μια σπανια ρωμια...

http://www.youtube.com/watch?v=ObTCUHNw8sk&feature=related

γιαυτα δεν λενε κουβεντα....

«Ελγίνεια Μάρμαρα: πρωτοφανής πράξη βανδαλισμού, που κρατήθηκε μυστική για 60 χρόνια».
Ο υπέρτιτλος στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας «Mail on Sunday» (Κυριακή 7 Ιουνίου) άναψε φωτιές στο Βρετανικό Μουσείο, στη βρετανική κυβέρνηση και έφερε με τον πιο δραματικό τρόπο στην επικαιρότητα το ελληνικό αίτημα για επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα στην Ακρόπολη. Διότι, όπως αποκαλύπτει ο ειδικός στα Μάρμαρα του Παρθενώνα Γουίλιαμ Σεντ Κλερ σε βιβλίο του, που κυκλοφόρησε χθες στην Αγγλία («Ο λόρδος Ελγιν και τα Μάρμαρα»), πριν από 60 χρόνια τα φυλασσόμενα στο Βρετανικό Μουσείο μάρμαρα -κάτω από άριστες, υποτίθεται, συνθήκες- υπέστησαν ανεπανόρθωτες καταστροφές κατά τη διάρκεια επέμβασης συντήρησής τους και το Μουσείο κράτησε μυστική την υπόθεση. (Ελευθεροτυπία 9/6/1998 )

Το δημοσίευμα της εφημερίδας «Mail on Sunday», που πήρε μεγάλη δημοσιότητα και πυροδότησε ανάλογα δημοσιεύματα στις χθεσινές αγγλικές εφημερίδες, βασίστηκε στο περιεχόμενο του βιβλίου του Γουίλιαμ Σεντ Κλερ.
Ο ειδικός στα Μάρμαρα του Παρθενώνα άντλησε τις πληροφορίες του αφού, ύστερα από πίεση ετών, κατάφερε να αποκτήσει πρόσβαση στα απόρρητα μέχρι πρόσφατα Αρχεία του Βρετανικού Μουσείου.
Η πρωτοφανής ιστορία που έφερε στο φως είναι η εξής: Το 1937-38 ο λόρδος Ντάβιν, που είχε δώσει τα χρήματα για να κτιστούν οι πτέρυγες του μουσείου στις οποίες φιλοξενούνται τα Μάρμαρα του Παρθενώνα μέχρι σήμερα, έδωσε στους εργάτες του διαταγές, που ήταν εντελώς αντίθετες με τις επιταγές της επιστήμης συντήρησης αρχαίων ακόμα και τότε.Ο λόρδος Ντάβιν ήθελε τα Μάρμαρα όσο το δυνατόν λευκότερα γινόταν, αδιαφορώντας αν τα μηχανικά σκαρπέλα κατέστρεψαν έτσι και μεγάλο μέρος της ιστορικής επιφάνειας των γλυπτών, που χάθηκε πια για πάντα.
Την εποχή εκείνη το Βρετανικό Μουσείο, σε μια επίσημη έρευνα που έκανε για το θέμα, αλλά που κρατήθηκε μυστική, ανέφερε απλώς ότι η καταστροφή «δεν πρέπει να μεγαλοποιηθεί». Σήμερα, πάντως, εξήντα χρόνια μετά, το Βρετανικό Συμβούλιο παραδέχτηκε το γεγονός της φθοράς των Μαρμάρων, ενώ τα μέλη του Διοικητικού του Συμβουλίου, που συνήλθαν σε έκτακτη σύνοδο, αναμένεται ότι θα κληθούν να εξηγήσουν γιατί κράτησαν τη βρετανική κυβέρνηση στο σκοτάδι για τόσα χρόνια. Συγχρόνως, σε μια ύστατη προσπάθεια εξευμενισμού της κοινής γνώμης και επίδειξης καλής θέλησης, ανακοίνωσε ότι θα προσκαλέσει ειδικούς από όλο τον κόσμο για να συζητήσουν το θέμα της φθοράς που υπέστησαν τα Μάρμαρα του Παρθενώνα.

Μην ξεχνάμε ότι μόλις την προηγούμενη εβδομάδα ο υπουργός Πολιτισμού Κρις Σμιθ είχε δηλώσει στη Βουλή των Κοινοτήτων ότι τα Μάρμαρα πρέπει να μείνουν στη Μεγάλη Βρετανία. «Εχουν διατηρηθεί σε πολύ καλή κατάσταση- τα φροντίσαμε πολύ», είχε τονίσει ο κ. Σμιθ. Εκπρόσωπός του, πάντως, αναγκάστηκε να δηλώσει στην εφημερίδα «Mail on Sunday»: «Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι ο Κρις Σμιθ δεν γνώριζε τίποτα για τη φθορά των Μαρμάρων, όταν έκανε τη δήλωση. Δεν μάθαμε τις λεπτομέρειες της υπόθεσης παρά το βράδυ της Πέμπτης, όταν ακούσαμε για το βιβλίο. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι τα Μάρμαρα φυλάσσονται σήμερα κάτω από τις καλύτερες δυνατές συνθήκες. Και δεν σχεδιάζουμε να τα επιστρέψουμε στην Ελλάδα».

Είναι φανερό ότι η Ελλάδα δεν θα αφήσει την ευκαιρία να περάσει ανεκμετάλλευτη. Ηδη ο πρέσβης μας στο Λονδίνο κ. Ζαφειρόπουλος με δηλώσεις του στη «Mail on Sunday» χαρακτήρισε την αποκάλυψη του βανδαλισμού ως ένα πρόσθετο επιχείρημα υπέρ του ελληνικού αιτήματος επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα. Τη στάση του συμμερίστηκε και η εφημερίδα, που αποκάλυψε το σκάνδαλο.

Σε άρθρο της σύνταξης η «Mail on Sunday» γράφει: «Το επιχείρημα του υπουργού Πολιτισμού Κρις Σμιθ ότι τα Μάρμαρα έχουν φυλαχθεί σε καλή κατάσταση έχασε κάθε αξιοπιστία». Και αφού υπενθυμίζει ότι για δεκαετίες η βρετανική κυβέρνηση έχει αρνηθεί εκκλήσεις για επιστροφή των Μαρμάρων, καταλήγει: «Οσο σημαντικό κι αν είναι το πλήγμα που θα δεχθεί το Βρετανικό Μουσείο με την απώλεια μερικών από τους σημαντικότερους θησαυρούς του, ωστόσο η αλήθεια πρέπει να ειπωθεί ανεξαρτήτως συνεπειών».

Ελευθεροτυπία

να υποστηριζουμε (;) τα ελληνικα προιόντα ....

θα ηθελε πολυ ,ασφαλώς, ο συνταξιούχος να υποστηριξει τα ελληνικα προϊόντα αλλα οταν βρισκει το gouda ολλανδιας με 5,95 ευρω, το έμενταλ αυστριας με 7,83,το regato ιρλανδιας με 7,94,το κεφαλοτυρι δανιας με 8,80 ειναι αληθεια θα ζοριστει να πληρωσει 20,99 το κρητικό,14,47 της Τρυπας,όσο πολυ κι αν ήθελε να βοηθησει την πατριδα.Γιατι; σε ποια λογικη υπαγονται αυτες οι τιμες;

εγγλεζικη ευγενεια....

Αυθεντικός διάλογος στο βρετανικό μουσείο-με τον υπάλληλο που πουλαει τα βιβλία :

-έχετε τα βιβλια και άλμπουμς με τα μάρμαρα του Παρθενώνα στα ελληνικά;

-όχι.

-θ α έπρεπε όμως…

--δεν ἐχουμε όπως δεν έχουμε και στα ρουμάνικα και στα σουηδικά

-καλώς δεν έχετε στα ρουμανικα και στα σουηδικά γιατι από αυτους δεν έχετε παρει κατι,ελληνικα και αιγυπτιακά θα έπρεπε όμως…..

