των πολυάριθμων πυρκαγιών που εκδηλώθηκαν [xvii]. Παράλληλα το υπουργείο φρόντισε να αχρηστεύσει εντελώς και το ρόλο της Δασικής Υπηρεσίας στη δασοπυρόσβεση, παραχωρώντας τον αμιγώς στην Πυροσβεστική, σε μια υπηρεσία που δεν γνώριζε πώς να προσανατολιστεί μες στα δάση αν δεν υπήρχε επαρκής χαρτογράφηση...
Η ώρα είχε πια φτάσει
Τα τουριστικά καρτέλ είχαν από νωρίς «διαγνώσει» όλη αυτήν την ατμόσφαιρα ανεπάρκειας. Και ενθαρρυμένα από το εκρηκτικό κοκτέιλ «υψηλότατες θερμοκρασίες - ισχυροί άνεμοι» των τελευταίων ημερών, διαισθάνθηκαν ότι ήρθε η ώρα τους...
Δεν έμενε πια τίποτα άλλο παρά να βρεθούν και οι φυσικοί αυτουργοί (ίσως οικονομικά εξαθλιωμένοι, με ελαφρώς ελαστική συνείδηση, μετανάστες, τοπικοί παρίες ή γενικώς φτωχοδιάβολοι ή ακόμα -ποιος ξέρει;- και έμμισθοι πράκτορες), των οποίων οι τραπεζικές καταθέσεις θα αυξάνονταν με μερικές χιλιάδες ευρώ. Την κατάλληλη στιγμή τα εμπρηστικά σχέδια μπήκαν σε πλήρη εφαρμογή...
Αποδιοπομπαίοι τράγοι
Μόλις μαίνονταν οι πρώτες φωτιές, όλοι πίστεψαν ότι επρόκειτο για τους συνήθεις οικοπεδοφάγους που καίνε κομμάτια δασικών εκτάσεων κάθε χρόνο με σκοπό να χτίσουν μετά σ' αυτές. Όταν όμως ξέσπαγαν ολοένα και νέες φωτιές, που στην κυριολεξία κατέκαψαν ολόκληρα χωριά και σκότωσαν δεκάδες ανθρώπους, πολλοί άρχισαν να υποψιάζονται ότι κάτι σάπιο συμβαίνει στο Βασίλειο της Δανιμαρκίας...
Ήταν εμφανές ότι η Ελλάδα δεχόταν επίθεση. Αυτό το πρόσεξε και η κυβέρνηση. Από ποιους όμως; Έπρεπε να βρεθεί γρήγορα ο φταίχτης. Κα ι εφόσον η Πυροσβεστική και η πολιτική της ηγεσία αποδείχθηκαν παντελώς ανίκανες, η ΝΔ επιχείρησε να αξιοποιήσει τον όλεθρο που προκάλεσαν τα καρτέλ προς... όφελός της!
Δύο μέρες μετά την πύρινη κόλαση, ο Πρωθυπουργός, ακολουθώντας παραινέσεις επικοινωνιακών του συμβούλων, εμφανιζόταν στην τηλεόραση φορώντας ένα απλό μπουφάν (όπως ο αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους αμέσως μετά την 11η Σεπτεμβρίου) και δήλωνε ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει «οργανωμένη τρομοκρατική απειλή».
Και αν ο ίδιος ούτε καν διανοήθηκε να κατονομάσει δημοσίως τους αληθινούς τρομοκράτες, των οποίων την ταυτότητα προφανώς γνωρίζει, κυβερνητικά μεγαλοστελέχια έβγαιναν υπογείως και κατάγγελναν είτε πασοκικές συνωμοσίες είτε δάκτυλο ξένης χώρας... Ορισμένοι μάλιστα έφτασαν μέχρι το (φαιδρότατο) σημείο να υπονοήσουν ότι τις πυρκαγιές τις έβαλαν άτομα του αναρχοαυτόνομου χώρου, «για να αποσταθεροποιήσουν τη Δημοκρατία»!
Τα δε προσκείμενα στην κυβέρνηση ΜΜΕ επινοούσαν κάθε μ νέους «εχθρούς»: Τούρκους, Αλβανούς, Σκοπιανούς.
Από την άλλη, το ΠΑΣΟΚ έσπευσε αμέσως να καταδικάσει όλα αυτά τα σενάρια, σαν θεωρίες συνωμοσίας, αλλά, μην μπορώντας (ή μη θέλοντας) να κατονομάσει το ποιος μπορεί να είναι αυτός που βάζει... 290 εστίες φωτιάς ταυτοχρόνως φρόντισε να ρίξει όλο το φταίξιμο στην κυβέρνηση κατηγορώντας την για ανικανότητα. Η αντιπαράθεση του ΠΑΣΟΚ με τα πανίσχυρα τουριστικά καρτέλ ίσως άλλωστε να του κόστιζε μεγάλες μερίδες ψηφοφόρων στις επικείμενες εκλογές...
Εν τω μεταξύ η Αστυνομία και οι υπαγόμενες σ' αυτήν μυστικές υπηρεσίες έδειξαν ότι θα έκαναν τα αδύνατα δυνατά για να εντοπιστούν οι αυτουργοί του εγκλήματος. Αποτέλεσμα; Η σύλληψη μιας ηλικιωμένης γυναίκας στη Ζαχάρω για πρόκληση πυρκαγιάς ενώ μαγείρευε στην αυλή της, ενός Αλβανού μετανάστη που επαγγέλθηκε παραπλανητικά ότι είχε βάλει φωτιές με σκοπό να εκδικηθεί τους Έλληνες εργοδότες που τον είχαν κακομεταχειριστεί, αλλά και ενός 62χρονου με ψυχολογικά προβλήματα, παλιού στελέχους του ΠΑΣΟΚ ( σ.σ.: βρέθηκε επιτέλους ο ένοχος!), που συνελήφθη στην Αρεόπολη Λακωνίας και ο οποίος εξαναγκάστηκε, όπως αργότερα έγινε γνωστό, να ομολογήσει ότι ήταν ένας από τους εμπρηστές [ xviii]...
Πολλοί άρχισαν να αναρωτιούνται μήπως στην περίπτωση αυτή η Αστυνομία δεν δρούσε κατ' ανάγκην με τη (γνωστή) ανικανότητά της, αλλά ίσως να της είχε ανατεθεί μια αποστολή θόλωσης των νερών...
Ο τραγικός επίλογος
Μέρα με τη μέρα, όσο βγαίνουν όλο και περισσότερα στοιχεία στη δημοσιότητα, καθίσταται ολοένα και πιο εμφανής ο «ύποπτος» ρόλος των τουριστικών καρτέλ σ' αυτήν την υπόθεση.
Όλη δε η Πελοπόννησος βοά πια ότι τουριστικά μπλοκ της Δ. Ευρώπης (και της Αμερικής), με τη συνεργασία Ελλήνων επιχειρηματικών αντιπροσώπων και την ανοχή ντόπιων πολιτικών, από καιρό προσπαθούν να μετατρέψουν την περιοχή τους σε τεράστιο τουριστικό θέρετρο για πλούσιους Ευρωπαίους (και Αμερικανούς) και τους κατοίκους της σε σερβιτόρους.
Αν όμως σκόπευαν να την αξιοποιήσουν, γιατί να φτάσουν στο σημείο να την... κάψουν;
Την απάντηση μας τη δίνει, πάλι, η ίδια η Πελοπόννησος, οι... ιθαγενείς της οποίας δεν έδειχναν και πολύ σύμφωνοι σ' ένα τέτοιο σχέδιο. Το μόνο που δεν ήθελαν οι Πελοποννήσιοι θα ήταν να ξυπνήσουν μια μέρα και να δουν εκποιημένη τη γη τους, κοψοχρονιά, σε μια πολυεθνική και τους εαυτούς τους σε ρόλο σύγχρονων ειλώτων.
Ασκήθηκαν λοιπόν πιέσεις - οικονομικές και άλλου τύπου. Κι αυτές όμως δεν απέδωσαν. Και όταν πια κρίθηκε ότι όλες οι προσπάθειες ναυάγησαν, ένα πράγμα μόνο φαινόταν ότι θα έσωζε τα σχέδια των «επενδυτών»: μια τυχαία πύρινη λαίλαπα...
