η "γκιαουρ Ισμιρ",η δικια μου Σμυρνη

ηταν καποτε μια πινελια στην αγκαλια του αιγαίου,ευλογημενη γη,εύφορη, αρχοντισσα. Αερας ανατολης ανάμικτος με άρωμα ευρώπης. Αριστοκράτες τα παιδια της, με τα σχολεια τους,τα θεατρα, το εμποριο στα χέρια της,αρχοντισσα,η δικια μου Σμυρνη.250.000 κατοικοι ,οι 170.000 έλληνες,σποροι της αιολικης και ιωνικης γης,πάππου προς πάππου,χιλιαδες χρονια πισω στις στροφες του χρονου. Αρχοντικα τα σπιτια τους,με ανοιχτες παντα τις πορτες,στρωμενο το τραπεζι, στις αποθηκες περισσευε το γλυκο κρασι,τα αποξηραμενα συκα κι οι σταφιδες,τα λαδια και τ'αλευρια,το νοικοκυριο ξεχειλιζε απο τις πορτες κε μεθουσε το γιασεμι κι οι μπουκαμβιλιες...
η "γκιαουρ Ισμιρ",η συνεχεια και το καμαρι της ιωνικης γης,με τους ταξιδιάρηδες κατοικους ,τους θρεμμενους με τα τραγουδια του ομηρου,η αγιοτόκα καρδια της ορθοδοξιας.....
τα κτηρια που απέμειναν,σιωπηλοι,θλιμμενοι αδιαψευστοι μαρτυρες μιας άλλης εποχής,μιας άλλης κουλτουρας,που δεν φαλκιδευονται ντυνοντας τα μασκαραδες με κοκινο υφασμα και συμβολα της νυχτας...η καθε πετρα μεσα απο τη σιωπη της δειχνει το χερι που τη γέννησε...

κιρκιτζες,ματωμενα χωματα....

«Νύχτα σκέπασε τη γη. Δεν ήτανε τούτος ο κόσμος πλασμένος από χέρι Θεού: Οχι, δεν ήτανε……… «Τόσα φαρμάκια, τόση συφορά κι εμένα ο νους να γυρίσει θέλει πίσω στα παλιά! Να ‘ταν, λέει, ψέμα όλα όσα περάσαμε και να γυρίζαμε τώρα δα στη γη μας, στους μπαξέδες μας, στα δάση μας με τις καρδερίνες, τις κάργες και τα πετροκοτσύφια, στα περιβολάκια μας με τις μαντζουράνες και τις ανθισμένες κερασιές, στα πανηγύρια μας με τις όμορφες...
Αντάρτη του Κιορ Μεμέτ, χαιρέτα μου τη γη όπου μας γέννησε, Σελάμ σοϊλέ. Ας μη μας κρατάει κάκια που την ποτίσαμε μ’ αίμα. Καχρ ολσούν σεμπέπ ολανλάρ! Ανάθεμα στους αίτιους!» διδω σωτηριου
στην πρωτη φωτογραφια το σχολειο του κιρκιτζε,τωρα εστιατοριο Αρτεμις

προσκυνημα στα άγια χωματα

Προσκυνημα στα άγια χώματα
Μικρα ασια,καππαδοκια…ένα οδοιπορικο προσκυνημα,γροθια στο στομαχι,μια περιηγηση για λιγους,μια προσκληση –προκληση για οσους εκδραμουν στην ευρωπη,στη βιεννη,στην Πραγα ,στο λονδινο και λοιπους προορισμους.και εχουν αφησει το κομματι αυτό,το μοναδικο. Προσκληση για εθνικη αυτογνωσια,για καταβαση στα μυχια της ψυχης. Ολοι οι νεοέλληνες θα επρεπε να περασουμε από τα μερη αυτά,να προσκυνησουμε τα χώματα που ακομη μυριζουν νοικοκυροσυνη και αρχοντιά,που δεν μπορεσαν κοντα ένα αιωνα να φαλκιδευσουν οι έποικοι το μεγαλειο που αναδιδουν,που κραυγαζουν πως αυτά είναι άλλου, μια άλλη ρατσα περασε από δω,που ειχε αισθητικη,ειχε μερακι,ειχε παραδοση αιωνων πισω της.Μια περιηγηση για λίγους. Και νιώθω τυχερη,που αξιωθηκα τετοια ευλογια. Οσο κι αν πόνεσα,που «πληρωνα για να αναστεναζω» ,όπως επεσημανε κι ένας συνταξιδιώτης φιλος ,ποιητης.Γιατι παντου ειχε χαρατσι,ό,τι και να δεις ,πληρωνεις. Πληρωνεις για να δεις το σπιτι που άφησαν οι παπουδες σου φευγοντας, οι «τυχεροι» παπουδες που έφυγαν το ’24 με την ανταλλαγη,που πρόλαβαν να φυγουν,όχι οι άλλοι ,της Σμυρνης το ’22.Αυτοι δεν προλαβαν,το σπιτι τους δεν υπαρχει τωρα, κάηκε,μαζι με τις εκκλησιες τους.Η αγια φωτεινη στη Σμυρνη ηταν κατω από το ξενοδοχειο Hilton,δεν υπαρχει. Η ευαγγελικη σχολη είναι σχολειο δικο τους,το πανεπιστημιο του αιγαιου,το όραμα του Καραθεοδωρη είναι μαιευτηριο…..Ενα ταξιδι –γροθια στα μυχια της ψυχης που θέλει το δικο του χρόνο,μετά,όταν επιστρεψεις,για να βαλεις τα ερωτηματα σου σε μια σειρα,,να ταξινομησεις τα σπασμενα κομματια σου,να βρεις τις λέξεις για να εκφρασεις τα συναισθηματά σου…εγω δεν τις βρηκα ακομη.Το μεγαλυτερο μου παραπονο είναι πως πουθενα,ουτε στο μουσειο της Ατταλειας ,που θα έπρεπε στα εκθεματα για λογους επιστημονικης δεοντολογιας να υπαρχει αναγραφη και ιστορικη τεκμηριωση,πουθενα δεν ειδα αναφορα στην Ελλαδα,το αυτονοητο,ότι αυτοι οι θεοι,που πουλατε τουρισμο με τους ναους τους,η Αθηνά,ο Απολλωνας, η Λητώ ησαν γεννηματα της Ελλαδας. Το θεατρο,ολη η μικρα Ασια διασπαρτη από απομεινάρια αρχαιων θεάτρων,ηταν κομματι αναποσπαστο της ελληνικής κουλτουρας και πολιτισμου σε μια χωρα που γεννησε τον καταγκιοζη,κι αυτό ακομη υπο αμφισβητηση.Σε μια χωρα που το μονο πολιτιστικο δειγμα που έχει να επιδειξει,για το μονο που μπορει να καμαρωσει,είναι το καραβαν-σεράι της ,είναι παράταιρα ξένα το θεατρο,οι ιωνικοι κιονες οι ναοι,οι λαξευτοι τάφοι,οι αρχαιοι ναοί,οι εκκλησιες στους βραχους,τα ψηφιδωτά είναι ξενα, κραυγαζουν δειχνοντας τον πλάστη,το δημιουργο τους.Ποναει το οδοιπορικο στα μερη αυτά,ποναει αλλα χρειαζεται,για τους νεοτερους ειδικα, γιατι η μνημη διδασκει,είναι το σκαμπίλι της ιστοριας, η ξυλιά από το χερι του δάσκαλου-χρονου που σε επαναφερει στην τάξη,γιαυτο ποναει,πολύ.

ζαν-λυκ-γκονταρ ...

Ο Ζαν-Λυκ Γκοντάρ ευγνωμονεί την Ελλάδα
Σε συνέντευξή του ο «πατέρας της νουβέλ βαγκ» τεκμηρίωσε με αριστοτελικό τρόπο το πόσα χρωστά στη χώρα μας η Γη
«Θα έπρεπε να ευχαριστούμε την Ελλάδα » είπε χθες ο πατέρας της γαλλικής νουβέλ βαγκ ΖανΛυκ Γκοντάρ απαντώντας σε ερώτηση που του έκανε το περιοδικό «Les Ιnrockuptibles» με αφορμή την αναφορά στην οικονομική κρίση της χώρας μας που γίνεται στην τελευταία ταινία του «Film Socialism».

« Η Δύση οφείλει πολλά στην Ελλάδα, τη χώρα της φιλοσοφίας, της δημοκρατίας, της αρχαίας τραγωδίας. Ξεχνάμε πάντα τους δεσμούς ανάμεσα στην τραγωδία και στη δημοκρατία. Χωρίς τον Σοφοκλή δεν θα υπήρχε ο Περικλής. Χωρίς τον Περικλή δεν θα υπήρχε ο Σοφοκλής. Ο κόσμος της τεχνολογίας μέσα στον οποίο ζούμε χρωστά τα πάντα στην Ελλάδα » συνέχισε. Μάλιστα ο ευφυής Γκοντάρ, του οποίου η ταινία θα προβληθεί την ερχόμενη εβδομάδα στο τμήμα «Ενα Κάποιο Βλέμμα» του Φεστιβάλ των Καννών, χρησιμοποιεί την αριστοτέλεια λογική προκειμένου να τεκμηριώσει το πόσα ο πλανήτης Γη χρωστά στην Ελλάδα: « Ποιος εφηύρε τη λογική; Ο Αριστοτέλης. Ο Α ισχυρίζεται το Β. Ο Α διαθέτει θετικό χαρακτηριστικό. Αρα ο ισχυρισμός Β είναι αληθινός. Αφού το είπε ο Αριστοτέλης έτσι θα είναι. Λογική. Είναι αυτό που οι κυρίαρχες δυνάμεις ολημερίς φροντίζουν ώστε να μην υπάρχει καμία αντίδραση, ώστε να λειτουργούμε κάτω από μια ίδια λογική ».