-αν ηταν να εχουμε στη γλωσσα σας έπρεπε να ειχαμε και ασσυριακα και βαβυλωνιακα,καλη σας μερα

η αποψη των βρετανων για τα μάρμαρα

με το γάντι μας αδειάζουν.....

ΓΙΑΤΙ ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝΙΔΑ 2

γιατι οταν πατανε οι ροδες του αεροπλάνου και ξεκιναει η προσγείωση ακους απο ολες τις θέσεις που κάθονται έλληνες "μαμα φτάσαμε ,όλα καλα"......

οι βρυκολακες ξαναχτυπούν.........

ΟΙ ΒΡΥΚΟΛΑΚΕς ΞΑΝΑΧΤΥΠΟΎΝ

Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο πως σε περιόδους κοινωνικης και οικονομικής δυσπραγίας εμφανίζονται κάποια κοράκια που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την ανέχεια του διπλανου .τον προηγούμενο αιωνα , τη ζοφερη περιοδο ’40-45 ,όταν στην πρωτεύουσα οι ανθρωποι πέθαιναν από πεινα και οι παπουδες μας έψαχναν στα σκουπιδια για να βρουν στυμμένες λεμονοκουπες για να επιβιώσουν, μια συνομοταξία ανθρωποειδών λυμαινόταν την πολη ανταλλάσσοντας λαδι και αλεύρι με οικοπεδα,σπιτια,χρυσαφικα. Η γιαγια μου μόνο τη βέρα της περιέσωσε,όλα τα άλλα εγιναν μια οκά ρεβίθια ,μεχρι και τα έπιπλα της αντάλλαξε γιατι ειχε τρια μωρα να μεγαλωσει.Τα υπανθρωπίδια αυτά,που ακούγαμε στις διηγήσεις και διαβάσαμε στα βιβλια ξαναζωντανεύουν.Εν μεσω κρισης ,που τα μαγαζια κλεινουν το ένα μετα το άλλο,ολοκληρα κτηρια σε κεντρικές λεωφορους υψωνουν τεράστιες ταμπέλλες διαφημιζοντας την πραματια τους.Εμπορεύονται κειμηλια και αξιες,νομισματα,παλιες εικονες ,εμπορεύονται την ανέχεια και φυτρωνουν σαν τα μανιταρια. Αφηνουν χαρτακια με την πραματια τους στα παρμπρίζ των αυτοκινητων,διαφημιζονται στο ραδιοφωνο ,στην τηλεοραση και συνηθως εδρεύουν στο περιστερι,τη νεα ιωνια,εκει που οσμιζονται πως η ανάγκη θα χτυπήσει πιο γρηγορα την πόρτα… το πιο εμετικο το ειδα σε ένα τέτοιο χαρτάκι,στη λαικη αγορα στα πευκάκια,το χαρτάκι ειχε στην τελευταία του αραδα γραμμένο «μη με πετάξεις ,θα με χρειαστείς» και ήχησαν στ αυτια μου οι προάγγελοι του σκοτους,μιας απύθμενης ηθικής παρακμης που αντιμετωπίζουμε απαθείς και ανυποψίαστοι…………..

γιαυτο γουσταρω που ειμαι ελληνιδα....

ΓΙΑΤΙ ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝΙΔΑ
Γιατί χθες το βράδυ μετα τη δουλεια πήγαμε με καποιες κολλητές (γιατί εμείς στην Ελλάδα έχουμε κολλητές και κολλητούς)σε μια παραδοσιακή,αυθεντική γειτονιά (και τέτοιες έχουμε) που βλέπεις γύρω σου χαμηλά σπιτάκια και δε σε πνίγει το μπετόν.και ρωτώντας να βρω το μαγαζάκι,όποιους ρώτησα μου πιάσαν και κουβέντα και με καληνύχτησαν με ευχές να περάσω καλά( γιατί ετσι μιλάμε εμείς στην ελλαδα, σαν να γνωριζόμαστε χρόνια)και μετά στο μαγαζί στα τραπεζάκια έξω (αυτό κι αν έχουμε στην Ελλάδαμοναδικο προνομιο ) είχα απέναντι μου την προτομή του Καζαντζίδη και η τρίχα μου κάγκελο (γιατί εμείς στην Ελλάδα με τέτοια ανατριχιάζουμε κι όχι από κρύο και θρίλερ)κι όπως τρώγαμε κι έβλεπα γύρω τα χαμηλά σπιτάκια που φτιαξαν οι παππούδες μας το ΄’22 ,τότε με το «συνωστισμό»,ένιωσα τόση δύναμη και περηφάνεια γι αυτή τη ράτσα που βρίσκει τον τρόπο μέσα από τις στάχτες και μεταστεγάζει τη χαρα και την προκοπή.και αφού ήπιαμε αυτό το ξεχωριστό που διαθέτει αυτή η χωρα,το κρασάκι μας, βγάλαμε τόση χαρά από μέσα μας και γελάγαμε(γιατί εμείς όταν πίνουμε γεννάμε χαρά και πολιτισμο, Φαίδωνα, Φαίδρο Κρατύλο ,Συμποσιο…δεν μουγκρίζουμε και δεν σφαζόμαστε…) κι όταν ήρθε ο λογαριασμός τσακωθήκαμε ,όπως πάντα ,ποιος θα πληρώσει(γιατί η φιλοξενια και το φιλότιμο είναι λέξεις ελληνικές, βιωματικές και το φιλότιμο δεν μεταφραζεται σε καμμια άλλη γλώσσα του κόσμου) και κι ο μαγαζάτορας μας κέρασε γλυκά και χωνευτική γρανίτα (γιατί και το κέρασμα είναι μοναδικότητα του έλληνα)και όταν το βράδυ γυρίσαμε σπίτι μας η μια τηλεφωνούσε στην άλλη αν όλα είναι καλά και για « καλο ξημερωμα»( γιατι ετσι νοιαζομαστε για το φιλο μας στην ελλαδα) γιαυτο ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝΙΔΑ και αυτος ο ήλιος που όλοι ζηλεύουν με κανει να βλεπω το αύριο αισιοδοξα,γιατι την πιστευω αυτή τη ράτσα……

«Να πληρώνουν για τις σκέψεις από τον αρχαίο πολιτισμό»...

ΖΑΝ-ΛΙΚ ΓΚΟΝΤΑΡ
«Να πληρώνουν για τις σκέψεις από τον αρχαίο πολιτισμό»
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 07 Οκτωβρίου 2011


Στη ρηξικέλευθη πρότασή του να πληρώνουν οι Ευρωπαίοι δέκα ευρώ κάθε φορά που χρησιμοποιούν τη λέξη «άρα» ή δανείζονται κάποια σκέψη από τον πολιτισμό της αρχαίας Ελλάδας επανέρχεται ο γάλλος σκηνοθέτης Ζαν-Λικ Γκοντάρ με συνέντευξή του στη γερμανική «Die Zeit». «Οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, οι Αγγλοι έχουν διαφθείρει την Ελλάδα, την Τυνησία και άλλες χώρες, πρέπει λοιπόν με κάποιο τρόπο να τις αποζημιώσουν», λέει ο 80χρονος πατέρας της νουβέλ βαγκ. «Οποιος δεν έχει χρήματα δεν θα μπορεί να χρησιμοποιεί εκείνη τη σκέψη, θα πρέπει να σκέφτεται διαφορετικά».
Σύμφωνα με τον Γκοντάρ, «κυριαρχεί πάνω μας κάτι που θα μπορούσε να ονομαστεί "τεχνολογία". Ο κόσμος νομίζει ότι ελέγχει την οθόνη και τα κείμενα του κινητού τηλεφώνου, αλλά συμβαίνει το αντίθετο. Είναι σαν τη σχέση ανάμεσα στον σκύλο και το αφεντικό του που τον κρατά με ένα λουρί. Το αφεντικό τραβάει τον σκύλο, αλλά συμβαίνει και το αντίθετο».
Στη σημερινή κατάσταση, ένας άνθρωπος εντυπωσιάζει τον γάλλο σκηνοθέτη: ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ. «Είναι περίεργο να τον βλέπω ευρωβουλευτή, τον θεωρώ πάντα έναν νεαρό εξεγερμένο, αναρωτιέμαι μήπως βαριέται μέχρι θανάτου. Ισως όμως με αντιμετωπίζει κι εμένα έτσι, ως έναν ογδοντάχρονο που ζει στην Ελβετία και ετοιμάζει μια καινούργια ταινία: την ιστορία δύο ανθρώπων που δεν μπορούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους μέχρι τη στιγμή που αποκτούν ένα σκυλί».

