Το πολυτιμότερο «καλάθι» της πορείας του στα γήπεδα του μπάσκετ πέτυχε ο Λάζαρος Παπαδόπουλος. Ο σέντερ του ΠΑΟΚ παρέδωσε δύο ισόποσες επιταγές σε οργανισμούς με πολύ σημαντικό κοινωνικό έργο, στέλνοντας μήνυμα εντός κι εκτός συνόρων.

Σε αυτόν τον τόπο δεν υπάρχουν μόνο κλέφτες, καταχραστές δημοσίου χρήματος και παραχαράκτες οικονομικών στοιχείων. Στο νοτιονατολικό άκρο της ζώνης του ευρώ υπάρχουν και καλά τακτοποιημένοι επαγγελματίες αθλητές με ευαισθησίες, προβληματισμούς και ειλικρινή διάθεση να επιστρέψουν στην κοινωνία ό,τι αισθάνονται ότι οφείλουν.

Υπάρχουν κι αφανείς αγωνιστές στην πανταχόθεν βαλλόμενη ελληνική κοινωνία, όπως οι περίπου 4.000 εθελοντές του Χαμόγελου του Παιδιού και οι 270 ενεργοί μπασκετμπολίστες των 14 σωματείων της Ομοσπονδίας Σωματείων Ελλήνων Καλαθοσφαιριστών με Καρότσι (ΟΣΕΚΚ).

Οι δύο οργανισμοί είναι από χθες πιο δυνατοί στον στίβο των καθηκόντων τους, καθώς ο διεθνής σέντερ τούς παρέδωσε την αμοιβή του από τη συμφωνία του με τον ΠΑΟΚ. Η τελετή ήταν σεμνή και σύντομη στο ημίχρονο του αγώνα του «Δικέφαλου του Βορρά» κόντρα στον Παναθηναϊκό, όπως ζήτησε ο ίδιος ο παίκτης. Ο Παπαδόπουλος έσκασε το χαρακτηριστικό πλατύ χαμόγελό του, παραλαμβάνοντας τιμητικές πλακέτες και ερωτώμενος απάντησε ότι για εκείνον θεωρείται αυτονόητο: «Στόχος μου ήταν να δώσω χαρά σε παιδιά κι είμαι χαρούμενος γι΄ αυτό», δήλωσε ο Λάζος.

Η προηγηθείσα... έρευνα των κινήτρων του δεν προσέφερε άλλα στοιχεία. «Μην το ψάχνετε πολύ. Αλλωστε, σας απάντησε ο ίδιος παλαιότερα πως έτσι αισθάνεται κι έτσι έκανε», είπε στενός φίλος του.

Τα νεα 8 μαρτιου 2010

μεσα στη δινη των γεγονότων,της απαξίωσης,της πίκρας που εισπραττουμε καθημερινα απο τους ευρωπαιους φιλους μας, ερχεται κι αυτη η είδηση ,στα ψιλά των εφημερίδων,να μας κανει λίγο να ψηλώσουμε.Ο Λάζαρος Παπαδοπουλος,σεμνα και σιωπηλά εβαλε ένα τριποντο ανθρωπιάς στις συνειδησεις όλων μας επιβεβαιώνοντας πως αυτη η χώρα δε γεννά μονο απατεώνες και λαμογια,όπως θέλουν να μας πεισουν,αλλα έχει βαθια στα γονίδια της την ανθρωπια και την περηφάνεια.Σεμνα και ταπεινά-έτσι ,εξαλλου προχωρουν οι ήρωες,στα σκοτεινα,όπως ειπε κι ο Σεφέρης,μακρια απο τα φώτα της δημοσιότητας ο Λαζαρος επιβεβαιωσε πως η στερηση και η πενία δεν εξαθλιώνει τον άνθρωπο αλλα σφυρηλατει το ψυχικο του μεταλλο και τον κανει περισσοτερο "ανθρωπινο".παιδι της προσφυγιάς ο Λαζαρος,10 χρονων ηρθε στην Ελλαδα ,δειχνει με κραυγαλέο τροπο μεσα απο την πράξη του πόσο ¨λιγη " ειναι η τηλεοραση και οσοι σχετιζονται με τη βιομηχανία των media εχουν λησμονησει τον παιδαγωγικο ρόλο που θα έπρεπε να εχουν και την ευθυνη τους απέναντι στην κοινωνία.Λιγες εβδομαδες πριν μας βομβαρδιζαν με την εγκληματικη ενεργεια ενος άλλου μπασκετμπολιστα σε βάρος συναδελφου του κατα τη διάρκεια ενος αγώνα.Την προβαλαν συνεχώς,γιατι αυτο πουλάει,ειναι εμπορικο ως εικονα,ανεβαζει τηλεθεαση.Του Λάζαρου η ενεργεια στα ψιλα,στα σιωπηλά ,δεν ειδα κανενα δημοσιογραφο να του πάρει συνεντευξη, να τον προβαλει ως πρωτη είδηση..Αν ομως ειχε πλακωθει στο τερεν με συναδελφό του ,κι αν τον ειχε στειλει στο νοσοκομειο,ακομη πιο ενδιαφερον αυτο,θα τοω έδειχναν στα δελτια ειδησεων.Αξιζουμε, και χρειαζομαστε ,μια καλυτερη τηλεοραση,που να χωραει μεσα της ενεργειες του ύψους του Λάζαρου...

για τη μελινα,για μας....

σαν χθες έφυγε η Μελίνα,η δικη μας Μελινα Και σημερα ,16 χρονια μετά ,νιωθω εντονη την ορφανια,την απουσία της.Γιατι αν ήταν κοντά μας κατι θα έκανε,ετσι νιωθω,κατι θα έλεγε,έτσι νομιζω,καποια απάντηση θα είχε δωσει στους Γερμανούς,με τον τρόπο το δικο της.όχι βέβαια την Μερκελ καβαλα σε ένα σατυρο,κατι άλλο ,κομψο,ψιθυριστο,κραυγαλέο.Νιώθω μια αμηχανια.Μου λειπει η μελινα,ο Πλωριτης,ο Μανος,ο δικος μας Μανος,ο Χατζηδάκης.,ο Βασιλης ο Ραφαηλιδης,ακομη και η Μαλβινα η Κάραλη.Μα πώς φτωχύναμε τόσο;Μου πληγώνει τα αυτια αυτη η σιωπη.Κανείς δε μιλάει; Να πει πως δεν είμαστε μόνο αυτοι που νομιζετε,οι απατεώνες της ευρωζώνης,όχι, μια πλευρα μας απομονώσατε και τη δειχνετε,δεν ειμαστεαυτο ή έστω, μονο αυτο.Είμαστε αυτοι που έσωσαν την Ευρώπη με την αντισταση της Κρήτης που καθυστερησε το δικο τους παιδι και το έπιασε ο ρώσικος χειμώνας και το γονάτισε.Είμαστε αυτοι που τη δεκαετια του '60 δουλεψαν με ιδρωτα και αίμα για το εκκολαπτομενο γερμανικο θαυμα και εχουμε στα σπλαχνα της γης μας πινακιδες σαν “εδω ήταν κάποτε η Κάνδανος”, “μαρτυρικο Δίστομο”, “προς μαρτυρικα Καλάβρυτα”.Κλέψαμε;εξαπατήσαμε; ποιος μπορει να βρει σελιδες στην ιστορία μας που προβηκαμε σε βαρβαρότητες; Αντιθετα,είμαστε αυτοι που διατύπωσαν το “πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος”και γεννήθηκε ως έννοια και πραξη ο ανθρωπισμός.Είμαστε αυτοι που έδωσαν νοημα στις λέξεις και πάντρεψαν το φθογγο με τη λογικη,αυτο δεν ειναι τα ελληνικά, η μαθηματικη αποδοση των λέξεων ,με τη σχεση σημαινοντος-σημαινομένου;Που θα ειχε φτασει η φιλοσοφια με τον καντ,τον Μπέικον,τον Νιτσε αν δεν είχαν πατησει στο δρομο που άνοιξε και έστρωσε ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, οι προσωκρατικοί;Πώς θα ήταν η εξέλιξη των θετικών επιστημών αν αυτη η χώρα των απατεώνων δεν ειχε γεννησει ενα Δημοκριτο,έναν Ευκλειδη,ένα Πυθαγορα;

Πόσο φτωχος θα ηταν ο κοσμος μας αν έλειπε ο Φειδίας, ο Ικτίνος, ο Πραξιτέλης;......Τι να πρωτοπω...ειναι τόσο πολλα...Μια χουφτα άνθρωποι ριγμενοι σε μια σπιθαμη γης,με μονη τροφη αυτο το απέραντο γαλαζιο μεσα σε ένα αιωνα ανεθρεψαν έναν Ελυτη,ένα ρίτσο,ενα Σεφερη,ένα Καζαντζακη ,ποια άλλη χώρα της Ευρώπης έχει να δειξει τοσες μορφες ,τοσο πνευμα μαζεμενο σε τοσο λίγο χώρο,σε ένα αιώνα...Γιατί; Γιατι αυτη η ιστορια,η παραδοση, τα χνάρια που βάδισαν ειναι σμιλεμενα μεσα απο τους αιώνες ,τα πότισε ο Ομηρος,η Σαπφω,ο Αλκαιος, οΠίνδαρος, ο Σοφοκλής,ο Αισχύλος.......Ξεκινησα να λέω για τη μελινα,τη δικη μας Μελίνα,το πόσο μου λειπει,μου λειπει κι οΜικης,μεγάλωσε κι αυτος...κι οΓλέζος,88 ετών,ειναι ακομη στο νοσοκομειο,πώς μικρυνε η ζωή ,πώς φτώχυνε κι ειμαστε τόσο μόνοι.........

οταν η ποίηση συναντα την εικονα....ή a single man

ειδα την ταινία του Τομ Φορντ.ποιητικη.Ποιητικός ο τρόπος που χειρίζεται θέματα λεπτα καιευαίσθητα,που μιλαει για έρωτα χωρις να τον αγγίζει,που μιλαει για πόνο χωρις να κραυγάζει,που παντρευει εικονα και μουσική,που δειχνει τα σώψυχα του ανθρώπου μεσα απο υπαινιγμους και το αποτελεσμα:ο άνθρωπος κρυβει τόσες αντιφάσεις,τόσο βάθος πισω απο τα επίπεδα της επιφάνειας,τόσα μεγάλα πίσω απο την εύκολη μικροτητα.Και τα έδωσε με έναν άκρως λεπτο τρόπο,βαθια ανθρώπινο αλλα και βαθια ποιητικο.Με έναν συγκλονιστικο Κόλιν Φερθ,για όσκαρ.Απο τις καλυτερες ταινίες της χρονιάς.

συνεχεια για Τουρκία

«Κι εγώ θα ήθελα να παίζω αντί να ζητιανεύω στον δρόμο»
Τουρκία: χιλιάδες παιδιά - σκλάβοι μαφιόζων αλλά και των γονιών τους
Οι μπογιές είχαν χυθεί στο πεζοδρόμιο. Τώρα πώς θα έβαφε τα παπούτσια των περαστικών; Ήταν- δεν ήταν πέντε χρονών. Έκλαιγε με λυγμούς πάνω από τα σπασμένα μπουκαλάκια.
Ποιος ξέρει τι θα γινόταν όταν τον έπαιρναν χαμπάρι τα αφεντικά του...