Εν συνεχεία, ο Ζαν-Λυκ Γκοντάρ μάς ραντίζει ακόμη περισσότερο με το δηλητήριο του σαρκασμού του: « Σωστά είχε πει η γερμανοεβραία συγγραφέας Χάνα Αρεντ ότι η λογική παροτρύνει τον ολοκληρωτισμό. Επομένως όλος ο κόσμος χρωστά χρήματα στην Ελλάδα. Αυτή η χώρα θα μπορούσε να απαιτήσει εκατομμύρια των εκατομμυρίων από όλους για τα συγγραφικά δικαιώματα των αρχαίων. Και θα ήταν απολύτως λογικό να της δοθούν. Αμέσως. Οι Ελληνες επίσης κατηγορούνται ως ψεύτες. Αυτό μου θυμίζει έναν παλιό συλλογισμό που μαθαίναμε στο σχολείο:ο Επαμεινώνδας είναι ψεύτης και εφόσον όλοι οι Ελληνες είναι ψεύτες, άρα ο Επαμεινώνδας είναι Ελληνας. Δεν έχουμε προχωρήσει και πολύ από τότε ».

14-5-10 πηγη: το βημα

θα περιμενε κανεις αυτα τα λογια να τα ειχε διατυπωσει ενας έλληνας,ένας πνευματικος ανθρωπος δικος μας.θα μου πεις πως οι πνευματικοι άνθρωποι δεν εχουν πατριδα ,ειναι όλοι δικοι μας,ανηκουν στο πλανητικο μας χωριο..ενας ελληνας εννοω.κάθε φορα που προτεινω στους μαθητες ως λυση τους πνευματικους ανθρωπους αντιμετωπιζω το ερωτημα των μαθητων"ποιοι πνευματικοι άνθρωποι;"και ερχομαι σε δύσκολη θεση.Ποιοι πνευματικοι άνθρωποι,πού ειναι;πού ήταν οταν ως χωρα ,ως λαός βαλλόμαστε απο τις ενορχηστρωμενες βολες του focus και των συναφών ρυπογόνων εντύπων;η σιωπη των αμνων.και έρχεται ο Γκονταρ να θυμισει στην Ευρώπη τα αυτονόητα,να γινει αυτοκλητα ο υπερασπιστης μας,να υψωσει το ανάστημά του σε μια Ευρώπη που βρηκε τον αποδιοπομπαιο της,της τον υπέδειξαν,ναι είναι η ελλαδα που φταιει για όλα τα στραβα της ενωμενης ευρώπης.και ακουστηκε μια φωνη,του Γκονταρ,να τους θυμισει πως υπαρχει και η άλλη πλευρα της Ελλάδας και χρωσταει και η Ευρώπη σ'αυτην,πολλα,πολυ περισσοτερα απ'όσα καταλογιζουν ως χρέος στην Ελλαδα.Μονο που εγω θα ήθελα να ακουστει κι απο Ελλαδα μια τέτοια φωνη,τέτοιες φωνες."ποιοι πνευματικοι άνθρωποι κυρία;"

προσβαση στα γραπτα των πανελληνιων

Πρόσβαση του υποψήφιου στο γραπτό του
Απόφαση Διοικητικού Εφετείου ύστερα από προσφυγή κατά της Πυροσβεστικής
Της Ιωαννας Μανδρου
Με γνώμονα τον σεβασμό των δικαιωμάτων, το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών αποφάσισε ότι οι κρατικές υπηρεσίες είναι υποχρεωμένες να δίνουν έγγραφα και πληροφορίες που ζητούν οι πολίτες για υποθέσεις τους. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπόκεινται οι ίδιες σε δικαστικό έλεγχο.
Η απόφαση, που εκδόθηκε τον Φεβρουάριο, έχει ιδιαίτερη σημασία για τους υποψηφίους των πανελλαδικών εξετάσεων, αλλά και των διαγωνισμών του Δημοσίου, αφού αφορά ειδικά το δικαίωμα των υποψηφίων να έχουν πρόσβαση στα γραπτά τους, προκειμένου να έχουν πλήρη γνώση για την αξιολόγηση της επίδοσής τους.
Το Διοικητικό Εφετείο της Αθήνας, το οποίο χρειάστηκε να κρίνει μια περίπτωση υποψηφίου πυροσβέστη που ζητούσε να του δοθούν τα γραπτά του για να μάθει τους λόγους της αποτυχίας του στο σχετικό διαγωνισμό, προχώρησε στη διατύπωση ενός σκεπτικού που έχει ένα ευρύτερο ενδιαφέρον. Αφορά, όπως καταγράφεται στη δικαστική απόφαση, συνολικά στην υποχρέωση της διοίκησης και των αρμοδίων κάθε φορά κρατικών υπηρεσιών, να δίνουν έγγραφα και πληροφορίες στους πολίτες, στο πλαίσιο της διαφάνειας που πρέπει να διέπει τις σχέσεις με το κράτος. Και βέβαια, αφορά τη δυνατότητα κάθε υποψήφιου που μετέχει σε εξετάσεις ή σε διαγωνισμούς να μπορεί να βλέπει τα γραπτά του, κι αν η διοίκηση αρνείται να τα δώσει, να έχει την ευχέρεια να προσφύγει δικαστικά και να επιτύχει τον στόχο του.
«Δεν μπορεί, αναφέρεται στην απόφαση, η διοίκηση να αρνείται τη χορήγηση στοιχείων ή πληροφοριών που αιτείται ο πολίτης και ως εκ τούτου υποχρεούται να παράσχει και αντίγραφο του γραπτού δοκιμίου υποψηφίου σε διαγωνισμό». Με αυτό το σκεπτικό, οι δικαστές, υποχρέωσαν την Πυροσβεστική Υπηρεσία, στην κρινόμενη υπόθεση, να δώσει, παρά την άρνησή της, αντίγραφα των γραπτών του υποψηφίου.
Βέβαια το δικαστήριο, δεν μπορεί -κι αυτό ξεκαθαρίζεται με την απόφαση- να υπεισέλθει στην ουσία της αξιολόγησης των γραπτών και της βαθμολογίας που έλαβε ο υποψήφιος γιατί κάτι τέτοιο ούτε στις αρμοδιότητές του είναι, ούτε και μπορεί, πρακτικά, να συμβεί.
Οι δικαστές, προς άρση παρερμηνειών, υποστηρίζουν πως δεν είναι δουλειά των δικαστηρίων να παραγγέλλουν αναβαθμολογήσεις γραπτών ούτε βέβαια να κρίνουν το έργο των εξεταστικών επιτροπών. Ομως είναι υποχρέωση της δικαιοσύνης να επιβάλει στη διοίκηση να κάνει αυτό που οφείλει. Να ικανοποιεί κάθε αίτημα πολίτη για παροχή εγγράφων στοιχείων και πληροφοριών που αφορούν υπόθεσή του.



Πηγη καθημερινη 11-7-10

το πρωτο βημα ειναι αυτο,να μπορει ο υποψήφιος να εχει αντιγραφο του γραπτου του,και να ξερει και ο βαθμολογητής πως ,επιτελους,και ο κρινων κρινεται.απο κει και περα εκτος της ηθικης δικαιωσης υπαρχει και το πρακτικο μερος.αν αποδειχτει πως η βαθμολογηση ειναι άδικη,και μπορει να αποδειχτει δειχνοντας το γραπτο σε φιλολογους που μπορουν και θελουν ενυπογραφα να καταθεσουν την άποψη τους και κριση τους περι της αξιας του γραπτου καιτης άδικης αντιμετώπισης του απο τον διορθωτη,θα υπαρχει καποια δικλειδα ασφαλείας για το μαθητη;αναβαθμολογηση του γραπτου που πρακτικα σημαινει κερδιζει τη σχολη που έχασε ή γλιτώνει την απομακρυνση απο το σπιτι του που του κοστισε η άδικη βαθμολόγηση;εδω το λογο εχει το υπουργειο παιδειας και οι νομικοι του κρατους,και εμεις οι απλοι πολιτες βγαινοντας απο το κουκουλι της σιωπης μας,ολοι εμεις που παρακολουθουμε τη ψυχοβορα διαδρομη των εξετασεων και τον αγωνα των παιδιων που κρεμεται το μελλον τους απο λιγα μορια.