ΓΙΑ ΠΟΣΟ ΑΚΌΜΗ;

!!!...ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ...ΓΙΑΤΙ!!!

**************************************************
-ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΘΑΛΑΣΣΑ ΝΑ ΤΗΝ ΠΙΕΙΣ ΣΤΟ ΠΟΤΗΡΙ...
-ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΑΡΠΟΥΖΙ ΤΟ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΚΙ ΟΧΙ ΦΕΤΕΣ...


-ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΘΕ ΝΥΧΤΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΠΡΩΙ...
-ΓΙΑΤΙ ''ΛΟΥΛΟΥΔΟΠΟΛΕΜΟΣ'' ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΑΛΛΗ ΧΩΡΑ...

-ΓΙΑΤΙ ΠΙΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΟΤΗΡΑΚΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΠΙΝΕΙ...
-ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΛΟΙ ΒΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ
ΣΚΟΤΩΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΕΚΕΙ...

-ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ''ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ''...
-
-ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΞΟΔΕΥΟΥΜΕ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΟΥΜΕ...


-ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΚΑΙ ΚΟΡΝΑΡΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΑΠΟ ΣΥΝΗΘΕΙΑ...
-ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΗ ΒΕΝΖΙΝΗ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΜΑΣ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ
ΒΑΖΟΥΜΕ ΜΕΣΑ...
-ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ''ΜΕ ΑΔΕΙΑ ΧΕΡΙΑ''...


-ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ...


-ΓΙΑΤΙ ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΚΑΝΑΜΕ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΕΜΟ...
-ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΔΕΝ ΕΒΡΙΣΚΑΝ ΛΕΞΕΙΣ ΕΚΛΕΒΑΝ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ...
-ΓΙΑΤΙ Η ΛΕΞΗ ΦΙΛΟΤΙΜΟ,KΑΨΟΥΡΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ...
-ΓΙΑΤΙ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΙΣ ΠΕΡΝΑΜΕ ΜΕ ΦΙΛΟΥΣ Κ ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΨΥΧΙΑΤΡΟ...


-ΓΙΑΤΙ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ, Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΚΙ Ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ...
-ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΕΜΕΙΣ ΦΤΙΑΧΝΑΜΕ ΤΟΝ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΚΟΙΜΟΝΤΟΥΣΑΝ ΣΤΑ ΔΕΝΤΡΑ...


-ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΣΑΝ ΗΡΩΕΣ ΑΛΛΑ ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ...
-ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΒΑΖΟΥΜΕ ΚΕΤΣΑΠ ΣΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΜΑΣ, ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΑ ΓΕΥΣΗ ΑΠΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ...

-ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΚΙΝΗΤΟ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ, ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΚΑΘΕ 3 ΧΡΟΝΙΑ Κ ΕΡΩΤΙΚΟ
ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΚΑΘΕ ΤΡΕΙΣ Κ ΛΙΓΟ...

-ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΔΕ ΧΑΙΡΕΤΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΟΣΟ ΕΜΕΙΣ...

- ΓΙΑΤΙ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΕ ΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ...


-ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΛΙΑΣΤΟΥΜΕ Κ ΝΑ ΔΡΟΣΙΣΤΟΥΜΕ, ΕΧΟΥΜΕ ΑΜΜΟΥΔΙΑ ΚΑΙ
ΘΑΛΑΣΣΑ.ΔΕΝ ΞΕΧΥΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΑ ΓΡΑΣΙΔΙΑ ΟΥΤΕ ΒΟΥΤΑΜΕ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΙΒΑΝΙΑ...
-ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΚΑΘΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ. ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΓΙΑ ΔΙΑΙΤΑ..

-ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΜΙΑ ΛΥΣΗ-ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΠΛΑΓΙΑ-ΓΙΑ ΟΛΑ...
-ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΚΑΤΑΧΡΗΣΕΙΣ ΚΙ ΟΜΩΣ ΖΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ...


-ΓΙΑΤΙ ΕΔΩ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ, Ο ΞΕΝΟΣ ΤΟ ΕΧΕΙ ΣΚΟΠΟ ΖΩΗΣ ΝΑ ΕΡΘΕΙ
ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ...

-ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΜΑΣ...
-ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΥΠΝΟ ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΤΕΣ ΑΛΛΑ ΤΟ ΞΗΜΕΡΩΝΟΥΜΕ ΔΙΑΣΚΕΔΑΖOΝΤΑΣ...
-ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΓΙΑ ΚΑΦΕΔΑΚΙ ΚΑΙ
ΚΑΤΑΛΗΓΟΥΜΕ ΝΑ ΠΙΝΟΥΜΕ ΟΥΖΟ ΜΕΧΡΙ ΠΡΩΙΑΣ...

-ΓΙΑΤΙ ΜΙΛΑΜΕ ΔΥΝΑΤΑ ΚΑΙ ΓΕΛΑΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ...
-ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΝΕ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΜΟΛΙΣ ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ ΤΑ 18 ΜΑΣ...

-ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΕΔΩ...


-ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΜΙΑ ΦΛΟΓΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ ΝΑ ΕΝΩΣΟΥΜΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ...
-ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΦΟΡΑΜΕ ΠΕΔΙΛΑ, ΔΕΝ ΤΑ ΦΟΡΑΜΕ ΜΕ ΚΑΛΤΣΕΣ...
-ΓΙΑΤΙ ΠΛΗΡΩΝΟΜΑΣΤΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΩΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΛΕΦΤΑ ΟΥΤΕ
ΓΙΑ ΤΣΙΓΑΡΑ...

-ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΝΑ ΤΑ ΤΡΩΜΕ ΠΑΝΤΑ ΦΡΕΣΚΑ...

-ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 'Η ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ...
-ΓΙΑΤΙ ΜΙΛΑΜΕ ΚΑΛΑ ΤΙΣ ΞΕΝΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ...ΑΛΛΑ ΠΟΙΟΙ ΜΙΛΟΥΝ ΚΑΛΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ???
-ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΩΝ ΑΚΡΩΝ...

ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Ο ΣΟΥΒΛΑΤΖΗΣ ΡΩΤΑΕΙ ΚΑΤΑΜΟΥΤΡΑ:''ΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΒΑΛΩ
ΜΕΣΑ ΚΟΠΕΛΙΑ?'', ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΠΑΡΕΞΗΓΕΙΤAI, ΑΛΛΑ ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΚΑΙ ΜΕ
ΘΡΑΣΟΣ ''ΑΠ'ΟΛΑ ΒΑΛΕ ΜΟΥ'' ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ ΚΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ...!!!


!!!...ΓΙ'ΑΥΤΟ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ...!!!