Η οποία ήρθε.
Μέχρι στιγμής, τα ευρωαμερικανικά καρτέλ φαίνεται ότι έχουν πετύχει το στόχο τους: ερήμωσαν ένα μεγάλο κομμάτι της Ελλάδας.
Θα καταφέρουν να ερημώσουν και την υπόλοιπη χώρα;
Ο μόνος που μπορεί να απαντήσει σ' αυτό είναι ο ίδιος ο (πληγείς) λαός:
Θα ξαναπάρει στα χέρια του τη γη που του ανήκει ή θα παραδοθεί αμαχητί στις τουριστικές βιομηχανίες που έ-ρ-χ-ο-ν-τ-α-ι οσονούπω σε Ολυμπία, Ζαχάρω, Ταΰγετο και Πάρνωνα;
Αυτός θα αποφασίσει...
[i]Έτοιμος μέχρι το καλοκαίρι του 2011 ο αυτοκινητόδρομος Κορίνθου - Πατρών - Πύργου,GoWest.Gr, 24/7/07, http://www.gowest.gr/index2.php?option=com_content&task=view&id=9777...&Itemid=1585 [ii]Η ΝΔ θα θέσει τέλος στο «θέατρο» του ΠΑΣΟΚ για την Ιονία Οδό, IndymediaAthens, 27/8/07, http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=752934 [iii]Ο δρόμος μετακινείται, η λίμνη Καϊάφα όχι, Καθημερινή, 08/07/2007. [iv] Δηλώσεις Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ κ. Γιώργου Σουφλιά για την υπογραφή της σύμβασης παραχώρησης για τη Βορειοδυτική Οδό Πελοποννήσου, 24/7/07, http://www.minenv.gr/.../2007-07-24.dilosis.g.souflia.gia.ypografi.symbasis.....doc [v]Ιαματικές πηγές Καϊάφα, αναζητούνται. επενδυτές, Ριζοσπάστης, 15/4/2003. [vi]Το έγκλημα με τις 18 τρύπες. Υστερία κατασκευής γηπέδων γκολφ στην Ελλάδα, Ελευθεροτυπία, 3/4/2005. [vii] Τουρισμός για το Διεθνές Κεφάλαιο, Αριστερά! http://www.koel.gr/index2.php?option=com_content&task=view&id=964...&Itemid=34 [viii]18 τρύπες σε ένα δάσος, Απηγανιάς: Αξιοποίηση ή Καταστροφή; Ελευθεροτυπία, 1/5/2005 [ix]Συνάντηση Σπ. Σπυρίδων με Διεθνή Επιχειρηματική Αντιπροσωπεία, Δελτίο τύπου, 21/08/2005. [x]Αναγεννάται η Ολυμπία, Καθημερινή, 6/8/05. [xi]Το έγκλημα με τις 18 τρύπες. Υστερία κατασκευής γηπέδων γκολφ στην Ελλάδα, Ελευθεροτυπία, 3/4/2005. [xii]Αυτόθι. [xiii]Αυτόθι. [xiv]Ξενοδοχεία-Χωριά προς πώληση ή ενοικίαση, Καθημερινή, 3/5/2007. [xv]Τι είναι η πατρίδα τους. Πωλείται όπως είναι κατοικημένο, Ελευθεροτυπία, 17/6/2007. [xvi]Η υποκρισία με τα δάση - 30 εκατομμύρια ευρώ για τις «Προστατευόμενες Περιοχές» προσπάθησε να περικόψει το ΥΠΕΧΩΔΕ, Ελευθεροτυπία, 21/7/2007. [xvii]Από τις υποσχέσεις Καραμανλή. στις αρρυθμίες Σουφλιά, Ελευθεροτυπία, 28/7/07. [xviii]Ερωτήματα για τη σύλληψη 62χρονου στην Αρεόπολη για τις πυρκαγιές. In.gr, 30/8/07, http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=827585&lngDtrID=244
Μεγάλη σύμβαση της ΑΚΤΩΡ στη Μεσσηνία Η Ελληνική Τεχνοδομική ΤΕΒ Α.Ε. προχώρησε μέσω της θυγατρικής της, Ακτωρ ΑΤΕ, στην υπογραφή σύμβασης με την «Τουριστικές Επιχειρήσεις Μεσσηνίας» (Τ.Ε. ΜΕΣ.) για την «Αποπεράτωση- Ολοκλήρωση για Λειτουργία του Εργου «NAVARINO RESORTS-NAVA-RINO DUNES» ΠΟΤΑ Μεσσηνίας (ΠΟΤΑ Ρωμανού)» στους Δήμους Γαργαλιάνων και Νέστορος του νομού Μεσσηνίας. Ο προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται συνολικά στο ποσό των 276.756.000 ευρώ (πλέον ΦΠΑ) και περιλαμβάνει τρία Επενδυτικά Σχέδια και ένα τέταρτο διακριτό τμήμα, που είναι τα εξής: (α) Ξενοδοχειακή μονάδα 5 αστέρων, 769 κλινών και συνεδριακό κέντρο 1.175 θέσεων, συνολικού προϋπολογισμού 123.600.000 ευρώ (πλέον ΦΠΑ). (β) Ξενοδοχειακή μονάδα 5 αστέρων, 1.114 κλινών και κέντρο θαλασσοθεραπείας δυναμικότητας 200 ατόμων ημερησίως, συνολικού προϋπολογισμού 128.200.000 ευρώ (πλέον ΦΠΑ). (γ) Κατασκευή γηπέδου γκολφ 18 οπών, δυναμικότητας 260 παικτών ημερησίως, προϋπολογισμού 18.050.000 ευρώ (πλέον ΦΠΑ). (δ) Κατασκευή λοιπών τεχνικών έργων που δεν περιλαμβάνονται στα πιο πάνω επενδυτικά σχέδια, προϋπολογισμού 6.906.000 ευρώ (πλέον ΦΠΑ). Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση, το έργο προβλέπεται να δοθεί σε πλήρη λειτουργία εντός του 2009.
(ΕΦΗΜΕΡΊΔΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
ΣΤΟΙΧΕΙΟ 2
Στις 3-3-2006 η Νομαρχία Ευβοίας διακήρυξε την κατασκευή της περιφερειακής οδόυ ΡΑΠΤΑΙΟΙ – ΣΤΥΡΑ - ΠΟΡΤΟ ΛΑΦΙΑ.Στίς 4-4-2006 αρχίζουν τα πρώτα προβλήματα. Ο νομάρχης Ευβοίας κύριος Θανάσης Μπουραντάς ζητεί τη συμβολή της Νομικής Υπηρεσίας ώστε να αντιμετωπιστεί το υψηλό κόστος των απαλλοτριώσεων του έργου αναφέροντας οτι:"Το πρόβλημα των απαλλοτριώσεων είναι ιδιαίτερα σοβαρό, αφού από τις υψηλές τιμές έχουν ακυρωθεί ή έχουν παγώσει και άλλα έργα, που έχει στην ευθύνη του το Δημόσιο."Η σύμβαση του έργου τελικά υπογράφετε στις 6-6-2006. Ένα χρόνο μετά αρχίζουν να ορθώνονται εμπόδια στην κατασκευή τμήματος της οδού. Ορισμένοι κάτοικοι του οικισμού Καγκαδαίων (που ανήκει στο δήμο Στυραίων) προσφέυγουν στην δικαιοσύνη "μπλοκάροντας" την κατασκευή του δρόμου για περιβαντολογικούς λόγους. Ο κ. Μπουραντάς φανερά ανήσυχος και ενοχλημένος σε συνέντευξη τύπου που παραχωρεί στις 4-5-07 δηλώνει :" Κάνουμε έκκληση προς όλους και κυρίως στα μέσα ενημέρωσης να καυτηριάσουν αυτή την αυτοκαταστροφική μανία ορισμένων πολιτών".Την ίδια μέρα υπογραμμίζει μάλιστα στο eviorama.gr τον κίνδυνο να χαθεί το έργο λέγοντας χαρακτηριστικά:"όλα τα έργα που συγχρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να ολοκληρωθούν, τον επόμενο χρόνο, σε διαφορετική περίπτωση η Ευρωπαϊκή ένωση δεν θα διαθέσει τη δική της συμμετοχή που ανέρχεται στο 75% του κόστους του έργου."Στις 24-8-2007 η φωτιά ,για τρίτη φορά εφέτος, ξεκίνησε λίγα χιλιόμετρα πάνω από τον οικισμό Καγκαδαίων. Μερικές ημέρες μετά σταμάτησε την καταστροφική της μανία, κοντά στην περιοχή Πόρτο-Λάφια.
