Η φωτογραφια αυτή είναι από την παλια πολη της ροδου.εν μεσω ξενοδοχειων,εστιατοριων,καταστηματων πολυτελειας μια μικρη χωματερη. Πεταμενα μπουκαλια,πολυθρονες και ντεκορ ένα αρχαιο μαρμαρο,εγχαρακτο, σε δημοσια θεα. Τα σχολια περιττα.τι να πει κανεις και πώς να εκφρασεις την καταπληξη και τη θλιψη.Τα ειπε όλα ο Σεφερης με ένα στιχο , «οπου κι αν ταξιδεψω η Ελλαδα με πληγωνει» ακομα κι εκει που δεν θα επρεπε,αιδως ροδιτες….

βηματα στην αιολικη και ιωνικη γη

Διαβασα ένα βιβλιο, «βηματα στην αιολικη και ιωνικη γη» λεγεται εκδοσεις σταμούλη της Μαριας Καντικα και μου αρεσε πολύ. Ειναι ένα οδοιπορικο-προσκυνημα στις χαμενες αλλα όχι λησμονημενες πατριδες που για μας που καταγομαστε από κει εχει ασφαλως πολλα να πει. Μου άρεσε η ευαισθητη και διεισδυτικη ματια της συγγραφεως και ο τροπος που προσεγγιζει τα πραγματα,χωρις διαθεση «μελο»,λιτα,υπαινικτικα και ουσιαστικα. Καθε τι τεκμηριωμενο,εχω διαβασει τις πηγες στις οποιες αναφερεται και εχω ακουσει ιδιοις ωσίν από το στομα των παπουδων μου αυτά που αναφερει,και άλλα πολλα. Όλα αυτά που θαπρεπε ο κάθε νεοελληνας που έχει ριζες μικρασιατικες να γνωριζει και να τα έχει σε μια άκρη της ψυχής ξεχωριστη και καποτε να παμε,οσοι αντεχουμε ,οσοι μπορουμε, το χρωστάμε εξαλλου ,στον εαυτο μας πανω απ’όλα .

Καποιες σκεψεις για τις πανελληνιες...........

Καθε χρονο τα ιδια και τα ιδια.φωνη βοωντος εν τη ερημω σε ενα κρατος που εξακολουθει να κωφευει και να προσπαθεί σπαζοντας το θερμόμετρο να ρίξει τον πυρετο.συμβούλια επι συμβουλίων,σύμβουλοι επι συντονιστών και εν μεσω αυτών τα παιδια μας,τα δικα μας παιδιά,τα παιδιά όλων,που παλεψαν, που ονειρευτηκαν,που ωρες ολοκληρες πανω απο τα βιβλια ζωγραφιζαν το αυριο με ονειρα.Τι ήθελε το πρωτο ερωτημα, το δευτερο ειχε ασαφεια κλπ κλπ καθε χρονο τα ιδια και το μελλον σου που παιζεται,συχνα, σε λιγα μόρια να εναποκειται στις εντολες του συμβούλου,που συχνα διαφερουν απο του συναδελφου του στο αλλο εξεταστικο κεντρο και ακομη πιο συχνα διευκρινισεις την επομενη μερα ,αφου τα πρωτα γραπτα έχουν ηδη διορθωθει.
Και γιατί ολα αυτα οταν το θεμα ειναι τόσο απλο;
να βγει το επισημο υπουργειο Παιδειας και να αναρτησει απο την πρωτη μερα των εξετασεων τις απαντησεις στα θεματα ,να τις κοινοποιησει επισημως απο την ιστοσελιδα του και να μην αναγκαζεται ο καθε υποψηφιος να καταφευγει στις εφημεριδες και τα φροντιστηρια.Αν ανατρεξετε χαρακτηριστικα στις προτεινομενες λυσεις των φροντιστηριων μεσα απο τις εφημεριδες θα διαπιστωσετε ποσο διαφορετικες και αντικρουομενες μεταξυ τους ειναι. Και γω εξεφρασα τη γνωμη μου, μεσα απο το μπλογκ μου,δεν διεκδικω ,ομως ,το αλαθητο.Αυτη εξαλλου ειναι και η μαγεια του διαλογου ,ο πόλεμος των διαφορετικων αποψεων.Εδω ομως διεξαγεται κι ενας άλλος πολεμος και εν μεσω πυρων εχει τα παιδια,τα παιδια που κρινονται απο τη διαφορα λιγων,συχνα μοριων γιατι η έκθεση δεν ειναι μαθηματικα οπου το 1+1 κανει παντα δυο,γιαυτο και η εκθεση εχει παντα το μεγαλυτερο ποσοστο αναβαθμολογησεων,γιατι το 1+1 συχνα κανει 3,οσο και οι συνολικοι βαθμολογητες που επιστρατευονται για να εξαγάγουν τον τελικο βαθμο.
Δεν θα βρεθουν καποτε καποιοι γονεις δικαστικοι,νομικοι,δημοσιογραφοι,δεν ξερω τελικα ποιος μπορει να το κανει ,να θεσει επι ταπητος στην επισημη πολιτεια αυτο το θεμα;
ως ποτε θα αποφασιζουν οι συντονιστες και οι συμβουλοι και οχι οι μαχιμοι καθηγητες που απο την εδρα και την αιθουσα αφουγκραζονται καλυτερα τις αγωνιες των παιδιών;

πανελληνιες 2009 -ΓΛΩΣΣΑ

η προσεγγιση ειναιενδεικτικη και ,οπως τονιζεται και μεσα απο το προς εξεταση δοκιμιο,σκοπος των πολλων και αντικρουόμενων ,συχνα, αποψεων να δημιουργηθει ενας γονιμος διαλογος μεσα μας και έξω μας.Να φωτιστει ενα θεμα απο πολλες πλευρες και να ακουστει και η αληθεια του άλλου.Βεβαια ,το δυσαρεστο ειναι πως ετσι οπως λειτουργουν οι εξετασεις θα πρεπει η αληθεια του μαθητη να συμπιπτει με την αληθεια των διορθωτων.Ας ελπισουμε πως οι διορθωτές θα εχουν κατα νου πως καθε γραπτο εχει κατι να πει και οταν μιλαει ενας νεος πρεπει να αφουγκραζομαστε αυτα που λεει γιατι τις πιο πολλες φορες ειναι κραυγες,ειναι αληθειες ανεπιτηδευτες.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2009

περιληψη:το κειμενο αναφερεται στις “αρετές 'του βιβλιου.Τονιζεται η δυνατοτητα που παρεχει στον αναγνωστη να γινεται ανεξαρτητος πνευματικα ,να κρινει,να επιλεγει,να διαφωτιζεται μεσα απο τις διαφορετικες αποψεις που προσεγγιζει και μεσα απο αυτην τη διαλεκτικη σχεση να κατακτα την πνευματική αυτοτέλεια..Αυτες οι αρετες αποκαλυπτονται περισσοτερο σε περιοδους σκοταδισμου ,οταν οι κρατουντες προσπαθουν να χειραγωγήσουν τις συνειδησεις μεσω των ΜΜΕ ,και το βιβλιο αναδεικνυεται υπερασπιστης της ελευθεριας του ανθρωπου γιατι δεν μπορει να χρησιμοποιηθει ως μεσον προπαγανδας.Καταληγει πως μοναδικο μεσον διασωσης του πολιτισμου μας ειναι το βιβλιο,ενισχυοντας τη θεση του και με τη ρηση του Βολταιρου,γιατι εξυγιαινει ψυχη και πνευμα και να διαφυλασσει την ανθρωπια