πόσα θα αλλάξουν ή ήδη έχουν αλλάξει στην καθημερινότητά μας,θα είναι για τη βελτίωση αυτής της "ανάδελφης"ράτσας ή για την αλλοτρίωσή της,ο εξευρωπαϊσμός-αν γινει-θα είναι και αφελληνισμός ή αναμόρφωση,η Ελλάδα θα μείνει στην Ελλάδα;

μηνυμα ειρηνης

Η Κιμ Φουκ, το παγκοσμίως γνωστό θύμα των βομβών ναπάλμ που χρησιμοποίησαν οι ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ, απηύθυνε την Τρίτη ένα μήνυμα ειρήνης και συγγνώμης στη διάρκεια επίσκεψής της στην Κολομβία, στο πλαίσιο της ανθρωπιστικής δράσης της. Η Κιμ εικονίζεται σε μια φωτογραφία που τραβήχτηκε στις 8 Ιουνίου 1972 και συγκλόνισε τον κόσμο. Είναι εννέα ετών, γυμνή σ' ένα δρόμο, με σοβαρά εγκαύματα, έπειτα από επίθεση με ναπάλμ στο χωριό Τρανγκ Μπανγκ. Σήμερα είναι πρέσβειρα καλής θέλησης της UNESCO. «Κανένας δεν μπορεί να αλλάξει την ιστορία, αλλά με την αγάπη μπορούμε να αλλάξουμε το μέλλον», δήλωσε στην Μπογκοτά.
πηγη τα νεα 25-8-11

αποσπασμα απο το συναξαρι του ανδρεα Κορδοπατη

μια αποψη,επιγραμματικα δοσμένη και επικαιρη,πλησιαζει η 27η Αυγουστου,μαυρη μερα,μαύρες μνημες και τα ιδια ερωτηματικα,89 χρονια τώρα........

ο Γερουλάνος κοιμαται...ύπνο βαθύ

Την επιστροφή μαρμάρινου αγάλματος του Ηρακλή στην Τουρκία, το επάνω μέρος του συγκεκριμένα, συμφώνησε να κάνει το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστόνης ύστερα από διαμάχη πολλών ετών. Το άγαλμα είχε αποκτηθεί από το μουσείο το 1981 μέσω γερμανού εμπόρου αρχαιοτήτων και ένα χρόνο αργότερα εκτέθηκε κανονικά, ως το 2007 όμως, όταν ξεκίνησε η διεκδίκησή του, οπότε το απέσυραν στις αποθήκες.

Το γεγονός, ότι το υπόλοιπο μισό του αγάλματος είχε βρεθεί το 1980 στην Πέργη και έκτοτε βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αττάλειας ήταν καθοριστικό επιχείρημα για την διεκδίκησή του. Παρ΄ όλα αυτά χρειάστηκαν μερικά χρόνια ώσπου να πειστεί η αμερικανική πλευρά ότι το άγαλμα είχε εξαχθεί παράνομα από τη χώρα... Οπως δήλωσε χαρακτηριστικά στην εφημερίδα Times, η Κάθριν Γκέτσελ του Μουσείου της Βοστόνης «Μόλις τα τελευταία δύο χρόνια μάς παρουσίασαν φωτογραφίες και άλλα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι στη συγκεκριμένη αρχαιολογική θέση έγιναν λεηλασίες».
Το άγαλμα ανήκει στον τύπου του Ηρακλή Farnese ή «Ηρακλή κουρασμένου» όπως αλλιώς λέγεται και είναι ρωμαϊκό αντίγραφο του πρωτότυπου έργου του μεγάλου γλύπτη της αρχαιότητας Λύσιππου (4ος π. Χ. αιώνας), ο οποίος είχε φιλοτεχνήσει δύο γλυπτά με θέμα τον ήρωα. Και τα δύο όμως είναι γνωστά σήμερα μόνο χάρη στα ρωμαϊκά αντίγραφα. Ο γλύπτης σε αυτά έχει «συλλάβει» τον ήρωα μετά από την επιτέλεση των δώδεκα άθλων να ακουμπά πάνω στο ρόπαλό του κουρασμένος από την προσπάθεια. Αποτελεί δηλαδή, μία ιδιαίτερη περίπτωση απεικόνισης ήρωα, που υποφέρει όπως ένας κοινός θνητός.
Σε καμία από τις ανακοινώσεις πάντως για την επιστροφή του αγάλματος δεν αναφέρεται η ελληνική ιστορία του ούτε καν η σημασία της τοποθεσίας όπου βρέθηκε. Η αρχαία ελληνική πόλη Πέργη όμως, πρωτεύουσα της Παμφυλίας στη Μικρά Ασία _σήμερα κοντά στην Αττάλεια_ υπήρξε κατά την ελληνιστική περίοδο μία από τις ωραιότερες πόλεις της Ανατολής με πολλά δημόσια κτίρια, ερείπια των οποίων σώζονται ως σήμερα (τα τείχη της ακρόπολης, μία πύλη θριάμβου, μεγάλο θέατρο, στάδιο, ναοί, θέρμες). Πλησίον της Πέργης εξάλλου υπήρχε μεγάλος ναός της Αρτεμης, όπου γίνονταν ετήσιες εορτές. Τα αρχαιολογικά ευρήματα φυλάσσονται τώρα στο Μουσείο Αττάλειας
.
25 -7 2011 το βήμα

οι γειτονες κληρονομησαν και ιστορια και παράδοση και πολιτισμό .....και πουλάνε με αυτα,ντυνονται με ξενα ρουχα ,με προσωπείο ιστορικο κλεψιτυπο, που το οικειοποιούνται για "προσωπο"..καμμια αναφορα για την καταγωγη του Ηρακλη,οπως πουθενα στο μουσειο της Αττάλειας δεν υπαρχει ένδειξη στο ιματιο,τα διαδηματα,τους αμφορεις,τους κρατηρες,τις οινοχόες ποιος τα έφτιαξε,ποιος τα χρησιμοποιούσε,τίνος ειναι η πατροτητα...απατριδες αρχαιοτητες που σιγουρα δεν ανηκουν στους νομαδες που εμφανιστηκαν τον 13ο μ.χ αιώνα σπερνοντας τον ολεθρο στο διαβα τους.και μεις οι φυσικοι γεννητορες καμμια ένσταση,κανενα παράπονο κατι,μια αναφορα,μια φωνη,μια κοινοποίηση,αν μη τι άλλο αποκαταστήστε την ιστορια,σε μια αραδα,κατω απο τα εκθεματα,αποδώστε ιστορικη δικαιοσύνη...