Σύμφωνα με τη Διεύθυνση Κοινωνικών Υπηρεσιών μόνο στην Πόλη 4.000 παιδιά αναγκάζονται να δουλέψουν στους δρόμους ζητιανεύοντας, πουλώντας χαρτομάντιλα, καθαρίζοντας τζάμια αυτοκινήτων
Χωρίς δεύτερη σκέψη έχωσα το χέρι μου στην τσάντα: «Έλα, πάρε αυτά και πήγαινε να πάρεις άλλες μπογιές, εντάξει;». Οζγκιούρ τον έλεγαν. Σκούπισε τα δάκρυά του, πήρε τις 20 λίρες (περίπου 10 ευρώ) που του έδωσα. «Ευχαριστώ», μου είπε. Έφυγα ήσυχη ότι θα το γλίτωνε το ξύλο. Μία ώρα μετά ανακάλυψα πόσο έξω είχα πέσει. Επιστρέφοντας από το ίδιο σημείο κάτω από τη γέφυρα του Μπεσικτάς είδα πάλι τον Οζγκιούρ να κλαίει με λυγμούς πάνω από τις ίδιες μπογιές... Ήταν «επαγγελματικό κόλπο»! Όλο το βράδυ τον σκεφτόμουν. Άραγε αυτό το παιδί πώς μπορούσε και κοιμόταν έπειτα από τόσο κλάμα όλη μέρα, μόνο και μόνο για να βγάλει το ψωμί του αφεντικού του;
Το δράμα του Οζγκιούρ το έφερε πάλι στο μυαλό μου το δράμα ενός άλλου παιδιού που συγκλόνισε πριν από μία βδομάδα την Τουρκία. Ο πεντάχρονος Μπεντρετίν βρέθηκε χτυπημένος, αιμόφυρτος στη γέφυρα του Κερατίου. Μεταφέρθηκε αμέσως στο νοσοκομείο και εισήχθη στην Εντατική. Μόλις που τον πρόλαβαν. Τον είχαν χτυπήσει άλλα δύο παιδιά, μεγαλύτερα από αυτόν, επειδή πήγε στη δική τους πιάτσα να πουλήσει χαρτομάντιλα.
Το πλήθος
Πόσοι όμως Μπεντρετίν ζουν στους δρόμους της Πόλης; Αν κάνει κανείς μια βόλτα στο Μπέγιογλου θα δει πολλούς Μπεντρετίν. Ο Κεμάλ με κυνηγούσε στον δρόμο για να του δώσω χρήματα. «Αν θέλεις, έλα να σου αγοράσω φαγητό», του είπα. Έφυγε τρέχοντας. Η 13χρονη Σεντανούρ μετά το σχολείο ζητιανεύει μέχρι τα μεσάνυχτα. Από τότε που πέθανε ο πατέρας της ήρθε στην Πόλη με τα δύο αδέλφια της και τη μητέρα της. «Τι νομίζεις», μου λέει, «εγώ δεν θέλω να παίζω με τα παιδιά της ηλικίας μου;». Ο μικρός Μερτ δεν την αφήνει να μιλήσει άλλο. Την τραβάει από το χέρι και εξαφανίζονται...
Σύμφωνα με τη Διεύθυνση Κοινωνικών Υπηρεσιών μόνο στην Πόλη τέσσερις χιλιάδες παιδιά αναγκάζονται να δουλέψουν στους δρόμους ζητιανεύοντας, πουλώντας χαρτομάντιλα, καθαρίζοντας τζάμια αυτοκινήτων... Ιδρύματα για να φιλοξενήσουν αυτά τα παιδιά υπάρχουν μόνο τρία στην Πόλη και δεν είναι αρκετά για να τα περιθάλψουν όλα. Πέρσι 40 μόλις παιδιά έγιναν δεκτά σε ιδρύματα. «Το κράτος πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του», έγραφαν οι Τούρκοι αρθρογράφοι. Καλούσαν μάλιστα τον κόσμο να μη δίνει χρήματα στα παιδιά αυτά γιατί είναι σαν να ενθαρρύνει την εκμετάλλευσή τους. Ο Ισμέτ Μπέρκαν της «Ραντικάλ» σχολιάζει ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο στην Πόλη. «Και στις τέσσερις γωνιές της Τουρκίας υπάρχουν παιδιά- σκλάβοι τα οποία αναγκάζονται να εργαστούν στους δρόμους. Αυτά τα παιδιά τα παίρνει η μαφία και τα πουλάει!».

Με τις σακούλες τα χρήματα στο χωριό


Όλη η Τουρκία έκλαιγε για τον πεντάχρονο Μπεντρετίν μέχρι να βγει από την Εντατική
Ο ΜΠΕΝΤΡΕΤΙΝ ήταν «σκλάβος» της μητέρας και του πατέρα του. Έφτασε από το χωριό Τουργκουτλού στα Άδανα μαζί με τους γονείς του για να ζητιανέψουν στην Πόλη και να επιστρέψουν πίσω να τελειώσουν την έπαυλή τους. Άλλωστε αυτή είναι η «δουλειά» που ξέρει να κάνει σχεδόν ολόκληρο το χωριό. Γιατί στο Τουργκουτλού τη ζητιανιά τη λένε «δουλειά». Η τάση φυγής προς την Πόλη είχε αρχίσει πριν από δεκαπέντε χρόνια. «Οι πέτρες και τα χώματα της Πόλης είναι χρυσός», έλεγαν οι πρώτοι που επέστρεψαν πίσω στο χωριό τους. Με τις σακούλες μετέφεραν τα χρήματα. Γκρέμιζαν τα σπίτια τους και στη θέση τους έχτιζαν επαύλεις! Η γιαγιά του Μπεντρετίν, η Χατιτζέ χάνιμ, έμαθε τα κακά μαντάτα για τον ξυλοδαρμό του παιδιού από την τηλεόραση. Τηλεφώνησε στους δικούς της στην Πόλη και όταν έμαθε ότι μετά την ανάρρωση του εγγονού της θα τον πήγαιναν σε ίδρυμα έπαθε σοκ. Στο ερώτημα «δεν θα ήταν καλύτερα να μη ζητιάνευε;», γελάει. Κάθε παιδί κερδίζει το λιγότερο 1.500 τουρκικές λίρες τον μήνα. Ο εγγονός της παραλίγο να πεθάνει, αλλά ο γονείς του έχουν έπαυλη στο χωριό! Είναι κακό αυτό;
Σε αριθμούς

40.000
παιδιά σε ολόκληρη την Τουρκία αναγκάζονται να δουλέψουν στον δρόμο
4.000
παιδιά αναγκάζονται να δουλέψουν στον δρόμο στην Κωνσταντινούπολη
400
παιδιά μόνο βρήκαν στέγη σε κάποιο ίδρυμα το 2009
3
μόνο ιδρύματα που στεγάζουν ανηλίκους υπάρχουν στην Κωνσταντινούπολη
5.000
τουρκικές λίρες φτάνει να κερδίζει κάθε παιδί μηνιαίως
143
τουρκικές λίρες είναι το πρόστιμο σε όσους εξαναγκάζουν παιδιά να εργάζονται
TA NEA 10-2-10


εχει λεχθει πως το επιπεδο πολιτισμού μιας κοινωνίας αντανακλάται στο χαμογελο των παιδιών της.Ακόμη πως το επιπεδο ανάπτυξης φαίνεται στον αριθμο των επαιτών και αναξιοπαθούντων.Και έτσι πρεπει να είναι,ειναι ο λεγομενος "δεικτης πολιτισμου" ή αλλιώς ο πολιτισμός της καθημερινότητας.Αυτές οι μικρές λεπτομέρειες που δεν καταμετρώνται με δεικτες οικονομικούς αλλα ανιχνεύονται περπατώντας στις γειτονιές καικοιτάζοντας πίσω από τις κουρτίνες των σπιτιών οταν πεφτει το σκοτάδι.
και στη γειτονικη χωρα εχουν ακομη πολυ δρομο μπροστα τους για να δικαιωθει ο άνθρωπος και να λεγονται "πολιτισμενοι"

να μπει η Τουρκια στην ενωμενη ευρώπη;

Την έθαψαν ζωντανή επειδή μιλούσε με άντρες
ΤΗΝ ΕΘΑΨΑΝ ΖΩΝΤΑΝΗ για να αποκαταστήσουν την τιμή της οικογένειας. Το έγκλημά της ήταν ότι μιλούσε με άντρες. Η 16χρονη Μεντινέ Μεμί, από την επαρχία Ταχτά της Μαλάτιας, στη Νοτιοανατολική Τουρκία, ήταν αγνοούμενη από τα τέλη Δεκεμβρίου. Τελικά βρέθηκε μόλις προχθές θαμμένη, καθιστή σε έναν τάφο δύο μέτρων στο κοτέτσι του σπιτιού της και όλα δείχνουν ότι πρόκειται για άλλο ένα έγκλημα τιμής. «Το αποτέλεσμα είναι ανατριχιαστικό», αναφέρεται στην επίσημη ανακοίνωση που εκδόθηκε αμέσως μετά τη νεκροψία της νεαρής κοπέλας. Διαπιστώθηκε χώμα στους πνεύμονες και το στομάχι της και κανένα φάρμακο ή ναρκωτικό στο αίμα της. Κι αυτό οδήγησε τους ιατροδικαστές στο συμπέρασμα ότι η Μεντινέ θάφτηκε ζωντανή, έχοντας όλες τις αισθήσεις της. Στο παρελθόν, η νεαρή κοπέλα είχε προσφύγει στην αστυνομία καταγγέλλοντας την οικογένειά της ότι την κακοποιούσε. «Έχει φίλους... Αυτό μας ενοχλεί», είχε πει τότε ο πατέρας της στην αστυνομία. Έρευνες δείχνουν ότι το 40% του τουρκικού πληθυσμού εγκρίνει τα εγκλήματα κατά των γυναικών για αποκατάσταση της τιμής της οικογένειας.
ΤΑ ΝΕΑ 5-2-10

Η Τουρκια ζητάει να μπει στην ενωμένη ευρωπη,ενα χώρο που δεν δικαιούται ουτε γεωγραφικά ,ουτε ιστορικά αλλα ουτε και ηθικα.Δεν είναι το μοναδικο έγκλημα αυτό που ηρθε στο φως,είναι ολα αυτά τα καθημερινά μικρα και μεγάλα εγκλήματα σε βάρος του ανθρωπου,των δικαιωμάτων του ,της ισότητας,της ανεξιθρησκεία,της ελεύθερης διακίνησης ιδεών,του δικαιώματος της διαφορετικότητας.Η σύγχρονη Τουρκία εχει βαθια στα γονίδιά της τη βαρβαρότητα,την αμορφωσιά,την καταστροφικότητα και την αδιαλλαξία.
Δειχνει προς τα έξω ενα προσωπο που δεν ειναι δικό της,το Σελτσουκ,το Μποντρουμ,το Ισμιρ,δηλαδη την Εφεσο,την Αλικαρνασσο,τη Σμυρνη και πουλάει στους Ευρωπαίους τουρίστες το δικαίωμα να εκστασιάζονται βλέποντας την αγια -Σοφια ,το υδραγωγείο του Ιουστινιανού,την αριστοκρατία του Πέραν με τα νεοκλασσικα και το Βόσπορο,όλα ξένα,κλεμμενα απο την ιστορία. είναι η Τουρκία,που το 40% συμφωνει με τα εγκληματα τιμής,"επειδη μιλουσε με αγορια"