τα βιβλια στην πυρά

προλογος(ενδεικτικος)
καθε χρονο ,στο τέλος της σχολικής χρονιάς γινομαστε μαρτυρες μιας πολιτιστικής βαρβαροτητας που αφορα το καψιμο των βιβλιων στις αυλές των σχολειων απο μια μεριδα μαθητων.
Οι λογοι που οδηγουν το νεανικο χερι σε αυτου του είδους το βανδαλισμό θα πρεπει να αναζητηθούν στην ιδια τη δομη του σχολειου αλλα και της κοινωνίας μας ευρυτερα.
1 εντατικοποιηση σχολικης ζωης.”τα παιδια ντοπαρονται σαν άλογα κουρσας και οταν φτασουν στο τελος της διαδρομης μισουν το βιβλιο”(Β.Φίλιας).το εκπαιδευτικο συστημα τεχνοκρατικο,χρησιμοθηρικο,εξετασιοκεντρικο και απομνημονευτικο πιεζει ψυχολογικα τα παιδια® το καψιμο των βιβλιων μορφη αντιδρασης
2 το σχολειο δεν εμαθε τα παιδια να αγαπουν το βιβλιο,η λογοτεχνια διδασκεται αποσπασματικα και οχι μεσω ολοκληρων λογοτεχνικών έργων,απουσιαζουν οι εργασιες πανω σε λογοτεχνικα εργα και οι δανειστικες βιβλιοθηκες,ο βιωματικος τροπος προσεγγισης του βιβλιου που οδηγει στην αγαπη και στο σεβασμο προς αυτο®η απαξιωσή του οδηγει στην πυρα
3 η σημερινη γενια ειναι η γενια της εικονας και των πιξελ,η γενια του υπολογιστη,του διαδικτυου,των βιντεοπαιχνιδιών.η νεα τεχνολογια και τα μεσα της ελκυουν περισσοτερο τους νεους που προτιμουν την γνωση και την πληροφορια εικονικα με το πατημα ενος κουμπιου παρα μεσα απο το γυρισμα των σελιδων.®απαξιωση του βιβλιου στη συνειδησή τους
4 πολλα βιβλια κακογραμμενα,με αναχρονιστικο περιεχομενο δεν καλυπτουν τις ψυχικές αναγκες και απαιτησεις των παιδιών® αναζητουν τη γνωση μεσα απο τροπους συναρπαστικους ,μεσα απο την εικονα και τον ηχο των ηλεκτρονικών μεσων®περιφρονηση προς το βιβλιο

ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΚΕΛΟΣ(ΤΡΟΠΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΜΒΑΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΝΙΚΗ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΜΕ ΤΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΜΕΣΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΓΝΩΣΗΣ)

βιβλιο αναντικαταστατο: διευρυνση πνευματικων οριζοντων,πολυπρισματικη οπτικη πραγματων,καλλιεργει ευαισθησιες,γλωσσα(γλωσσα και σκεψη αλληλενδετα)κανει τον άνθρωπο ευρυχωρο πνευματικα και ψυχικα Νιτσε: “να φοβασαι τον ανθρωπο του ενος βιβλιου”.Επομενως πρεπει να βρεθει τροπος να συνυπαρξει αρμονικα το βιβλιο με τα ηλεκτρονικα μεσα πληροφορησης και γνωσης και να πειστει ο νεος για την αξια του βιβλιου.

ΤΡΟΠΟΙ :εμπλουτισμός του εκπαιδευτικου προγραμματος και της διδασκαλιας με συγχρονα εποπτικα μεσα cd-rom,προτζεκτορες,ιδιαιτερα για μαθηματα οπως η ιστορια,η γεωγραφια,ακομη και στα θετικα μαθηματα,βιολογια ωστε το μαθημα να γινεται πιο ενδιαφερον με το συνδυασμο ηχου και εικονας,ιδιαιτερα για τα παιδια με μαθησιακες δυσκολιες.Εμπλουτισμος της διδασκαλιας με υλικο απο σελιδες του διαδικτυου ,ιστοσελιδες μουσειων,τραπεζες δεδομενων,ερευνητικων κεντρων,πανεπιστημιων.Ολα αυτα βεβαια ,προυποθετουν δασκάλους φωτισμενους, “ανοιχτους”στη γνωση που θα δωσουν απο νωρις στο παιδι να καταλαβει πως ο υπολογιστης δεν ειναι παιχνιδομηχανη αλλα εργαλειο για τη γνωση και μεσον για τη 'δια βιου παιδεια”.Στο δασκαλο εναποκειται και στο ολο εκπαιδευτικο συστημα να αναπτυξει αμυνες στο παιδι ,να το μαθει να αποκωδικοποιει την εικονα,να αποκρυπτογραφει τα μηνυματα,να ειναι ενεργητικος δεκτης στα μηνυματα γιατι την εποχη της ψηφιακης τεχνολογιας “μια εικονα μπορει να ειναι χιλια ψεμματα”.
Εισαγωγή του ηλεκτρονικου βιβλιου στην εκπαιδευση και αξιοποιηση των δυνατοτητων που προσφερει(συνδιασμος ηχου και εικονας,μεγαλη δυνατοτητα αποθηκευσης βιβλιων) αλλα παντα διαδραστικα και συμπληρωματικα με το παραδοσιακο βιβλιο.
Προβολη και ενισχυση του βιβλιου απο την πρωτοβαθμια ακομη εκπαιδευση με λογοτεχνικα βιβλια κλιμακουμενης δυσκολιας,καλογραμμενα και προσεγμενα σχολικα βιβλια και πολιτιστικες εκδηλωσεις στα σχολεια με παρουσιαση πνευματικων ανθρωπων και προβολη του εργου τους.Ακομη και η τηλεοπτικη μεταφορα βιβλιων,με σεβασμο στο πνευμα του συγγραφεα απο πλευρας σκηνοθετη και παραγωγου,μπορει να αποτελεσει κινητρο και μεσον προβολης του βιβλιου.
Χρεος των φορεων αγωγης στο συνολο τους να στρεψουν το παιδι στο βιβλιο,να το κανουν να το αγαπήσει για να το σεβαστει,για να “σωθει ο κοσμος¨”.δεν πρεπει να ξεχναμε τη ρηση του Φρόυντ”αυτοι που σημερα καινε βιβλια,αυριο θα καψουν ανθρωπους”



ΝΟΗΜΑΤΙΚΗ: με το ενα βιβλιο να ανασκευαζει ή να πολεμαει το άλλο,ολα μαζι σε γυμναζουν στη διαδικασια του διαλογου

Μεσα απο την εμπειρια της αναγνωσης ,μεσα απο τη μαχη πολλων και αντικρουόμενων ιδεών ο αναγνώστης βγαινει κερδισμενος πνευματικα και ψυχικα.Διευρύνονται οι οριζοντες του,πλουτιζει ο εσωτερικος του κοσμος,μεσα απο τις θεσεις και αντιθεσεις οδηγειται σε μια σύνθεση δημιουργική ,ξεφευγει απο τη στενοτητα της δικής του αληθειας.Κάθε βιβλιο αντιπροσωπευει και μια διαφορετικη αληθεια,ιδωμενη απο το πρισμα του συγγραφεα ,και μέσα απο την πάλη των πολλών και διαφορετικών ιδεών,μεσα απο τα βιβλια ,αποκτά «ευρυχωρία» ψυχής,πλουτιζει και ωριμαζει πνευματικα.





ΚΑΠΟΙΕΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ σελίδες που αφορουν το θεμα της εκθεσης ειναι:στη 223 του πρασινου βιβλιου ολοκληρη η 3η παραγραφος,235 σελιδα η τελευταια παραγραφος,σελιδα 484 του κεραμιδι βιβλιου για ολο το λυκειο και 486 'υπαρχει ευθυνη των φορεων αγωγης και παιδειας.....κριτικη ικανοτητα του θεατη.Ακομη ησελιδα 16 απο το "σκεφτομαι προβληματιζομαι.

εις μνήμην....

27 του Απρίλη 1941. Οι Γερμανοί μπαίνουν στην Αθήνα. Ανεβαίνουν στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και κατεβάζουν τη σημαία μας, για να υψώσουν τη δική τους. Φρουρός και παραστάτης της σημαίας μας είναι ένας εικοσάχρονος εύζωνος από τον Πόντο ο Κωνσταντίνος Κουκίδης.
Ο Γερμανός αξιωματικός διατάζει τον στρατιώτη μας να υποστείλει την σημαία κι εκείνος απαντά αυστηρά και μονολεκτικά ΟΧΙ. Στέκονται και κοιτάζουν σαστισμένοι, μια το παλικάρι και μια τη σημαία μας, οι Γερμανοί στρατιώτες. Με σεβασμό κατεβάζουν απ’ τον ιστό την Ελληνική Σημαία, τη διπλώνουν προσεκτικά και την τοποθετούν στα χέρια του. Εκείνος ακούει μέσα του μυριάδες φωνές να απαγγέλλουν τον τιμημένο όρκο “Ού καταισχυνώ σύμβολα τα ιερά …“, σαν αστραπές περνούν, απ’ το μυαλό του οι θυσίες των προγόνων μας. Βλέπει τον Λεωνίδα ν’ αναφωνεί το “Μολών λαβέ“, τον Ρήγα στη φυλακή να τραγουδά τον Θούριο, τις Σουλιώτισσες να χορεύουν το “έχε γεια καημένε κόσμε…“, τους φαντάρους στη Βόρεια Ήπειρο να φωνάζουν “Αέρααα“. Με μια κίνηση, ξεδιπλώνει την σημαία, τυλίγεται μ’ αυτήν και αργά σταθερά κι αποφασιστικά κάνει μερικά βήματα μπροστά κι αγκαλιά με την σημαία πετάει στην αθανασία, πέφτοντας στο κενό.
Αιωνία η μνήμη σου ήρωα ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΕ ΚΟΥΚΙΔΗ.
Πηγή : “ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ” τεύχος 199