αξιο προβληματισμού.....βαθύτατου

Πάρτε μολύβι και χαρτί»: η φράση που έχει επαναληφθεί ξανά και ξανά από γενιές δασκάλων θα χάσει σύντομα το περιεχόμενό της - τουλάχιστον στην Ιντιάνα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ξέραμε πως το χαρτί γίνεται όλο και πιο σπάνιο, τώρα όμως απαγορεύθηκε και το στιλό. Διότι, τι χρησιμεύει το χειρόγραφο στην εποχή των ηλεκτρονικών υπολογιστών;
Από το ερχόμενο φθινόπωρο, τα παιδιά που κάθονται στα θρανία των σχολείων της Ιντιάνας δεν θα χρησιμοποιούν τετράδια και στιλό. Η Διεύθυνση Εκπαίδευσης στην Ιντιανάπολη υπογραμμίζει ότι η επιλογή έγκειται στα σχολεία. Η επισήμανση όμως είναι υποκριτική. Καθώς τα σχολικά ιδρύματα, κυρίως στην Αμερική, αποτελούν μια βιομηχανία ανταγωνισμού, ποιος θα είναι αυτός που θα στείλει τα παιδιά του στη δασκάλα που, αντί να τους μαθαίνει να χειρίζονται τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, θα επιμένει στα μαθήματα υπαγόρευσης και ορθογραφίας;
Η επιλογή δεν είναι ανώδυνη και, όπως πάντα, διχάζει τους ειδικούς. Η γραφή με το χέρι δεν είναι μόνο θέμα καλλιγραφίας. Ο εμπειρογνώμονας Πολ Σάλιβαν λέει πως η γραφή «αναπτύσσει ακόμη και την ικανότητα της έκφρασης. Και βοηθάει να καταλαβαίνει κανείς καλύτερα αυτό που διαβάζει. Υπάρχει ένας σύνδεσμος στον εγκέφαλο του ανθρώπου ανάμεσα στην ικανότητά του να κατανοεί ένα κείμενο και την ικανότητά του να γράφει».
Στην «Ιστορία της Επικοινωνίας» που κυκλοφόρησε πρόσφατα, ο Μάρσαλ Τ. Πόε μπήκε στον μπελά να μετρήσει πόσα χρόνια χρειάστηκε ο άνθρωπος για να μάθει να γράφει: 175 χιλιάδες. Και τώρα θέλουμε να ακυρώσουμε όλη αυτή τη γνώση; «Το να μιλάς και να ακούς κοστίζει λίγο», εξηγεί ο καθηγητής. «Το να γράφεις και να διαβάζεις αντίθετα, κοστίζει. Και για λόγους που δεν γνωρίζουμε ακόμη, θα υπάρχει πάντα μια μειονότητα παιδιών που δεν καταφέρνουν ποτέ να γράψουν». Οι ειδικοί όμως σε θέματα εξέλιξης συμφωνούν σε ένα: το γράψιμο με το χέρι είναι από τα λίγα πράγματα που μας διακρίνουν ως είδος.

ΕΘΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Ωστόσο αυτή η απόφαση της Ιντιάνας, που μοιάζει να βγαίνει από ένα φανταστικό μυθιστόρημα του Κερτ Βόνεγκατ και που τα ρεπορτάζ αποδίδουν συγκεκριμένα στις αρχές της Ιντιανάπολης, βασίζεται στην πραγματικότητα στον χάρτη της εθνικής παιδείας. «Κοινές βασικές προδιαγραφές» είναι ο τίτλος του μανιφέστου που επιδιώκει να βάλει τάξη στο χάος που δημιουργούν οι διαφορετικοί κανονισμοί για τα σχολεία, που ισχύουν στις διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ. «Αν το να ξέρεις το θεώρημα του Πυθαγόρα είναι σημαντικό για τους μαθητές της Φλόριντας, θα πρέπει να είναι σημαντικό και για τους μαθητές της Χαβάης», γράφει η Βάλερι Στράους, εμπειρογνώμονας σε θέματα που αφορούν την εκπαίδευση. Και στις «Κοινές βασικές προδιαγραφές» υπογραμμίζεται ότι τα σχολεία πρέπει να αναπτύσσουν την «ψηφιακή ικανότητα» των μαθητών. Αλλά με αντάλλαγμα τι;
Οι «γέροι» αντιδρούν. «Και όταν θα πρέπει να υπογράψει κανείς μια επιταγή;». Οι υποστηρικτές απαντούν πως, όταν αυτά τα παιδιά θα φτάσουν σε ηλικία για να χρησιμοποιούν επιταγές, όλες οι πληρωμές θα γίνονται μέσω του κινητού τηλεφώνου. «Η αλήθεια είναι πως οι δάσκαλοι έχουν από καιρό σταματήσει να διδάσκουν πώς να γράφει κανείς με το χέρι, λέει η Αντρέ Αντερσον του Πανεπιστημίου της Ιντιάνας. «Δεν εθεωρείτο προτεραιότητα. Και το χειρόγραφο των φοιτητών μας έγινε φρικτό». Ετσι, για να καταργήσει τα ορνιθοσκαλίσματα, η Ιντιάνα κατάργησε ολόκληρη την κότα.
12-07-11 τα νεα

και η απαντηση 2 χρονια πριν:

"Η τραγωδία άρχισε πολύ πριν από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τα κινητά τηλέφωνα, γράφει ο Έκο στην εφημερίδα Νιου Γιορκ Τάιμς. Τα γράμματα που έγραφε η γενιά των γονιών του ήταν μικρά έργα τέχνης. Η δικιά του γενιά έμαθε καλλιγραφία στους πρώτους μήνες του Δημοτικού. Μερικές φορές, βέβαια, λέρωναν με τα μελανοδοχεία τα θρανία, τα τετράδια, τα δάχτυλα και τα ρούχα τους, αλλά τα ατυχήματα αυτά δεν τους εμπόδιζαν να ασκούνται στην τέχνη της καλλιγραφίας. Το κακό ξεκίνησε όταν ήλθε το στυλό. Τα πρώτα στυλό παρουσίαζαν προβλήματα: αν ακουμπούσες το δάχτυλό σου στις τελευταίες λέξεις που είχες γράψει, ήταν σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα απέφευγες τη μουντζούρα. Σιγά σιγά ο κόσμος έχασε το ενδιαφέρον του για την καλλιγραφία, αφού το γράψιμο με στυλό, ακόμη κι αν ήταν καθαρό, δεν είχε πια ψυχή, στυλ και προσωπικότητα.

Γιατί όμως αυτό αποτελεί πρόβλημα; Είτε γράφεις με το χέρι είτε πληκτρολογείς στον υπολογιστή, το αποτέλεσμα δεν είναι το ίδιο; Όχι, απαντά ο Έκο, που το τελευταίο του βιβλίο τιτλοφορείται «Περί Ασχήμιας». Η τέχνη της καλλιγραφίας μάς μαθαίνει να ελέγχουμε τα χέρια μας και ενθαρρύνει τον συντονισμό του χεριού με το μάτι. Όταν γράφουμε με το χέρι, είμαστε αναγκασμένοι να συνθέτουμε με το μυαλό μας τη φράση προτού τη γράψουμε. Η αντίσταση της πένας και του χαρτιού μάς κάνει να σταματάμε για να σκεφτούμε.

Είναι αλήθεια ότι τα παιδιά θα γράφουν όλο και συχνότερα σε υπολογιστές και κινητά τηλέφωνα. Η ανθρωπότητα έχει μάθει όμως να επανεφευρίσκει στον χώρο του αθλητισμού ή της αισθητικής πολλά πράγματα που ο πολιτισμός είχε θεωρήσει περιττά και τα είχε καταργήσει. Κανείς δεν κυκλοφορεί πια καβάλα σε άλογο, αλλά οι σχολές ιππασίας είναι δημοφιλείς. Παρά την ύπαρξη των τούνελ και των σιδηρόδρομων, πολύς κόσμος αρέσκεται να περπατά ή να κάνει ορειβασία. Και η κυριαρχία των e-mails δεν εμποδίζει κάποιους να μαζεύουν γραμματόσημα. Καλό θα ήταν λοιπόν οι γονείς να αρχίσουν να στέλνουν τα παιδιά τους σε σχολές καλλιγραφίας. Το σταθερό χέρι αποδεικνύεται μερικές φορές εξίσου χρήσιμο με μια σταθερή δουλειά."
22-09-09 τα νεα