TA 10 ΛΑΘΗ

ΤΑ ΔΕΚΑ ΛΑΘΗ
Καλό το θέατρο και η κουλτούρα αλλά ο άνθρωπος έχει και ελαττώματα, αδυναμίες.
Από τον κανόνα δεν μπορώ να εξαιρούμαι κι εγώ, αδυναμίες με ισχυρή δόση αυτογνωσίας.(Εξάλλου κι ο Διονυσης Χαριτοπουλος που μου αρέσει έχει το ίδιο ελάττωμα,κόκκινο με άσπρες ρίγες)
Είμαι φίλαθλος ,όχι οπαδός ,μου αρέσει που ανέβηκαν οι ομάδες της περιφέρειας αλλά οργίζομαι να βλέπω να ΧΑΝΕΤΑΙ το πρωτάθλημα με τέτοιο τρόπο .Και για να μην πω «τα λάθη του Κοκκαλη» γιατί η αχαριστία είναι η ενδεκάτη εντολή που θα έπρεπε να τιμωρείται το λέω απλά ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΤΡΙΕΤΙΑΣ
Έχουμε και λέμε λοιπόν:
1 Δεν ενεργοποιεί την οψιον αγοράς του Σηφάκη και χάνεται αυτός ο παίκτης στην καλύτερη ηλικία (και ελληνόπουλο) για 120 χιλιάδες ευρω,αντ΄αυτού δωσαμε υπερδιπλάσια για να πάρουμε τον Παρντο-πούντος;
2 δεν βάλαμε έναν Έλληνα στην αρχή–γνώστη των πραγμάτων –, δίπλα στον Ερνεστο να τον ενημερώσει περί Αντζα κλπ με αποτέλεσμα τα λάθη στην Κύπρο που κόστισαν τον αποκλεισμό από την Ανορθωση.
3 δεν κρατήσαμε τον Βαλβερδε
4 πήραμε τον Κετσπαγια (επειδη μας απέκλεισε από το Τσαμπιον λιγκ ,όπως κάποτε είχαμε πάρει έναν Ζιζι Ρομπερτς από τον Πανιώνιο και έναν Πουρσαΐτιδη Σαββα επειδη μας είχαν βάλει δυο γκολ)
5 πήραμε τον Ζικο ( δεν ήξερες δεν ρώταγες τους Τούρκους και τους Ρώσους, κάτι ήξεραν)
6 Δεν διώξαμε το Ζίκο- και να τον καταγγείλουμε για αντιδεοντολογική συμπεριφορά- παραμονές Χριστουγέννων, αμέσως μόλις ανακοίνωσε το 9μερο ρεπό του ,ουσιαστικά, εν μέσω υποχρεώσεων και από το +1 φτάσαμε στο -7.(και καλά ρε λευκε Πελε ,έφυγες στην κοπα καμπάνα,δεν άφηνες έναν γυμναστή στο πόδι σου να προπονεί τους παίκτες και να τους έχει ετοιμοπόλεμους;)
7 Κρατάμε ακόμη τον Οσκαρ και τον Ντομί
8 Δεν έχουμε έναν γυμναστή χρόνια τώρα με αποτέλεσμα να είμαστε πρωταθλητές, αναμφισβήτητοι σ αυτό το κομματι,σε τραυματισμούς και θλάσεις
9 δεν έχουμε έναν τεχνικό διευθυντή ,στυλ Βρυζα,να μιλαει «ιδια γλωσσα» με τους παίκτες και να τον αποδέχονται, ο Κοβασεβιτς με τη διεθνη εμβέλεια είναι ο καλύτερος, υπάρχει και ο Τζολε όμως.
10 διώξαμε τον Μπελουτσι,την ωραιότερη κοφτή πασα που έχω δει και Ντιογο χωρίς Μπελουτσι είναι ανύπαρκτος.
ΕΠΙΜΥΘΙΟ :όταν σπείρεις ανέμους θα θερίσεις θύελλες.

λιβανος

Μια ταινια για γερα νευρα και στομαχι
Μεσα από το μικρόκοσμο ενός τεθωρακισμένου άρματος δίνεται με αριστουργικο τροπο η φρικη του πολέμου μεσα από ματωμένα, θλιμμένα, απελπισμένα προσωπα, ακούμε φωνές και σπαρακτικές εξομολογήσεις, πολλα από αυτά με κραυγαλεο τροπο,αλλα με υπαινικτικο.
Η ασχημια του πολέμου και το μήνυμα:ο πόνος και ο φοβος δεν εχουν πατριδα,είναι ανθρωπινα συναισθήματα ,βαθια και παλια.Ο Σαμουελ Μάοζ αριστοτέχνης,μαγος της κάμερας φτιαχνει μια αντιπολεμικη ταινια με βιωματικο υλικο από τη φρικη του πολεμου που κι ο ίδιος εζησε,καταγγέλλει, κι όταν η καταγγελια ερχεται από την πλευρα του θύτη που δικαιωνει ιστορικα το θυμα εχει μεγαλη αξια.Οπως και «οι πληγές του φθινοπωρου» της Τομρίς Γκιριτλίογλου που ήταν και αυτές μια εικονοποιημενη «συγγνώμη»,έτσι την εισεπραξα,έτσι ήθελα να τη δω,το ειχα αναγκη ηθικα και ιστορικά,είχε ιδιαιτερη αξια.Ηθικο δίδαγμα: και οι Εβραίοι έχουν ψυχή κι αυτό «το αγριοτερο ον»,ο άνθρωπος ,είναι μαλακος σαν ένα δεματι χορτο που οπου το βαλεις στέκεται,όχι πάντα στητο,ορθιο,λυγιζει.Και χρειαζομαστε πάντα κάποιος να μας το θυμιζει,αυτή δεν είναι η δουλεια του πνευματικου ανθρώπου;να το δειχνει επειδη αυτος μπορει,κατεχει τον τροπο μεσα παο την πενα,την εικονα να κανει την κραυγή ξυπνημα…..Πολυ δυνατη ταινία.

συνεχεια για το γυμνασιο πλάκας...

καθε παιδι κρυβει μεσα του ένα μικρο θεό κι όταν ο δάσκαλος το πιστεψει,όπως το πίστεψαν οι τρεις Δασκάλες του γυμνασίου Πλάκας,το αποτέλεσμα δεν μπορει να ειναι παρά μόνο το θαύμα... μπραβο στους συντελεστές

εξαιρετικα ενδιαφέρον

Όταν εξαφανίστηκαν οι μετανάστες
Τoυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ gangel@dolnet.gr

«Ήθελα να πυροβολήσω νέγρους»
«Χθες το πρωί, θα ήταν η ώρα επτά, αποφάσισα να αγοράσω ένα τουφέκι για να πυροβολήσω νέγρους.
Όμως πρώτα ήθελα ένα φρέσκο χυμό πορτοκαλιού. Μόνο που στην κουζίνα τα πορτοκάλια είχαν τελειώσει. “Περού!”, φώναξα. Τίποτα. Έψαξα παντού την Περουβιανή υπηρέτρια, ακόμη και κάτω από τη σκάλα όπου την έχουμε εγκαταστήσει. Τίποτα. Αναρωτήθηκα: λες η Πάολα να της έδωσε και άλλο ρεπό, παρ΄ όλο που της δώσαμε ένα πέρυσι; Όμως η γυναίκα μου κοιμόταν. Έτσι αποφάσισα να πάρω πρωινό στην καφετέρια. Μετά, είπα, θα πάω ν΄ αγοράσω το τουφέκι. Και η αγορά είναι στη γωνία, θα πάρω και πορτοκάλια.
Στην καφετέρια μου είπαν ότι τα πορτοκάλια είχαν τελειώσει. Απ΄ έξω δεν υπήρχε ούτε μία Τσιγγάνα. Με τόσες ελεημοσύνες που τους δώσαμε στις γιορτές, δεν θα έχουν γυρίσει ακόμη από τις διακοπές τους, σκέφτηκα. Είναι όλοι τους βαθύπλουτοι, αυτοί οι Τσιγγάνοι. Αλλά τώρα που θα αγοράσω το τουφέκι, είπα στον εαυτό μου, θα μπορώ να πυροβολώ και αυτούς. Ή μπορείς να πυροβολείς μόνο τους νέγρους; Πρέπει να ενημερωθώ. Όταν βγήκα στην πλατεία της αγοράς, κατευθύνθηκα προς τον πάγκο όπου ψωνίζει η γυναίκα μου. Όμως ο πάγκος δεν ήταν εκεί. Ούτε η αγορά. Πήγα στον εφημεριδοπώλη. Συγγνώμη, η αγορά; Τι τα θέλετε, μου απάντησε, σ΄ αυτή τη χώρα δεν λειτουργεί τίποτε πλέον. Σκεφτείτε ότι ακόμη περιμένω τις εφημερίδες. Θα τις διαβάζει ο διανομέας, αστειεύτηκα. Όχι, ο διανομέας που μου τις φέρνει είναι Ρουμάνος, προτιμάει τις ρουμάνικες, απάντησε εκείνος.
Πήγα στο οπλοπωλείο. Όμως ο ιδιοκτήτης, αντί να το ανοίγει, το έκλεινε. Τι θέλετε, με ρώτησε. Ένα τουφέκι για να πυροβολώ νέγρους του απάντησα. Μου έδειξε τις άδειες βιτρίνες. Κατάλαβα, χαμογέλασα. Πότε θα έρθουν τα καινούργια; Ακούστε, μου εξήγησε, τη νύχτα έφυγαν όλοι οι νέγροι και κατά συνέπεια τα εργοστάσια τουφεκιών έκλεισαν· χωρίς νέγρους, το να πυροβολείς νέγρους έγινε μια ουτοπία. Όπως και ο χυμός πορτοκαλιών, μουρμούρισα. Όμως, πρόσθεσα, πρέπει να ενημερωθώ: ίσως να μπορεί κανείς να πυροβολεί Τσιγγάνους, Ρουμάνους, Μαροκινούς. Δεν τα μάθατε, μου απάντησε εκείνος, εξαφανίστηκαν κι αυτοί. Κρίμα, είπα εγώ. Κρίμα, είπε εκείνος.
Στενοχωρημένος, κατευθύνθηκα προς το σπίτι. Και τότε με κυρίευσε ένα πολύ κακό προαίσθημα. Από το κινητό μου τηλεφώνησα στην Παντέρα, την τρανσέξουαλ που προτιμώ. Όμως ο αριθμός βγήκε άγνωστος. Ωχ όχι, μουρμούρισα. Τότε δοκίμασα να καλέσω τον Αλί, τον έμπιστο ντίλερ μου. Δεν ήταν διαθέσιμος. Μόνον εκείνη τη στιγμή κατάλαβα το νόημα μιας φράσης που είχα διαβάσει σ΄ έναν τοίχο αρκετά χρόνια πριν: ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΜΗ Μ΄ ΑΦΗΝΕΤΕ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΤΑΛΟΥΣ.
(Απόσπασμα από άρθρο του συγγραφέα Τζουζέππε Κουλίκια στην εφημερίδα «Λα Στάμπα». Αυτό τον μήνα, κάτοικοι του Ροζάρνο της Καλαβρίαςεπιτέθηκαν με τις ευλογίες της Μαφίας σε μετανάστες,πυροβολώντας τους με καραμπίνες)

υπάρχουν κι αυτοι οι καθηγητές.....

Υπάρχουν και αυτοί οι καθηγητές……
Που δεν κάθονται με το ρολόι στο χέρι.
Που δεν περιμένουν πότε θα χτυπήσει το κουδούνι να πάνε σπίτι τους
Που έχουν κι αυτοί σπίτι και παιδιά να τους περιμένουν
Κι όμως μετά το μάθημα κάθονται στο σχολειό και δουλεύουν με τους μαθητές τους σκάβοντας μαζί να βρουν το «σπέρμα του καλού» που κάθε παιδί κρύβει μέσα του» και το ποτίζουν με τον ιδρώτα τους να καρπίσει
Και δουλεύουν στα σκοτεινά, στα σιωπηλά
Και δεν έκαναν το στοιχειώδες :να δημοσιοποιήσουν τον κόπο τους όχι για να εισπράξουν τον έπαινο,
Όχι για να δείξουν πού μπορεί ένα παιδί να φτάσει έχοντας πλάι του ένα δάσκαλο οδηγό
Αλλά να μάθουν και οι υπόλοιποι τι σημαίνει δάσκαλος.
«Οι ήρωες προσχωρούν στα σκοτεινά»,
οι Ήρωες στο πρώτο γυμνάσιο Πλάκας, η Μαιρη Παπαδαντωνάκη,η Ξένια Ξουργια, η Βικη Παπαδοπούλου, έκαναν μια εκπληκτική δουλειά με τα παιδιά τους ,τα τυχερά παιδιά του πρώτου γυμνασίου Πλάκας, και είναι κρίμα που οι υπεύθυνοι του υπουργείου Παιδειας δεν έμαθαν γι αυτή τη δουλειά γιατί οι ίδιες δεν πρόβαλαν το έργο τους για να δούμε όλοι μας πως υπάρχει φως στο τούνελ,υπάρχει σ αυτή τη χώρα ένας λόγος να ελπίζουμε και να πιστεύουμε στη νέα γενιά.Υπαρχει ,όταν οι δάσκαλοι είναι δάσκαλοι και τα παιδια με το αλάθητο κριτήριο το αναγνωρίζουν,κι έχουν πολλά να δώσουν.