ανατρεχοντας στο google στο λημμα κουκιδης΄ΘΑ ΒΡΟΥΜΕ παρα πολλα στοιχεια για τον ανθρωπο αυτο,τοσα, που θεωρω απιθανο να ειναι θρυλος και οχι υπαρκτο προσωπο.εκπλήσσομαι ομως με τη σταση της πολιτειας και την αδικαιολογητη σιωπη της. .η daily mail εχει κανει ειδικη αναφορα,οπως φαινεται απο το google. η χωρα μας ομως, επιλεγει τις μνημες της,εχει κανει ηρωα τον Κωλεττη και τον Μαυροκορδατο και για τον Κουκιδη ουδεμια αναφορα .βρε καφροι δεν καταλαβατε ,ακομη,πως εχουμε αναγκη απο ηρωες την ωρα που αλλοι τους κατασκευαζουν;αυτος ο δεκεμβρης δεν σας διδαξε τιποτα;δεν καταλαβατε πως η νεοτητα εχει αναγκη απο υψηλες αξιες και ιδανικα για να πορευτει και να δικαιωσει την υπαρξη της;ειναι 27 απριλη και καμμια αναφορα στον Κουκιδη;

'

αξιζει να το δουμε....

View this movie at cultureunplugged.com

Ένα φιλμ κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους που ανέβηκε στο YouTube και φέρει τη σφραγίδα του βραβευμένου Εβραίου σκηνοθέτη Γιόνι Γκούντμαν (Βαλς με τον Μπασίρ), έχει προλκαλέσει κύμα αντιδράσεων στο Ισραήλ. Ο λόγος είναι ότι το 90 δευτερολέπτων φιλμάκι ευελπιστεί να περιγράψει την περιορισμένη ζωή των κατοίκων της Γάζας.Το φιλμ που ονομάζεται «Κλειστή Ζώνη» περιγράφει την προσπάθεια ενός παιδιού που ζει στη Λωρίδα της Γάζας, να κυνηγήσει ένα πουλί η οποία είναι μάταιη καθώς ο δρόμος κλείνει συνεχώς μπροστά του...

για την ψηφοφορια του σκάι..

ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΔΗΜΟΥ
• Ακούω και διαβάζω για τους «Μεγάλους Έλληνες». Η εκδήλωση είναι εισαγόμενη από τη Μεγάλη Βρετανία - έγινε και σε άλλες χώρες. Βγήκαν περίεργα αποτελέσματα (π.χ. οι Βρετανοί ψήφισαν δεύτερο, μετά τον Τσόρτσιλ, έναν κατασκευαστή σιδηροδρόμων και τρίτη την πριγκίπισσα Νταϊάνα - πριν από τον Νεύτωνα και τον Σαίξπηρ).
• Βλέποντας την ελληνική λίστα απορώ. Από πού κι ως πού Έλληνας ο Μέγας Κωνσταντίνος; Εκατό τα εκατό Ρωμαίος, ουδεμία σχέση είχε με τον Ελληνισμό. (Για να μην πούμε τι ρεμάλι ήταν: δολοφόνησε γυναίκα και γιο.) Και ο Ιουστινιανός (Flavius Petrus Sabbatius Iustinianus) ήταν μάλλον ιλλυρικής καταγωγής λατινόφωνος.
• Όσο για τον Μέγα Αλέξανδρο (δεν θα ξαφνιαστώ αν βγει πρώτος) έχω επίσης αμφιβολίες. Όχι τόσο για το αν ήταν Έλληνας (οι άλλοι Έλληνες της εποχής του με πρώτο τον Δημοσθένη δεν θα το δέχονταν ούτε για αστείο) όσο για το χαρακτηρισμό «μέγας».
• Από τον καιρό του σχολείου με προβλημάτιζε ότι ο χαρακτηρισμός αυτός δινόταν μόνο σε στρατηλάτες που είχαν αφανίσει κόσμο και κοσμάκη. Μέγας Ναπολέων, Μέγας Φρειδερίκος, κ.λπ. Αυτοί που έσωσαν χιλιάδες ανθρώπους δεν ήταν μεγάλοι; Μέγας Παστέρ, Μέγας Φλέμινγκ... Μπα. Αν δεν σφάξεις κανένα εκατομμύριο, μέγας δεν γίνεσαι...
• Και μη μου πείτε ότι ο Μέγας Αλέξανδρος εκπολίτισε τον κόσμο - κάτι τέτοιες δικαιολογίες χρησιμοποίησαν όλοι οι κατακτητές, με τελευταίο τον Χίτλερ. Του ζήτησαν οι Πέρσες, οι Ινδοί και οι Αιγύπτιοι να τους εκπολιτίσει;
• Κάτι δεν πάει καλά με τα κριτήριά μας. Έστω παλιά, σε καιρούς φιλοπόλεμους, η στρατιωτική αρετή ήταν σημαντική. Αλλά γιατί σήμερα εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας να θαυμάζουν και να αποκαλούν μεγάλους τους πολεμιστές - αντί τους ειρηνοποιούς, τους επιστήμονες ή τους δημιουργούς; Πολύ πιο μέγας από τον Αλέξανδρο ήταν ο δάσκαλός του Αριστοτέλης. Κι από τους Νεοέλληνες (οι αρχαίοι έπρεπε να είναι εκτός) ψηφίζω Καποδίστρια.
• Περιμένω την τελική έκβαση της ψηφοφορίας. Να δω αν θα νικήσουν οι πολεμικές αξίες ή οι πολιτικές και πολιτιστικές.
ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΟΥ από lifo


Όσον αφορά τα δικά μας. Μέσα στους 100 μεγάλους Έλληνες είδαμε τη Βουγιουκλάκη ,το βέγγο, τον Μαριωρή(!),τον Παπαδόπουλο τον δικτάτορα, το Ζαγοράκη και απορήσαμε .Ποιοι είναι αυτοί που τους ψήφισαν αναρωτηθήκαμε. Προχώρησε η ψηφοφορία και πήγαμε στους 10 μεγάλους Έλληνες και η έκπληξη συνεχίζεται: μέσα στους 10 μεγαλύτερους έλληνες όλων των εποχών είναι ο Καραμανλής αλλά δεν είναι ο Ευκλείδης, ο Όμηρος, ο Πυθαγόρας….
Η δική μου απάντηση είναι πως ψηφίζουν και οι μικροί Έλληνες και ο καθένας το μέγεθος του μεγάλου το αντιλαμβάνεται συναρτήσει του δικού του ύψους. Το «μεγάλος» το βλέπει από το δικό του «ύψος»και μέγεθος ,είναι σχετικό .Θυμάμαι μια φράση του Ιω.Θεοδωρακόπουλου,και δεν είναι η πρώτη φορά που μου ήρθε στο μυαλό, «νάνοι απόγονοι γιγάντων προγόνων»,ψηφίζουν και αυτοί, καθώς φαίνεται….

για να δουμε τι τρωμε..

πως διδασκεται η ιστορια..

συγκριση πολιτισμων....

Δύο έφηβοι Αμερικανοί ανέβασαν στο ΥouΤube βίντεο όπου τους βλέπει κανείς να βασανίζουν τον γάτο τους, τον Ντάστυ. Οι χρήστες του Διαδικτύου εξαπέλυσαν ανθρωποκυνηγητό στον κυβερνοχώρο. Τους βρήκαν και τους παρέδωσαν στην Αστυνομία.