στοιχειο 3
Αντι-γκολφ
Εκτεταµένες επιπτώσεις στο περιβάλλον, θα υποστεί η Μεσσηνία κάτω από την µΠΟΤΑ του εφοπλιστή Κωνσταντακόπουλου.Τι σχέση µπορεί να έχουν µεταξύ τους ένας πρωθυπουργός, δύο εφοπλιστές, µια τσιµεντοβιοµηχανία, ένα µπαλάκι του γκολφ και το “νερό στ’ αυλάκι”; Η απάντηση στο ερώτηµα είναι η εξής: όταν το µπαλάκι του γκολφ κυλήσει για πρώτη φορά πάνω στη γη της Μεσσηνίας, τότε ο εφοπλιστής Κωνσταντακόπουλος -µε τη µεγάλη υποστήριξη που του παρείχε ο σηµερινός πρωθυπουργός Κ. Καραµανλής- θα έχει φτιάξει µια “βιοµηχανία” τουρισµού µε γήπεδα γκολφ και ξενοδοχεία, σε µια περιοχή όπου πριν από 35 χρόνια ο εφοπλιστής Καραγεώργης “ονειρευόταν” να δηµιουργήσει τσιµεντοβιοµηχανία, εργοστάσιο χρωµάτων, χαλυβουργεία και ναυπηγεία. Κι όταν κυλήσει το µπαλάκι ίσως να µην υπάρχει αρκετό νερό να κυλήσει στ’ αυλάκι... Τα γήπεδα γκολφ “τραβάνε” τεράστιες ποσότητες νερού και επιστήµονες υποστηρίζουν ότι η Μεσσηνία δεν ενδείκνυται για τέτοιες δραστηριότητες. Όπου βέβαια υπάρχει επιχειρηµατικό ενδιαφέρον υφίστανται και επιχειρήµατα του τύπου “όλα γίνονται” αλλά και µπόλικο παρασκήνιο, οικονοµικό και πολιτικό. Η Περιοχή Ολοκληρωµένης Τουριστικής Ανάπτυξης (ΠΟΤΑ) Μεσσηνίας, όπως έχει βαφτιστεί η δηµιουργία γηπέδων γκολφ στην περιοχή, αποτελεί µία ακόµη περίπτωση επιχειρηµατικού ενδιαφέροντος “µε τα όλα της”.Πρωταγωνιστής στην ιστορία είναι ο εφοπλιστής Βασίλης Κωνσταντακόπουλος, ιδρυτής του οµίλου Costamare (µε στόλο 60 πλοίων µεταφοράς εµπορευµατοκιβωτίων), µέτοχος στην αεροπορική εταιρεία AEGEAN και όνοµα που “παίζει” ως πιθανός συνεργάτης των Κινέζων που θα εκµεταλλευτούν τα ελληνικά λιµάνια για τη µεταφορά των εµπορευµάτων τους στην Ευρώπη. Όνοµα πασίγνωστο δηλαδή στους επιχειρηµατικούς κύκλους, αλλά άγνωστο στους περισσότερους Έλληνες, τουλάχιστον µέχρι τον Απρίλιο του 2005, όταν ανέβηκε τα σκαλιά του Μεγάρου Μαξίµου για να συναντήσει τον πρωθυπουργό. Το ενδιαφέρον στην ιστορία ήταν το αντικείµενο της συνάντησής τους: δεν αφορούσε την εφοπλιστική δραστηριότητα του επιχειρηµατία, αλλά τα επενδυτικά του σχέδια για τη Μεσσηνία, που τυγχάνει και τόπος καταγωγής του, τα οποία είχαν κολλήσει σε “γραφειοκρατικά ζητήµατα”. Είχε βέβαια φροντίσει ο ίδιος τέσσερις µήνες νωρίτερα να “απορρίψει δηµόσια” («Βήµα» 23/01/2005) την πρόσκληση της κυβέρνησης προς τους Έλληνες εφοπλιστές για επαναπατρισµό κεφαλαίων για επενδύσεις, “κάνοντας λόγο για σωρεία προβληµάτων και καθυστερήσεων που είναι ικανές να προκαλέσουν σοβαρές ζηµιές”, αναφερόµενος στα προβλήµατα που αντιµετώπιζε µε την ΠΟΤΑ. Από το Μέγαρο Μαξίµου φαίνεται ότι πήρε το πράσινο φως για την υλοποίηση των σχεδίων του, µε την υπόσχεση ότι θα “ξεκολλήσουν” τα θέµατα γραφειοκρατίας.Ο όρος ΠΟΤΑ εµφανίστηκε για πρώτη φορά στο νόµο 2545/1997. Επρόκειτο για ένα νόµο-πλαίσιο που έδινε τον ορισµό της ΠΟΤΑ και περιέγραφε ότι σ’ αυτού του τύπου τις επενδύσεις θα έπρεπε να συνδυάζονται διαφορετικές µορφές τουρισµού: ο κλασικός (ξενοδοχειακός) µε συνεδριακά κέντρα, γήπεδα, αθλητικές εγκαταστάσεις κ.ά. Σκέψεις για δηµιουργία ΠΟΤΑ υπήρχαν και στην Κρήτη και στον Αστακό, αλλά τελικά µόνο αυτή της Μεσσηνίας προχώρησε. Το 2001 εκδόθηκε κοινή υπουργική απόφαση των υπουργών Ανάπτυξης, Οικονοµίας και Χωροταξίας-Περιβάλλοντος, η οποία έθετε τους κανόνες και τις προϋποθέσεις για τρεις ΠΟΤΑ στην Μεσσηνία (Πύλου, Ρωµανού, Ρυζόµυλου), τις οποίες θα κατασκεύαζε η εταιρεία «Τουριστικές Επιχειρήσεις Μεσσηνίας ΑΕ» (ΤΕΜΕΣ ΑΕ) του εφοπλιστή Κωνσταντακόπουλου. Ο Κωνσταντακόπουλος διέθετε ήδη µεγάλες εκτάσεις στην περιοχή. Ο νόµος όµως του έδινε τη δυνατότητα να προχωρήσει και σε απαλλοτριώσεις εκτάσεων, καθώς ίσχυε για τις ΠΟΤΑ ό,τι ισχύει και για τις βιοµηχανικές περιοχές (ΒΗΠΕ): δηλαδή ότι, εφόσον η επένδυση πρόκειται να οφελήσει το δηµόσιο συµφέρον, µπορεί να κάνει και απαλλοτριώσεις, εάν φυσικά διαθέτει ο ίδιος ένα προκαθορισµένο -από το νόµο- ποσοστό της συνολικής έκτασης που απαιτείται για να γίνει η “βιοµηχανία”. Κάθε µια από τις ΠΟΤΑ της Μεσσηνίας θα έχει έκταση περίπου 1.400 στρέµµατα. Για την Πύλο και τον Ρωµανό η ώρα των απαλλοτριώσεων έφτασε τον περασµένο Αύγουστο, καθώς τότε το Μονοµελές Πρωτοδικείο Καλαµάτας εξέδωσε απόφαση (1180/2005) µε την οποία καθόρισε την τιµή µονάδος για τα ακίνητα (από 8 έως 30 ευρώ ανά τ.µ.). Στα µέσα Φεβρουαρίου του 2006 η ΤΕΜΕΣ απέστειλε εξώδικα στους ιδιοκτήτες των απαλλοτριωµένων στρεµµάτων να της αποδώσουν τα κτήµατα, µε την επισήµανση ότι αυτή έχει καταθέσει ήδη τα χρήµατα στο Ταµείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Παρόλο που το εξώδικο έδινε διορία δέκα ηµερών για την παράδοση των τίτλων ιδιοκτησίας, πληροφορούµαστε ότι µέχρι και τα µέσα Απριλίου κανείς από τους 40 ιδιοκτήτες που έλαβαν το σχετικό εξώδικο δεν είχε παραδώσει κτήµατα, αλλά ούτε και η εταιρεία προχώρησε σε αναγκαστική εκτέλεση της απόφασης, πιθανότατα επειδή περιµένει την έκδοση οικοδοµικών αδειών από τις αρµόδιες υπηρεσίες. Εκρεµµούν βέβαια και προσφυγές πέντε πολιτών - ιδιοκτητών ακινήτων στο Συµβούλιο της Επικρατείας, µε τις οποίες ζητούν την ακύρωση -και την αναστολή ενδιαµέσως µέχρι να βγει η οριστική απόφαση- της υπουργικής απόφασης που προβλέπει τις απαλλοτριώσεις. σελίδα 1 από 2 (ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΑΛΕΡΑ)
Υ.Γ στοιχειοθετώ στην ελληνική γλώσσα σημαίνει τεκμηριώνω,θεμελιώνω βάσει στοιχείων.