χαμενος παράδεισος Σμυρνη 1922

Διαβασα το βιβλίο αυτο του Γκάιλς Μιλτον,εκδοσεις Μίνωας.Ομολογώ συγκλονίστηκα.ειναι το πληρεστερο,αντικειμενικοτερο και πλεον διαφωτιστικο που εχω διαβασει πανω στη μικρασιατικη καταστροοφή.ο άνθρωπος έκανε τρομερη δουλεια,τεκμηριωμενη,υπεύθυνη και πρεπει να επισημανω πως για το συγκεκριμενο θεμα,για λόγους ευνοητους,καταγωγης,έχω διαβασει ο,τι κυκλοφορει.Μέχρι τώρα θεωρούσα το καλυτερο του horton,του προξενου της Αμερικής,ομως ο Μίλτον δεν συγκρινεται.Οι πηγές του,η γραφη του,ο τρόπος που προσεγγιζει το θεμα ειναι μοναδικός.Το παράπονό μου ειναι γιατί δεν έχουμε απο Ελληνες αναλογο έργο ,βεβαια το οτι μη Ελληνας εγραψε τέτοιο έπος του προσδιδει αυτοματως και ενα ξεχωριστο ειδικο βαρος.Οταν διαβασετε το βιβλιο θα σας γεννηθει η απορια πώς ειναι δυνατόν να υπάρχουν ονοματα δρόμων,οπως Κωλεττη,Μαυροκορδάτου,Λόντου(αυτο πια δεν το κατάλαβα ποτε)και να μην υπαρχει οδος ΑΖΑ ΤΖΕΝΝΙΓΚΣ ,ειδικα στους δημους Νεας Ιωνιας,Νεας Σμυρνης,Νεας Φιλαδελφειας κλπ.Οι Μικρασιατικοι σύλλογοι θα πρεπει να διαβάσουν το βιβλιο και να πραξουν αναλογως,οπως η ιστορια και η εθνικη μνημη απαιτει.Κοντολογίς πρεπει να διαβασειτο βιβλιο καθε νεοέλληνας για να καταλαβει και να μαθει ο,τι δεν μαθαμε,δεν μας ειπαν στα σχολεια και ειδικα η κυρια που μιλουσε για"συνωστισμό στην αποβάθρα της Σμυρνης"

ζουμε σε άλλη χώρα;

Είναι τελικά οι Πανελλήνιες τόσο «αδιάβλητος» θεσμός;
Δεκάδες παιδιά απ’ όλη την Ελλάδα μάς διαβεβαίωσαν για το αντίθετο.


Στην αρχή το ακούσαμε από ένα παιδί, μετά από ένα δεύτερο, ένα τρίτο… «Φέτος έγινε χαμός στις εξετάσεις!». Το κακό είναι ότι δε μιλάνε για τις ενδοσχολικές εξετάσεις (όπου η αντιγραφή είναι η συνήθεια που έγινε λατρεία), αλλά για τις Πανελλήνιες. Τον θεσμό που κάποιοι βαρύγδουπα αποκαλούν (ίσως από τύψεις για όλα τα άλλα σκάνδαλα) «τον πιο αδιάβλητο θεσμό της ελληνικής κοινωνίας».

Πήραμε συνεντεύξεις από περίπου 50 παιδιά από διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Όλα συμφωνούν ότι έπεσε αντιγραφή. Η αντιγραφή ήταν άλλοτε «σε κανονικά πλαίσια», με νοήματα και κουβεντούλα μέσα στην τάξη, και άλλοτε πιο προχωρημένη, με βιβλία στην τουαλέτα, μηνύματα στο κινητό κλπ.

Τα ερωτήματα είναι πολλά: Οι επιτηρητές τι κάνανε; Έλεγχος για τα κινητά γινόταν; Νιώθανε τύψεις τα παιδιά που αντεγράφαν (αφού έτσι ίσως έπαιρναν τη θέση ενός άλλου παιδιού);
Πρώτα, όμως, ας θυμίσουμε μερικούς απ’ τους κανόνες που ισχύουν για τις Πανελλήνιες εξετάσεις:
1) Οι μαθητές δίνουν εξετάσεις στο σχολείο τους με επιτηρητές καθηγητές από άλλα σχολεία.
2) Τα κινητά απαγορεύονται αυστηρά τόσο για τους μαθητές όσο και για τους επιτηρητές.
3) Οι μαθητές κατά τη διάρκεια της εξέτασης επιτρέπεται να πάνε στην τουαλέτα μόνο με τη συνοδεία επιτηρητή.
4) Αν πιαστεί μαθητής να αντιγράφει με οποιονδήποτε τρόπο, μηδενίζεται η κόλλα του.
5) Στην είσοδο του σχολείου υπάρχει αστυνομικός.


ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
Για ευνόητους λόγους δεν αναφέρουμε ονόματα και σχολεία, παρά μόνο περιοχές.

Λύκειο στην Παιανία
• Όλα τα παιδιά πριν δώσουνε Πανελλήνιες ακούνε απίστευτες ιστορίες: Ότι δεν μπορείς να μιλήσεις στην τάξη, ότι δεν μπορείς με τίποτα να κάνεις σκονάκι, ότι υπάρχουν μηχανισμοί που ανιχνεύουν ακουστικά… Ε λοιπόν όλα αυτά δεν ισχύουν καθοοοοόλου!
• Στο δικό μου τμήμα αντέγραψαν πάρα πολλά παιδιά. Και αυτό γινόταν κάτω απ’ τη μύτη των καθηγητών. Ένας φίλος μου φόρεσε καλοκαιριάτικα μακρυμάνικη μπλούζα και είχε στο αριστερό μανίκι του όλη την ύλη του Α.Ο.Δ.Ε σε χαρτάκια. Έγραψε 17,7 ο πούστης!
• Εγώ πήγαινα τουαλέτα, έκλεινα την πόρτα κι έβγαζα απ’ τις τσέπες μου σκονάκια που ήταν ταξινομημένα για να βρίσκω πάντα αυτό που θέλω. Μια φορά παρά λίγο να με πιάσει ο επιτηρητής που με είχε πάει στην τουαλέτα. Μου ζήτησε να αδειάσω τις τσέπες μου. Εγώ τα σκονάκια τα είχα στις πίσω τσέπες μου. Ευτυχώς δεν πανικοβλήθηκα και του έδειξα μόνο τις μπροστινές. «Οι πίσω» του λέω «δεν ανοίγουν. Το κουμπί το έχουν μόνο για στυλ.»
• Όταν δίναμε Φυσική κατεύθυνσης, ένα παιδί φτερνιζόταν συνέχεια και χρησιμοποιούσε ένα χαρτομάντηλο. Ο επιτηρητής πίστευε ότι είχε σκονάκι και του ζήτησε ν’ ανοίξει το χαρτομάντηλο. Το παιδί όμως είχε αλλεργία στα πεύκα κι έτσι αυτό που αντίκρισε ο επιτηρητής στο χαρτομάντηλο δεν ήταν και ό,τι καλύτερο!

Λύκειο στην Πυλαία Θεσσαλονίκης
• Στην τάξη χαλαρά πράγματα… Όταν κάποιος μιλούσε, το πολύ-πολύ να του κάνανε μια παρατήρηση. Στην τουαλέτα γινόταν χαμός. Είχαμε βγάλει ολόκληρο βιβλίο σε σμίκρυνση και το κοιτάζαμε. Ο επιτηρητής τι να κάνει; Ήταν απ’ έξω.

Λύκειο στην Ηγουμενίτσα
• Στην Τεχνολογική κατεύθυνση υπήρχαν δύο επιτηρητές οι οποίοι φορούσαν μαύρα γυαλιά, για να μη καταλαβαίνουν οι μαθητές ποιον κοιτάνε! Στην τάξη αυτή δεν αντέγραψε κανείς.

Λύκειο στη Βέροια
• Στην αίθουσα που ήμουνα, έπιασαν μια κοπέλα με σκονάκι. Το μόνο που της είπαν ήταν «κοπελιά, αυτό δεν επιτρέπεται» και την άφησαν να συνεχίσει.
• Ένας φίλος μου είχε τα σκονάκια κολλημένα με συρραπτικό στο μποξεράκι του. Για να μπορεί να δικαιολογεί τις συνεχείς επισκέψεις του στην τουαλέτα, είχε κουβαλήσει στην τάξη τρία μπουκαλάκια νερό.

Ιδιωτικό σχολείο στην Αγία Παρασκευή
• Εμείς που είμαστε ιδιωτικό μιλάγαμε ελεύθερα μεταξύ μας. Μην πείτε σχολείο όμως και ονόματα, γιατί θα μας φάνε. Οι επιτηρητές δεν νοιάζονται έτσι κι αλλιώς. Τα λεφτάκια τους να πάρουν μόνο.

Λύκειο στην Αθήνα
• Εμείς κάναμε τρελή αντιγραφή. Στο μάθημα που λέγεται Α.Ο.Δ.Ε. (Διοίκηση Επιχειρήσεων) είχα βάλει το τετράδιο στο πλάι και το παιδί που καθόταν από πίσω αντέγραφε τα πάντα!

Λύκειο στα Βριλήσσια
• Είχα ηχογραφήσει στο mp3 κάποια σημεία από την Ιστορία, κι έπεσε μια ερώτηση απ’ αυτά. Πήγα στην τουαλέτα, το άκουσα, γύρισα στην τάξη και το έγραψα.

Λύκειο στο Μαρούσι
• Αντιγραφή γινόταν ανάλογα με τον επιτηρητή. Υπάρχουν διαφόρων ειδών επιτηρητές. Άλλοι δεν καταλαβαίνουν τίποτα, άλλοι κάνουν παρατήρηση μόνο με το βλέμμα. Κάποιοι σε κοιτάνε στα μάτια μέχρι να σταματήσεις να κοιτάς δεξιά- αριστέρα, και να σκύψεις πάνω απ’ το γραπτό σου. Άμα σου τύχει τέτοιος την έβαψες.

Λύκειο στην Κόρινθο
• Στην Διοίκηση Επιχειρήσεων οι επιτηρητές δεν δίνανε καθόλου σημασία. Αν δεν έβλεπες καλά το τετράδιο του μπροστινού σου δεν υπήρχε πρόβλημα. Σηκωνόσουνα πάνω και τ’ αντέγραφες όλα κανονικά.
• Εγώ δεν θέλω ν’ αντιγράφω. Μου τη σπάει να πάω στις Πανελλήνιες με σκονάκι και να πάρω τη θέση κάποιου που έχει διαβάσει. Αυτό πρέπει κάποτε να σταματήσει. Και στις ενδοσχολικές γίνεται χαμός. Οι επιτηρητές σε βλέπουν και σου κλείνουν το μάτι. Μιλάμε για τελείως μπουρδέλο. Ένα παιδί σηκώνεται, δίνει την κόλλα του και λέει πριν φύγει: «Παιδιά, α, β, β, γ, δ.». Και δεν του κάναν τίποτα. Έλεος!