Κέννυ Γκλεν. Ο νεαρός βασανιστής όπως εμφανιζόταν στην ταυτότητά του στο Μyspace. Δεξιά, φωτογραφία του Ντάστυ από το βίντεο
O βασανιστής ήταν ο 14χρονος Κέννυ Γκλεν και ο εικονολήπτης ο αδελφός του, ο Ουέστον. Ο Κέννυ, ο οποίος αποκαλεί τον εαυτό του στο βίντεο «Τίμμυ», εμφανίζεται να μπαίνει στο μπάνιο που ονομάζει «εργαστήριό» του. Μέσα στην ντουσιέρα κάθεται ένας γάτος, ο Ντάστυ, τον οποίον ο Κέννυ αρπάζει από τον σβέρκο και τον χτυπάει στο πάτωμα και στον τοίχο, πριν αρχίσει να τον γρονθοκοπεί. Η επίθεση συνεχίζεται για περισσότερο από ένα λεπτό ενώ το γατί υποφέρει.
Την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου, ο Γκλεν ανέβασε δύο βίντεο με το κατόρθωμά του στο ΥouΤube. Αρκετοί χρήστες του Ίντερνετ, αηδιασμένοι από το θέαμα, άρχισαν να αναζητούν τον δράστη στο ΥouΤube, το Facebook και το ΜySpace. Στο τέλος η ταυτότητα του νεαρού αποκαλύφθηκε στην ιστοσελίδα

http://www.kenny-glenn.net/, στην οποία αναγράφηκαν το όνομά του, η διεύθυνση του σπιτιού του, το τηλέφωνό του, τα ονόματα των γονιών του, καθώς και το όνομα του «εικονολήπτη», που δεν ήταν άλλος από τον αδελφό του βασανιστή, τον Ουέστον Γκλεν.
Οι υπεύθυνοι της ιστοσελίδας κάλεσαν τους αναγνώστες της να απευθυνθούν στον εισαγγελέα και να κυκλοφορήσουν την ιστορία στα Μέσα Ενημέρωσης, ιδιαίτερα στο iReports του CΝΝ. Όμως τα πνεύματα είχαν ήδη αρχίσει να οξύνονται. Τα βίντεο του Γκλεν σβήστηκαν την ίδια ημέρα από το ΥouΤube (είχαν προλάβει να δεχθούν 30.000 επισκέψεις) και ο λογαριασμός του έκλεισε. Στη συνέχεια η πληροφορία έφτασε στην τοπική Αστυνομία, που την περασμένη Τρίτη συνέλαβε τον νεαρό για «βάναυση συμπεριφορά απέναντι σε ζώο». Η υπόθεση πήρε τέτοια έκταση ώστε Νεοϋορκέζοι που ονομάζονταν Γκλεν χωρίς να έχουν καμιά σχέση με τον νεαρό βασανιστή, δέχθηκαν απειλητικά τηλεφωνήματα. Στο Facebook δημιουργήθηκε ένα γκρουπ για την υπεράσπιση του Ντάστυ ( http: //www. facebook. com/group. php? gid=51095092766 ) που απέκτησε σχεδόν αμέσως 6.500 μέλη. Ο σερίφης του Λώτον, στην κομητεία Κομάντσι της πολιτείας της Οκλαχόμας, όπου ζει ο δράστης, υποχρεώθηκε να ζητήσει από τους χρήστες του Διαδικτύου ψυχραιμία για αποφευχθεί μια βεντέτα. Ο επίλογος αυτής της υπόθεσης κακοποίησης ζώου θα δοθεί, όσον αφορά τον δράστη, από τη δικαιοσύνη. Όσο για τον Ντάστυ, οι προοπτικές είναι γι΄ αυτόν μάλλον καλές. Έφυγε από το σπίτι των βασανιστών του και, έπειτα από μια επίσκεψη στον κτηνίατρο, έχει παραδοθεί στη φροντίδα μιας φιλόζωης ανάδοχης οικογένειας.



αυτα συμβαινουν στην αμερικη,ετσι λειτουργουν οι αμερικανοι που συχνα ,κι οχι αδικα ,κατηγορουμε για το γκουανταναμο,για την ανοχη τους στις παγκοσμιες σφαγες,για την αμεση και εμμεση συμμετοχη τους στα δεινα της ανθρωποτητας για την ανοχη και αδιαφορια τους στα τεκταινομενα στο πλανητικο χωριο.
κι αυτα που ακολουθουν,τα ξαναθυμιζω,εγιναν στην ελλαδα κι ακομη περιμενουμε μια απαντηση,μια επεμβαση,ενα ψηγμα ευαισθησιας απο τους θεματοφυλακες του ανθρωπισμου.
Βασάνισαν αδέσποτο σκύλο μέχρι θανάτου

ΣΟΚ έχει προκαλέσει στα Χανιά το νέο κρούσμα απίστευτης βαρβαρότητας με θύμα ένα αδέσποτο σκύλο: άγνωστοι έδεσαν με σχοινί τα πόδια του άτυχου ζώου και στη συνέχεια το έσυραν πολλά χιλιόμετρα με το αυτοκίνητό τους, βασανίζοντάς το μέχρι θανάτου.
Το απίστευτης βαρβαρότητας περιστατικό έγινε στο χωριό Ροδωπού του Δήμου Κολυμπαρίου Χανίων. Η δημοσιοποίηση του περιστατικού από την εφημερίδα «Χανιώτικα Νέα»- έπειτα από καταγγελία αναγνώστη της - προκάλεσε ήδη τις έντονες αντιδράσεις των φιλοζωικών οργανώσεων, ενώ διερευνάται από την Αστυνομία και την Εισαγγελία Χανίων. Όπως είπε στα «ΝΕΑ» η κ. Νατάσα Μπομπολάκη, πρόεδρος του Φιλοζωικού Συλλόγου «Η προστασία των Ζώων», η ίδια και η γραμματέας του συλλόγου πήγαν στην εισαγγελέα υπηρεσίας και στη συνέχεια στο χωριό Ροδωπού. «Ρωτήσαμε τους πάντες. Όλοι είχαν δει το ζώο, κανείς δεν ήξερε ή δεν ήθελε να πει σε ποιον ανήκει. Έπειτα από πολλές ερωτήσεις που κάναμε, εντοπίσαμε τον σκύλο σε αγροτικό δρόμο, μέσα σε χωράφι. Ήταν από τα πιο φρικτά κακοποιημένα ζώα που έχουμε δει. Τα πόδια του ήταν δεμένα με ένα σχοινί. Ήταν δαρμένο σε όλο το σώμα του. Πρέπει να διήνυσε πολλά χιλιόμετρα. Ο θάνατός του ήταν αργός. Εντοπίσαμε το σημείο στο οποίο το εγκατέλειψαν από τα αίματα. Με χειρουργικά γάντια βγάλαμε το λουρί και θα το παραδώσουμε στο Αστυνομικό Τμήμα Βουκολιών με την ελπίδα να βρεθούν δακτυλικά αποτυπώματα του δράστη», πρόσθεσε. ΤΑ ΝΕΑ 6-11-2008

τι ειναι "παιδεια" τελικα

Μέσα σε τρεις ημέρες μαθαίνεις την ύλη μιας ολόκληρης χρονιάς λένε δάσκαλοι και μαθητές σ΄ ένα σχολείο στη Βορειοανατολική Αγγλία, οι οποίοι πειραματίζονται με το νέο σύστημα «εκμάθηση κατά διαστήματα» (spaced learning). Η «Γκάρντιαν» έστειλε έναν συντάκτη της να δώσει εξετάσεις για να το διαπιστώσει.

Το μάθημα έγκειται σε μια εντατική παρουσίαση με σλάιντς, η οποία επαναλαμβάνεται τρεις φορές με ενδιάμεσα 10λεπτα διαλείμματα κατά τα οποία οι μαθητές κάνουν τους ζογκλέρ παίζοντας με μπάλες. Έπειτα από μία ώρα, οι μαθητές είναι έτοιμοι να εξεταστούν στο ένα έκτο της ύλης του μαθήματος μιας ολόκληρης χρονιάς. Θεωρητικά τουλάχιστον, με αυτή τη μέθοδο «εκμάθησης κατά διαστήματα» ένας έφηβος θα μπορούσε να δώσει με επιτυχία εξετάσεις σε ολόκληρη την ύλη ενός μαθήματος μιας ολόκληρης χρονιάς έπειτα από προσπάθεια μόλις τριών ημερών!

Το εν λόγω σύστημα ανατρέπει τον τρόπο διδασκαλίας και την αξία των εξετάσεων. Δάσκαλοι και στοχαστές απ΄ όλο τον κόσμο επισκέπτονται το Μονκσίτον, στο Τάινσαϊντ της Βορειοανατολικής Αγγλίας, για να ενημερωθούν από πρώτο χέρι για την «εκμάθηση κατά διαστήματα», η οποία δοκιμάζεται στο Γυμνάσιο-Λύκειο της πόλης τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Διευθυντής του σχολείου είναι ο Πολ Κέλι, ο οποίος εισηγήθηκε τη μέθοδο αφού διάβασε στο περιοδικό «Scientific Αmerican» ένα άρθρο με θέμα «πώς να κάνετε τις μνήμες αξέχαστες», του κορυφαίου Αμερικανού νευρολόγου Ντάγκλας Φιλντς. Ο Φιλντς διαπίστωσε κάνοντας πειράματα σε ποντίκια ότι η διέγερση των εγκεφαλικών κυττάρων πρέπει να επαναλαμβάνεται τρεις φορές με διαλείμματα των 10 λεπτών από τη μία φορά στην άλλη για να γίνει μόνιμη η σύναψη- η χημική και βιολογική διαδικασία που μετατρέπει στον εγκέφαλο τις βραχυπρόθεσμες ενθυμήσεις σε μακροπρόθεσμες μνήμες.