δωστε φωτοτυπια των γραπτων

Στο δίμηνο Νοεμβρίου - Δεκεμβρίου, οι υποψήφιοι των φετινών πανελλαδικών που αμφισβητούν το αποτέλεσμα των επιδόσεών τους, μπορούν να ελέγξουν τα γραπτά τους, αφού προηγουμένως, τον Σεπτέμβριο, υποβάλουν σχετική αίτηση.
Τα αποτελέσματα δεν ήταν αυτά που περιμένατε; Τώρα έχετε ξανά το δικαίωμα να δείτε το γραπτό σας, δεν μπορείτε όμως να το φωτοτυπήσετε ή φωτογραφήσετε... Σύμφωνα με την υπουργική απόφαση που εκδόθηκε τον περασμένο Ιούλιο, με την οποία επανατίθεται σε ισχύ το μέτρο της επίδειξης των γραπτών δοκιμίων των πανελλαδικών, ο υποψήφιος μπορεί να δει τα γραπτά του, αφού υποβάλει αίτηση ο ίδιος ή νόμιμα εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπός του στη Διεύθυνση ή στο Γραφείο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στο οποίο κοινοποιήθηκαν οι βαθμοί των μαθημάτων στα οποία διαγωνίστηκε.
Οι αιτήσεις υποβάλλονται αποκλειστικά τον μήνα Σεπτέμβριο του έτους συμμετοχής των υποψηφίων στις εξετάσεις, η επίδειξη των γραπτών δοκιμίων, που μπορεί εκ νόμου να ξεκινήσει νωρίτερα του Νοεμβρίου εφ' όσον έχει ολοκληρωθεί η σχετική διαδικασία, γίνεται με φωτοτυπία, εκτός των ειδικών μαθημάτων, υπογραμμίζεται ωστόσο πως δεν προβλέπεται δυνατότητα αναβαθμολόγησης, αφού αυτή προηγείται, κατά τις ισχύουσες διατάξεις, της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων. Ειδικότερα:
* Η ρύθμιση αφορά τους αποφοίτους των Γενικών Λυκείων, των ΕΠΑΛ ή των ΤΕΕ ή άλλων αντίστοιχων σχολείων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
* Οι υποψήφιοι λαμβάνουν γνώση των γραπτών τους δοκιμίων με επίδειξη σε φωτοτυπία. Ειδικά για τα γραπτά δοκίμια των ειδικών μαθημάτων (ελεύθερο και γραμμικό σχέδιο, ξένες γλώσσες, αρμονία, έλεγχος μουσικών ακουστικών ικανοτήτων), των μαθημάτων «αρχιτεκτονικό σχέδιο» και «γραφιστικές εφαρμογές» καθώς και για όλα τα γραπτά των υποψηφίων των ειδικών κατηγοριών, επιδεικνύεται το πρωτότυπο.
* Ο υποψήφιος υποβάλλει αίτηση ο ίδιος ή νόμιμα εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπός του στη Διεύθυνση ή στο Γραφείο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης όπου υπάγεται το σχολείο του. Οι απόφοιτοι του Β' κύκλου των ΤΕΕ και των ΕΠΑΛ - Ομάδα Α' υποβάλλουν αίτηση στο Γραφείο Επαγγελματικής Εκπαίδευσης ή στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που κατέθεσαν το μηχανογραφικό τους δελτίο για εισαγωγή στα Τμήματα των ΤΕΙ.
* Στην αίτηση που υποβάλλει ο ενδιαφερόμενος τον Σεπτέμβριο, αναγράφονται τα πλήρη ονομαστικά του στοιχεία, ο κωδικός αριθμός με τον οποίο συμμετείχε στις πανελλαδικές εξετάσεις, το μάθημα ή τα μαθήματα για τα οποία επιθυμεί να λάβει γνώση των γραπτών του και τηλέφωνο επικοινωνίας. Μαζί με την αίτηση πρέπει να κατατεθεί και το σχετικό παράβολο, ανάλογα με τον αριθμό των γραπτών των οποίων ζητά την επίδειξη (η αξία του καθορίζεται με κοινή απόφαση των υπουργών Οικονομίας και Παιδείας).
* Η επίδειξη των γραπτών πραγματοποιείται σε χώρους των Διευθύνσεων ή των Γραφείων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο. Το χρονικό αυτό διάστημα θα είναι ανάλογο με τον αριθμό των γραπτών δοκιμίων και μπορεί να ξεκινά και νωρίτερα της 1ης Νοεμβρίου, εφ' όσον έχουν ολοκληρωθεί οι απαραίτητες διαδικασίες. Ο υποψήφιος μπορεί να επικοινωνεί με τη Διεύθυνση ή το Γραφείο Δ.Ε., προκειμένου να ενημερωθεί για την ακριβή ημέρα κατά την οποία θα λάβει γνώση των γραπτών του.
* Απαραίτηση προϋπόθεση για να ξεκινήσει η διαδικασία είναι να παραδώσει ο υποψήφιος (και ο γονέας του εάν τον συνοδεύει) στον αρμόδιο υπάλληλο την αστυνομική του ταυτότητα ή το διαβατήριό του και το κινητό του τηλέφωνο.
* Ο ενδιαφερόμενος έχει τη δυνατότητα να αναγνώσει τη φωτοτυπία του γραπτού του και να κρατήσει σύντομες σημειώσεις από τις απαντήσεις του. Κατά τη διάρκεια της επίδειξης, απαγορεύονται η με οποιονδήποτε τρόπο λήψη της εικόνας του γραπτού (φωτογραφία με κινητό, βιντεοσκόπηση κ.λπ.) καθώς και η παραλαβή από τον υποψήφιο της φωτοτυπίας του γραπτού του. Ε.Δ.Β.
Ωραία όλα αυτά αλλά το αντίκρισμα ,η ουσία ,το αποτέλεσμα ποιο θα είναι;
Ουσιαστική δικαίωση για το μαθητή που αδικήθηκε δεν θα υπάρχει αφου η «τυχη» του εχει ήδη κριθει και αυτή η συγκεκριμένη βαθμολογηση του έχει στερήσει τη σχολη που επιθυμεί ή ,στην καλύτερη των περιπτώσεων, του στέρησε το σπίτι του και τον έστειλε σε άλλη πολη, με ό,τι οικονομικές ,ψυχολογικές επιπτωσεις συνεπαγεται. .Ο γονιός μπορεί να δει το γραπτό. Πώς μπορεί όμως να το αξιολογήσει; Να βλεπει το γραπτο με μια επιτροπη δυο ή τριων ειδικευμενων καθηγητών,ας τους οριζει το υπουργειο,έστω.Ή να δοθει στον ενδιαφερόμενο φωτοτυπία του γραπτού,γιατί απαγορευεται;Για μενα είναι εκ του πονηρου αυτή η απαγορευση.Να δίνει το υπουργειο φωτοαντιγραφο του γραπτου.
Τα προβλήματα ξεκινούν από τα κενά που έχει το σύστημα βαθμολόγησης:
Δεν υπάρχουνε ελάχιστα χρονικά όρια που να εξασφαλίζουν στους βαθμολογητές επάρκεια εμπειρίας στη διδασκαλία και κυρίως στη διδασκαλία του μαθήματος που βαθμολογούν. Να βαθμολογούν μόνο όσοι διδάσκουν το ιδιο μαθημα σε λύκειο.

Δεν υπαρχει καθορισμός ανώτατου ημερήσιου ορίου βαθμολόγησης γραπτών, το οποίο και να τηρείται.
Δεν υπαρχει πανελλαδικός συντονισμός όλων των βαθμολογικών κέντρων, ώστε να έχουν ενιαία θέση βαθμολόγησης (θα μπορουσε το υπουργειο ,οι αρμοδιοι να δημοσιοποιούν μέσω της επισημης ιστοσελιδας την προτεινομενη «λυση»και «γραμμη»στη διορθωση)

Τα δώδεκα μορια που απιτουνται για αναβαθμολογηση μπορουσαν να γινουν λιγοτερα Το κάθε γραπτό βαθμολογείται από δυο βαθμολογητές με κλίμακα από 0 έως και 100. Ο νομοθέτης θεωρεί θεμιτό ότι μεταξύ των δυο μπορεί να υπάρχει διαφορά μέχρι και 12 μόρια. Δηλαδή 2,4 μονάδες στην εικοσάβαθμη κλίμακα. Αυτό ίσως έχει λογικη για την έκθεση,τη λογοτεχνία μαθήματα που κάθε χρονο παρατηρούνται μεγαλες αποκλισεις στη βαθμολογια. Όμως γιατί αφήνεται στα Μαθηματικά, τη Φυσική, τη Χημεία και σ’ άλλα μαθήματα, όπου το υποκειμενικό στοιχείο σχεδόν μηδενίζεται;
Σε περίπτωση που η διαφορά μεταξύ των δυο πρώτων βαθμολογητών είναι μεγαλύτερη των δώδεκα μορίων βαθμολογεί και τρίτος βαθμολογητής. Εδώ κάθε χρονιά ισχύουν και διαφορετικά πράγματα. Άλλοτε μετρούσε ο βαθμός μόνο του τρίτου βαθμολογητή, ο οποίος είναι και ο εμπειρότερος κατά κανόνα, άλλοτε μετρούσαν ο βαθμός του τρίτου βαθμολογητή και ο πλησιέστερος σ’ αυτόν, άλλοτε ο μέσος όρος των τριών.
Σήμερα μετρούν οι δυο μεγαλύτεροι. Π.χ. μπορεί οι δυο πρώτοι βαθμολογητές να έχουν: ο πρώτος 60 , ο δεύτερος 90 για το ίδιο γραπτό, τέτοια φαινόμενα είναι συχνό. Αν ο τρίτος εκτιμήσει ότι το γραπτό είναι για 55, τότε μετρούν οι δυο μεγαλύτεροι και ακυρώνεται ο βαθμός του εμπειρότερου.

Ενώ είναι απλά, κανένα από τα παραπάνω μέτρα δεν παίρνεται. Η βαθμολόγηση των γραπτών των πανελλαδικών συνεχιζει να γίνεται χωρίς ασφαλιστικές δικλείδες για την περίπτωση του ανθρώπινου λάθους που είναι υπαρκτη.

ΥΓ:ποιος φιλολογος μπορει να εξηγησει το 85 ,85 στην έκθεση;είναι δυνατον δυο διαφορετικα μυαλα και χερια να συμπίπτουν απολυτως στη βαθμολογηση του συγκεκριμενου μαθηματος;θα μου πειτε το 95 ,72 εξηγειται; ίσως ,ευκολοτερα από την πρωτη περιπτωση,ποιος όμως θα πείσει το μαθητη ότι ο βαθμολογητης με το 95 ειχε το άδικο;

αισχος ή ανιστορητοι,ιεροσυλοι ελληναράδες

Της Πόπης Διαµαντάκου diaman@dolnet.gr
Μα πώς τους κατέβηκε να κάνουν πάρτι και να ’ρθουν στο τσακίρ κέφι πάνω στο ιστορικό θωρηκτό; Πού τα είδαν αυτά τα σουσούµια και τα αντέγραψαν;