Λύκειο στο Περιστέρι
• Σε εμάς έγινε πάρτι με τις αντιγραφές. Το πιο κουφό έγινε όταν ζητήσαμε ταυτόχρονα δύο παιδιά να πάμε στην τουαλέτα. Κανονικά σου λένε να πάει πρώτα ο ένας και μετά ο άλλος. Εμάς ο επιτηρητής μάς άφησε να πάμε μαζί! Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο επιτηρητής του διαδρόμου βαρέθηκε να μας συνοδεύσει όλη τη διαδρομή και μας άφησε να πάμε μόνοι μας. Ανταλλάξαμε όλες τις απαντήσεις στο πρώτο και στο δεύτερο θέμα.
• Στις τουαλέτες δεν παίζανε μόνο σκονάκια, αλλά και κινητά. Οι γονείς και οι φίλοι στέλνανε μέσω SMS τις απαντήσεις που είχαν βγάλει από νωρίς τα φροντιστήρια.


ΕΠΑΛ στη Ρόδο
• Εγώ έδινα μόνο για ΤΕΙ. Στην αρχή ήταν όλα ήρεμα, μετά από λίγη ώρα όμως αρχίσαν τα ψουψουψου. Οι επιτηρητές λέγανε πού και πού κανα «σουτ!», αλλά εμείς συνεχίζαμε. Μας είχαν πει ότι αν μας δουν να μιλάμε θα μας μηδενίσουν το γραπτό. Καμία σχέση! Εκεί ήμασταν πιο άνετα και από το σχολείο.
• Στην Ανατομία η επιτηρήτρια είχε αγανακτήσει επειδή μιλάγαμε συνέχεια. Σε κάποια φάση μας λέει: «Στο τέλος θα σας πω εγώ την απάντηση για να τελειώνουμε.»
• Στην τάξη που γράφαμε ήταν παιδιά από διάφορα σχολεία. Μετά απ’ τα δύο πρώτα μαθήματα, με τόση αντιγραφή που είχαμε ρίξει, ήταν σαν να γνωριζόμασταν από παλιά.
• Ναι, νιώθω λίγο άσχημα που μπορεί να πάρω τη θέση ενός άλλου παιδιού. Αλλά τη στιγμή που αντιγράφεις δεν το σκέφτεσαι αυτό.

Ιδιωτικό σχολείο στο Ψυχικό
• Καταρχάς θέλω να κάνω μια δήλωση: Από τα 16.000 μόρια που έβγαλα στις Πανελλήνιες, τα 1.500 τα χρωστάω σε μια φίλη μου, την Αννίτα. Την ευχαριστώ δημόσια.
• Στα περισσότερα μαθήματα έγινε χαμός. Ήταν ανάλογα βέβαια με τον επιτηρητή που θα πέσεις. Εμένα μου έτυχε 2-3 φορές ένας καλός άνθρωπος. Σε ένα μάθημα βέβαια ήρθε ένας που με κατάλαβε και επί δυόμισι ώρες δεν πήρε τα μάτια του από πάνω μου. Αν δεν είχε έρθει αυτός μπορεί να χρωστούσα 1.700 στην Αννίτα.

Λύκειο στην Κυψέλη
• Εμείς ήμασταν οργανωμένοι. Τέσσερα άτομα από διαφορετικά τμήματα δίναμε ραντεβού στις 9 και 20 στην τουαλέτα .
• Πριν πάμε για Πανελλήνιες μας είχαν τρομοκρατήσει: Θα υπάρχει λέει ένας αστυνομικός στην πόρτα που θα σου λέει «Δώσμου ταυτότητα!» Κι αν δεν σε αναγνωρίσει δεν μπαίνεις. Μαλακίες! Ήταν μπάτε σκύλοι αλέστε.

Λύκειο στο Χολαργό
• Ο ένας επιτηρητής έλυνε σταυρόλεξο, ο άλλος διάβαζε ημερολόγιο, η άλλη έπιανε κουβέντα με μια φίλη της στο διάδρομο… Ήταν όλα πολύ εύκολα.
• Εγώ είμαι στη Θετική κατεύθυνση, αλλά δεν είμαι πολύ καλός μαθητής. Οι άλλοι στο τμήμα μου όμως είναι καλοί - πάνε για Ιατρική. Η ατυχία ήταν ότι με την αλφαβητική σειρά έβγαινα να κάθομαι στο πρώτο θρανίο. Με το που πήγα μετακίνησα ένα θρανίο στην άλλη σειρά και βρέθηκα τελευταίος! Έτσι μπόρεσα να αντιγράψω από το μπροστινό μου. Στα Μαθηματικά κατεύθυνσης κέρδισα περίπου 10 μόρια, δηλαδή 2 μονάδες. Πολύ σημαντική υπόθεση.

ΕΠΑΛ στο Πέραμα
• Είμαι 28 χρονών. Είχα δώσει και πριν από 10 χρόνια Πανελλήνιες και πέρασα σε ένα ΤΕΙ που δεν με ενδιέφερε. Φέτος αποφάσισα να ξαναδώσω. Ήμουν καλά διαβασμένη.
• Καμιά σχέση δεν έχουν οι Πανελλήνιες σήμερα με αυτές που έδωσα πριν από 10 χρόνια. Φέτος έγινε χαμός στις αντιγραφές. Από τα τέσσερα μαθήματα που έδωσα, έπεσε μεγάλη αντιγραφή στα τρία. Το άλλο ήταν η Έκθεση.
• Πρώτο μάθημα: Στην αρχή κάποιοι δοκιμάζουν να ψιθυρίσουν. Ο επιτηρητής αντί να τους πει να σταματήσουν, ζητάει να μιλάνε «πιο σιγά»! Μετά από λίγο παίρνουν θάρρος κι άλλοι. Ο επιτηρητής κλείνει την πόρτα. Πλέον μιλάνε όλοι και μάλιστα δυνατά για να ακούνε και οι πίσω. Ο επιτηρητής είχε την ιδέα να σηκωθεί ένας και να τα πει σε όλους για να μην γίνεται τόση φασαρία. Οπότε σηκώθηκα εγώ και τους διάβαζα από την κόλλα μου τις απαντήσεις.
• Δεύτερο μάθημα: Ο ένας επιτηρητής συμμετείχε πιο ενεργά. Έβλεπε από τον καλό μαθητή τις απαντήσεις και πήγαινε και τα έλεγε στους κακούς. Ο άλλος είχε κάτσει με κλειστά τα μάτια στην έδρα και σε κάποια στιγμή (αλήθεια!) τον ακούσαμε να ροχαλίζει. Άλλαξε θέση μόνο όταν τον χτύπησε ο ήλιος από το παράθυρο.
• Στο τρίτο μάθημα γράφαμε πλέον όλοι μαζί. Όποιος δεν ήξερε ένα θέμα το ρωτούσε δυνατά και όποιος ήξερε, του απαντούσε.
• Ένας επιτηρητής με πλησίασε μετά την εξέταση και μου είπε ότι δεν είναι καλή ιδέα να λέω τις απαντήσεις στους άλλους γιατί «κάποιος θα σου πάρει τη θέση». Δεν με ενδιέφερε καθόλου αυτό. Ούτε με απασχολεί αν κάποιος σε άλλο εξεταστικό κέντρο αδικήθηκε από αυτό που έγινε στο δικό μας. Πρώτον γιατί νομίζω ότι στα περισσότερα έγινε το ίδιο. Και δεύτερον γιατί πιστεύω ότι στην Ελλάδα τίποτα δεν είναι αξιοκρατικό. Μόνο η τύχη και οι γνωριμίες παίζουν ρόλο στη ζωή μας.
























Κλασική μέθοδος: Πας τουαλέτα, παίρνεις το βιβλίο που είναι κρυμμένο πίσω από το καζανάκι και άσε τον επιτηρητή να σου χτυπάει την πόρτα.


















6 ΝΕΑ ΚΟΛΠΑ
ΓΙΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΣΤΑ «ΣΩΣΤΟ - ΛΑΘΟΣ»
(Πηγή: Μαθητές που έδωσαν φέτος Πανελλήνιες)



1. ΜΕΤΩΠΟ - ΜΑΓΟΥΛΟ
«Είχαμε συμφωνήσει ότι το να ακουμπάμε το χέρι στο μέτωπο σημαίνει “Σωστό” και το να ακουμπάμε στο μάγουλο Λάθος. Σκούνταγα, λοιπόν, εγώ την μπροστινή μου και αυτή μου τα έδειχνε με τη σειρά: μέτωπο - μάγουλο - μέτωπο - μέτωπο - μάγουλο»

2. ΤΟ ΦΤΕΡΝΙΣΜΑ
panelladikes_1.jpg

«Ένας μαθητής φτερνίζεται. Ένας άλλος λέει δυνατά ένα νούμερο και καλά για να προσθέσεις τα ψηφία και να βρεις ποιος σε σκέφτεται. Ε, αν το νούμερο ήταν 145, αυτό σήμαινε ότι σωστά είναι το 1, το 4 και το 5»

3. ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ
«Εγώ φόραγα άσπρα παπούτσια. Έγραψα τα Σ-Λ στο παπούτσι και τέντωσα το πόδι για να τα δει ο μπροστινός. Στον πίσω, βέβαια, δυσκολεύτηκα λίγο!»

4. ΤΟ ΣΤΥΛΟ
«Εγώ σκούνταγα τον μπροστινό μου μία φορά (για την πρώτη ερώτηση) κι αν ήταν “Σωστό” κράταγε το στυλό κάθετα. Αν ήταν “Λάθος” το κράταγε οριζόντια. Μετά τον σκούνταγα δύο φορές και μου ‘λεγε τη δεύτερη ερώτηση»

5. ΒΑΜΜΕΝΑ ΝΥΧΙΑ
«Μια κοπέλα είχε βάψει τα νύχια της. Μας είπε ότι όταν σηκώνει το μαύρο νύχι σημαίνει “Σωστό” και όταν σηκώνει το κόκκινο “Λάθος”»

6. ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ



«Είχαμε πει ότι κάθε τεντωμένο δάχτυλο θα σημαίνει “Σωστό” και κάθε κλειστό θα σημαίνει “Λάθος”. Και τυχαίνει στη Φυσική να είναι οι απαντήσεις Σ, Σ, Λ, Λ, Σ. Οπότε κάναμε όλοι το σήμα της μέταλ!»

πηγη http://the.schooligans.gr

επικαιρο οσο ποτε άλλοτε....

">

κι αν ειναι αληθεια;

δειτε αυτο το βιντεο

τι εχετε να πειτε;

Κάντε κλικ εδώ και πείτε τη γνώμη σας...