Τρίτη 4 Σεπτεμβρίου 2007
ΑΣΥΜΜΕΤΡΕΣ ΑΠΕΙΛΕΣ;
Το περιστατικό αυθεντικό, διαδραματίζεται σε ένα χωριό της ΒΑ αττικής πολλάκις πληγέν από φωτιές μα ωστόσο με αρκετό ακόμη πράσινο, από το λίγο που έχει απομείνει στο νομό. Σε ένα ύψωμα με θέα προς τη θάλασσα ένα αυτοκινητάκι με πινακίδες κρατικές που στην καρότσα του έχει ένα ντεπόζιτο 2,3 κυβικών νερού και συνοδευόμενο από 4 καλοπροαίρετους τύπους είναι σταθμευμένο στο ύψωμα. Ο διάλογος μεταφέρεται αυτούσιος: -καλησπέρα, είστε από την κοινότητα ή από Αθήνα; -από την κοινότητα. - Γιατί δεν πάτε κάποιοι από σας και στο Χ σημείο στην πάνω πλευρά που έχετε θέα Πάρνηθα, Κάλαμο, Μαλακάσα εκεί επί χρόνια η πυροσβεστική είχε παρατηρητήριο με μόνιμο όχημα και άνδρες, γιατί δεν μοιράζεστε; -μας ενδιαφέρει να βλέπουμε το χωριό. - αν ξεκινήσει η φωτιά από πάνω δεν θα έρθει και στο χωριό; - την επάνω πλευρά ας τη βλέπουν οι άλλοι (!) -γιατί δε λέτε του Ψ(το όνομα του κοινοτάρχη)να καθαρίσει τον κεντρικό δρόμο από τα ξερόχορτα, κοιτάξτε πόσο ψηλά είναι, ένα τσιγάρο να πετάξουν από αυτοκίνητο θα γίνει μπουρλότο.. - έχετε δίκιο , αλλά είναι θέμα νομαρχίας δεν είναι δικό μας.
Ηθικό δίδαγμα: καλή η ερμηνεία περί ασύμμετρων απειλών –όρος που αν ζητήσουμε από το μέσο έλληνα να εξηγήσει αμφιβάλλω αν θα μπορέσει-αλλά μήπως θα πρέπει ως λαός να κάνουμε την αυτοκριτική μας, να δούμε και τη δική μας ευθύνη τι κάνουμε, τι θα έπρεπε να κάνουμε, δεδομένου πως είμαστε ένας λαός που αγοράζει αλυσίδες χιονιού μόλις πληγεί από το χιονιά και οι περισσότεροι που τις έχουν δεν ξέρουν να τις βάζουν. Ένας λαός που δημιούργησε ζώνες αντιπυρικές όταν η φωτιά έφτασε στο διπλανό χωριό και οι λίγοι προνοητικοί πολίτες αναγκάζονται να καθαρίζουν και τα οικόπεδα των διπλανών τους για να προστατευθούν, ένας λαός που ωρύεται στα τηλεοπτικά παράθυρα επί μια εβδομάδα, τόσο κρατάει η εθνική μνήμη στις συμφορές που μας πλήττουν κατά καιρούς ,και αφήνει αδικαίωτους τους νεκρούς του. Να θυμηθούμε το ναυάγιο του Σάμαινα, τη ρικομέξ, τους νεκρούς της Αιγιαλείας και του Ρεθύμνου που δεν τους προσμετράμε πια στο άθροισμα της φρίκης και αναφερόμαστε στους 65,τους τελευταίους…. Τι να ξαναλέμε, για την ανάγκη αγωγής και παιδείας, για την ανάγκη θέσπισης νόμων, για την ανάγκη πολιτικής βούλησης…. Αυτήν την ανάγκη να νιώσουμε σ’αυτήν τη χώρα πως το κάθε πρόβλημα στην κοινωνία είναι και δικό μας και η ανοχή είναι συνενοχή και να κατανοήσουμε πως η φωτιά στην πάνω μεριά του χωριού μας απειλεί όλο το χωριό αλλά και το διπλανό…. Αν λειτουργούσαμε με αυτήν τη λογική θα είχαμε γλιτώσει και την πάρνηθα, όταν η φωτιά έκαιγε στα Δερβενοχώρια, και δεν θα πίναμε φραπέ στο καφενείο όταν η φωτιά έζωνε το απέναντι χωριό. Τα περί ασύμμετρης απειλής ,λοιπόν, τα θεωρώ αν μη τι άλλο έλλειψη εθνικής αυτογνωσίας και περιμένω στις επόμενες δημοτικές εκλογές αν θα απαιτήσουμε από αυτούς που θα διεκδικούν την ψήφο μας να εφοδιάσουν τους δήμους με πυροσβεστικά και υδροφόρες, αν θα θυμόμαστε…….