Λέων Πατίτσας - Μαριέττα Χρουσαλά: οι νεόνυµφοι χορεύουν στο κατάστρωµα του ιστορικού θωρηκτού «Αβέρωφ», στο πάρτι που διοργανώθηκε µετά την τελετή του γάµου τους. Το θέµα έφτασε στη Βουλή και χθες το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού απέλυσε τον αρχιπλοίαρχο Ε. Γαβαλά, διευθυντή του πλωτού ναυτικού µουσείου «Γ. Αβέρωφ»
Πάλι πέσαµε από τα σύννεφα;
Εκανε, λέει, το νιόπαντρο ζευγάρι Μαριέττα και Λέων (Πατίτσας, γόνος εφοπλιστικής οικογενείας) πάρτι στο θωρηκτό «Αβέρωφ», µε τις ηρωικές ιστορικές µνήµες και ανατρίχιασαν οι απανταχού πατριώτες και δη της πρωινοµεσηµεριανής τηλεόρασης. Ντροπή! Σκάνδαλο! Δικαίως. Δεν είχαν ξαναδεί, ούτε ξανακούσει κάτι παρόµοιο, ε; Και πού ήταν όλοι αυτοί, όταν πριν από µερικά χρόνια έκανε εκποµπή, 28η Οκτωβρίου, ηµέρα εθνικής επετείου, ο «Πρωινός καφές» µε την Ελένη Μενεγάκη, µε τις µοντέλες να κάνουν επίδειξη ακόµη και εσωρούχων και την κυρία αστρολόγο να λέει τα ζώδια στρογγυλοκαθισµένη σε πολυθρόνα στο ιστορικό κατάστρωµα, πάνω ακριβώς από την καµπίνα του ναύαρχου Κουντουριώτη! Η αλήθεια είναι ότι και τότε έγινε σάλος. Αλλά η αρχή είχε γίνει. Είχαν µπει γερά τα θεµέλια της Ελλάδας του σουσουδισµού.
Με αυτή την τηλεόραση δεν µεγάλωσε η Μαριέττα; Μήπως αρνήθηκε ποτέ ότι πρότυπά της ήταν οι Μενεγάκες; Μήπως σε αυτό το είδος τηλεόρασης δεν αποπειράθηκε να κάνει καριέρα, ακολουθώντας την πάγια διαδροµή που προτείνει ο τηλεοπτικός µας πολιτισµός στις ωραίες κόρες; Από τα καλλιστεία στην παρουσίαση πρωινάδικου.
Αλλωστε τα πρωινάδικα πωλούν τρόπους ζωής. Εκείνους ακριβώς τους τρόπους ζωής που οδήγησαν τη χώρα ώς εδώ. Χάρη σε εκείνα τα πρωινάδικα διαδόθηκαν οι «αξίες» της χαζογκλαµουριάς και της αφόρητης ελαφρότητας των συνειδήσεων.
Γι’ αυτό και δεν έχουν πάψει να θεωρούνται οι Ελενίτσες και πριν από αυτές οι Ρουλίτσες πρωτοπόρες, και να τιµώνται για την «προσφορά» τους. Τι πρόσφεραν; Τον εαυτό τους προς ενίσχυση και καθιέρωση του τηλεπολιτισµού της αφασίας.
Ξεχάσαµε ότι µέχρι και σχολεία πήγαιναν µε τους καθηγητές, φιλολόγους παρακαλώ, στις εκποµπές της Κοροµηλά για να βγουν στο γυαλί όλοι µαζί; Χρειάστηκε η παρέµβαση τότε, του υπουργείου Παιδείας που µε εγκύκλιό του απαγόρευσε στους δασκάλους να πηγαίνουν τους µαθητές στα µπουζουκοπρωινάδικα.
Γιατί τα θυµόµαστε; Γιατί σε αυτή τη γενιά ανήκει η Μαριέττα. Δεν στάθηκε άξιο τέκνο ακριβώς αυτής της Ελλάδας του σουσουδισµού; Αξιότερο δεν θα µπορούσε να υπάρξει.
Απλώς στους καιρούς της οικονοµικής κρίσης «πουλάνε» η εγκράτεια, οι «παλιές αξίες» του σεβασµού και του σεµνού ήθους. Δήθεν προκαλούν αλλεπάλληλους σπασµούς ο κυνισµός και η σπατάλη.
Βρεθήκαµε αιφνιδίως σε µια άλλη Ελλάδα; Περί της ιδίας πρόκειται. Με τις ίδιες µεθόδους πωλούνται οι ίδιες πάντα αξίες του σουσουδισµού. Απλώς αλλάζει το περιτύλιγµα. Και το προσφορότερο είναι το εθνικοπατριωτικό που, όπως και να το κάνουµε, πρόκειται για αξία γενικής αποδοχής και για οµπρέλα φαρδιά που τα σκεπάζει όλα γλυκά.
Εξ ου και η ξαφνική εθνική ανατριχίλα µε το γκλαµουροπάρτι στο «Αβέρωφ».
Φωτογραφίζονταν, λέει, και αξιωµατικοί µε τους καλεσµένους. Οταν όλοι το θεωρούν «κανονικό» να ‘χει κάποιος που διαθέτει τα χρήµατα την άδεια να κάνει εκδηλώσεις στα πλοία - µουσεία, γιατί να ανησυχήσουν;
Αλλωστε πρόσφερε το πιο αποστοµωτικό επιχείρηµα υπέρ Λέοντος και Μαριέττας µέσα στην αφέλειά της, νεαρότατη πανελτζού του «ΤV Weekend»:
«Μα όλοι οι καλεσµένοι χόρευαν καλαµατιανά και τσάµικα που προάγουν την εθνική µας παράδοση!». Δεν έχει δίκιο το κορίτσι;
Και ύστερα, αν δεν είχε γίνει χαλασµός για να φτάσει ώς τη Βουλή το θέµα, δεν θα παραµέριζαν τα µεσηµεριανάδικα προς στιγµήν τη Μανωλίδου, που αποχώρησε από το «Dancing with the stars», για να έχουν τον σύζυγό της Αδωνι να κάνει δηλώσεις περί πατριωτισµού.
Μα δεν είναι σπουδαία αυτή η τηλεόραση που έχει έτοιµες τις τέλειες λύσεις και τα ιδανικά πρόσωπα να απευθυνθεί για οτιδήποτε και αν συµβεί;
Εθνικοπατριωτικοί τηλεκαρσιλαµάδες

Μέχρι ντοκιµαντέρ µε την ιστορία του «Αβέρωφ» προβλήθηκαν. Ενώ ο εθνικοπατριωτικός οίστρος συνεπήρε πανελτζούδες και πανελτζήδες - σαν τον Βαγγέλη Γκούµα του Super Star, που ξεσπάθωσε: τι εισαγγελέα ζήτησε να παρέµβει, τι ποινικές ευθύνες να αποδοθούν γιατί χόρευαν «ψιλοξεβράκωτα κορίτσια» και «αν αυτό δεν είναι προσβολή εθνικού συµβόλου, τι άλλο είναι;», τι τα ‘σουρε στη Χρουσαλά που της τηλεφώνησε και εκείνη τον ειρωνεύθηκε λέγοντάς του «εγώ ξέρω Ιστορία, εσείς ξέρετε;».
Με αυτά και µ’ εκείνα η υπόθεση εξελίχθηκε σε εθνικοπατριωτικό τραγέλαφο, από εκείνους που κάθε τόσο απολαµβάνουµε παθαίνοντας κρίση πανικού µπροστά στα ξεχασµένα αυτονόητα.
Ποπη διαμαντακου τα νεα 15-6-10

aποσπασμα απο το βιβλιο "σικαγο"του Αλλα--ᾱλᾹσουάνι

η ελλαδα τρωει τα παιδια της...

Τά ἀποκαλυπτήρια προτομῆς τοῦ Ἰωάννη Καποδίστρια

Στίς 21 Σεπτεμβρίου 2009, πραγματοποιήθηκαν στή Λωζάννη τῆς Ἐλβετίας, τά ἀποκαλυπτήρια προτομῆς τοῦ Ἰωάννη Καποδίστρια, παρουσία τῶν Ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν της Ἐλβετίας Micheline Calmy-Rey καί τῆς Ρωσίας Sergey Lavrov, τοῦ Δημάρχου τῆς Λωζάννης καί τοῦ ἑλληνικῆς καταγωγῆς Προέδρου τῆς τοπικῆς βουλῆς τοῦ καντονίου Vaud, πρωτεύουσα τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ Λωζάννη, Pascal Broulis. (Συνημμένως φωτογραφίες).
Ἡ ὀρειχάλκινη προτομή, πού εἶναι ἔργο τοῦ Ρώσου γλύπτη Vladimir Surovtsev, τοποθετήθηκε στή Λωζάννη «ὡς ἔνδειξη τιμῆς στόν πρῶτο Ἐπίτιμο Δημότη τῆς πόλης».
Ἐπρόκειτο γιά μία πράξη πού ἔγινε ἀπό κοινοῦ ἀπό τή Ρωσία καί τήν πόλη τῆς Λωζάννης, τά δέ ἀποκαλυπτήρια συνέπεσαν μέ τήν ἐπίσημη ἐπίσκεψη στήν Ἐλβετία τοῦ Ρώσου Προέδρου Dmitri Medvedev .
Κατά τήν τελετή ἔγιναν ἀναφορές στή ἑλληνική καταγωγή τοῦ Καποδίστρια, τό ἔργο καί τήν προσφορά του στήν Ἐλβετία καί τήν μετέπειτα θητεία του ὡς πρώτου κυβερνήτη τῆς Ἑλλάδας.
Γιατί τιμοῦν οἴ Ἐλβετοί τόν Καποδίστρια;
Ἴσως δέν εἶναι εὐρέως γνωστό ὅτι, στόν Καποδίστρια ὀφείλεται ἡ συγκρότηση καί ὀργάνωση τοῦ σύγχρονου κράτους τῆς Ἐλβετίας. Συγκεκριμένως, τό 1813, ὑπηρετώντας ὡς διπλωμάτης στή Μόσχα, διορίστηκε ἀπό τόν Τσάρο ἐκπρόσωπος τῆς Ρωσίας στήν Ἐλβετία, μέ σκοπό νά συνεισφέρει στήν ἀπαλλαγή της ἀπό τήν ἐπιρροή τοῦ Ναπολέοντα. Ἔπαιξε σημαντικό ρόλο στήν ἑνότητα, τήν ἀνεξαρτησία καί τήν οὐδετερότητα τῆς Ἐλβετίας καί συνεισέφερε στό ἑλβετικό σύνταγμα, πού προέβλεπε αὐτόνομα κρατίδια (καντόνια) ὡς μέλη τῆς ἑλβετικῆς ὁμοσπονδίας, μέ προσωπικά προσχέδια.
Συμμετεῖχε στό Συνέδριο τῆς Βιέννης ὡς μέλος τῆς ρωσικῆς ἀντιπροσωπίας καί ἀργότερα ἐκπρόσωπος τῆς Ρωσίας στή Συνδιάσκεψη τῶν Παρισίων τό 1815, ὅπου πέτυχε τήν ἐξουδετέρωση τῆς αὐστριακῆς ἐπιρροῆς, τήν ἀκεραιότητα τῆς Γαλλίας ὑπό Βουρβόνο μονάρχη καθώς καί τήν διεθνῆ οὐδετερότητα τῆς Ἐλβετίας. Μέ τήν ἔναρξη τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης, ἐνῷ ἦταν Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν του Τσάρου, ὑποχρεώθηκε νά ἐγκαταλείψει τό ἀξίωμά του τό 1822 γιά νά ἐγκατασταθεῖ στή Γενεύη τῆς Ἐλβετίας, ὅπου ἔχαιρε ὑπόληψης γιά τήν προσφορά του. Ἐκεῖ παρέμεινε μέχρι τό 1928 πού ἀνέλαβε Κυβερνήτης τοῦ νεοσύστατου Ἑλληνικοῦ Κράτους.
Ἀξίζει νά σημειώσουμε ἐπιγραμματικά, ὅτι ὁ Καποδίστριας ἀνέπτυξε ἀξιόλογη εὐρωπαϊκή πολιτική ἡ ὁποία συνίσταται: στήν ὕφεση καί τόν σταδιακό ἀφοπλισμό, τήν κατάργηση τοῦ δουλεμπορίου, τήν ἐξάλειψη τῆς πειρατείας, τήν ἑδραίωση στό εὐρωπαϊκό πολιτικό σύστημα οὐδέτερων πολιτειακῶν ὁμοσπονδιῶν, τήν κατάλυση τῶν κλειστῶν ἰμπεριαλιστικῶν συνασπισμῶν, τή δημόσια καταδίκη της ἀρχῆς τῶν ἐπεμβάσεων σέ ξένες πολιτικές ὑποθέσεις, τήν καθιέρωση ἑνός ὑπερεθνικοῦ ὀργανισμοῦ μέ τή συμμετοχή ὅλων τῶν κρατῶν χωρίς διακρίσεις, τήν υἱοθέτηση τοῦ θεσμοῦ τῆς διαιτησίας ὡς μέσου ἐπίλυσης τῶν διεθνῶν διαφορῶν, τήν θέσπιση τῶν συνταγματικῶν θεσμῶν καί τήν προάσπιση τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καί τήν βαθμιαία ἀνεξαρτητοποίηση τῶν ἀποικιῶν.
Καταλαβαίνει κανείς πόσο μπροστά ἦταν ἀπό τήν ἐποχή του καί γιατί οἴ μεγάλοι της Εὐρώπης φρόντισαν ὥστε ὁ Τσάρος νά τόν ἀπομακρύνει ἀπό θέση πού κατεῖχε. Ἀλλά ἐπίσης καί τί ἔχασε ἡ Ἑλλάδα δολοφονώντας τον.