καλο ή κακο;

Κυρία, τι βαθμό πήρατε;»
Ουάσιγκτον: οι δάσκαλοι βαθμολογούνται και οι χειρότεροι απολύονται!
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Κίττυ Ξενάκη
Αυτή τη σχολική χρονιά, στα (δημόσια) σχολεία της Ουάσιγκτον δεν βαθμολογούνται μόνο οι μαθητές, αλλά και οι εκπαιδευτικοί. Οι καλύτεροι θα επιβραβευτούν με μπόνους.
Οι χειρότεροι θα απολυθούν. Μια ακόμα προσπάθεια του Μπαράκ Ομπάμα που διχάζει
Στο σχολείο. Στην Ουάσιγκτον, επιθεωρητές πλέον παρακολουθούν το μάθημα και βαθμολογούν τους δασκάλους. Οι καλύτεροι θα ανταμείβονται με μπόνους και οι χειρότεροι θα απολύονται
«Μόλις πήρα τον πρώτο μου βαθμό», λέει στην ανταποκρίτρια της «Liberation» η Χλόη, δασκάλα στο νηπιαγωγείο. «Η επιθεωρήτρια έμεινε στην τάξη μισή ώρα, ενόσω δίδασκα στα παιδιά το γράμμα S. Τελικά, μου έβαλε 274 με άριστα το 400. Απογοητεύτηκα πολύ». Η επιθεωρήτρια επισήμανε στη Χλόη πως έκανε δύο βασικά λάθη: καταρχάς, δεν παρουσίασε το γράμμα S στα 4χρονα παιδιά με «προσωπικό» τρόπο. «Ακούσαμε μια ιστορία γύρω από το γράμμα S, αναζητήσαμε το γράμμα S τυπωμένο κάπου μέσα στην τάξη, τα παιδιά σχεδίασαν το γράμμα S στο χέρι τους και στον αέρα...», λέει η παιδαγωγός. «Δεν είπα όμως τίποτα που να έχει σχέση με τις προσωπικές εμπειρίες των παιδιών. Δεν τα ρώτησα, για παράδειγμα, αν είχαν ήδη δει κάπου ένα S». Και το δεύτερο παιδαγωγικό της σφάλμα; Η Χλόη έβαλε τα παιδιά να σχηματίσουν το γράμμα S με κανονικά μακαρόνια, χωρίς να σκεφτεί να χρησιμοποιήσει ένα είδος ζυμαρικών που ξεκινούν από S, τα shell pasta- κοχύλια. Κι αν δεν βελτιωθεί, σίγουρα δεν θα εισπράξει μπόνους, πιθανώς μάλιστα να χάσει τη δουλειά της.
Τα μπόνους
Ο Μπαράκ Ομπάμα δηλώνει βαθιά πεπεισμένος για την αναγκαιότητα «να ανταμείψουμε τους καλούς καθηγητές και να πάψουμε να βρίσκουμε δικαιολογίες για τους κακούς» και γι΄ αυτό και αύξησε στα 297 εκατομμύρια δολάρια φέτος τον προϋπο λογισμό του «ταμείου ενθάρρυνσης των καθηγητών» που ίδρυσε το 2006 η κυβέρνηση Μπους. Ο Τζέισον Κάμρας, σύμβουλος του προέδρου σε θέματα εκπαίδευσης και αρχιτέκτονας της μεταρρύθμισης που δοκιμάζεται φέτος στην Ουάσιγκτον πριν επεκταθεί ενδεχομένως σε πανεθνικό επίπεδο, υπόσχεται για τους καλύτερους εκπαιδευτικούς μπόνους έως και 20.000
δολαρίων ετησίως- ο μέσος ετήσιος μισθός ενός εκπαιδευτικού είναι περίπου 65.000 δολάρια. Τα δημόσια σχολεία της Ουάσιγκτον έχουν ανάγκη αυτή τη μεταρρύθμιση, συνηγορεί η Μισέλ Ρι, υπεύθυνη Δημόσιας Εκπαίδευσης στην περιφέρεια της Κολούμπια: στα σχολεία αυτά φοιτούν κατά κύριο λόγο παιδιά φτωχών οικογενειών, μαύρων και ισπανόφωνων, τα προβλήματα είναι πολλά, οι προσδοκίες χαμηλές και πολλοί καθηγητές έχουν συνηθίσει στη μετριότητα.
Οι αντιδράσεις
Τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών, ωστόσο, αντιδρούν. Το περίπλοκο σύστημα αξιολόγησης των καθηγητών που εμπνεύστηκαν οι αρχές δεν τους πείθει για το πόσο δίκαιο είναι. Η ετήσια βαθμολογία του καθηγητή, αυτή που θα κρίνει και το μέλλον του, στηρίζεται σε τέσσερις συνιστώσες: στις πέντε βαθμολογίες που θα δώσουν στη διάρκεια της χρονιάς οι επιθεωρητές κατά τις ισάριθμες μισάωρες επισκέψεις τους• στα αποτελέσματα του σχολείου ως συνόλου• στον «επαγγελματισμό» του διδάσκοντος (καθυστερήσεις ή αδικαιολόγητες απουσίες κατεβάζουν τον βαθμό)• και στις επιδόσεις των μαθητών σε τεστ που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο τον Απρίλιο. Οι συνδικαλιστές όμως εντοπίζουν πολλά προβλήματα σε αυτόν τον τρόπο αξιολόγησης: «Μπορείτε να μου πείτε τι σημαίνει “δυναμικό μάθημα”;», ρωτά δίνοντας ένα παράδειγμα ο Τζορτζ Πάρκερ, πρόεδρος του συνδικάτου εκπαιδευτικών της Ουάσιγκτον (WΤU). «Για να βαθμολογηθεί με άριστα ένας εκπαιδευτικός πρέπει να έχει στην τάξη “δυναμική παρουσία”, μεταδίδοντας παράλληλα στους μαθητές “ενθουσιασμό για το μάθημα”. Πόσο αντικειμενικά είναι όλα αυτά;».
Ενστάσεις και θεωρίες συνωμοσίας

ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ έχουν πολλές ενστάσεις. Στην Ουάσιγκτον, λένε, υπάρχουν εύκολες, δύσκολες και πολύ δύσκολες συνοικίες, όπου τα παιδιά φτάνουν πεινασμένα στο σχολείο, ακούνε πυροβολισμούς απ΄ έξω όταν πάνε για ύπνο το βράδυ και γίνονται μάρτυρες εμπορίας ναρκωτικών στη γωνιά του δρόμου. Δεν μπορούν, υποστηρίζουν, να αξιολογούνται με τον ίδιο τρόπο όλοι οι καθηγητές, όλων των περιοχών. Στη χώρα της συνωμοσιολογίας, όμως, υπάρχουν κι αυτοί που βλέπουν πίσω από το νέο αυτό σύστημα αξιολόγησης «έναν σοφιστικέ τρόπο να εκδιωχθούν όλοι οι παλιοί καθηγητές ώστε να αντικατασταθούν με νεώτερους». Η θεωρία αυτή, μάλιστα, εμπεριέχει και την «απαραίτητη» ρατσιστική παράμετρο«οι περισσότεροι παλιοί καθηγητές είναι μαύροι»...

Τα νεα 6-11-09
τελικα καλο ή κακο;Θα μπορούσε και θα έπρεπε κατι ανάλογο να γινόταν στο δικο μας εκπαιδευτικο συστημα;το θετω υπο μορφην ερωτήματος ακι μετα θα πω τη δικη μου γνώμη

ξυπνα Αλέκα....

Το Τείχος προστάτευε την Α. Γερμανία!
ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ του Τείχους του Βερολίνου δικαιολόγησε χθες η γενική γραμματέας του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα με δηλώσεις της από το Σκοπευτήριο της Καισαριανής, όπου και βρέθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις αντικομμουνιστικές εκδηλώσεις στο Βερολίνο.
«Το Δυτικό Βερολίνο, όπως και το Ανατολικό, ήταν μέσα στην καρδιά της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Το Τείχος το επέβαλε ο ιμπεριαλισμός να υψωθεί και έγινε ακριβώς παραμονές, όταν τα νατοϊκά στρατεύματα απειλούσαν να εισβάλουν στο Βερολίνο, ιδιαίτερα βεβαίως στο Ανατολικό Βερολίνο, στο έδαφος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Και ρωτάμε: δεν είχε δικαίωμα ένας λαός, μια εξουσία εργατική ή οποιαδήποτε κυβέρνηση να σεβαστεί τα σύνορά της και να υψώσει το Τείχος μέσα στο έδαφός της;», είπε η κ. Παπαρήγα για την ύπαρξη του Τείχους.
Η κ. Παπαρήγα πρόσθεσε: «Σκεφθείτε αν μέσα στην Αθήνα είχαμε τρεις- τέσσερις δήμους που ανήκαν σε έναν στρατό κατοχής, θα ήταν ελεύθερα, μπες- βγες; Γιατί η Δυτική Γερμανία στην ουσία λειτουργούσε με το ΝΑΤΟ, με τους Αμερικανούς, σαν στρατός κατοχής. Από τη μια μεριά ευθύνεται για τη διαίρεση της Γερμανίας και από την άλλη ήθελε τη βίαιη προσάρτησή της». τα νεα 10-11-09
Δεν προλαβαμε να συνελθουμε απο "την αποκατασταση του Στάλιν" το καλοκαίρι και η Αλεκα ξαναχτύπησε.Οταν ολη η ανθρωποτητα πανηγυριζε για την επετειο της πτώσης του τείχους ηρθε η Αλέκα να μας δειξει πως το ρολόι στον Περισσο έχει σταματησει να μετραει το χρόνο και εχεισταματησει 12.01 που βγαινουν οι βρυκόλακες.και μετα να προβληματίζονται στις 5 του Οκτωβρη και να ψάχνονται για τα αποτελέσμαρα των εκλογών!

περι εκλογών...........

το διαστημα που προηγηθηκε των εκλογων της 4ης οκτωβριου μονοπώλησαν στα ΜΜΕ συζητησεις επι συζητήσεων,υποψηφίων και μη ,πρωην και επομενων υπο το συντονισμο δημοσιογράφων.Με εξεπληξε το γεγονος πως πρωτη φορα στον πολιτικο μου βιο ακουσα να γινεται τοσο ευρεια χρηση ποδοσφαιρικών ορων."σας εκανε ντριμπλα ο κυριος χ","αυτο ειναι φαουλ που λετε","σας πιάσαμε οφσάιντ","πατε για υπβιβασμο,β εθνικη"ειναι μερικες απο τις ατακες που διανθισαν τον πολιτικο λογο των ημερών.Και διερωτώμαι:τοσο ποδοσφαιροποιήθηκε η πολιτικη μας ζωη ή ειναι οι μονοι ευληπτοι για τον πολυ κοσμο οροι για να γινουν κατανοητα τα λεγομενα; Μια κοινωνια ,ομως,που ποδοσφαιροποιει τα κοινα ειναι πολυ ευκολο να διολισθησει και στην χουλιγκανοποιηση του δημοσιου βιου και φοβαμαι παρα πολτυ τα "Χέυζελ"

μπραβο Κωστα Γαβρα...

ο ρόλος των πνευματικών ανθρωπων σε μια κοινωνια ειναι σπουδαιος,τοσο σπουδαιος που δικαιως ονομαζονται"αλας της γης" γαιτι δεν δινουν μονο "νοστιμιά" στην πεζη ζωη μας αλλα συντηρούν ολα αυτα τα χρησιμα για μια κοινωνια που συνιστουν την πνευματικη μας ζωη.Ο Κωστας Γαβρας εδωσε τη δικη του πινελια μεσω αυτου του βιντεο που για μενα θα επρεπε να προβαλλεται καθ'ολη τη διαρκεια λειτουργιας του μουσειου της ακροπολης ,με προτζεκτορα σε ενα τοιχο για να μπορει ο επισκεπτης να εχει μια πληρεστερη εικονα του μεγαλειου του Παρθενώνα,ιδιαιτερα η νεα γενιά.Ειναι απο τις λιγες φορες στην εποχη μας που "μια εικονα ειναι χιλιες λεξεις"κι όχι χιλια ψεμματα

λες και το ξερα.....