Παρασκευή 31 Αυγούστου 2007
Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ
Και τώρα τι κάνουμε; Με νωπές στη μνήμη τις σκηνές φρίκης και τις κραυγές απελπισίας στα τύμπανα ανασκαλεύω τις στάχτες στο τοπίο και αναζητώ μια ελπίδα για την επόμενη μέρα. Πριν έρθουν οι ειδήσεις για τις πλημμύρες, την αύξηση του επικίνδυνου νέφους, πριν ματώσουν την ψυχή μας οι ‘άδειοι πάγκοι στις λαϊκές αγορές ,εκεί που είχαμε μάθει να ψωνίζουμε προϊόντα Αμαλιάδας. Όσο είναι καιρός ,όσο προλαβαίνουμε να νιώσουμε στο πετσί μας πως «όταν καίγεται το σπίτι του γείτονα τρέξε για το δικό σου».Όσο ακόμη ερίζουν στα «παράθυρα»για το ποιος φταίει να σκεφτούμε τι κάνουμε τώρα 1 να σταματήσει τουλάχιστον για φέτος το κυνήγι στους πληγέντες νομούς 2 να υποχρεωθούν από τις νομαρχίες οι δήμοι να αγοράσουν πυροσβεστικά οχήματα και υδροφόρες ανάλογες στον αριθμό με το εύρος του δήμου τους. 3 να καθαρίσουν οι δήμοι τους δρόμους της επικράτειάς τους τουλάχιστον δυο μέτρα δεξιά και αριστερά γιατί τα ξερά χόρτα στους περισσότερους δρόμους ξεπερνούν το μισό μέτρο . 4 να βρουν τρόπο να διαχειρίζονται τα απορρίματά τους, έστω να τα θάβουν και να τα καίνε με ασφαλή τρόπο. όλοι μας έχουμε δει το θέαμα ,που προσβάλλει τουλάχιστον την αισθητική μας ,και αφορά σκουπίδια να πλημμυρίζουν πλαγιές και να σιγοκαίνε και ασφαλώς θυμόμαστε πως οι δυο τελευταίες πυρκαγιές που έκαψαν τη βορειοανατολική Αττική ξεκίνησαν από τη χωματερή του Αυλώνα και σταμάτησαν στη θάλασσα του Γραμματικού. 5 να οργανώσουν οι δήμοι αμάδες πολιτών που να περιπολούν νυχθημερόν ,κάτι που το είδαμε την τελευταία εβδομάδα αλλά φοβάμαι πως θα είναι προσωρινό μέτρο. 6 να δοθούν στους δασικούς αρμοδιότητες και να κατανοήσει η πολιτεία πως άλλο δασάρχης και άλλο πυροσβέστης και ο καθένας να δραστηριοποιείται στο χώρο και το αντικείμενό του. Ένας δικός μου άνθρωπος πρόσφατα, στη φωτιά που κατέκαψε Σουληναρι και Χαλκι στην Κορινθία μιλούσε με ευγνωμοσύνη και θαυμασμό για τον δασάρχη της περιοχής που με τρεις κινήσεις συντονισμένες και ψύχραιμες τη βοήθησε να σώσει το πατρικό της από την πύρινη λαίλαπα .Εκθείαζε τον τρόπο που κινήθηκε, πώς προέβλεψε βάσει της φοράς του αέρα την πορεία της φωτιάς, πώς έκοψαν κάποια δέντρα, πώς τους έσωσε τελικά. Εκπαιδεύουμε γιατρούς για να μας ανακουφίσουν από το άσθμα και τα αναπνευστικά που θα μας σκοτώνουν αργά και αναπόφευκτα στο μέλλον και δεν φροντίζουμε να παραγάγουμε ειδικούς που θα μας διαφυλάξουν το λίγο οξυγόνο που μας απέμεινε .Κι αυτούς που έχουμε τους έχουμε παροπλίσει…. 7 να δημιουργηθούν παρατηρητήρια μόνιμα σε υψώματα, σε καίρια σημεία των νομών που δίνουν τη δυνατότητα σφαιρικής εποπτείας του χώρου .Είναι τόσο λίγο το πράσινο που έμεινε στην αττική ,εξάλλου, που τέτοιες λύσεις είναι εφικτές και αναγκαίες. Ας πάρουν τους φαντάρους από τις σκοπιές που περνούν ΄ώρες ανίας πλουτίζοντας την cosmote τη wind και τη Vodafone και ας τους βάλουν στα σημεία αυτά να υπηρετούν την πατρίδα κατά τρόπο πιο δημιουργικό και αποτελεσματικό. 8 Τέλος, γνωρίζουμε όλοι πως τα πάντα ,η ζωή και ο τρόπος που τη διαχειρίζεται ο καθένας μας είναι θέμα παιδείας. Ας ενταχθεί από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στα σχολεία το μάθημα της περιβαλλοντικής αγωγής. Με ντοκιμαντερ, με συμμετοχή σε περιβαλλοντικές οργανώσεις ,με ανακύκλωση ας μάθουν τα παιδιά «εξ απαλών ονύχων» τη θυγατρική μας σχέση με το περιβάλλον, ας κατανοήσουν πως η μητροκτονία είναι και αυτοκτονία. Ας ξεκινήσει αναδάσωση σε κάθε γωνιά της χώρας ,κάθε σχολείο από τον άμεσο κοντινό του γυμνό λόφο. Είναι σημαντικό το παιδικό χέρι να μπολιάσει την απορφανεμένη γη με ένα βλαστάρι, είναι βαθιά και μόνιμη η σχέση που θα δημιουργηθεί μεταξύ τους και η ευθύνη που θα νιώσει το παιδί απέναντι στο δέντρο που φύτεψε και στο περιβάλλον .Άμα αγαπήσει το δέντρο θα αγαπήσει και το δάσος ,θα αγαπήσει κάθε μορφή ζωής. 9 Ας θεσπίσει η πολιτεία νόμους που να είναι σκληροί και αμείλικτοι για όσους πετάνε από τα παράθυρα των αυτοκινήτων –και όχι μόνον- κάθε λογής σκουπίδια και τσιγάρα. Όλοι έχουμε βιωματική ή ακουστική εμπειρία για το πώς λειτουργούν οι Γερμανοί στον τομέα αυτό, αλλά βέβαια αυτοί είναι «φασίστες» και στη χώρα που γεννήθηκε η δημοκρατία δεν αρμόζουν τέτοιες μέθοδοι. Η δημοκρατία όμως θέλει παιδεία ,δεν νοείται το ένα χωρίς το άλλο και επειδή η κοινωνία των τέλειων πολιτών ονομάστηκε, και είναι, ουτοπία, χρειάζονται νόμοι, dura lex sed lex. Οι Γερμανοί, είμαι σίγουρη δε θα έφταναν στο σημείο να απειλείται η Ολυμπία και η ιστορία αιώνων. Στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο για να διαφυλάξουν από τους βομβαρδισμούς την αρχαία Πέργαμο(που δεν είναι και δική τους ιστορία)την αποσυναρμολόγησαν και την μετέφεραν από το μουσείο του Βερολίνου στα αλατωρυχεία της Δρέσδης. Ας υιοθετήσουμε από τους γείτονες του πλανητικού μας χωριού ό.τι αξίζει, ας μην κλείνουμε τα μάτια στο καλό απ΄ όπου κι αν προέρχεται όπως κι αυτοί υποκλίθηκαν στο πνεύμα των προγόνων μας και το τιμούν και το σέβονται . 10 Η Αυστραλία διαθέτει έναν τεράστιο αριθμό πυροσβεστικών αεροπλάνων λόγω της φύσης και της έκτασής της .Συνάμα ,έχει χειμώνα όταν εμείς έχουμε καλοκαίρι. Μήπως θα έπρεπε να έλθουμε σε συμφωνία μαζί της για τον δανεισμό ή ενοικίαση των μέσων αυτών΄; 11 να απαγορευτεί η βοσκή στις καμμένες περιοχές για να δώσουμε τηδυνατότητα στη γη να επουλώσει τις πληγές της.......
Προσπάθησα να αποτυπώσω στο «χαρτί» κάποιες σκέψεις ,κάποια παραμιλητά ενός σκεπτόμενου πολίτη που ζει με το φόβο φωλιασμένο στα μάτια ,που ακόμη τις νύχτες του βάφει κόκκινες ο ίδιος εφιάλτης και τα αυτιά τεντωμένα να πιάσει το ουρλιαχτό της φύσης και να τρέξει….