Δρ. Ἰωάννης Παρίσης
Ὑποστράτηγος ἐ.α.
Διδάκτωρ Πολιτικῆς Ἐπιστήμης/Διεθνῶν Σχέσεων

αυτο που δεν επισημαινεται στο κειμενο αλλα το θυμαμαι εγω και το προσθετω ειναι πως στην τελετη των αποκαλυπτηριων της προτομης ΟΥΔΕΙς επισημος εκπροσωπος της ελληνικης κυβερνησης παρεστη.Πυροβολησαν τον Καποδιστρια για δευτερη φορα με την αγνωμοσυνη και την έλλειψη ιστορικης μνημης.

Πυροβόλησαν στο κεφάλι φώκια ηλικίας 4 μηνών

▅Παραλία Κρύα Βρύση. Η νεαρή αρσενική μεσογειακή φώκια Μonachus Μonachus που βρέθηκε πυροβολημένη στο Μαντούδι Ευβοίας

ΜΕ ΔΙΑΜΠΕΡΕΣ τραύμα στο κεφάλι εντοπίσθηκε αρσενική μεσογειακή φώκια ηλικίας 4 μηνών στην παραλία Κρύα Βρύση στο Μαντούδι Ευβοίας το πρωί της Τρίτης. Μετά την εξέταση που πραγματοποιήθηκε στη Μonachus Μonachus από εξειδικευμένους επιστήμονες της περιβαλλοντικής οργάνωσης ΜΟm και της Κτηνιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, βρέθηκε ότι πρόκειται για τραύμα από πυροβολισμό, ενώ το άτυχο ζώο μεταφέρθηκε χθες στη Θεσσαλονίκη αφού του παρασχέθηκαν πρώτες βοήθειες και αρχική φαρμακευτική αγωγή. «Δυστυχώς το συγκεκριμένο περιστατικό έρχεται να προστεθεί στον κατάλογο των μεσογειακών φωκών που έχουν πέσει θύματα του ανθρώπινου παράγοντα τα τελευταία 20 χρόνια και το οποίο παρουσιάζει έξαρση τους τελευταίους 4 μήνες», αναφέρει σε χθεσινή ανακοίνωσή της η ΜΟm. Επιπλέον επισημαίνει ότι από την 1/1/2010 έως και τις 19/04/2010 συγκεντρώθηκαν μέσω του Εθνικού Δικτύου Διάσωσης και Συλλογής Πληροφοριών της περιβαλλοντικής οργάνωσης «44 πληροφορίες για παρατηρήσεις μεσογειακής φώκιας σε όλη την Ελλάδα, από τις οποίες οι 11 αφορούσαν σε νεκρά ζώα, για 4 εκ των οποίων υπήρχαν ενδείξεις για ηθελημένες θανατώσεις».
Νεκρές φώκιες έχουν εντοπιστεί την τελευταία περίοδο σε νησιά του Αιγαίου (Κως, Μυτιλήνη, Σάμος) αλλά και σε παραλίες της Θεσσαλονίκης, γεγονός που έχει προβληματίσει έντονα τους επιστήμονες, οι οποίοι πιστεύουν ότι σε κάθε νεκρή αντιστοιχούν και άλλες είκοσι φώκιες που δεν έχουν εντοπιστεί!
Εκτιμάται ότι στη Μεσόγειο έχουν εναπομείνει περίπου 450 φώκιες, από τις οποίες οι 250 ζουν στα νερά της Ελλάδας και της Τουρκίας, ο δε αριθμός τους συνεχώς μειώνεται τα τελευταία χρόνια. Ο θάνατός τους σύμφωνα με τους ειδικούς προέρχεται κυρίως από τρεις λόγους: πρώτον, από τη ρύπανση του θαλάσσιου περιβάλλοντος που έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις και στη Μεσόγειο. Δεύτερον, από ασυνείδητους ψαράδες επειδή πολλές φορές προκαλούν ζημιές στα δίχτυα τους- η θανάτωση γίνεται είτε με πυροβολισμούς είτε με μαχαιριές. Και τρίτον, από τους δυναμίτες που χρησιμοποιούν ψαράδες για να πιάσουν ψάρια, με αποτέλεσμα μαζί με τις συναγρίδες και τους ροφούς, να σκοτώνονται και φώκιες. Μάλιστα όταν εκβράζονται νεκρές φώκιες στις παραλίες, οι επιστήμονες που τις εξετάζουν, διαπιστώνουν ότι δεν φέρουν κανένα εξωτερικό τραύμα, αλλά παρουσιάζουν εσωτερική αιμορραγία που προέρχεται όχι από κάποια ασθένεια, αλλά από την έκρηξη δυναμίτιδας. Περιττό να τονιστεί ότι από τις εν λόγω εκρήξεις προκαλούνται παράλληλα και τεράστιες ζημιές στο θαλάσσιο οικοσύστημα.
Τα τελευταία νεκρά θηλαστικά που εκβράστηκαν σε θαλάσσιες περιοχές της χώρας έχουν προκαλέσει συναγερμό μεταξύ των επιστημόνων, οι οποίοι διαπιστώνουν ότι συνεχώς μειώνεται και ο αριθμός των δελφινιών που σε πολλές περιπτώσεις θανατώνονται όχι μόνο από ψαράδες, αλλά και από «κυνηγούς» που έχουν σαν χόμπι να ψάχνουν και να πυροβολούν θαλάσσια κήτη. Σημειώνεται ότι εκτός από τις φώκιες και τα δελφίνια, τον τελευταίο καιρό έχουν εντοπιστεί και νεκρές χελώνες καρέτα-καρέτα, όπως π.χ. την περασμένη Δευτέρα σε παραλία της περιοχής Ψαλίδι της Κω, χωρίς μέχρι στιγμής να διαπιστωθούν τα αίτια που προκάλεσαν τον θάνατό της.

29-4-10 ta νεα

Το κολαστήριο του «Ελ. Βενιζέλος»

Στα κρατητήρια του αεροδρομίου που είχαν σχεδιαστεί για 19 άτομα, χθες κρατούνταν 339!

Σε αποθήκη ανθρώπων έχουν μετατραπεί τα κρατητήρια του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος», με την ανοχή της Πολιτείας. Σε χώρο που έχει σχεδιαστεί αρχικά να «φιλοξενεί» 19 άτομα, χθες κρατούνταν 339 άνθρωποι. Μεταξύ τους και 20 παιδιά ηλικίας από 5 έως 12 ετών. Για όλους αυτούς τους ανθρώπους, που χθες κατέφυγαν στην αποχή συσσιτίου, στην αποκαλούμενη από τους αστυνομικούς ως «τρύπα» αντιστοιχούν μόλις 2 τουαλέτες και 3 φύλακες!

▅Αποθήκη ανθρώπων. Στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλον οι 339 κρατούμενοι μοιράζονται τα 20 τετραγωνικά που έχουν διατεθεί για τη λειτουργία των κρατητηρίων στο διεθνές αεροδρόμιο

Στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλον, οι 339 μοιράζονται τα 20 τετραγωνικά που έχουν διατεθεί για τη λειτουργία των κρατητηρίων στο διεθνές αεροδρόμιο. «Ανδρες, γυναίκες και παιδιά, ο ένας κοιμάται πάνω στον άλλον, αν βέβαια σταθεί τυχερός και βρει μέρος. Γιατί δεν λείπουν και οι περιπτώσεις ανθρώπων που περνούν όλη την ημέρα όρθιοι στον τοίχο, περιμένοντας τον διπλανό τους να πάει στην τουαλέτα για να του “κλέψουν” μερικά εκατοστά χώρου», καταγγέλλει αστυνομικός που υπηρετεί στο αεροδρόμιο.
Οπως περιγράφει, η αρχική χωρητικότητα των κρατητηρίων ήταν για 19 άτομα, και ύστερα από διάφορες χωροταξικές παρεμβάσεις η χωρητικότητα αυξήθηκε στα 26. Από την αρχή επίσης δεν είχε προβλεφθεί χώρος προαυλισμού για τους κρατούμενους με αποτέλεσμα να περνούν όλη τους την ημέρα «σαρδελοποιημένοι». Η μοναδική τους έξοδος είναι όταν μεταφέρονται με τις κλούβες της Αστυνομίας στα δικαστήρια, οι οποίες λόγω του αριθμού αλλά και του τρόπου μεταφοράς των επιβατών τους θυμίζουν περισσότερο λεωφορεία σε χωριά της Ινδίας και του Πακιστάν. «Οι θέσεις καθήμενων στα λεωφορεία μας είναι για 15-20 άτομα. Στα δικαστήρια όμως εμείς προχθές μεταφέραμε 110 άτομα. Οταν ζητήσαμε επιπλέον λεωφορεία μάς είπαν να βάλουμε ιμάντες χειρολαβών και να πιάνονται από εκεί. Αν φρενάρει όμως απότομα το όχημα μάλλον κανείς δεν σκέπτεται τι θα συμβεί στους ανθρώπους αυτούς», λέ ει ο ίδιος αστυνομικός.