περι κανιβαλισμου..2

Δεν ειναι μονο ότι η Ελλαδα τρωει τα παιδια της αλλα και τα ίδια τα παιδια ειναι κανίβαλοι.
εν μέσω μιας κρισιμης κοινωνικής,πολιτικής οικονομικής καταστασης για τη χώρα ,οταν ελπιδα ,ψήγμα ελπιδας ειναι ο τουρισμός ο κανιβαλισμος σε πληρη εξέλιξη.Τα λιμανια αποκλείονται,το αεροδρόμιο σε κλοιο το εθνικο αρχαιολογικο μουσείο,στολιδι της χωρας απο τα λίγα, σε μονιμη διαδικασία συντηρησης-αργίας-παραμελησης-εγκατάλειψης.Τι κανετε ρε καφροι εν ονοματι ενός κακώς εννοούμενου συνδικαλισμού και μιας δημοκρατίας που τη βιάζετε ασύστολα ,πού πάτε ρε κανιβαλοι εποχούμενοι στα κιτρινα αμαξια -δουριους ίππους- σας να αλώσετε την πολύπαθη πρωτεύουσα δίχως να αναλογιστείτε πως κάθε γκάζι σας είναι μια κριση ασφυξίας για τον ξενοδοχο,το μικρομάγαζο του κέντρου,τον επαγγελματια στα νησια που περιμενει δυο μήνες το καλοκαιρι για να βιοπορευτεί τους υπόλοιπους δέκα...τι εισαστε εσείς;Ελληνες; η πεμπτη φάλαγγα εισαστε σε μια χώρα που γλύφει τις πληγές της και περιμενει με απογνωση τα δύσκολα που ακομη δεν έχουν έρθει.Ταμπουρωμένοι στο μικροψυχο συμφέρον σας αδιαφορείτε για όλους τους υπόλοιπους επικαλούμενοι τη δημοκρατία μια δημοκρατια που καταστρατηγείτε 365 μερες το χρονο με τον τροπο που κινειστε,οδηγειτε,σταματατε οπου θέλετε,χρεωνετε ό,τι θελετε και εκατονταδες άνθρωποι χτες έχασαν την πτηση τους για τον προορισμό που ονειρευονταν ενα χρόνο και εξασφαλισαν το εισιτηριο με τοσες στερησεις...για ποια δημοκρατία μιλατε ανθέλληνες..

περι κανιβαλισμου....

. Ό μέγας Έρνέστος Τσίλλερ ήδη είχε επισημάνει τό 1898 ;oτι: «Αι Αθήναι έχουσι άριστουργήματα αρχιτεκτονικά τόσα, όσα εις όλο τό Παρίσι παρόμοια δέν απαντά τις. Διότι εις τό Παρίσι τά μέγαρα είναι τόσο σπάνια. Εκεί ή πόλις είναι γεμάτη από maisons de rapport (οίκίαι μισθωμέναι), κάτι μεγάλα τεράστια σπίτια, έξι, επτά καί δέκα πατώματα εν οίς κατοικούν πολλαί οίκογένειαι. Μονοκατοικίαι κομψαί, όπως αί εν Αθήναις, είναι σπάνιαι».

.....απο τα πλειονα των πεντακοσίων θαυμασίων αρχιτεκτονημάτων που ύψωσε ο υπεροχος Ερνεστος Τσιλλερ εχουν διασωθεί ολιγοτερα των σαραντα εις ολοκληρον την αττικην και εντεκα εις την υπολοιπον Ελλάδα.Η μνήμη εξαφανίζεται εις τον τόπον μας( αποσπασμα απο το θαυμασιο βιβλίο του Γιώργου Μιχαηλιδη "άγιοι έρωτες" εκδοσεις του Αυγούστου"

η Ελλαδα δεν τρώει μόνο τα παιδιά της,αλλά και τα ίδια τα παιδιά της είναι κανίβαλοι μέ ό,τι συνεπαγεται ο όρος,αυτοκαταστροφικότητα,απαιδευσιά,έλλειψη αυτοσυνειδησίας.....τωρα το πώς φτασαμε να έχουν μεινει σαραντα αριστουργηματα του Τσιλλερ απο τα 500 θα πρεπει κανεις να αναρωτηθει ,ειναι ο ιδιος λογος που έκανε την Αθηνα απο Παρισι μια άθλια τσιμεντούπολη,με ορατά παντου τα σημαδια της αυθαιρεσιας και της κοντοφθαλμης λογικής του βολέματος,της έλλειψης αισθητικής.Η Αθήνα που έπρεπε να στεγάσει την πλημμυριδα απο την επαρχια με νωπές τις πληγές απο τον κανιβαλισμο(και εδω η ίδια αιτία )του εμφυλιου.....ποιος εφηρμοσε,εφηύρε την αντιπαροχή;απο τα θέματα που δεν ακουμπαμε,δεν αγγίζουμε,είναι ταμπου στη νεοτερη Ελλαδα...

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ 2011

Το 20,44% των γραπτών βαθμολογήθηκαν με βαθμό κάτω από τη βάση 21,08% των γραπτών κυμάνθηκαν στην κλίμακα 15-17,9 και η πλειοψηφία (38,55%) των υποψηφίων απέσπασαν βαθμολογία ανάμεσα σε 12 και 14,9. μόλις το 1,04% των γραπτών στη Νεοελληνική γλώσσα βαθμολογήθηκαν με Άριστα δηλαδή από 18 μέχρι και 20.

Φυσική Θετικής Κατεύθυνσης άριστα κρίθηκε το 13.84%.
Χημεία Θετικής Κατεύθυνσης άριστα κρίθηκε ένα εντυπωσιακό ποσοστό της τάξεως του 36,54%.
Αρχές Οικονομικής Θεωρίας άριστα κρίθηκε το 23,52%.
Μαθηματικά Θετικής Κατεύθυνσης το 11,09% ήταν στην κλίμακα Άριστα (18 - 20).
Νεοελληνική Λογοτεχνία τα γραπτά που απέσπασαν άριστα (18 - 20), το 4,34%.
Αρχαία Ελληνικά Θεωρητικής Κατεύθυνσης το 2,78% των γραπτών απέσπασαν άριστη βαθμολόγηση (18-20).
Βιολογία Γενικής Παιδείας το 18,96% των γραπτών αρίστευσε(18-20)
Μαθηματικά και Στοιχεία Στατιστικής 21,3% απέσπασαν άριστη βαθμολογία (από 18-20).
Ιστορία Γενικής Παιδείας τα άριστα γραπτά, 7,32%.
Πηγή εφημεριδα ΝΕΑ 21-6-11

Ιδιαίτερη μνεία στα παιδιά Ηλιοπουλου Αλεξάνδρα (18 έκθεση),Βασιλακοπούλου χαρα (18,3),Τσεκε Δέσποινα (19,1),Σαραφιανου Εύα (18,1),Γεωργιαδη Φοιβο (18,1),Πλευρακη Ορέστη (93 ο ένας διορθωτής 17,7 τελικό),Αννα μαρια Λιογα (91 ο ένας τελικο 17,5), Τσιρωνη Αννα (18,2 ) αλλά και σε όλα τα παιδιά που περασαν το φασμα του 17 και 17,5 (Αθανασίου χριστινα, Νταλακου Κασσιανή, Κλαουδατου Μαριλια, Φιλιππαιου νικολετα, Κυριαζη Αλεξανδρο, Μπεζαντακου όλγα,Δαβρη Σοφία,Δούμα Αφροδιτη,Εγκιαζαρωφ Λίλιαν γιατί στην έκθεση υπάρχει κι ο αστάθμητος παράγοντας, το «φίλτρο» του διορθωτή που συχνά παραμορφώνει την εικόνα του γραπτού..Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που έδωσαν τις δημιουργικές τους ώρες,το απάνθισμα της εφηβείας τους παλεύοντας για το όνειρο. Και αυτα ,με το 16 και το 16,5 στην έκθεση (Πλαγιανος Γιωργος,Κουτσουκου Δημητρα,Τσιούστας Χαρης, Κοτρώτσου Ελευθερια,Αθανασιου αποστολης,Βαφειαδου Κατερινα,Μαντζιος Γιώργος, Παπάζογλου Κέλλη, Νικολακοπουλος άκης, Γκαραγκούνης Κωστας, Ευθυμιου Φωτης),και αυτά που έσπασαν το φράγμα του 15 (Ραφτοπουλου Αθηνα,Μισιτζη Αγγέλικα,Τραχανας Μανολης,Σπυροπουλος Αγγελος,Κατωγιαννακη Σεμινα,Ντεκουλη Μαντω,Σαμαρτζης Πανος,Γιολαντα Χαβελλα,Αριζος Σταυρος,Παπαδατου Ελισαβετ,Σιμιτζη Ελλη…βρακατσελη Ελφια…και ολα τα παιδια που έδωσαν την προσωπική τους μάχη … απλώς αναφερόμαστε στην έκθεση επειδή σ αυτό το μάθημα δεν είναι ο μαθητής και το γραπτό, όπως στα άλλα μαθήματα ,είναι ο μαθητής και ,συχνά ,τρεις διαφορετικές οπτικές γωνίες ,των διορθωτών. Απλώς αυτά τα παιδιά αντιπαλεύοντας αυτό το προσωπικό «φίλτρο» των διορθωτών,που φάνηκε και στη λογοτεχνία της θεωρητικής κατεύθυνσης με τις πολλές αναβαθμολογήσεις και αποκλίσεις, στάθηκαν πιο τυχερά. Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά και στο καθένα ξεχωριστά που μας έδωσαν τις πιο δημιουργικές τους ώρες,το πιο όμορφο κομμάτι της ζωης τους …είναι όλα νικητές σ αυτην την πρώτη μεγάλη μάχη της ζωής τους που πρέπει να τους αφήσει γεύση επιτυχίας γιατι παλεψαν,ματωσαν και αυτό είναι το αντικειμενικό, μεγάλο κέρδος που αποκόμισαν που δεν αποτιμάται με μόρια γιατί είναι κατάθεση ψυχής και όχι αριθμών…..