Ξεφτέρια. Αφού διάβασε το άρθρο, ο Κέλι ζήτησε από την Άντζελα Μπράντλι, που δίδασκε Φυσικές Επιστήμες, και τρεις μαθητές να οργανώσουν μια παρουσίαση σλάιντς με ΡowerΡoint και 90 λεπτά διδασκαλίας Φυσικής που να περιλαμβάνουν 20λεπτα εντατικής εκμάθησης και 10λεπτα διαλείμματα συγκεκριμένης σωματικής δραστηριότητας- αρχικά έπαιζαν μπάσκετ.

Οι δοκιμές είχαν εντυπωσιακά αποτελέσματα. Σαράντα οκτώ μαθητές διδάχθηκαν όλη την ύλη της Βιολογίας με τη μέθοδο της «εκμάθησης κατά διαστήματα» μέσα σε 90 λεπτά της ώρας. Μια εβδομάδα μετά, έδωσαν εξετάσεις, ένα χρόνο νωρίτερα από το κανονικό, και πέρασε το 80% της τάξης!

Η «Γκάρντιαν» έστειλε στο Μονκσίτον τον δημοσιογράφο Πάτρικ Μπάρκχαμ για να δοκιμάσει τη μέθοδο. Ο Μπάρκχαμ δεν έχει σχέση με τις φυσικές επιστήμες και τελείωσε το Λύκειο το 1991- με άλλα λόγια, όσα είχε μάθει για τις εξετάσεις είχαν πλέον εξαφανιστεί από το μυαλό του. Οι «συμμαθητές» του εκφράστηκαν θετικά για το σύστημα. «Σου δίνει την ευκαιρία να διασκεδάσεις καθώς μαθαίνεις», είπε ένα κορίτσι. «Δεν χρειάζεται να είσαι συνεχώς συγκεντρωμένος», πρόσθεσε ένα άλλο.

Προβολή σλάιντς. Η διδασκαλία γίνεται με προβολή σλάιντς τα οποία σχολιάζει ο καθηγητής. «Θέλω να σημειώσω πράγματα- αυτός είναι ο τρόπος μου για να θυμάμαι- όμως τα στιλό και τα χαρτιά θεωρείται ότι αποσπούν την προσοχή» γράφει ο δημοσιογράφος. «Τα σλάιντς περνούν γρήγορα- πολύ γρήγορα για μένα. Έπειτα από 15 λεπτά σταματάμε και αρχίζουμε να κάνουμε τους ζογκλέρ πετώντας μπάλες στον αέρα».

Ο δημοσιογράφος του «Γκάρντιαν» περίμενε πέντε ημέρες για να εξεταστεί σε αυτά που υποτίθεται ότι είχε μάθει με το «spaced learning», ώστε να διαπιστώσει αν οι συνάψεις του είχαν πραγματικά ενισχυθεί και σχηματίσει μακροπρόθεσμες μνήμες. Διαπίστωσε ότι θυμόταν εντυπωσιακά πολλές πληροφορίες από το μάθημα - τόσο τις φωτογραφίες όσο και τα λόγια του δασκάλου. «Η παρουσίαση φαίνεται ότι ενίσχυσε τις όποιες περιορισμένες γενικές γνώσεις υπήρχαν στο κεφάλι μου» σημειώνει. Η βαθμολογία της εξέτασής του ήταν άριστα (Α).
LΙΝΚ:
● http://www.monkseaton.org.uk/

Η κόντρα των επιστημόνων

Ο διευθυντής του σχολείου Πολ Κέλι πιστεύει ότι η «εκμάθηση κατά διαστήματα» συνιστά μια «αλλαγή παραδείγματος» στις ιδέες μας για το σχολείο εξίσου σημαντική με τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν για την παραδοσιακή φυσική. Υπάρχουν ωστόσο και αντιρρήσεις. «Ο σκοπός της παιδείας είναι να αποκτήσει κανείς μια βαθύτερη κατανόηση των πραγμάτων, όχι απλώς να μαθαίνει πράγματα για να τα αναπαράγει σε εξετάσεις» λέει ο Άλαν Σμίδερς, διευθυντής του Κέντρου Ερευνών για την Εκπαίδευση και την Απασχόληση στο Πανεπιστήμιο του Μπάκιγχαμ. Είναι έπειτα ο «παράγων δάσκαλος». Καμιά φυσική άσκηση δεν μπορεί να εντυπώσει στο μυαλό τη διδασκαλία ενός βαρετού δασκάλου.

Ο Ντέιβιντ Ρέινολντς, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Πλίμουθ, πιστεύει ότι η εκμάθηση κατά διαστήματα μπορεί να βοηθήσει πολύ τους μαθητές καθώς περιορίζει την αποστήθιση και βελτιώνει και επιταχύνει την εκμάθηση. «Αν η μέθοδος αυτή είναι τόσο καλή όσο φαίνεται, μπορούμε να ξεμπερδέψουμε με τα στοιχειώδη σε κλάσμα του χρόνου που απαιτείται τώρα γι΄ αυτά και να επιτρέψουμε έτσι στα παιδιά να κάνουν πράγματα που απαιτούν σκέψη ανώτερου επιπέδου».
Με μια ματιά

● Η εκμάθηση κατά διαστήματα (spaced learning) είναι μια πρωτοποριακή μέθοδος διδασκαλίας ● Η εκπαιδευτική ύλη επαναλαμβάνεται τρεις φορές, με τη βοήθεια παρουσίασης σλάιντς, σε τρία διαδοχικά 20λεπτα μαθήματα.

● Το διάλειμμα ανάμεσα σε κάθε επανάληψη διαρκεί 10 λεπτά. Οι μαθητές κάνουν κάποια σωματική δραστηριότητα (όπως π.χ. παίζουν μπάσκετ)

● Το σύνολο της διδασκαλίας της εκπαιδευτικής ενότητας διαρκεί περίπου 90 λεπτά.

● Η μέθοδος έγινε γνωστή όταν ο διευθυντής του Γυμνασίου-Λυκείου του Μονκσίτον άρχισε να την εφαρμόζει στους μαθητές του, που άρχισαν να περνούν τις κρατικές εξετάσεις σε χρόνο ρεκόρ ● Οι μαθητές εκμεταλλεύονται τον χρόνο που κερδίζουν για να ασχοληθούν με επιστημονικά πειράματα, δεξιότητες, τέχνες, αθλητισμό Ο δημοσιογράφος της «Γκάρντιαν» Πάτρικ Μπάρκχαμ επέστρεψε στα θρανία για να δοκιμάσει τη μέθοδο. Διδάχτηκε Φυσική για 90 λεπτά. Έπειτα από 5 ημέρες έδωσε εξετάσεις και πήρε άριστα

ta nea 21-02-09

τελικα τι ειναι "παιδεια";η δυνατοτητα του μαθητη να δινει εξετασεις και να τις περναει ή αυτο που υποστηριζει ο Αινστάιν "εκπαιδευση ειναι αυτο που μενει οταν λησμονήσουμε ό,τι διδαχτηκαμε;"το κεφαλι του παιδιου ειναι δοχείο να το γεμισεις για να μπορει να το αδειασει στις εξετασεις ή σπιρτο να το αναψεις και να μπορει μονος του μετα να παραγει φως;το σωστο ειναι να "διοχετευει" γνωσεις ο δασκαλος ή να "ενσταλαζει"και να "μεταγγιζει"γνωσεις ,και ποια η διαφορα των ρηματων αυτών και των διαδικασιών που εκφραζονται μεσα απο αυτα;

ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ...

Όπως ανέφεραν προ ημερών οι ειδήσεις, η ΕΕ εξέδωσε ένα ψήφισμα για όλες τις
μεσογειακές χώρες που επλήγησαν από φωτιές, να δεσμευτούν ότι τα δάση που κάηκαν
θα ξαναγίνουν δάση, διότι αυτό αφορά ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΙ
ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ. Το ψήφισμα υπεγράφη από τις αντιπροσωπείες όλων των Μεσογειακών χωρών ( Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία,Πορτογαλία) και όλων των παρατάξεων... εκτός μίας.