μολις σημερα το πρωι εγραψα στο ημερολογιο την πικρα μου για το αισχος που τεινει να γινει επιδημια στην ελλαδα και αν ανατρεξει κανεις σε προηγουμενες αναρτησεις κοντευω να γινω γραφικη πλεον με το θεμα της κρητης.ελεγα σε μια προηγουμενη αναρτηση-παραμιλητο πως δεν πικραινομαι μονο για τα ζωα αλλα ντρεπομαι βαθυτατα για την εικονα της χωρας μας προς τα έξω.και πριν αποσωσω το λογο,λιγες ωρες μετα,νατο το δευτερο κυμα εμετου και αηδιας.έλεος ρε τελικα,ποιοι εισαστε ,πως το παιζετε,τι ειδους μαγκια -κλανια ειναι αυτη που βγαζετε προς τα έξω..σας χαιδευουμε τάυτια με το καλο μηπως και εξανθρωπιστειτε και σας λεμε για παιδεια,για πολιτισμο,για τη σταση προς τα ζωα που ειναι "καθρεφτης" μιας κοινωνίας και άλλα ηθικοπλαστικα μηπως και σας φερουμε στο φιλοτιμο.χαμπαρι δεν παιρνετε.
ποιος σας εχει δωσει το δικαιωμα να μας ξευτιλιζετε διεθνως; το καλοκαιρι στη βοστωνη οι ομογενεις μου ΄λεγαν για τα κρεμασμενα σκυλια στην κρητη και καταπια τη γλωσσα μου..έλεος ρε....... δε θελω τη τσικουδια,ουτε τη στακα σας,δε θελω παξιμαδια και λαδι λιγο φιλοτιμο θέλω,λιγο ανθρωπια.......Μαζεψτε τους,ποιοι ειναι αυτοι,ειναι γειτονες σας,συγχωριανοι σας,τι ιδιομορφη ομερτα ειναι αυτη που τηρειτε;μαζεψτε τους καιτραβατε στον εισαγγελέα,ας επεμβει ένας κρατικος φορεας,καντε κατι..ελεος ρε....



«Γίναμε μάρτυρες της αγριότητας»
Η κακοποίηση των ζώων στην Κρήτη διώχνει τους τουρίστες
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Γιώργος Κώνστας
«Είναι η τρίτη χρονιά που έρχομαι στην Ελλάδα, αλλά την επόμενη φορά θα το σκεφτώ πάρα πολύ. Είμαι απογοητευμένος από τη συμπεριφορά απέναντι στα ζώα».

O Στέιναρ Σίμονσεν από τη Νορβηγία και η σύζυγός του δεν δίστασαν να ακυρώσουν τη διαμονή τους σε ξενοδοχείο στο Γεράνι Χανίων όταν διαπίστωσαν την πλήρη αδιαφορία μέρους του προσωπικού απέναντι σε ένα χτυπημένο σκυλάκι. Ακόμη, ο κ. Κλάους Ντίτερ Μάρακ και η σύζυγός του Σιμπέλια από τη Γερμανία, που βρίσκονται για πρώτη φορά στην Κρήτη, εκφράζουν την απογοήτευσή τους για τα περιστατικά βίας και εγκατάλειψης ζώων και σημειώνουν πως «η πρώτη φορά που ήλθαμε ήταν και η τελευταία». Τα περιστατικά κακοποίησης ζώων έχουν που έχουν πολλαπλασιαστεί το τελευταίο χρονικό διάστημα και οι καταγγελίες από τους φιλοζωικούς συλλόγους προκαλούν την οργή και την αντίδραση τουριστών. Μάλιστα πριν από λίγες ημέρες στα Χανιά έγινε πορεία διαμαρτυρίας στην οποία πήραν μέρος κυρίως τουρίστες.
«Πώς μπορώ να επιστρέψω όταν η συμπεριφορά απέναντι στα ζώα είναι τόσο άσχημη; Το νησί είναι πολύ όμορφο, τα μνημεία του εξαιρετικά, αλλά προσωπικά, όπως και πολλοί Σκανδιναβοί, δεν μπορώ να αποδεχθώ τη βίαιη συμπεριφορά απέναντι τα ζώα», τονίζει ο κ. Σίμονσεν. «Ένα βράδυ που επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο βρήκαμε ένα αδέσποτο σκυλί, σε πολύ κακή κατάσταση, καταχτυπημένο, με σπασμένα πλευρά. Προφανώς το είχε χτυπήσει αυτοκίνητο. Απευθυνθήκαμε στον υπάλληλο του pool bar και ζητήσαμε τον διευθυντή προκειμένου να δούμε πώς θα μπορούσαμε να το μεταφέρουμε σε ένα κτηνιατρείο. Όμως αυτός όχι μόνο αρνήθηκε να βοηθήσει αλλά άρχισε να με σπρώχνει, να ζητάει να βγάλουμε έξω από το ξενοδοχείο το τραυματισμένο ζώο, ήταν σε κατάσταση αμόκ και ούρλιαζε. Τελικά ψάχνοντας βρήκαμε τον σύλλογο προστασίας ζώων “Η μικρή κιβωτός του Νώε” και με τη βοήθειά του βρήκαμε έναν κτηνίατρο, ο οποίος έκανε εγχείρηση στο ζώο για την οποία και πληρώσαμε περίπου 100 ευρώ. Όταν επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο με το ζώο χειρουργημένο ο άνθρωπος αυτός συνέχισε να είναι επιθετικός απέναντί μας, και αποφασίσαμε να αλλάξουμε ξενοδοχείο. Δεν είχαμε σκοπό να κρατήσουμε το ζώο μέσα στο δωμάτιό μας, αλλά αναζητούσαμε έναν χώρο ασφαλή ώστε να μείνει για τη νύχτα», λέει ο Νορβηγός, ο οποίος αποφάσισε να πάρει μαζί του στη Νορβηγία το σκυλάκι.
Η κ. Σαμάνθα Αλεξάντερ από το Λονδίνο σοκαρίστηκε όταν έγινε αυτόπτης μάρτυρας του πυροβολισμού μιας γάτας από έναν δεκαπεντάχρονο, κοντά στο ξενοδοχείο όπου έμενε στα Χωραφάκια Ακρωτηρίου.
«Είναι η πρώτη μας φορά στην Κρήτη και δυστυχώς οι συμπεριφορές που είδαμε απέναντι σε ζώα μάς προκάλεσαν σοκ. Ακόμα και μια γάτα που υπήρχε σε ξενοδοχείο όπου διαμέναμε και υποτίθεται ότι ήταν η μασκότ ήταν μόνιμα χωρίς φαγητό, χωρίς νερό, σε άθλια κατάσταση. Αυτή η συμπεριφορά αποτελεί δυσφήμηση για τον τόπο σας», δηλώνει το ζεύγος Μάρακ.
Είχαν αφήσει το σκυλί 5 ημέρες κρεμασμένο...


Τα συνεχή κρούσματα κακοποίησης ζώων στην Κρήτη προκάλεσαν την οργισμένη αντίδραση του Φιλοζωικού Συλλόγου Χανίων. Στο Ακρωτήρι ένα αδέσποτο σκυλί βρέθηκε πυροβολημένο στο κεφάλι από εννιάρι πιστόλι
ΤΑ ΚΡΟΥΣΜΑΤΑ κακοποίησης και θανάτωσης ζώων προκαλούν θύελλα διαμαρτυριών και μέσω του Διαδικτύου. Πριν από μερικές ημέρες ένας σκύλος βρέθηκε κρεμασμένος στον Αλικιανό από την κτηνίατρο της Διεύθυνσης Κτηνιατρικής Χανίων. Σύμφωνα με καταγγελία του Φιλοζωικού Συλλόγου Χανίων «Η Προστασία των ζώων», ο σκύλος, ένα κυνηγητικό kutcher, βρισκόταν κρεμασμένος στο συγκεκριμένο σημείο περισσότερο από πέντε μέρες. «Το αποτρόπαιο αυτό περιστατικό έρχεται να προστεθεί στη μακρά λίστα κακοποιημένων ζώων.
Άραγε το κρέμασμα του κυνηγόσκυλου ήταν μια πράξη που έγινε από κάποιους προς γνώση και συμμόρφωση αυτών που προστατεύουν τα ζώα;» αναρωτήθηκε η πρόεδρος του Φιλοζωικού Συλλόγου Χανίων «Η Προστασία των ζώων» κ. Νατάσα Μπομπολάκη που καταδίκασε το συμβάν.
Το δεύτερο περιστατικό συνέβη στο Ακρωτήρι, όπου βρέθηκε ένα αδέσποτο σκυλί πυροβολημένο στο κεφάλι από εννιάρι πιστόλι. Το άτυχο ζώο περιθάλπεται εδώ και είκοσι μέρες από τον σύλλογο «Η Προστασία των ζώων».
Εν τω μεταξύ μέλη φιλοζωικών συλλόγων μετέβησαν στα Σφακιά, με εντολή της εισαγγελέως Χανίων, προκειμένου να παραλάβουν προσωρινά το κακοποιημένο σκυλάκι που το κόψιμο των αυτιών του με ψαλίδι προκάλεσε διαδικτυακή θύελλα: ο ανήλικος που είχε κακοποιήσει το ζώο είχε αναρτήσει φωτογραφίες στο Facebook που έδειχναν το σκυλάκι να αιμορραγεί. Τα μέλη του συλλόγου, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωσή τους, αντιμετώπισαν εχθρικό κλίμα ενώ το ζώο είχε εξαφανιστεί. Τελικά κατόπιν εντολής της εισαγγελέως συνελήφθη η μητέρα του ανηλίκου και αφέθηκε ελεύθερη μερικές ώρες αργότερα, αφού προηγουμένως ο σκύλος παραδόθηκε στα μέλη του φιλοζωικού συλλόγου.
ΤΑ ΝΕΑ 29-09-09

Zougla.gr
Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2009


Δίχως τέλος η βία στα ζώα

Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2009, 12:06

Christiana Berg, Καλλιόπη Σιμιτσή

Πρόσφατα στην Καβάλα κάποιος που θέλει να λέγεται «άνθρωπος», έδεσε από το πόδι ένα σκύλο και τον έσερνε με το αυτοκίνητο του μέχρι θανάτου.

Γνωστό το περιστατικό με τον Προμηθέα στην Λέσβο, όπου κάτοικοι χωριού τον κακοποίησαν, τον έκαψαν, τον πυροβόλησαν, τον δηλητηριάσανε. Αλλά παρόλα αυτά ζει. Άραγε θα νιώσει ξανά εμπιστοσύνη;


ΚΑΒΑΛΑ

Στην Κρήτη πάνω από 200 ενυπόγραφες καταγγελίες έχει δεχτεί φιλοζωικό σωματείο για κακοποιήσεις ζώων. Και δεν ξεχνάμε το περιστατικό που βρέθηκαν 5 σκυλιά κρεμασμένα στην Σητεία.

Στην Κεφαλονιά Δημοτικός υπάλληλος αντί να πάει χτυπημένο ζώο στον κτηνίατρο, εκείνος το πέταξε σε χαντάκι!! Και ακόμα δεν του έχουν επιβληθεί διοικητικές κυρώσεις.

Στην Αθήνα σε όλες τις γειτονιές υπάρχουν φαινόμενα φόλας.


ΚΡΗΤΗ

Στην Σαλαμίνα 18 σκυλιά ξεψύχησαν από φόλα, γιατί κάποιοι ενοχλήθηκαν από την παρουσία τους. Στο Κερατσίνι 40 σκυλάκια αφέθηκαν στον δρόμο και στην τύχη τους μετά από παρέμβαση του υγειονομικού και τις αστυνομίας, με αποτέλεσμα τα 25 από αυτά να σκοτωθούν.

Στο Κρυονέρι Αττικής οι δηλητηριάσεις των αδέσποτων και δεσποζόμενων ζώων είναι καθημερινό φαινόμενο ενώ η Κοινότητα αδιαφορεί. Πέρσι στον Πόρο έκαψαν με οξύ έναν σκύλο. Ο σκύλος περιφερόταν ετοιμοθάνατος στο νησί και κανείς από τις τοπικές Αρχές δεν ενδιαφέρθηκε να τον περισυλλέξει και περιθάλψει.