περι ζεΪμπέκικου

________________________________________
Το ζεϊμπέκικο δύσκολα χορεύεται. Δεν έχει βήματα είναι ιερατικός χορός με εσωτερική ένταση και νόημα που ο χορευτής οφείλει να το γνωρίζει και να το σέβεται.

Είναι η σωματική έκφραση της ήττας. Η απελπισία της ζωής. Το ανεκπλήρωτο όνειρο. Είναι το «δεν τα βγάζω πέρα». Το κακό που βλέπεις να έρχεται. Το παράπονο των ψυχών που δεν προσαρμόστηκαν στην τάξη των άλλων.

Το ζεϊμπέκικο δεν χορεύεται ποτέ στην ψύχρα ει μη μόνον ως κούφια επίδειξη. Ο χορευτής πρέπει πρώτα «να γίνει», να φτιάξει κεφάλι με ποτά και όργανα, για να ανέβουν στην επιφάνεια αυτά που τον τρώνε.

Η περιγραφή της προετοιμασίας είναι σαφής:

Παίξε, Χρήστο, το μπουζούκι, ρίξε μια γλυκιά πενιά, σαν γεμίσω το κεφάλι, γύρνα το στη ζεϊμπεκιά. (Τσέτσης)

Ο αληθινός άντρας δεν ντρέπεται να φανερώσει τον πόνο ή την αδυναμία του• αγνοεί τις κοινωνικές συμβάσεις και τον ρηχό καθωσπρεπισμό. Συμπάσχει με τον στίχο ο οποίος εκφράζει σε κάποιον βαθμό την προσωπική του περίπτωση, γι' αυτό επιλέγει το τραγούδι που θα χορέψει και αυτοσχεδιάζει σε πολύ μικρό χώρο ταπεινά και με αξιοπρέπεια. Δεν σαλτάρει ασύστολα δεξιά κι αριστερά• βρίσκεται σε κατάνυξη. Η πιο κατάλληλη στιγμή για να φέρει μια μαύρη βόλτα είναι η στιγμή της μουσικής γέφυρας, εκεί που και ο τραγουδιστής ανασαίνει.

Ο σωστός χορεύει άπαξ• δεν μονοπωλεί την πίστα. Το ζεϊμπέκικο είναι σαν το «Πάτερ Ημών». Τα είπες όλα με τη μία.

Τα μεγάλα ζεϊμπέκικα είναι βαριά, θανατερά:
Ίσως αύριο χτυπήσει πικραμένα του θανάτου η καμπάνα και για μένα. (Τσιτσάνης)

Τι πάθος ατελείωτο που είναι το δικό μου, όλοι να θέλουν τη ζωή κι εγώ το θάνατό μου. (Βαμβακάρης)

Το ζεϊμπέκικο δεν σε κάνει μάγκα*• πρέπει να είσαι για να το χορέψεις. Οι τσιχλίμαγκες με το τζελ που πατάνε ομαδικά σταφύλια στην πίστα εκφράζουν ακριβώς το χάος που διευθετεί η εσωτερική αυστηρότητα και το μέτρο του ζεϊμπέκικου.

Το ζεϊμπέκικο δεν χορεύεται σε οικογενειακές εξόδους ή γιορτές στο σπίτι• απάδει προς το πνεύμα. Πόσο μάλλον όταν υπάρχουν κουτσούβελα που κυκλοφορούν τριγύρω παντελώς αναίσθητα. Είναι χορός μοναχικός.

Όταν το μνήμα χάσκει στα πόδια σου, ο τόπος δεν σηκώνει άλλον. Είναι προσβολή να ενοχλήσει μια ξένη κι απρόσκλητη παρουσία. Γι' αυτό κάποιοι ανίδεοι αριστεροί διανοούμενοι ερμήνευσαν την επιβεβλημένη ερημία του χορού με τα δικά τους φοβικά σύνδρομα• αποκάλεσαν το ζεϊμπέκικο «εξουσιαστικό χορό», που περιέχει, δήθεν, μια «αόρατη απειλή». Είδαν, φαίνεται, κάποιον σκυλόμαγκα να χορεύει και τρόμαξαν. Όμως, και έναν κυριούλη αν ενοχλήσεις στο βαλσάκι του, κι αυτός θα αντιδράσει.

Το ζεϊμπέκικο δεν είναι γυναικείος χορός.
Απαγορεύεται αυστηρώς σε γυναίκα να εκδηλώσει καημούς ενώπιον τρίτων• είναι προσβολή γι' αυτόν που τη συνοδεύει. Αν δεν είναι σε θέση να ανακουφίσει τον πόνο της, αυτό τον μειώνει ως άντρα και δεν μπορεί να το δεχτεί.
Και στο μάτι δεν κολλάει.
Μια γυναίκα δεν είναι μάγκας• είναι θηλυκό ή τίποτα. Κι ένας άντρας, πρώτα αρσενικό και μετά όλα τ' άλλα. Αυτό είναι το αρχέτυπο. Κι αν το εποικοδόμημα γέρνει καμιά φορά χαρωπά, η βάση μένει ακλόνητη. Εξαιρούνται οι γυναίκες μεγάλης ηλικίας που μπορεί να έχουν προσωπικά βάσανα: χηρεία ή πένθος για παιδιά.

(Κι όμως είδα σπουδαίο ζεϊμπέκικο από δύο γυναίκες• τη Λιλή Ζωγράφου, που αυτοσχεδίαζε έχοντας αγκαλιάσει τον εαυτό της από τους ώμους με τα χέρια χιαστί σαν αρχαία τραγωδός• και μια νεαρή πουτάνα σε ένα καταγώγιο των Τρικάλων, πιο αυτεξούσια απ' όλους τους αρσενικούς εκεί μέσα.) Η μεγάλη ταραχή είναι οι χωρικοί. Σε πλατείες χωριών, με την ευκαιρία του τοπικού πανηγυριού ή άλλης γιορτής, κάτι καραμπουζουκλήδες ετεροδημότες χορεύουνε ζεϊμπέκικο στο χώμα• προφανώς για να δείξουνε στους συγχωριανούς τους πόσο μάγκες γίνανε στην πόλη. Οι άνθρωποι της υπαίθρου δεν έχουν μπει στο νόημα κι ούτε μπορούν να εννοήσουν. Τα δικά τους ζόρια είναι κυκλικά• έρχονται, περνάνε και ξαναέρχονται σαν τις εποχές του χρόνου. Δεν είναι όλη η ζωή ρημάδι. Γι' αυτό χορεύουν εξώστρεφα, κάνουν φούρλες, σηκώνουν το γόνατο ή όλο το πόδι, κοιτάνε τους γύρω αν τους προσέχουν, χαμογελάνε χορεύοντας. Μιλάνε με τον Θεό των βροχών και του ήλιου, όχι τον σκοτεινό Θεό του χαμόσπιτου και των καταγωγίων.