Μεταδοτικές ασθένειες

Στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» οι συλλήψεις αλλοδαπών που προσπαθούν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα με πλαστά ταξιδιωτικά έγγραφα και με προορισμό κάποια χώρα της Δυτικής ή της Βόρειας Ευρώπης σπάνια πέφτουν κάτω από τις 40 την ημέρα. Το διάστημα κράτησής τους κυμαίνεται από 1 ημέρα μέχρι και 1 μήνα. Το αποτέλεσμα είναι λόγω της «πολυκοσμίας» συχνά να ξεσπούν μεταδοτικές ασθενείς. Πριν από μερικές εβδομάδες κρατούμενος που έπασχε από φυματίωση μετέδωσε την ασθένεια και σε άλλους κρατουμένους, χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα να μπει ο χώρος σε καραντίνα. «Τέτοια φαινόμενα δυστυχώς είναι πολύ συχνά. Στην καλύτερη θα έχουμε προβλήματα με ψώρα, στη χειρότερη να αντιμετωπίσουμε φυματίωση ή ηπατίτιδα», αναφέρει αστυνομικός που υπηρετεί στο αεροδρόμιο.
Η Ελληνική Αστυνομία πολλές φορές δέχθηκε τις παρατηρήσεις διεθνών οργανισμών για την κατάσταση που επικρατεί στα κρατητήρια του μεγαλύτερου αεροδρομίου της χώρας και μιας από τις μεγαλύτερες πύλες εισόδου και εξόδου για την Ελλάδα. Το μοναδικό μέτρο που έχει ληφθεί είναι να «κρύβεται» η πραγματικότητα κάθε φορά που επισκέπτεται την Ελλάδα κλιμάκιο του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες ή της Διεθνούς Αμνηστίας, με την κατεπείγουσα μεταφορά των κρατουμένων σε άλλα κρατητήρια. Σε αρκετές μάλιστα περιπτώσεις αστυνομικοί «καρφώνουν» σε οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων τι συμβαίνει στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» για να προκαλέσουν την επίσκεψή τους. «Η πρότασή μας ήταν να μεταφερθούν τα κρατητήρια στο Μαρκόπουλο, όπου βρίσκεται το σκοπευτήριο της ΕΛ.ΑΣ., αλλά και μεγάλοι χώροι που μπορούν να μετατραπούν σε κρατητήρια, με ανθρώπινες συνθήκες κράτησης», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Αντώνης Λιακόπουλος, μέλος της Ενωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής.

29-4-10 τα νεα

Καθημερινά περιστατικά στον ημερήσιο τύπο,σαν κι αυτά,κι αλλα χειρότερα που αφορούν κυρίως κακοποίηση ζώων στη χωρα μας ειναι αυτα που συνθέτουν τον πολιτισμο της καθημερινοτητάς μας.Ειναι αυτα που μας δειχνουν πόσο δρομο έχουμε ακομη μπροστά μας έως ότου εξευρωπαϊστουμε. Κι αυτο δυστυχώς,δεν μπορει κανενα ΔΝΤνα το επιβάλει,κανενας παράγοντας έξωθεν παρα μόνο μια βαθια διαδικασια αυτοκριτικής και αυτοσυνειδησίας.ολα αυτα χιλιοειπωμενα,μονο η παιδεια μπορει το ζωο που κρυβουμε μέσα μας να το ημερώσει και να το μεταστρέψει σε ευγενη υπαρξη,να μας κανει να δουμε λιγοτερο ανθρωποκεντρικα και περισσοτερο ανθρωπιστικα το περιβάλλον μας.και οι νόμοι;δεν είναι “καθρέφτης” της κοινωνίας μας,της κάθε κοινωνίας;δεν θάπρεπε οι νόμοι επιτέλους να δειξουν τα όρια της ελευθερίας μας,μιας ελευθερίας που πρεπει να σταματά εκει που γινεται ασυδοσία για το διπλανό;και ποιος ειναι ο διπλανός;δεν ειναι το δεντρο της πόρτας μας που το κοβουμε γιατι εμποδιζει το παρκαρισμα στο πεζοδρόμιο “μας”, το σκυλί της γειτονιάς που κάποιοι το αφησαν γιατι δεν άντεχαν το βάρος της ευθυνης του,ο οδηγος της διπλανης λωριδας που τολμησε να πατησει το γκαζι περισσοτερο απο μας και πρεπει να τον τιμωρησουμε,ο πεζός που δεν προλαβε το πρασινο φαναρι και δεν του δινουμε το χρονο του, η φώκια που τόλμησε να σεργιανισει στα νερα που απλώνουμε τα διχτυα μας,οταν απλωνουμε διχτυα γιατι σ'αυτη τη χωρα εχουμε κι άλλους λιγοτερο κοπιαστικους τρόπους να ψαρευουμε,με δυναμιτη;ποιος θα βάλει τα ορια σ'αυτην την ελευθερια που τοση ταλαιπωρια υφισταται ως έννοια και ως βιωμα στο μυαλο μας,ποιος θα υψώσει τον πηχυ σ 'αυτη τη χώρα να μας μαθει να κοιταμε αριστερα,δυτικα, φτάνει πια η νοοτροπια που κοιταζει δεξια,ανατολικα,την πληρώσαμε πολλούς αιώνες και την κουβαλαμε ακομη στο πετσι και στην καθημερινοτητά μας,στη γλωσσα μας :το ρουσφετι,το μπαξισι, η μπινιά,η μπαμπεσιά απο ανατολη ήρθαν,μας εμποτισαν,μας βόλεψαν , τις πληρώνουμε ακόμη.ειναι καιρος να ανεβασουμε μονοι μας τον πήχυ,τον πολιτισμο της καθημερινοτητάς μας ,να γινουμε ευπρόσωποι,αποκτωντας αυτοσεβασμο θα κερδισουμε το σεβασμόΘυμαμαι,δυστυχώς πολυ συχνα ,τα λόγια ενος πνευματικου ανθρωπου που εκτιμω,του νικου δήμου :ενας πολιτισμος κρινεται απο το δεικτη ταλαιπωριας των πολιτών του και ο δεικτης ταλαιπωριας των πολιτων ειναι αντιστροφως ανάλογος με τον πολιτισμο της χώρας”.

Αν σταματησει το κρατος να μας ταλαιπωρει με τις ατελειωτες ουρές,με αυτους που για καθε τους αίτημα κλεινουν τους κεντρικους δρομους,με τα μεσα μεταφοράς που κινουνται με τους δικους τους ορους και ωράρια,με λιγοτερη γραφειοκρατια και σεβασμο στον πολιτη θα εχουμε λογους να αγαπησουμε τον τοπο και θα ελπιζουμε πως τα παιδια μας θα θελησουν να ζησουν εδω γιατι πολυ φοβαμαι μια άλλου ειδους μεταναστευση,οχι πια στις φαμπρικες και τα ορυχεια της δεκαετιας του '60 αλλα μια μαζικη εξοδο επιστημονων απο τη χωρα,και κανεις μας δεν θα εχει επιχειρηματα για να τους σταματησει...

πώς θα γινόμαστε η πλουσιότερη χώρα του κόσμου....

«Πέντε λεπτά του ευρώ για κάθε ελληνική λέξη»

H Γερμανίδα ιστορικός και συγγραφέας Leonora Seeling εξεγέρθηκε με τα επιτιμητικά δημοσιεύματα του γερμανικού Τύπου για την Ελλάδα, και ζήτησε να επιβληθεί ένας έκτακτος, πολιτιστικός φόρος για τη δημοσιονομική διάσωση της χώρας.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle, η καθηγήτρια, που έχει διδάξει σε γερμανικά και γαλλικά πανεπιστήμια ιστορία των μαθηματικών και της φυσικής, εξέδωσε ένα βιβλιαράκι σε μορφή αγόρευσης προς τους πολίτες, που φέρει τον τίτλο: «5 σεντ, ώστε να σώσουμε την Ελλάδα».

Η καθηγήτρια πρότεινε την επιβολή -σε ευρωπαϊκό επίπεδο- ενός συμβολικού πολιτιστικού φόρου: όποιος χρησιμοποιεί σήμερα ελληνικές λέξεις να πληρώνει πέντε «ευτελή» λεπτά του ευρώ για κάθε μία από αυτές. Δηλαδή, μόλις ο Γερμανός πει Idee, ή ο Άγγλος ξεστομίσει idea, να κατακυρώνονται αμέσως 5 σεντ στον ελληνικό δημόσιο κορβανά. Το ίδιο για τις λέξεις "ψυχή", "δημοκρατία", "πολιτική", "μουσείο", "Ευρώπη", "ευρώ" και πάει λέγοντας.

Με πάθος και εμμονή αλλά και έκδηλη χαρά η κ. Ζέελινγκ υπολογίζει τα εκατομμύρια και τα δισεκατομμύρια που θα έμπαιναν στον άδειο ελληνικό "μπεζαχτά". Μάλιστα, είναι απόλυτα πεπεισμένη ότι οι ευρωπαϊκοί λαοί οφείλουν αυτόν το φόρο στην Ελλάδα, χωρίς τα πνευματικά και επιστημονικά επιτεύγματα της οποίας, δε θα υπήρχε σήμερα ούτε ευρωπαϊκός πολιτισμός, ούτε ευρωπαϊκή τεχνολογία.

Το δεύτερο ζητούμενο της Γερμανίδας συγγραφέως είναι να συμμαζευτούν οι γερμανικές γραφίδες, που με τόσο δασκαλίστικο ύφος έσπευσαν να καταδικάσουν την ελληνική πρακτική και την ελληνική νοοτροπία. Για το λόγο αυτό, υπενθύμισε πως δίπλα στην αφελώς απροκάλυπτη ελληνική διαφθορά -τη «δημοκρατική διαφθορά», όπως την αποκαλεί- βρίσκεται η μεγαλόσχημη και υποκριτική διαφθορά της γερμανικής οικονομίας αλλά και της πολιτικής.