Μεσημέρι Σαββάτου 14.30.προσπαθώ να βάλω μια μπουκιά στο στόμα γιατί δεν πάει κάτω το ρημάδι . Ώρα 14.30,στη βεράντα του σπιτιού μου που το νιώθω πλέον τόσο προσωρινό, τόσο ξένο,ανάβουμε το φως .Είναι μαύρα όλα, ο ουρανός μας πλακώνει, τα ρούχα μας καπνισμένα, περπατάμε σε ένα γκριζωπό χαλί που μας έχει στρώσει ο άρρωστος αέρας που έρχεται από την Αμάρυνθο και το Αλιβέρι απέναντι, κουνάμε τα χέρια για να διώξουμε τις νιφάδες που χορεύουν στα μάτια και το πρόσωπο μας που θυμίζουν χιονακι του Δεκέμβρη κατακαλόκαιρο. Είναι τα καμένα από απέναντι ,η Εύβοια που ψυχορραγεί και έχει βάψει το τοπίο μαύρο. Τα πουλιά έχουν λουφάξει στα καλώδια της ΔΕΗ τρομαγμένα και άφωνα ,αυτά τα ίδια πουλιά που έρχονται στιγμές που με εκνευρίζουν με τη φλυαρία τους. Απλωμένος φόβος, δεν ξέρω από ποια γωνιά θα ξεπηδήσει η φλόγα, απελπισμένοι κάτοικοι βγαίνουν σε ραδιοσταθμούς ζητώντας βοήθεια .Νιώθω ένα τίποτα, ένα σκουπιδακι, πονάω τόσο, που δεν μπορώ να φωνάξω, να ουρλιάξω, να βρίσω, είναι η ακραία έκφραση της συναισθηματικής έκρηξης, η σιωπή. Περιμένω στην τηλεόραση να βγει ένας επίσημος φορέας να πει κάτι ,από κάπου να πιαστώ και να ελπίζω, κάτι, απελπισμένοι κάτοικοι ζητούν από τους ραδιοσταθμούς βοήθεια και οι δημοσιογράφοι με τη σειρά τους ειδοποιούν την πυροσβεστική. Μου φαίνεται πως ζω έναν εφιάλτη και θα ξυπνήσω το πρωί και όλα θα ήταν ένα κακό όνειρο. Είναι εικόνες αποκάλυψης δεν περιγράφονται αλλιώς…
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ 2 26 Αυγούστου
Πού είσαι ρε Φούρλα δε σε είδα καθόλου, δε σε άκουσα πουθενά, πού είσαι ρε Κόη, ψάχνω σε σταθμούς να σας ακούσω, αλλά ακούω δημοσιογράφους που κάνουν εκκλήσεις και δίνουν οδηγίες πού να πάνε τα πυροσβεστικά, από πού έρχονται οι πιο γοερές κραυγές των ακροατών. Από τη στιγμή που κάηκαν σπίτια στου Παπάγου και κινδύνευσε η Ηλιούπολη πώς μπορώ εγώ στο εξοχικό μου με τις δέκα βερικοκιές να μην τρέμω; Μου έρχεται να ανέβω στην ακρόπολη να την ξαναφωτογραφίσω σαν να είναι η τελευταία φορά , όπως φωτογράφησα τα δέντρα του κήπου μου ένα- ένα και δίπλα στη βαλίτσα που έχω μόνιμα δίπλα στην πόρτα του σπιτιού μου ,έτοιμη ,έχω τη μηχανή με το πολύτιμο υλικό ,τα δέντρα μου, τα παλικάρια που φύτεψα και μεγάλωνα με τόση φροντίδα. Ποιο χέρι ήταν αυτό που έβαψε μαύρο αυτόν τον τόπο, δεν μπορεί να ήταν ελληνικό, δεν μπορεί να είναι ένας από μας ,δεν μπορεί ρε παιδιά….. Μισώ και τον αέρα πλέον και τρέμω σε κάθε του φύσημα, μισώ τους σταθμούς που βάζουν μουσική, που σταματάνε τη ροή των ειδήσεων για να βάλουν διαφημίσεις, μισώ αυτούς που τρώνε και πίνουν στις ταβέρνες αυτές τις δυο μέρες του τρόμου, μισώ αυτούς που τρώνε …μισώ τους πολιτικούς που βγαίνουν στα κανάλια και αλληλοκατηγορούνται, μισώ τους πολιτικούς .Μισώ τους ξενοδόχους που ζητούσαν από τους άστεγους εκατό ευρω το δωμάτιο. Θρηνώ τη μάνα με τα τέσσερα παιδιά σε ένα χωριό της Ηλείας, δεν έχει σημασία ποιο, θρηνώ τα παλικάρια που έτρεξαν να ανακόψουν τη φωτιά που έζωνε το χωριό τους και έγιναν κάρβουνο, θρηνώ όλους αυτούς που χάθηκαν στη φωτιά με την απελπισία στα μάτια, θρηνώ γιαυτους που έμειναν ζωντανοί αλλά δεν θα έχουν χωράφι και ελιά για να ταΐσουν τα παιδιά τους, δεν θα έχουν πατρικό, που ορφάνεψαν από μνήμες .Θρηνώ τα πουλιά που δεν θα έχουν κλαρί να κουρνιάσουν, τα αγρίμια που έχασαν τη λόχμη τους, θρηνώ για τα παιδιά που δεν θα περπατήσουν ξανά στο δάσος, που θα κυκλοφορούν με το aerolin και το subicort μέσα στη σχολική τους τσάντα, θρηνώ για τη χώρα που περιδιάβηκα και ρουφούσα τις ομορφιές της .Θρηνώ για μένα που δεν θα μπορέσω να ξυπνήσω και να κοιμηθώ ξανά ήσυχη και τα όνειρα μου έχουν πια στοιχιώσει από φλόγες και κάπνα. Θρηνώ για όλους όσοι σε δέκα μέρες θα κυκλοφορούν με τις πολύχρωμες κονκάρδες στο πέτο και θα περιδιαβαίνουν τα εκλογικά κέντρα με τα μασκαρεμένα από τις αφίσες αυτοκίνητα, που θα πλημμυρίσουν τις πλατείες με τα κορναρίσματα της νίκης ,που θα έχουν ξεχάσει. Και είμαι εγώ που θρηνώ ,από απέναντι, από τη βεράντα της αγωνίας με το ραδιόφωνο στο αυτί και το μάτι τεντωμένο να πιάσει τη φλόγα, να σκίσει το μαύρο πέπλο γύρω και να τρέξει ,να τρέξει στο πουθενά….
απο τις επισημες ανακοινωσεις και πολιτικες διαφημισεις των ημερων: -η νεα δημοκρατια μετα απο 3.5 (τρεισημισι)χρόνια πετυχε.... δεν ξερω τι πετυχε ,παντως να μαθει να χρησιμοποιει σωστά τα ελληνικα όχι,γιατι στα ελληνικά λεγεται τριαμιση χρόνια - το κυβερνητικό κομμα.....κατα το σοσιαλιστικο που λέμε;κυβερνών το λενε στα ελληνικα - παραιτηθηκε ο Χ για να μπορει να συμμετέχει στις εκλογές... κι εγω που νομιζα πως θα συμμετάσχει στις επομενες εκλογές
Έλεγα πάντα πως οι σοφότερες ρήσεις που έχουν λεχθεί γι΄ αυτόν τον τόπο ειπώθηκαν από δύο πρώην προέδρους της δημοκρατίας. Ο Καραμανλής με το «είμαστε ένα απέραντο φρενοκομείο» και ο Σαρτζετάκης με το «είμαστε ένα έθνος ανάδελφο»(έστω κι αν γιαυτό η αγαπημένη μου Ελένη Αρβελέρ έχει τη δική της ένσταση λέγοντας πως αν δεν ήταν ανάδελφο δεν θα ήταν έθνος).Μετά το ολοκαύτωμα, όμως, της Πεντέλης, «το χρονικό ενός προαναγγελθέντος ολοκαυτώματος», θεωρώ ακριβέστερο το δικό μου χαρακτηρισμό :ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ .Ένα κράτος που έχει περάσει πλέον στους πολίτες του το αξίωμα «ο σώζων εαυτόν σωθήτω», που ώσπου να πεις «δόξα τω θεώ» έρχεται το «παναγία βόηθα».Και η μετεξέλιξη του «αιδώς Αργειοι» είναι πλέον –κατά την έκφραση ενός φίλου -«έλεος ρε πούστηδες». Τα χειρότερα έρχονται, το χειμώνα ,με τις βροχές και τις πλημμύρες θα νιώσουμε όλοι στο πετσί μας το πόσο ανοχύρωτοι είμαστε σε αυτόν τον τόπο. Υπάρχει λύση στο βάθος του τούνελ ;.Η γεωγραφική υπηρεσία (δίπλα στα δικαστήρια της ευελπίδων)έχει πλήρη χαρτογράφηση της αττικής-και όχι μόνον-από την εποχή της γερμανικής κατοχής. Θα πρέπει κατ΄εμε σε κάθε συμβολαιογραφική πράξη αγοράς οικοπέδου και για κάθε έκδοση οικοδομικής αδείας να προσκομίζεται και να συνυπολογίζεται αυτό το χαρτί ,αεροφωτογραφίες και φωτορμηνεία του χώρου, ώστε να φαίνεται πού ήταν δάσος ,να μην μπορούν οι εμπρηστές να σβήσουν τα ίχνη ζωής με ένα στουπί .Όχι στα χαρτιά από τα δασαρχεία, όχι στη μεσολάβησή τους (είναι σαφές το υπονοούμενό μου) , μόνο τα επίσημα αρχεία του κράτους, μέσα από τη γεωγραφική υπηρεσία. Τέρμα τα φιλέτα, τέρμα το μπετόν, τέρμα το γκρι ,θέλουμε πράσινο, δεν θέλουμε άλλο Διόνυσο, και κει κάποτε ήταν δάσος. Ανήκω στη γενιά που την τάιζε ο Ράλλης τότε (εντάξει ο νεκρός δεδικαίωται) με το παραμύθι της κουκουνάρας της πυρομανούς και για να μάθετε οι νεότεροι για την ελλάδα που πυρπολείτο απ΄ακρη σε άκρη εκείνη την εποχή ο πρωθυπουργός έλεγε πως ευθύνονται τα κουκουνάρια που εκρήγνυνται! Ανήκω στη γενιά που είδε το καμένο δάσος του Διονύσου και της Πεντέλης να γίνεται βουνό τσιμέντου. Απαγορεύστε τα γιδοπρόβατα –κάθε μορφής-να λυμαίνονται την καμένη γη, για κάθε δέντρο που κάηκε φυτέψτε δέκα .Πού; Στο ελληνικό, στο πρώην αεροδρόμιο, σε κάθε ελεύθερο χώρο του νομού, στις αυλές και στα πεζοδρόμια,στα προαύλια των σχολείων. Όλοι εσείς που ξημεροβραδιάζεστε στα τραπεζάκια μοιράζοντας χαρτούρα με το πολιτικό πρόγραμμα του κόμματος σας, που φυλάτε σκοπιά στα εκλογικά κέντρα και περιπολείτε μήπως και σας επικαλύψουν την αφίσα που μόλις κολλήσατε με το σάλιο σας, που ξενυχτάτε από το φόβο μήπως σας κατεβάσουν το πανό, γιατί δεν περνάγατε τα βράδια σας στα δάση της αττικής, εξάλλου είναι τόσο λίγα ,επιτελώντας την ύψιστη πολιτική πράξη γι’αυτόν τον τόπο; Αφήστε τα τραπεζάκια και πιάστε τις τσάπες, τότε θα σας ψηφίσουμε ,τότε θα μας πείσετε ότι μοχθείτε για ΄μια καλύτερη Ελλάδα…….