Guess who?... Ο κ. Ρουσόπουλος είπε ως δικαιολογία ότι αυτό είναι παρέμβαση στο Σύνταγμα της Χώρας βλέπε Άρθρο 24, περί 'δασικών εκτάσεων και δασών' !!...

Εκτός, αυτού, προχτές οι ειδήσεις ακόμα και των κρατικών καναλιών ανέφεραν ότι 2.000 και πλέον στρέμματα στη Ζαχάρω 'παραχωρήθηκαν για ήπια τουριστική ανάπτυξη' σε μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα.

Οφείλουμε να δείξουμε σε όλα τα κόμματα ότι δεν είμαστε σύμφωνοι και ότι δεν
αδιαφορούμε: υπογράψτε το petition για την προστασία των δασών.

Οι τωρινές 202.700 υπογραφές είναι πάρα πολύ λίγες - οφείλουμε να τις κάνουμε
2.000.000, αφού η αίτηση αυτή θα σταλεί στη Βουλή, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
αλλά και στον ΟΗΕ.

www.petitiononline.com/forestgr/

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ!

οταν η μνημη εξασθενει...

γι αυτο η ανθρωποτητα δε συγχωρει ...γι αυτο οι διαδηλωσεις και η κατα κραυγη απ'ολο τον πολιτισμενο κοσμο...γιατι αυτοι δεν επιτρεπεται να αναπαραγουν τη βαρβαροτητα,γιατι επρεπε να ειχαν μαθει και να ησαν πρωτεργάτες της ειρηνης και στυλοβατες του ανθρωπισμου,ενος ανθρωπισμου που δεν κανει διακρισεις,δε γνωριζει σημαιες και χρωματα.γι αυτο δεν τους συγχωρουμε .και με ολη τη δυναμη της ψυχης μας τους καταδικαζουμε.

με προβληματιζει...

επιτελους τελειωσε η σφαγή στη Γάζα.με τα γνωστα θύματα,τους κατα συρροην θύτες και το γνωστο παρασκηνιο.Με το που αναγγελθηκε στις 18 Γεναρη η απαρχη των συνομιλιων και αχνοφεγγε η ελπιδα τερματισμου δεν σας κρυβω οτι ενιωσα πολυ μ...μην πω τη λέξη.Αρχισα να εχω κρισεις αυτοσυνειδησιας και εκανα την αυτοκριτικη μου.Μα τοσο χαζη ειμαι εγω και τοσο ξυπνιοι οι πολιτικοι αναλυτες,και δη οι αμερικανοι,τι επιστημη εινα αυτη ρε αδελφε και περα απο την επιστημονικη επαρκεια παρεχει και το προσον της διορασης ή ειναι κληρονομικο ταλέντο΄?ειμαστε τοσο μ......όλοι εμεις οι αποφοιτοι των άλλων πανεπιστημιων και αυτοι ειναι τοσο ψαγμενοι που απο την πρωτη ημερα των εχθροπραξιων,του εγκληματος εν ψυχρω εννοω στη λωριδα της Γάζας ,φωναζαν πως μεχρι την ορκομωσια του Ομπαμα θα συνεχιστει η σφαγή.Δεν θα επιτρεψει ο νεος προεδρος να γινει η φιεστα υπο τη σκια του πολεμου στη Γαζα.Δηλαδη μιλαμε για σφαγη κατα παραγγελια,χρονοδιαγραμμα,δραση ,ολα κομπλέ,προκατ,με χαρτι και μολυβι σχεδιασμενα.μεχρι την ορκομωσια ομως..τη μερα της μεγαλης γιορτης ο πλανητης πρεπει να φοραει τα γιορτινα του,τα πυροτεχνηματα δεν πρεπει να τα μπερδεψουμε με τις βομβες φωσφορου,πρεπει να μιλησουμε για ειρηνη στο ιρακ,στο αφγανισταν ,θα κλεισουμε το Γκουανταναμο και πρεπει να μας πιστεψουν...
18 γεναρη σταματησε η σφαγη.δυο μερες πριν την αναληψη καθηκοντων του νεου προεδρου...ειμαστε τοσο μ.... ?

ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ

είδα την Μήδεια του παπαιωάννου. θεωρώ πως ο άνθρωπος αυτός είναι με μια κουβέντα «ιδιοφυία.» .Με εξέπληξε ο τρόπος σύλληψης και απόδοσης του έργου, ενός έργου που δεν είναι κι εύκολο να αποδοθεί από έναν άνδρα .Και ο καραγατσης στη “μεγάλη χιμαιρα”καταπιαστηκε με αυτό το ξέσκισμα ψυχής της ερωτευμένης μάνας που τελικά με τραγικό τρόπο υπερνικά ο έρωτας του μητρικού φίλτρου και θολώνει το νου και φάνηκε η δυσκολία της προσεγγισης .Ήξερα πως δεν πήγαινα να δω τραγωδία, πήγα να δω τον τρόπο που αποδίδει με κίνηση και ήχο πράξεις και συναισθήματα και ομολογώ με συγκλόνισε .με εμφανείς τις επιρροές από το μεγάλο δασκαλο του τον Τσαρούχη είναι εκπληκτικός ο τρόπος που διαχειρίζεται το ανθρώπινο σώμα, ο τρόπος που αποδίδει με το σωμα και την κινηση τα συναισθήματα ,τις εσωτερικές συγκρούσεις, τα εσώτερα παρασκήνια, πώς παντρεύει την παράδοση, την ελληνικότητα με το σήμερα και την κάνει διαχρονικότητα, πώς δένει τη ζωγραφική με το χορό, πώς συμπυκνώνει μέσα σε ένα έργο όλες μαζι τις τέχνες και τελικώς παράγει ποίηση.
Συγχαρητήρια σε αυτόν τον Έλληνα που μας κάνει να νιώθουμε τόσο περήφανοι και και τιμά την ελληνικότητα και την παράδοση. Απλώς ένιωσα την ανάγκη να εκφράσω ένα έντυπο χειροκρότημα.

στη λωριδα της Γάζας

Διάβαζα το « μέσα από την κόλαση των θαλάμων αερίων» , των εκδόσεων Πατάκη. ενδιαφέρον βιβλίο .αφορά τη βιωματική εμπειρία ενός εβραίου επιζησαντα από τους θαλάμους αερίων Το παράτησα όμως . Αργότερα ίσως το συνεχίσω. Τώρα όμως ,όσο στη λωρίδα της Γάζας οι εβραίοι συνεχίζουν να σπέρνουν τον τρόμο και το θάνατο στους αμάχους δεν μπορώ ούτε να το βλέπω. Δεν μπορώ να δεχτώ πώς ένας λαός που έζησε τη φρίκη ενός Άουσβιτς, ενός Νταχάου ,που εδώ και 60 χρόνια συνεχίζει να καταγγέλλει-και καλά κάνει-το έγκλημα που συντελέστηκε σε βάρος του ανθρώπου ,που έχει πάρει τεράστιες αποζημιώσεις για το κακό που υπέστησαν ως έθνος-και καλώς τα πήραν- αυτοί λοιπόν οι άνθρωποι να γίνονται τώρα δήμιοι ,θύτες αμάχων καταστρατηγώντας κάθε έννοια δικαίου και διεθνούς νομιμότητας.

Και ενώ η διεθνής αμνηστία και οι άλλες; Ανθρωπιστικές οργανώσεις αγωνίζονται για τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κανείς στην παγκόσμια κοινότητα, σε αυτό το περίφημο πλανητικό χωριό δεν μιλάει για την τεράστια φυλακή που όλοι τη γνωρίζουν με το άλλο της όνομα ,το light, «λωρίδα της Γαζας» .Βέβαια δεν μας εκπλήσσει η επιλεκτική μνήμη της ανθρωπότητας γιατί και για το Ιρακ είχε ξεχάσει το εμπάργκο στα φάρμακα ,τις παιδικές τροφές και σιωπούσε ο πλανήτης όταν επί δεκαετίες πέθαιναν τα παιδιά του Ιράκ χωρίς εμβόλια, χωρίς τροφή.
Και είναι πιθανον όλα αυτά να γινονται για λόγους ψηφοθηρίας εν οψει των επικείμενων εκλογών στο Ισραήλ.
Και αμέσως μετά τα πλάνα από τη λωρίδα της Γάζας να δείχνουν οι τηλεοράσεις το ζευγάρι να χορεύει στους πάγους υπό το φως πυροτεχνημάτων στην Νεα υορκη,κι όχι μόνον. και το φως από τα πυροτεχνήματα να καλύπτει τις εκρήξεις στη Γάζα και η Παλαιστίνια να δηλώνει στο γυαλι « το έχουμε πάρει απόφαση ή από πείνα θα πεθάνουμε ή από σφαίρες.
Δεν χωράει το μυαλό μου τόση φρίκη, πόσα πια πρέπει να γίνουν για να ξυπνήσει αυτός ο πλανήτης ,να βγάλει τις μεταξωτές παντόφλες και να κατέβει στα χαρακώματα διεκδικώντας σεβασμό στον άνθρωπο, σεβασμό στη νοημοσύνη μας, στο δικαίωμα να ονειρευόμαστε ξύπνιοι ,να νιώσουμε χαρά χωρίς ηρεμιστικά, να γελάμε χωρίς αλκοολ, να αγαπήσουμε κι εμείς που δεν είμαστε πλέον παιδιά. Πόσα ακόμη πρέπει να γίνουν…..