Για το λόγο αυτό, η κ. Ζέελινγκ έκανε τη σύγκριση των αποδοχών ενός Έλληνα δημόσιου υπαλλήλου, μαζί με τις περικοπές του 10%, με το υψηλότερο επίδομα που -υπό ορισμένες προϋποθέσεις- παίρνει ο Γερμανός άνεργος, πρότεινε τη μείωση των ελληνικών αγορών γερμανικών όπλων κατά 50% και άλλα πολλά. Σύμφωνα δε με τη «ΝΒ», η Λεονόρα Ζέελινγκ, τα έκανε όλα αυτά, διότι απλά «είναι μια μορφωμένη Γερμανίδα, που της πάτησαν τον κάλο, επειδή της προσέβαλαν την Ελλάδα».

DEUTSCHE WELLE

αξιζει να το δουμε....

http://youtube.com/get_video?video_id=3lN40jLcHkM&t=vjVQa1PpcFO7VPtXYl7ynV_EBmjZyea2LE_hXOsyUvA%3D&fmt=18

περι πανελληνιων 2010

Σκεπτόμουν να γράψω ή να μη γράψω…..
Κι αυτό γιατί δεν τελείωσαν ακόμη πανελλήνιες κι έχουμε ακόμη δρόμο μακρύ μπροστά μας για να μπορέσουν να ηρεμήσουν τα παιδιά και να ξαναγίνουν παιδιά,να βρουν το γέλιο,τη ζωντάνια ,τη δροσιά που τους στέρησαν αυτές οι μέρες οι ψυχοβόρες και αυτή η απάνθρωπη διαδικασία στην οποία υποβάλλονται
Όμως είναι τόσα αυτά που ακούγονται και γράφονται από επίσημους και ανεπίσημους φορείς ,κοινώς «το μακρυ και το κοντό» του καθενός που θεωρώ απαραίτητο να πω δυο κουβέντες .Καταρχάς τόση φασαρία για το «αυτομόρφωση» που μου θυμίζει το «αρωγή και ευδοκίμηση» που είχε πέσει κάποτε σε πανελλήνιες και είχε σπείρει τον πανικό γιατί τα παιδιά δεν γνώριζαν τις λέξεις. Στη δική μας περίπτωση ,όμως ,δεν δικαιολογείται γιατί και να μην γνώριζε κάποιος τον όρο «αυτομορφωση» ήταν πάρα πολλά τα στοιχεία που έδινε το κείμενο που δεν υπήρχε περίπτωση παρανόησης ή ασάφειας. Η περίληψη του κειμένου και οι ασκήσεις δεν είχαν καμία δυσκολία και πάμε στην έκθεση .
Ερώτηση πρώτη «σημασία της αυτομόρφωσης».
Ο,τι προσφέρει και η παιδεία (με την ευρεία της έννοια) προσφέρει και η δια βιου παιδεια γιατί αυτό είναι η αυτομόρφωση.
-διευρύνει πνευματικούς ορίζοντες
-κάνει τον άνθρωπο «ανοιχτό» ,σκεπτόμενο ,ενεργό πολιτη
-εξευγενίζει ,ηθικοποιεί, βοηθά στην εκλέπτυνση του συναισθήματος
- τον βοηθά να παρακολουθεί τις εξελίξεις στην τεχνολογικά αναπτυγμένη κοινωνία μας και να είναι ανταγωνιστικός στο χώρο εργασίας
-τον βοηθά να είναι ενήμερος στο πλανητικό μας χωριό και να έχει άποψη και θέση γύρω από τα δρώμενα .Κατ’αυτόν τον τρόπο δε βοηθά μόνο τον εαυτό του αλλά και ως ενημερωμένος, πεπαιδευμένος πολίτης συμβάλλει και στην καλύτερη λειτουργία της κοινωνίας .Μη ξεχνάμε πως η κοινωνία χρειάζεται την προσφορά και το έργο όλων των πολιτών για την πρόοδο και ευημερία της.

Ερώτηση δεύτερη: «τροποι με τους οποίους επιτυγχάνεται σε όλη τη διαρκεια της ζωής του»
Η λέξη «κλειδί» είναι το σε όλη τη διαρκεια της ζωής του που σημαίνει πως σε μια παράγραφο θα αναφερθούμε στο επάγγελμα, που είναι μέρος της ζωής του και σε άλλη ευρύτερα ,ως άτομο ,πέρα από το επάγγελμα .Το βασικοτερο σημειο ,όμως ,είναι πως το θέμα ζητά την «αυτομόρφωση» δηλαδή εγώ κάθε άνθρωπος τι κάνω για να βελτιώσω τον εαυτό μου «αυτό»-μορφωση. Αυτό αυτομάτως αφαιρεί το σχολείο από την ανάπτυξη γιατί το σχολείο είναι μόρφωση όχι αυτομορφωση, το σχολείο απλώς μου δίνει το έναυσμα και το κίνητρο για να στραφώ στη ζωή μου στο ποιοτικό,το πνευματικό και να το αναζητώ στην υπόλοιπη ζωή μου. Εγώ τι κάνω εκτός των τειχών του σχολείου, ως άτομο, μας ενδιαφέρει.
Αυτό-μόρφωση στο επάγγελμα :εκπαίδευση στις νέες τεχνολογίες ,επιμορφωτικά σεμινάρια, διαλέξεις ,επιστημονικού περιεχομένου περιοδικά ,ομιλίες ,παρακολούθηση εξελίξεων από το διαδίκτυο που είναι αστείρευτη πηγή πληροφοριών , να ενημερώνεται ο άνθρωπος για τα νέα δεδομένα στον επαγγελματικό χώρο σε μια εποχή που οι εξελίξεις γίνονται με ταχύτατους ρυθμούς και η επιστήμη και η τεχνολογία αλλάζει συνεχώς τα δεδομένα .Έτσι θα γίνει ανταγωνιστικός στο χώρο του ,σε μια εποχή ανεργίας και ανακατατάξεων, και θα ασκεί με αίσθημα ευθύνης το επάγγελμά του.
Αυτό-μόρφωση σε όλη τη διάρκεια της ζωής:
-ενασχόληση με την τέχνη(θέατρο,μουσική) η οποία εξευγενίζει ,βοηθά στην εκλέπτυνση του συναισθήματος, μορφώνει ,γεννά προβληματισμούς
-διάβασμα βιβλίων
Παρακολούθηση ημερίδων ,ανοιχτού πανεπιστημίου ,σεμιναρίων
Παρακολούθηση επιμορφωτικών εκπομπών στην τηλεόραση
.ενασχόληση με το διαδίκτυο ,που προσφέρει τεράστια ποικιλία θεμάτων που δίνουν αφορμή για κοινωνικό προβληματισμό,
Δημιουργική αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου, ακόμη και μέσα από ταξίδια, περιηγήσεις
Επίσκεψη σε μουσεία, πινακοθήκες ,παρακολούθηση πολιτιστικής ζωής
Συμπερασματικά :η αυτομορφωση είναι μια δυναμική διαδικασία καθολη τη διάρκεια της ζωής του ανθρώπου ,κατά το «γηράσκω αει διδασκόμενος» του Σόλωνα,που απαιτεί από τον άνθρωπο να είναι δεκτικός, «ανοιχτός» στα νέα δεδομένα και σε εγρήγορση ψυχική και πνευματική ,αυτό εξ άλλου του υπαγορεύει και το «έλλογο» της φύσης του .Σήμερα δε με την επιτάχυνση των εξελίξεων, απόρροια της τεχνολογικής και επιστημονικής εξέλιξης η ανάγκη να παρακολουθεί το κοινωνικό «γίγνεσθαι» είναι μεγαλύτερη για να αυτομορφώνεται και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των καιρών

Ας ευχηθούμε ,τέλος, τα γραπτά να πέσουν στα χέρια υπεύθυνων και φωτισμένων δασκάλων που με ευαισθησία, προσοχή και αγάπη θα αφουγκραστούν τα λόγια των παιδιών και θα τα αξιολογήσουν.

ενα ενδιαφερον mail

Ομιλία Δασκάλου για την 25 Μαρτίου

> Αυτά τα λόγια απηύθυνα στους µαθητές µου, στο 2ο ΕΠΑΛ Αχαρνών για την επέτειο της 25ης Μαρτίου