Δεν γίνεται καν λόγος για το τσίρκο που χορεύει επιδεικτικά, σηκώνει τραπέζια με τα δόντια και ισορροπεί ποτήρια στο κεφάλι του. Ή τη φρικώδη καρικατούρα ζεϊμπέκικου που παρουσιάζουν οι χορευτές στις παλιές ελληνικές ταινίες και προσφάτως στα τηλεοπτικά σόου.

Το ζεϊμπέκικο είναι κλειστός χορός, με οδύνη και εσωτερικότητα. Δεν απευθύνεται στους άλλους. Ο χορευτής δεν επικοινωνεί με το περιβάλλον. Περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του, τον οποίο τοποθετεί στο κέντρο του κόσμου. Για πάρτη του καίγεται, για πάρτη του πονάει και δεν επιζητεί οίκτο από τους γύρω. Τα ψαλίδια, τα τινάγματα, οι ισορροπίες στο ένα πόδι είναι για τα πανηγύρια. Το πολύ να χτυπήσει το δάπεδο με το χέρι «ν' ανοίξει η γη να μπει».

Και, όσο χορεύει, τόσο μαυρίζει.

Πότε μ' ανοιχτά τα μπράτσα μεταρσιώνεται σε αϊτό που επιπίπτει κατά παντός υπεύθυνου για τα πάθη του και πότε σκύβει τσακισμένος σε ικεσία προς τη μοίρα και το θείο.

Τα παλαμάκια που χτυπάνε οι φίλοι ή οι γκόμενες καλύτερα να λείπουν. Ο πόνος του άλλου δεν αποθεώνεται. Το πιο σωστό είναι να περιμένουν τον χορευτή να τελειώσει και να τον κεράσουν. Να πιούνε στην υγειά του• δηλαδή να του γιάνει ο καημός που τον έκανε να χορέψει. Ειπώθηκε πως το ζεϊμπέκικο σβήνει.

Ο αρχαϊκός χορός της Θράκης που τον μετέφεραν οι ζεϊμπέκηδες στη Μικρά Ασία και τον επανέφεραν στην Ελλάδα οι πρόσφυγες του 1922 έχει ολοκληρώσει τον ιστορικό του κύκλο• δεν έχει θέση σε μια νέα κοινωνία με άλλα αιτήματα και άλλες προτεραιότητες.
Μπορεί και να γίνει έτσι.

Αν χαθούν η αδικία, ο έρωτας και ο πόνος• αν βρεθεί ένας άλλος τρόπος που οι άντρες θα μπορούν να εκφράζουν τα αισθήματά τους με τόση ομορφιά και ευγένεια, μπορεί να χαθεί και το ζεϊμπέκικο. Όμως βλέπεις μερικές φορές κάτι παλικάρια να γεμίζουν την πίστα με ήθος και λεβεντιά που σε κάνουν να ελπίζεις όχι απλώς για τον συγκεκριμένο χορό, αλλά για τον κόσμο ολόκληρο.
---------
* Ο μάγκας είναι άντρας σεμνός, καλοντυμένος και μοναχικός. Δεν είναι επιδεικτικό κουτσαβάκι και αλανιάρης. Όπως αναφέρεται και στο Μείζον Ελληνικό Λεξικό, «μάγκας: έξυπνος και με συμπεριφορά που ταιριάζει σε άντρα».

ΠΗΓΗ:ΤΑ ΝΕΑ 14-9-2002
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ

η λογικη του παραλογου....

πηγα να ψωνισω σε ενα πολυκαταστημα τροφιμων.αφηρημενη παιρνω ντοματες αλλα διαπιστωνω πως ειναι εισαγωγης,Ολλανδιας.τις επιστρεφω στο ραφι.προχωρωντας στη συνεχεια εκπλησσομαι γιατι τα περισσοτερα απο τα προϊόντα ειναι επισης εισαγωγής.τα αφηνω στη θεση τους,αγοραζω τα υπολοιπα που θελω φροντιζοντας να ειναι ελληνικα (του τυπου "νικας","υφαντής" κλπ και η μεγαλυτερη έκπληξη ηταν στη σακκουλα του καταστηματος που στην πισω πλευρα ειχε το "ντυνομαι,τρωω,κανω τουρισμο ελληνικα" .εκτος απο υποκρισια το θεωρησα υποτιμηση νοημοσυνης, και οχι μονον, την κινηση αυτη.οταν στα ραφια σου δεν βλεπω ελληνικα προϊόντα ,με αποκορυφωμα τις ντοματες ,πού απευθυνεσαι,τι θελεις να πεις,βασει ποιου νομου λειτουργείς έτσι; και ποιος ελληνας ειναι αυτος που θα αγορασει ολλανδικες ντοματες και ισπανικα λεμονια;ή θα έπρεπε να αγορασω καποια απο αυτα και να τα πεταξω στο Συνταγμα ,εκει που πρεπει; δεν θα επρεπε να απαγορευονται παρομοιες κινησεις; (δεν εννοω το πεταγμα στην πλατεια αλλα

το σπιτι στο βοσπορο

Διαβασα το βιβλιο αυτό του Zoυλφί Λιβανελί που τον ειχα παρακολουθήσει σε συναυλιες με το Μικη και την Φαραντουρη πριν χρονια.(Τούρκος συγγραφέας, σκηνοθέτης, συνθέτης και πρεσβευτής καλής θέλησης στην UNESCO.)Μου αρεσε όχι μονο από πλευρας λογοτεχνικης, η γλωσσα,η περιγραφη ,ο μετρημενος λυρισμος,ο τροπος περιγραφης αλλά και η ανατομια που κανει στη συγχρονη τουρκια και το διεισδυτικο του ματι στην καθημερινοτητά της.Περισσοτερο ,όμως με ικανοποιησε το ότι υπαρχουν ανοιχτα μυαλα στη γειτονικη χώρα που γνωριζουν την ιστορια και δε δισταζουν να την καταγραψουν(ο Λιβανελι στο συγκεκριμένο βιβλιο με υπαινικτικο τροπο).Ενα τέτοιο μυαλο είναι και η
Safak, Elif με το βιβλιο της «το μπασταρδο της κωνσταντινουπολης»(εκδ.Λιβανη) που κατηγορήθηκε για "προσβολή του τουρκισμού", δυσφήμηση της τουρκικής εθνικής ταυτότητας, βάσει του άρθρου 301 του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα.Ενα τετοιο μυαλο είναι και η Τομρίς Γκιριτλίογλου, σκηνοθετης της ταινίας «Πληγές του φθινοπώρου»που κατεδειξε τα οσα διαδραματιστηκαν το Σεπτεμβρη του 1955 στην πολη αγγιζοντας με τολμηρο τροπο σημεια που θα επρεπε να γνωριζουν οι νεοτεροι γειτονες γιατι ,όπως αναφερει κι ο Λιβανελι στο βιβλιο του «να φοβασαι τον αναστεναγμό του αδικημενου»
Με ικανοποίησε τελικα το βιβλιο,όχι μονο ως αναγνωστη αλλα ως Ρωμιά που κουβαλαει στα κυτταρά της έναν βαθυ αναστεναγμο…………….