παρα ταυτα...................

Η Γάζα ούρλιαζε «Βοήθεια!»
Ξεπέρασαν τους 300 οι νεκροί από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς των Ισραηλινών
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Νατάσα Μπαστέα
Την ώρα που οι μαθητές έφευγαν από τα σχολεία πραγματοποιήθηκε η ισραηλινή αεροπορική επίθεση στη Λωρίδα της Γάζας, προκαλώντας τον θάνατο τουλάχιστον 300 ανθρώπων και τον τραυματισμό 800 και άνω- πολλοί από τους οποίους άμαχοι. Ήταν η χειρότερη επίθεση των Ισραηλινών στην περιοχή από τον Πόλεμο των Έξι Ημερών του 1967. Και οι Παλαιστίνιοι την ονόμασαν Σφαγή του Μαύρου Σαββάτου.

Το πρώτο κύμα των 60 Ισραηλινών F-16, στην επίθεση με την κωδική ονομασία «Συμπαγές Μολύβι» χτύπησε περισσότερους από 100 στόχους της ισλαμικής οργάνωσης Χαμάς στην πυκνοκατοικημένη Λωρίδα της Γάζας, όπου περισσότεροι από 1,5 εκατομμύριο Παλαιστίνιοι ζουν αποκλεισμένοι τους τελευταίους 6 μήνες, καθώς η κυβέρνηση του Ισραήλ έχει κλείσει τα σύνορα μην επιτρέποντας τον εφοδιασμό της περιοχής με τρόφιμα και φάρμακα. Ακολούθησαν και άλλες αεροπορικές επιθέσεις και βομβαρδισμοί, την ώρα που στους δρόμους βρίσκονταν παιδιά που έφευγαν από το σχολείο συνοδευόμενα από τους γονείς τους. Μεταξύ των κύριων στόχων ήταν μια φυλακή, το κτίριο όπου εκείνη την ώρα ορκίζονταν νεαροί αστυνομικοί, πολλοί από τους οποίους σκοτώθηκαν, αλλά και τα υπόγεια τούνελ που επιτρέπουν τον ανεφοδιασμό της περιοχής από την πλευρά της Αιγύπτου με τρόφιμα, είδη πρώτης ανάγκης και όπλα.
Ακρωτηριασμένοι
Όπως περιγράφει αυτόπτης μάρτυρας, οι δρόμοι γέμισαν με βαριά τραυματισμένους ανθρώπους, πολλοί από τους οποίους είχαν ακρωτηριαστεί, οι οποίοι προσεύχονταν, έκλαιγαν ή ούρλιαζαν «Βοήθεια!». Χιλιάδες έσπευσαν στα νοσοκομεία αναζητώντας τους οικείους τους και πολλοί γονείς λιποθυμούσαν καθώς αναγνώριζαν τα πτώματα των παιδιών τους. Κάποια πτώματα δεν έγινε δυνατόν να αναγνωριστούν διότι είχαν αποκεφαλιστεί, ενώ πολλοί από εκείνους που πήραν τα πτώματα των δικών τους για να τα θάψουν, δεν βρήκαν χώρο στα νεκροταφεία και αναγκάστηκαν να τα επιστρέψουν στα νοσοκομεία.
«Μας λείπουν τα πάντα, μας λείπει ιατρικός εξοπλισμός, αναισθητικά, επίδεσμοι ακόμα και βενζίνη για τα ασθενοφόρα, μας λείπουν φάρμακα, δεν έχουμε τίποτα», φώναζε ο Μουαγιά Χασανεϊν επικεφαλής του τμήματος επειγόντων περιστατικών του κεντρικού νοσοκομείου. Εκατοντάδες κάτοικοι της Λωρίδα της Γάζας άνοιξαν τρύπες στο τείχος προς την Αίγυπτο και προσπάθησαν να περάσουν στη γειτονική χώρα για να γλυτώσουν. Δεν έλειψαν οι συμπλοκές με Αιγύπτιους αστυνομικούς που άνοιξαν πυρ εναντίον τους, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας από τους αστυνομικούς.
Στα σύνορα
Χθες το πρωί η ισραηλινή κυβέρνηση κάλεσε σε υπηρεσία 6.500 εφέδρους στρατιώτες, καθώς συγκεντρώνει μεγάλες δυνάμεις στα σύνορα με τη Λωρίδα της Γάζαςγια πιθανή χερσαία επίθεση. Η υπουργός Εξωτερικών Τζίπι Λίβνι δήλωσε πως δεν είναι στις προθέσεις της κυβέρνησης η ανακατάληψη της περιοχής, αλλά «η δημιουργία μιας νέας κατάστασης, η οποία θα εξασφαλίζει την ασφάλεια του Ισραήλ» και θα εμποδίσει τη Χαμάς να συνεχίσει την εκτόξευση ρουκετών προς τις πόλεις στα νότια της χώρας. Ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς ζήτησε από την ισλαμική οργάνωση, που έχει τον έλεγχο της περιοχής από τον Ιούνιο του 2007, να ανανεώσει την εκεχειρία με το Ισραήλ, η οποία διεκόπη την περασμένη εβδομάδα και έδειξε το σχίσμα που υπάρχει μεταξύ των Παλαιστινίων λέγοντας ότι εάν η Χαμάς είχε ακούσει τις προτροπές του να τερματίσει τις επιθέσεις, όλα αυτά θα είχαν αποφευχθεί. Πάντως, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Εχούντ Ολμέρτ δήλωσε ότι ακόμα δεν είναι ξεκάθαρο πότε θα τερματιστεί η επιχείρηση. Η κατάσταση στο Νότιο Ισραήλ «είναι πιθανό να διαρκέσει περισσότερο από όσο είμαστε ικανοί να προβλέψουμε αυτήν τη στιγμή», είπε.
ΤΑ ΝΕΑ 29-12-08

παρα ταύτα εμείς θα πρεπει να κατσουμε στο γιορτινο τραπέζι,να ανταλλάσσουμε ευχες,να ονειρευό μαστε καλύτερες μέρες και νύχτες,ενώ ακομη γλειφουμε τις πληγές της πόλης μας που συνεχίζει να μας πληγώνει μεσα από το απλανές βλέμμα των καταστηματαρχών.
παρα ταύτα θα πρεπει να προβληματιστούμε ποια αστραφτερη τουαλετα θα φορεσουμε στο ρεβεγιόν και ποια γραβατα ταιριαζει περισσοτερο στο σινιέ κοστουμακι.
παρα ταυτα θα δουμε και παλι τα πυροτεχνήματα στην πολη που δεν κοιμαται και θα γιορτασει τη χαρα της για τον νέο προεδρο που θα αλλαξει το ρου της ιστοριας ,θα τους δωσει πάλι το δικαιωμα να ονειρευονται,τα σατεν ονειρα τους
παρα ταυτα με τον κομπο στο λαιμο και τα ματια στραμμενα στα παραπηγματα της Γάζας,εκει που ξεχειλίζουν τα ακρωτηριασμενα κορμιά γιατι τα νοσοκομεια δεν χωρανε άλλο πόνο,
να ευχηθούμε για την καινουρια χρονιά περισσοτερη ζεστασιά,περισσοτερη έγνοια για τον πολιτη του διπλανου παράλληλου,ένα δάκρυ στην άκρη του ματιου για τον κλοζαρ της Γαλλιας που πέθανε απο το κρυο,μια προσευχή,διπλα στις δικές μας τις σωψυχες,για κάθε ζωντανο πλασμα αυτου του κόσμου Να μπορεσει,αυτη τη νεα χρονια να ξανανιωσει παιδι ενος ανωτερου θεου,ενος καποιου θεού....