Ευτυχώς που υπάρχει κι αυτή η φωνή, αυτή η δυνατότητα ύπαρξης κατά το «blog ergo sum””.φωνές ανεπιτήδευτες, πηγαίες, με τη φρεσκάδα του αυθεντικού, γιαυτο και είναι ωραίες. Στις σελίδες αυτές οι λέξεις είναι αυτό που σημαίνουν, οι κραυγές δεν διυλίζονται, τα χρώματα που βάφονται δεν είναι βιομηχανικά, είναι φτιαγμένα από τους χυμούς της ψυχής του γνωστού –άγνωστου συντάκτη,κατι σαν τα χρώματα του Θεόφιλου που τα έφτιαχνε με αυγό, σάλιο και τα ούρα του. Και αποπνέουν αυρα,και θυμάρι με έναν πρωτογονισμό που τρυπάει τύμπανα και απαιτεί. Βγήκε αυτή η δύναμη προς τα έξω χειμαρρώδης με αφορμή το βιασμό της Πάρνηθας τον Ιούλιο και έδειξε πως οι καρέκλες αυτών που κάθονται με φιμωμένες τις φωνές της συνείδησης θα τρίξουν για τα καλά .Δεν παίζουν τα παιδιά αυτά, δεν διαπραγματεύονται, «δεν θέλουν πολλά ,τα θέλουν όλα» και έχουν την όρεξη και τον τρόπο να τα διεκδικήσουν……………….
πριν 6 χρονια πήρε(?) φωτιά και επειδή η φύση επουλώνει τις πληγές της ξαναγινε δειλά-δειλά δασάκι,όπως φαίνεται απο τους νεαρούς βλαστούς που ξεφύτρωσαν ολογυρα.στο σημειο αυτο ,όμως ,ο ιδιοκτήτης(!)του δασους επενεβη και το αποψίλωσε τοποθετώντας ταμπελάκι με το πωλητήριο και το τηλέφωνό του. Ας υποθεσουμε πως ο αγοραστής βρισκεται και προχωρα η πραξη της πώλησης.απορία απλη:με τι χαρτιά γίνεται η διαδικασία και επικύρωση;θα έπρεπε να προσκομιζονται αεροφωτογραφίες ,εκτος απο τίτλους ιδιοκτησιας;πόσο θα ήθελα να κρυφοκοιτάξω σε αυτά τα έγγραφα,να δω το ιστορικο κτήσης του δάσους,να δω σε ποιον ανηκει αυτή η χώρα και τα βουνα και τα λαγκάδια της,να δω σε ποιον χρωστάω το οξυγονο μου και ποιον να παρακαλάω να μην το ξεπουλήσει...μάλλον σε αυτούς τους ίδιους,την ίδια φυλή που πούλησε και το οξυγονο του Διονύσου,της Πεντέλης και ας ευχηθούμε όχι της Πάρνηθας.Γιατί μόνο με ευχές σώζεται αυτη η χώρα,και προσευχές..και τύχη,πολύ τύχη...
Δευτέρα 23 Ιουλίου 2007
ΑΠΛΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΤΡΕΛΛΑΣ
Μπαίνεις στην αττική οδό να πας στη δουλειά σου. Στα διόδια σε υποδέχεται το πλατύ χαμόγελο του υπαλλήλου που σε καλωσορίζει με μια «καλημέρα» ή σου θυμίζει με την ανάλογη ευχή πως άρχισε μια καινούρια εβδομάδα ή μήνας. Συνεχίζοντας περνάς στην εθνική οδό, διόδια και πάλι .Βγαίνει ένα χέρι,το πρόσωπο το βλέπεις προφίλ μόνο, εισπράττει το αντίτιμό σου,σου δίνει την απόδειξη και ο άνθρωπος με το χέρι-χωρίς φωνή και πρόσωπο –συνεχίζει το ολοφάνερα βαρετό του έργο αφήνοντάς σε με τον προβληματισμό γιατί υπάλληλοι τόσο διαφορετικής νοοτροπίας και στάσης ,στην ίδια χώρα, στον ίδιο χώρο, αλλά προφανέστατα με άλλο εργοδότη……
Αποσπάσματα από το «άκου ανθρωπάκο» του Βίλχεμ Ράιχ
« η ζωή σου θα γίνει ωραία και ασφαλής όταν η ζωντάνια σημαίνει για σένα περισσότερα απ΄τη σιγουριά .η αγάπη περισσότερα απ’το χρήμα,η ελευθερία σου περισσότερα από τη γραμμή του κόμματος ή την κοινή γνώμη. Όταν η ψυχική διάθεση του Μπετόβεν ή του Μπαχ γίνει η ψυχική διάθεση του εαυτού σου(την έχεις μέσα σου αυτή τη διάθεση,Ανθρωπάκο,θαμμενη βαθειά σε μια γωνιά της ψυχής σου).Όταν οι σκέψεις σου είναι σε αρμονία ,και όχι σε διάσταση με τα αισθήματά σου ,όταν θα είσαι σε θέση να καταλαβαίνεις νωρίς τα προτερήματά σου και να αναγνωρίζεις έγκαιρα τα γηρατειά σου…….
«όταν ανάψει μέσα σου θαμπή η φλόγα της αυτογνωσίας, τότε αργά και ψαχουλευτά θα μάθεις να ψάχνεις το φίλο σου, τον άνθρωπο της αγάπης ,της εργασίας και της γνώσης, θα μάθεις να τον καταλαβαίνεις και να τον εκτιμάς. Τότε θα αρχίσεις να καταλαβαίνεις πως η βιβλιοθήκη είναι πιο σημαντική από τον πυγμαχικό αγώνα, πως ένας περίπατος στοχασμού στο δάσος είναι καλυτερος από μια παρέλαση,η θεραπεία είναι καλύτερη απ’τη δολοφονία ,η υγιής αυτοπεποίθηση καλύτερη απ’την εθνική συνείδηση, η κοσμιότητα καλύτερη απ’τα πατριωτικά, και άλλου είδους ,ξεφωνητά…….