> Σκέφτηκα να σου µιλήσω για τον Καραϊσκάκη,
> Αλλά το µυαλό σου θα πάει στο γήπεδο.
> Σκέφτηκα να σου µιλήσω για το 21,
> Αλλά ο νους σου θα πάει στην Ορίτζιναλ.
> Συλλογίστηκα πολύ, για να καταλήξω αν αξίζει
> Να σε ταλαιπωρήσω για κάτι τόσο µακρινό, τόσο ξένο.
> Δύο αιώνες πίσω κάποια γεγονότα
> Τι να λένε σε σένα; Σε εσένα που ßιάζεσαι να φύγεις,
> Να πας για τσιγάρο, για καφέ ή για κάτι άλλο.
> Θα σου µιλήσω λοιπόν προσωπικά.
>
> Εγώ ο δάσκαλος που δούλεψα ένα χρόνο σε αυτό το σχολείο
> Και σε δεκαπέντε µέρες φεύγω για αλλού
> Σε εσένα που είσαι εδώ ένα, δύο, τρία
> Ή και περισσότερα χρόνια,
> Θα σου µιλήσω σταράτα
> Για να σου εκφράσω δυο σκέψεις µου.
> Οι µαθητές που συνάντησα µέσα στις τάξεις,
> Οι µαθητές που δίδαξα φέτος
> Στην συντριπτική τους πλειονότητα µε σεßάστηκαν,
> Αν και δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του µαθήµατος.
> Πολλοί όµως από τους υπόλοιπους µαθητές
> Δε µε σεßάστηκαν, µε προσέßαλαν κατ' επανάληψη.
> Με έργα, µε λόγια, µε ύßρεις,
> Δείχνοντας ένα χαρακτήρα και ένα ήθος
> Που µε σόκαρε, που µε έßαλε σε µελαγχολικές σκέψεις.
> Αυτό το φαινόµενο αποδεικνύει
> Πως κάτι σάπιο υπάρχει σε αυτό το σχολείο,
> Πως εκτός του γνωστικού ελλείµµατος
> Το συγκεκριµένο σχολείο χωλαίνει δραµατικά
> Και στο ηθικοπλαστικό του έργο,
> Στη διαµόρφωση δηλαδή των µαθητικών ψυχών και πνευµάτων.
> Και η ευθύνη για αυτήν την αποτυχία
> Είναι ευθύνη αποκλειστικά δική µας,
> Των δασκάλων σας και των γονιών σας.
> Δεν έχουµε κατορθώσει να σας δείξουµε
> Πως χωρίς αρχές η ζωή σας αύριο θα είναι µια κόλαση,
> Πως χωρίς όνειρα και στόχους θα χρειαστείτε υποκατάστατα,
> Θα καταφύγετε πιθανόν σε επιλογές που θα σας ξεφτιλίσουν,
> Θα σας κάνουν να σιχαίνεστε τον εαυτό σας,
> Θα σας γεµίσουν τη ζωή πλήξη και κούραση,
> Θα σας γεράσουν πρόωρα.
>
> Αν όµως θέλετε µια συµßουλή από ένα δάσκαλο,
> Σκεφτείτε το παράδειγµα του Μακρυγιάννη,
> Που έφτασε αγράµµατος µέχρι τα πενήντα σχεδόν,
> Για να καταλάßει τότε πως η µόρφωση, η καλλιέργεια
> Ήταν το όπλο που έλειπε από την προσωπική του θήκη.
> Και κάθισε µε πολλή δυσκολία και χωρίς δάσκαλο
> Και έµαθε πέντε κολλυßογράµµατα,
> Για να µας πει την ιστορία του ßίου του,
> Το παραµύθι της επανάστασης των υπόδουλων Ρωµιών.
> Αυτό το παράδειγµα είναι για σένα το πιο κατάλληλο,
> Και µπορείς τριάντα χρόνια νωρίτερα από το στρατηγό Μακρυγιάννη
> Να ακολουθήσεις το δρόµο που εκείνος έδειξε,
> το µονοπάτι της καλλιέργειας, το δρόµο της παιδείας,
> Τη λεωφόρο της προσωπικής σου προκοπής.
> Δεν είστε σε τίποτε λιγότερο ικανοί από
> Τον µπάσταρδο γιο της καλογριάς, τον Αρßανίτη Γιώργη Καραϊσκάκη.
> Ήταν κι αυτός αθυρόστοµος σαν κι εσάς,
> Αλλά είχε αυτό που από τα αρβανίτικα µάθαµε σαν µπέσα,
> Ήταν πάνω απ´ όλα µπεσαλής.
> Αυτό θα 'θελα να έχετε κι εσείς.
> Υπευθυνότητα, µπέσα, τσίπα.
> Να αναλαµßάνετε τις ευθύνες σας,
> Να απεχθάνεστε την υποκρισία, να σιχαίνεστε το συµφέρον,
> Να µισείτε το ψέµα και την ευθυνοφοßία.
>
> Η αγάπη για τον τόπο του, η λατρεία για την πατρίδα του
> Ήταν αυτό που χαρακτήριζε τη ζωή του Νικήτα Σταµατελόπουλου,
> του Νικηταρά.
> Αγωνίστηκε στη διάρκεια της επανάστασης,
> Συνέßαλε στην απελευθέρωση της πατρίδας του
> Κι έπειτα φυλακίστηκε,
> Για να χαθεί σ' ένα στενοσόκακο του Πειραιά,
> Σχεδόν τυφλωµένος, πάµπτωχος και εγκαταλειµµένος από όλους,
> Δε ζήτησε τίποτε από την ελεύθερη Ελλάδα
> Κι όταν οι γύρω του τον παρακινούσαν να απαιτήσει
> Από την κυßέρνηση µια πλούσια σύνταξη,
> Απαντούσε πως η πατρίδα τον αµείßει πολύ καλά,
> Λέγοντας ψέµατα, για να µην προσßάλει την πατρίδα του.
> Είναι δύσκολο, το κατανοώ, το παράδειγµα του Νικηταρά.
> Αλλά νοµίζω πως κι εσείς είστε ικανοί για τα δύσκολα,
> Μπορείτε να ακολουθήσετε το δρόµο της αξιοπρέπειας,
> Να προσπαθήσετε τίµια και µε αγωνιστικότητα
> Για εσάς και για το µέλλον της οικογένειας που
> Αύριο θα κάνετε.
>
> Ξέρω, καταλαßαίνω, αντιλαµßάνοµαι
> Πως σας προτείνω µια διαδροµή ζωής δύσκολη και απαιτητική,
> Όταν δίπλα σας κυριαρχεί ο εύκολος δρόµος
> των γονιών, των δασκάλων, των πολιτικών,
> της εποχής στην οποία µεγαλώνετε.
> Όµως κάθε εποχή ελπίζει στους νέους της,
> Περιµένει από αυτούς να σηκώσουν ψηλά
> Και µε επιτυχία τη σηµαία του αγώνα
> και να οδηγήσουν την πατρίδα τους, τον τόπο τους
> σε καλύτερες µέρες, σε πιο φωτεινές σελίδες.
> Κι όταν ßλέπω την εποχή µας
> Να µαραζώνει χωµένη στην αλλοτρίωση,
> Να ξεψυχά από την τηλεοπτική ανία,
> Να µουχλιάζει από το κυνήγι της ευκολίας,
> Μόνο σε εσάς ελπίζω,
> Στην ειλικρινή σας διάθεση
> να αγωνιστείτε,
> να αντισταθείτε,
> να πολεµήσετε,
> να νικήσετε.
> Μη µας απογοητεύσετε.
 

η ελλαδα τι κανει;

Περισσότερες από 1.000 αρχαιότητες βγάζει στην αγορά η βρετανική κυβέρνηση από τη συλλογή του διαβόητου αρχαιοκάπηλου Ρόμπιν Σάιμς- γνωστού από την υπόθεση της Σχοινούσας και προμηθευτή του Μουσείου Γκετί- ώστε να αποπληρωθούν τα χρέη του προς την Εφορία.

Η δημοπρασία της συλλογής του διαβόητου αρχαιοκάπηλου Ρόμπιν Σάιμς, γνωστού από την υπόθεση της Σχοινούσας (φωτογραφίες) και προμηθευτή του Μουσείου Γκετί, έχει ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριών
Ενώ η Ιταλία ασκεί βέτο ώστε οι θησαυροί που προέρχονται από το έδαφός της να της επιστραφούν, η Ελλάδα όχι μόνο δεν ακολουθεί την ίδια τακτική, αλλά ούτε καν γνωρίζει την υπόθεση!
«Σκάνδαλο» αποκαλεί την υπόθεση ο λόρδος Κόλιν Ρένφριου- ο διάσημος καθηγητής Αρχαιολογίας που έχει τάξει εαυτόν εδώ και χρόνια κατά της αρχαιοκαπηλίας- και ζητά δράση ώστε να πάψει να θεωρείται το Λονδίνο «ως πλυντήριο για το ξέπλυμα προϊόντων αρχαιοκαπηλίας», σε δήλωσή του στη βρετανική εφημερίδα «Τhe Οbserver». «Είναι σαν η ιταλική κυβέρνηση να βγάζει κέρδη από το εμπόριο ναρκωτικών της Μαφίας», υποστηρίζει από την πλευρά του ο αρμόδιος ιταλός εισαγγελέας Πάολο Τζόρτζιο Φέρι, ο οποίος έχει ζητήσει επανειλημμένως από τους Βρετανούς να επιστρέψουν τις αρχαιότητες της συλλογής Σάιμς στους νόμιμους κατόχους τους. Ωστόσο η βρετανική κυβέρνηση ήδη έχει αναθέσει την υπόθεση σε εκκαθαριστές και βγάζει στην αγορά χρυσά κοσμήματα και χάλκινα γλυπτά ηλικίας έως και 3.000 ετών, αναμένοντας να εισπράξει περί τις 100.000 στερλίνες. Χρήματα που ο Σάιμς οφείλει στην Εφορία, όταν χρεοκόπησε μετά τη νομική διαμάχη που είχε με την οικογένεια του νεκρού (υπό ανεξιχνίαστες συνθήκες) συνεταίρου του, Χρήστου Μιχαηλίδη.
Η Ελλάδα αγνοεί την υπόθεση
Και ενώ οι Ιταλοί ήδη κινούν διαδικασίες, αλλά και τη διεθνή επιστημονική κοινότητα υπέρ τους, η Ελλάδα αγνοεί την υπόθεση.«Μετά βεβαιότητος υπάρχουν και αρχαιότητες που παρανόμως έχουν εξαχθεί από τη χώρα μας, όπως και αντικείμενα από την Αίγυπτο και τη Μέση Ανατολή», λέει στα «ΝΕΑ» ελληνας ερευνητής που γνωρίζει σε βάθος την υπόθεση Σάιμς. «Μόνο οι Ιταλοί γνωρίζουν ποιες και πόσες αρχαιότητες προέρχονται από τη χώρα τους. Η ελληνική πλευρά αν και εκλήθη προ διετίας από τους Βρετανούς να δει τη συλλογή υπό όρους, δεν έδωσε συνέχεια, με αποτέλεσμα σήμερα να μη γνωρίζουμε ούτε πόσες, ούτε τι ποιότητας είναι οι ελληνικού ενδιαφέροντος αρχαιότητες».
«Είναι γεγονός ότι υπήρξε πρόταση για να επισκεφθεί κλιμάκιο τη Βρετανία», έλεγε χθες το βράδυ στα «ΝΕΑ» η γενική γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, «αλλά μόλις τώρα ολοκληρώνεται η διαδικασία και γίνονται οι τελικές συνεννοήσεις». Η κυρία Μενδώνη παραδέχθηκε ότι δεν έχει ενημέρωση αυτή τη στιγμή από την αρμόδια Διεύθυνση του υπουργείου Πολιτισμού σχετικά με την υπόθεση της εκποίησης της συλλογής Σάιμς. «Θα διερευνηθεί κατά πόσον υπάρχουν αρχαιότητες που έχουν εξαχθεί παρανόμως από το ελληνικό έδαφος και σε συνεργασία με το υπουργείο Εξωτερικών θα ασκήσουμε τα νόμιμα δικαιώματά μας», κατέληξε.
Τα νεα 12 -4-10