ΣΕ ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΨΗ....

Σε γνωρίζω από την όψη, την αθώα, που σου μιλάω και κοκκινίζεις, που σε μαλώνω και με κοιτάς με τα βουρκωμένα μάτια, που σε επιβραβεύω και κατεβάζεις σεμνά το κεφάλι, άλλοτε με ζελέ, άλλοτε ξυρισμένο, εσύ ο ίδιος είσαι ,με τα ακουστικά στ’ αυτιά αναζητώντας τη μελωδία της ευτυχίας σου, είσαι εσύ ο ίδιος, το δικό μου παιδί με τα μεγάλα, γεμάτα απορία μάτια.
Ήσουν εσύ προχθές, σε είδα στο πεζοδρόμιο οκλαδόν που τραγουδούσες την οργή σου ,που χτυπούσες με τα χέρια τα συνθήματα του πόνου σου και μπερδευόταν το δάκρυ σου με το ψιλοβροχο που έπεφτε .
Ήσουν εσύ ,που έδινες το κόκκινο τριαντάφυλλο ,τρεις δρόμους πιο κάτω από το πανεπιστήμιο του Πειραιά, στον αστυνόμο των ΜΑΤ κι είδα την ίδια απορία στο βλέμμα σου όταν το τσάκισε με περιφρόνηση μπροστά σου.
Ναι, σε γνωρίζω από την όψη, είσαι το παιδί της διπλανής πόρτας, το παιδί μου, το παιδί του πρώτου θρανίου, του τελευταίου, με τις μέτριες επιδόσεις, τις άριστες, τι σημασία έχει άλλωστε, μεγάλωσα μαζί σου, διδάχτηκα από σένα, με έκανες καλύτερο άνθρωπο μέσα από την αθωότητά σου, με έκανες να βλέπω τον κόσμο αλλιώτικα χωρίς τους φακούς των συμβάσεων και των αξιωματικών «πρέπει»,μέσα από τα μεγάλα ερωτηματικά σου.
Ναι ,σε γνωρίζω από την όψη, γι αυτό θυμώνω όταν σε κατηγορούν ,όταν λένε πως βάζεις την κουκούλα και σπας τα μαγαζιά, ποια μαγαζιά; του θειου σου ,του πατέρα σου ,του γείτονά σου είναι, το ξέρεις. .Γι αυτό θυμώνω όταν λένε για σένα πως ρίχνεις πέτρες στις τράπεζες και σπας τις προθήκες ,μα εσύ διαβάζεις και σε βλέπω ,παλεύεις ,για να μπεις σε μια σχολή και αύριο ονειρεύεσαι να δουλέψεις σ’αυτό το χώρο, μου το ΄χεις πει ,εξάλλου, έχεις όνειρα, τα έχω αφουγκραστεί τα παραμιλητά σου.
Γι αυτό θυμώνω όταν λένε για σένα ότι έκαιγες τη βιβλιοθήκη και έσπαγες τα μάρμαρα, δεν μπορεί να ήσουν εσύ που σε γέννησε αυτή η πόλη ,η πόλη η δικιά σου, εσύ προχθές στον Υμηττό δεντροφύτευες για να έχει περισσότερο οξυγόνο ,να είναι πιο όμορφη η πόλη σου.
Γι αυτό είμαι σίγουρη για σένα πως πονάς αυτές τις στιγμές για τη χώρα αυτή, που θα ζήσεις, , είπαμε ,έχει τα στραβά της ,αλλά είναι η μάνα μας .Δεν θέλω να ξεχάσεις, θέλω να θυμάσαι, να σκέφτεσαι, να απορείς ,να αμφισβητείς, όλους μας, και πρώτα απ ΄όλους εμάς τους δασκάλους σου, για να γινόμαστε καλύτεροι ,αλλά με τη γλώσσα της αγάπης, με τη γλώσσα της υπομονής, με τα τραγούδια σου, όπως σε είδα προχθές στην κηφισίας, οκλαδόν, και έκλαιγα κι εγώ μαζί σου όχι από θλίψη μόνο αλλά από ελπίδα, γιατί όσο εσύ, «η μαγια για τη ζύμη του αύριο» είσαι στο δρόμο και αντιστέκεσαι τραγουδώντας ,το αύριο αυτής της χώρας δεν θα τρέφεται με δηλητήριο.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ

Θρηνώ τον μικρό Αλέξη που κόπηκε το χαμόγελο του στη μέση βάναυσα και αναίτια,
Θρηνώ αυτή τη μάνα, , που κράτησε τον πόνο της με τόση αξιοπρέπεια μακριά από τις κάμερες των κανιβάλων περιφρουρώντας το δικαίωμα της να θρηνήσει ιδιωτικά, θρηνώ για τη χώρα μου που δίδαξε στην ανθρωπότητα τον πολιτισμό και τη δημοκρατία αλλά δεν κράτησε τίποτα για τα ίδια της τα παιδιά, θρηνώ για όλους αυτούς που ξεκίνησαν να πάνε στη δουλειά τους και βρέθηκαν μπροστά σε ένα σωρό αποκαΐδια, θρηνώ για όλους αυτούς που ξέχασαν μέσα σε μια νύχτα το βατοπέδι και δεν συνειδητοποίησαν το «γιατί» ,για όλους αυτούς με την ασθενή μνήμη που πιστεύουν πως τα δικά μας παιδιά, τα παιδιά της διπλανής πόρτας ,με τις πέτρες στα χέρια και τα καδρόνια κάνουν την επανάστασή τους .Μα πάνω απ΄όλα θρηνώ γι αυτήν τη συνομοταξία που δεν έμαθε τα λόγια της αγάπης, της συγγνώμης, της μεταμέλειας, της ανθρωπιάς και μας έριξε κατάστηθα μια δεύτερη σφαίρα, τη χαριστική βολή με το "Οι νέοι αυτοί, ενώ κατοικούν στο Π. Ψυχικό και είναι γόνοι πλουσίων οικογενειών, συνηθίζουν να συχνάζουν στα Εξάρχεια, τα οποία επιλέγουν ως χώρο διασκέδασης αλλά και σε διάφορα γήπεδα όπου προκαλούν επεισόδια, μην επιδεικνύοντας την αναμενόμενη συμπεριφορά και προσωπικότητα ενός 15χρονου εφήβου", κι αυτή η ριπή πόνεσε διπλά. Όχι πως θα ανακούφιζε τον πόνο, ο Αλέξης, το παιδί όλων μας, δεν θα ερχόταν πίσω, αλλά στη γλώσσα των συμβάσεων, στον κώδικα του πολιτισμού υπάρχουν κάποιες δικλείδες ,κάποιες χειρονομίες επιβεβλημένες για να προχωρούν οι πολιτισμοί και μια τέτοια δικλείδα είναι ο σεβασμός στο νεκρό ,ακόμα κι όταν δεν γνωρίζεις το σεβασμό στη ζωή.
Τέλος θρηνώ για τους πνευματικούς ταγούς αυτής της χώρας που τους περιμέναμε από τα παράθυρα του δικού μας μικρόκοσμου,τα τηλεοπτικά, να μιλήσουν με λόγια παρηγοριάς, να μας στηρίξουν, να δακρύσουν μαζί μας ,χωρίς δακρυγόνα αυτή τη φορά, να καταγγείλουν με τη γλώσσα της καρδιάς, να μας φέρουν προ των ευθυνών μας, να σταματήσουν το κάψιμο των βιβλιοθηκών θυμίζοντάς μας πως «αυτοί που σήμερα καίνε βιβλία ,αύριο θα κάψουν ανθρώπους».
Θρηνώ για όλους εμάς τους πολίτες αυτής της χώρας που την αγαπάμε, γιαυτο και
Καταγγέλλουμε τα όποια της «στραβά»,με την ίδια αγάπη που η μάνα μαλώνει το παιδί της, και τη βλέπουμε σ’αυτή τη φάση να βογκάει και να βιάζεται παντοιοτρόπως .
Και αυτό το βουβό θρήνο τον εκφράζω με μια κίνηση διαμαρτυρίας ανώδυνη, ,παιδιάστικη, αθώα. Κατεβάζω τα χρωματιστά λαμπιόνια από τα μπαλκόνια, δε θέλω φώτα χαράς γιορτινά σε μια πόλη μουντή, δε θέλω φώτα ,πενθώ.




ΥΓ. η σχολή Μωραΐτη με την ανακοίνωσή της με έκανε περήφανη ως εκπαιδευτικό και νιώθω την ανάγκη να τη συγχαρώ από καρδιάς.