1 Οι πύλες της φωτιάς (Στίβεν Πρεσφιλντ εκδ.πατάκη) 2 Η ωραιότερη ιστορία του κόσμου (Παντελής καλιότσος εκδ.πατάκη) 3 Η άτροπος (Μαρία Σκιαδαρέση εκδ.Πατάκη) 4 Μύρτος( Παύλος Μάτεσις εκδ. Καστανιώτη) 5 Η μέθοδος της Ορλεάνης (Ευγ.Φακίνου εκδ.Καστανιώτη) 6 Χαρταετοί πάνω από την πόλη (εκδ. Ψυχογιος) 7 Σουέλ (Ιωάννα Καρυστιάνη εκδ.Καστανιώτη) 8 Η άνιμα και ο Παλιάτσος (Μάρω Βαμβουνάκη εκδ.ψυχογιός) 9 Η μεγάλη χίμαιρα (Καραγάτσης) 10 Κρατύλος(Πλάτωνα) 11 Ο Αιγύπτιος (Μίκα Βατάρι) 12 Ο μπρούτζινος καβαλάρης (εκδ.ωκεανίδα) 13 Τατιάνα και Αλεξανδρος(εκδ. ωκεανίδα) 14 Κοντά στον ουρανό( ¨Αυντ Ράιντ εκδ.ωκεανίδα) 15 Εμείς οι ζωντανοί (άυντ Ράιντ εκδ.ωκεανίδα) 16 άκου ανθρωπάκο (Βίλχεμ Ράιχ) 17 Έγκλημα στην αρχαία αγορά(Κλοντ Μοζέ) 18 να σου πω μια ιστορία(χόρχε μπουκάι) 19 η άνιμα και ο παλιατσος(Μάρω Βαμβουνάκη) 20 οι αγριόκυκνοι(εκδ.λιβάνη) 21 στη σκια της πεταλούδας(Ισιδωρος Ζουργος,εκδ.Πατάκη) 22 οι φύλακες της Ανατολίας(εκδ.Πατάκη) 23 οι εκατο αποχρώσεις του άσπρου(εκδ.Πατάκη) 24 ο νάνος αστρονόμος(εκδ.Χατζηνικολή) 25 τα παιδια της Θεσσαλονίκης(Μπερναντ λεντερίκ) 26 της νεκρής πριγκιπισσας(Κενιζέ Μουράτ,εκδ.Ωκεανιδα) 27 κλειδωμένο συρτάρι(Πασχαλία Τραυλού) 28 το μονοπάτι στη θάλασσα(Αντώνης Σουρούνης) 29 πάντα καλα(Μάτεσις) 30 το νησί 31 η μάγισσα του Πόρτο μπέλο(Π.Κοέλιο) 32 η καλοσύνη των ξένων(Πέτρος τατσιόπουλος) 33 κινέζικα κουτια(εκδ.Πατάκη) 34 ούτε τ'ονομά μου(thea halo) 35 Ο Προφήτης - Ο Κήπος του Προφήτη, Χαλίλ Γκιμπραν ३६ η μητέρα του σκύλου(π।Μάτεσις) ३ ७ ιστοριες να σκεφτείς (Χόρχε Μπουκάι)εκδ.οπερα ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ 1 requiem for a dream 2 Το πείραμα 3 Καλά Χριστούγεννα 4 Ο λαβύρινθος του πάνα 5 Οι ζωές των άλλων 6 Μαθήματα αμερικάνικης ιστορίας 7 seven 8 Αντεργκράουντ 9 Ντόγκβιλ 10 Δαμάζοντας τα κύματα 11 Χορεύοντας στο σκοτάδι 12 Οι τρεις ταφές του μελκιάδες 13 Ο μισσισιπής καίγεται 14 ο άνεμος χορεύει το κριθάρι 15 οι σημαίες των προγόνων 16 η θάλασσα μέσα μου 17 o επιμονος κηπουρός 18 ζωή σαν τριαντάφυλλο 19 ακήρυχτος πόλεμος 20 Φαρενάιτ
με δεδομενο ότι η τέχνη(σε όλες της τις μορφές) είναι γέφυρα ατόμων και λαών και μορφή γλώσσας αυθεντική και ανεπιτήδευτη ,μέσα από ένα βιβλιο οι ομοτροποι δέκτες βρίσκουν το δρόμο να έρθουν κοντά και να κραυγάσουν τις αληθειες τους μέσα από τις σιωπές και τη σημειολογία των στίχων.......
Τρίτη 3 Ιουλίου 2007
Δεν πέρασαν ούτε 4 μήνες από την τελευταία εκδρομή στην Πάρνηθα. Ούτε 4 μήνες από την τελευταία ξάπλα κάτω από τα έλατα... Ούτε 4 μήνες από εκείνο το μεσημέρι που μάζευα τις γόπες μου στο σελοφάν του πακέτου μου, για να μη μαγαρίσω την ομορφιά που έβλεπα. Τι μαλακας! Σήμερα ο ουρανός γέμισε στάχτη. Γιατί κάποιος αποφάσισε ότι μια-δυο-τριακόσιες βιλίτσες με θέα το καζίνο, θα γίνουν ανάρπαστες. Κι έτσι, θα βγάλει τόσα λεφτά, ώστε η τράπεζα να του προσφέρει «πρόσωπο» προκειμένου να εκτελεί δημόσια έργα... Δεν ήτανε τυχαία η φωτιά. Δεν άναψε την πιο ζεστή μέρα του Ιούνη, αλλά μόλις έπιασε το βοριαδάκι. Είμαι θυμωμένος. Πενθώ, όχι για τις επόμενες γενιές που θα ζήσουν στα πλημμυρισμένα βαλτοτόπια του Μοσχάτου, αλλά για τις χαμένες ανοιξιάτικες βόλτες μου, που θα έκαναν ανεκτή τη μιζέρια του καθημερινού τσιμέντου. Μαζί μου πενθούν κι οι φίλοι μου. Και είναι κι εκείνοι οργισμένοι. Και κάθε φορά που θα μιζεριάζουν στο τσιμεντένιο τους γραφείο, θα θυμώνουν ξανά, που δε μπορούν να ξεφύγουν. Κι αυτό θα γίνεται κάθε Παρασκευή για το υπόλοιπο της ζωής τους.
Λέω λοιπόν να αρχίσω τις απειλές. Όχι τις «προειδοποιήσεις»...
Η Πάρνηθα φιλοξενεί τον Εγκέλαδο. Και είμαι σίγουρος ότι ο Τιτάνας θα φροντίσει να καθαρίσει το τοπίο του. Η φύση έπειτα θα το ξαναφυτέψει, όπως της αρέσει. Λέω να βοηθήσω. Να κάνω τις αντισεισμικές κατασκευές λιγότερο αντισεισμικές. Λέω να αρχίσω τις περιπολίες και να ρίχνω αλάτι στα μπετά των νέων κτιρίων που θα φυτρώνουν. Δεν είναι δύσκολο...
Λεω επίσης να αρχίσω να καίω όλα τα μηχανήματα που θα ανέβουν να φτιάξουν δρόμους και τα αυτοκίνητα των νέων κατοίκων επίσης... Μαζί με τα χλωρά, καίγονται και τα ξερά. Έτσι δεν παίζεται το παιχνίδι; Αλλά κι αυτοί οι νέοι «οικιστές» ξέρουν που μπλέκουν...
Λέω να αρχίσω να τρομοκρατώ όσους σκοπεύουν να αγοράσουν «οικόπεδο» εκεί γύρω. Να τους πείσω ότι αυτή η γειτονιά είναι χειρότερη από γκέτο. Κι ότι οι επενδύσεις τους εκεί είναι αμφίβολες.
Λέω να περνάω νυχτιάτικα και να ουρλιάζω, χαλώντας τον ύπνο του δικαίου των νέων οικιστών. Τα ζώα δεν θα ενοχληθούν, είμαι σίγουρος πως δεν θα συχνάζουν πια.
Λέω να γίνω «τρομοκράτης» και να αγωνιστώ για τα δίκαια της φύσης. Όχι τα δικά μου. Και να μην σταματήσω τις εξορμήσεις, μέχρι κάποιος από τους μαλάκες εκεί πάνω, να με πείσει ότι θα αφήσουν το βουνό στην ησυχία του.
Τι λες; Πάμε μια «ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ»;
αντιγράφω ενα mail που μου ήρθε και δεν θέλω να παρέμβω για να μην αλλιώσω το πνεύμα του δημιουργού και δεν θέλω καθόλου,μα καθόλου, να κατευνάσω την οργή του εμπνευστή του που μπορεί να είναι κάποιος από μας που δεν κοιμόμαστε τυλιγμένοι στα σατέν όνειρα.....