Στην Κω υπάρχει το δέντρο των κρεμασμένων σκύλων που κάτοικοι κρεμούν τα ανεπιθύμητα ζώα τους. Κάτω από το δέντρο υπάρχει δε και τάφος με πτώματα σκύλων.

Στα Γρεβενά δημοτικός υπάλληλος περισυνέλεξε σκύλο ενταγμένο στο πρόγραμμα
στειρώσεων του Δήμου, τον έδεσε σε σκουπιδότοπο χωρίς καμιά φροντίδα και απέκρυψε
το γεγονός από το φιλοζωικό σωματείο όταν τον αναζήτησε. Πάλι δεν επιβλήθηκαν
κυρώσεις.

Όλα τα αναφερόμενα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ.


ΠΟΡΟΣ

Τα σωματεία που απαρτίζουν αυτή την ομάδα έχουν αντιμετωπίσει πάνω από 200 περιστατικά κακοποιήσεων μόλις το τελευταίο έτος, πολλά από τα οποία έχουν απασχολήσει τα ΜΜΕ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Από κάθε γωνιά της χώρας μας ακούμε συνεχώς για περιστατικά με φόλες, κακοποιήσεις, βιαιοπραγίες κατά των αθώων ζώων που ασφαλώς δεν φταίνε σε τίποτα για την εξαθλίωση τους, και το μόνο τους σφάλμα είναι ότι ζουν στους δρόμους. Αλλά ποιος ευθύνεται γι αυτό;

Τα ζώα; ΟΧΙ εμείς φταίμε, η νοήμων κοινωνία.

Φταίμε γιατί τα εγκαταλείπουμε στους δρόμους όταν τα βαρεθούμε, φταίμε γιατί τα παίρνουμε στα παιδιά μας αντί για παιχνίδι, φταίμε γιατί δεν τα στειρώνουμε, φταίμε γιατί τα χάνουμε.

Η αδιαφορία των περιστασιακών «φιλόζωων», η παντελής έλλειψη παιδείας και η ασυνειδησία, δημιουργεί δυστυχώς στην χώρα μας στρατιές από αδέσποτα. Το ζώο συντροφιάς αποτελεί για πολλούς, παιχνίδι, μόδα, εργαλείο, συνεπώς ευκόλως
αναλώσιμο.

Στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι από τα δεσποζόμενα που χάνονται κάθε χρόνο, το 45% από αυτά καταλήγουν να γίνουν αδέσποτα, χωρίς όμως να ξέρουν πώς να επιβιώσουν στους δρόμους. Επίσης ο αριθμός των αδέσποτων αυξάνεται διότι εγκαταλείπονται διαρκώς ζώα από ιδιώτες, από καταστήματα εμπορίας ζώων συντροφιάς όπου μένουν απούλητα και από εκτροφείς ζώων συντροφιάς τα οποία προορίζονται να πουληθούν αλλά δεν πουλιούνται, από κυνηγούς και βοσκούς που τα εγκαταλείπουν όταν δεν κάνει την «δουλειά» τους και από ανεξέλεγκτες γεννήσεις που προκύπτουν από τα ίδια τα αδέσποτα.


ΜΥΤΙΛΗΝΗ

Η Ελλάδα αναδεικνύεται σε άντρο προβληματικών ατόμων που περνάνε τον καιρό τους, βασανίζοντας και σκοτώνοντας ζώα. Δυστυχώς τα κρούσματα πολλαπλασιάζονται αντί να μειώνονται και η Πολιτεία συνεχίζει να μένει αμέτοχη. Παρόλο που ο νόμος 3170/2003 μας έδωσε ελπίδες όταν νομοθετήθηκε, τελικά είδαμε ότι στην πορεία δεν γίνεται τίποτα από
όσα έπρεπε να γίνουν.

Και θα πρέπει να αναρωτηθούμε για πολλά πράγματα. Γιατί οι Δήμοι δεν έφτιαξαν καταφύγια όπως έπρεπε; Γιατί οι δημόσιες αρχές δεν κάνουν ελέγχους; Με συνέπεια τα φαινόμενα «εκτροφεία - κολαστήρια»; Γιατί μαγαζιά χωρίς ελέγχους από τις αρμόδιες υπηρεσίες πουλάνε ζώα τα οποία ζουν σε άθλιες συνθήκες; Γιατί τίποτα δεν λειτουργεί όπως ορίζει ο νόμος;

Που είναι η συμπαράσταση των αρχών στους φιλόζωους πολίτες και στους φιλοζωικούς συλλόγους; Οι οποίοι επωμίζονται εθελοντικά όλο το βάρος των στειρώσεων, της φιλοξενίας και της φροντίδας, διωκόμενοι τις περισσότερες φορές από τους αρμόδιους φορείς, ως έμποροι γούνας και πειραματόζωων; Και οι οποίοι επιτελούν το έργο που έπρεπε να κάνει η Πολιτεία..


ΦΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ

Δυστυχώς όμως για άλλη μια φορά, βλέπουμε την Πολιτεία απούσα. Οι απλοί πολίτες παραμένουν θεατές σε αυτά τα περιστατικά και αυτό γιατί πολλές φορές το να κάνει κάποιος καταγγελία, προκειμένου να αποκαλυφθούν οι δράστες που βιαιοπραγούν κατά των ζώων, καταλήγει σε έναν χρονοβόρο και οικονομικά δυσβάσταχτο αγώνα. Έτσι λοιπόν βασιλεύει ο νόμος της σιωπής. Οι ένοχοι και οι υπαίτιοι την γλυτώνουν και συνεχίζουν ανενόχλητοι το εγκληματικό τους έργο. Η αστυνομία δεν επαρκεί να δράσει και μας αποτρέπει να καταγγέλλουμε γεγονότα και περιστατικά.

Ίσως όμως πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτός που κακοποιεί βάναυσα ένα ζώο, θα κακοποιήσει και έναν άνθρωπο. Αυτός που μπορεί και βλέπει ένα ζώο να τυραννιέται και να υποφέρει, το ίδιο θα κάνει και για την ανθρώπινη ζωή. ΘΑ ΑΔΙΑΦΟΡΗΣΕΙ.

Η πρόληψη της βίας κατά των ζώων, ο εντοπισμός των δραστών από τις Αστυνομικές Αρχές και η παραδειγματική και αυστηρή τιμωρία τους, προλαμβάνει στο μέλλον τη βία κατά πολιτών από τους ίδιους δράστες.

Στατιστικά έχει αποδειχτεί ότι οι περισσότεροι δράστες ειδεχθών εγκλημάτων έχουν παλαιότερα βιαιοπραγήσει κατά ζώων.


ΦΟΛΕΣ ΣΤΟ ΚΡΥΟΝΕΡΙ

Δυστυχώς τα αποτελέσματα μας δείχνουν ότι δεν γίνεται κάτι ουσιαστικό, παρ’ όλες τις προσπάθειες που καταβάλουν οι Φιλοζωικοί Σύλλογοι και παράλληλα υφίστανται και διώξεις. Αν δεν βοηθήσει και η πολιτεία σε αυτήν την προσπάθεια άμεσης ενημέρωσης του κόσμου, της επιβολής αυστηρών ποινών στους δράστες, αλλά και κυρώσεων στην Τοπική αυτοδιοίκηση που αμελεί τα καθήκοντα της και πολλές φορές μάλιστα συγκαλύπτει το αποτρόπαιο αυτό καθεστώς της φόλας, με οικονομική ενίσχυση απευθείας σε Φιλοζωικές Οργανώσεις που παράγουν έργο, τα φαινόμενα αυτά θα αυξάνονται.

Η Πολιτεία οφείλει να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες της.

Προτείνουμε:

Πλήρη εφαρμογή των νόμων για περιπτώσεις κακοποίησης ζώων.

Την απαγόρευση ευρείας πώλησης φυτοφαρμάκων στους ιδιώτες.

Δημιουργία Αστυνομίας Ζώων σε συνεργασία με την αστυνομία ή την δημοτική αστυνομία, για την πάταξη εγκλημάτων κατά των ζώων.

Πλήρη εφαρμογή των προγραμμάτων των δήμων για τις στειρώσεις των αδέσποτων και την περίθαλψη τους
Να βοηθηθούν οι φιλοζωικοί σύλλογοι στα προγράμματα στειρώσεων τους, με κτηνιάτρους συμβεβλημένους με τους Δήμους.

Κοινή ενημέρωση του κοινού με αφίσες του Υπουργείου για τις στειρώσεις, τις κακοποιήσεις και την φιλοζωία γενικότερα.
Ένταξη μαθήματος στα σχολεία για την φιλοζωία.

Οικονομική βοήθεια σε Φιλοζωικά Σωματεία τα οποία συνεργάζονται με τους Δήμους και παραγάγουν έργο.

Άμεσες κυρώσεις με υψηλά πρόστιμα στους Δήμους και Κοινότητες που δεν εντάσσονται στα προγράμματα στείρωσης,

Και τέλος δημιουργία σταθμών επανένταξης (μιλούμε μόνο για εφαρμογή προγραμμάτων υιοθεσιών) σε Δήμους που η παραμονή των αδέσποτων είναι αδύνατη στους δρόμους λόγω δηλητηριάσεων.

Στα Προγράμματα Αδέσποτων των Δήμων να υπηρετούν αποδεδειγμένα μόνιμοι φιλόζωοι και εκπαιδευμένοι υπάλληλοι και όχι με βραχυπρόθεσμη εσωτερική μετάταξη που ισχύει σήμερα.

Να εφοδιαστούν όλοι οι Δήμοι με κινητή μονάδα/νοσοκομειακό αδέσποτων ζώων για περιστατικά τραυματισμένων, δηλητηριασμένων κ.α ζώων που θα απαρτίζεται από εκπαιδευμένο νοσοκόμο για μικρά ζώα, ώστε να μπορεί να προσφέρει τις πρώτες βοήθειες επί τόπου με ασφάλεια χωρίς να διακινδυνεύει η ζωή του ζώου αλλά και η ασφάλεια των διερχομένων οχημάτων.

Να δημιουργηθεί στους Δήμους ή σε συνεργαζόμενους Δήμους νεκροταφείο μικρών ζώων. Ο σεβασμός προς τα νεκρά ζώα είναι ένδειξη πολιτισμού και είναι και θέμα υγιεινής για τους ανθρώπους.

Απαιτείται συνεργασία Πολιτείας, Φιλοζωικών Συλλόγων και φιλόζωων πολιτών προκειμένου να βρεθεί λύση για το μεγάλο αυτό πρόβλημα που αποτελεί όνειδος για την κοινωνία μας και να ξαναγίνει η Ελλάδα το λίκνο του Πολιτισμού η πατρίδα του Πυθαγόρα και του Ιπποκράτη.

Η ανθρωπιά και η ευαισθησία είναι δύο έννοιες αφηρημένες. Καιρός, λοιπόν, να δραστηριοποιηθούμε όλοι μας, με συνεργασία και να τους δώσουμε νόημα.

Και όπως είπε ο Πυθαγόρας:
«Όσο οι άνθρωποι σφαγιάζουν τα ζώα, θα σκοτώνονται και μεταξύ τους… πράγματι αυτός που σπέρνει το σπόρο του φόνου και του πόνου δεν μπορεί να θερίσει χαρά και αγάπη».

Ακολουθούν εικόνες σκληρής καθημερινή βίας….


Εικόνα κακοποιημένου ζώου


Χωρίς σχόλια…


Πεθαμένο στον δρόμο


Κρεμασμένο ζώο


Κρεμασμένο ζώο


Εγκατάλειψη στον δρόμο

Για την
Ομάδα Ενωμένων Ενεργών Φιλοζωικών Σωματείων

Christiana Berg, πρόεδρος και ιδρύτρια Animal Welfare Association ''Himaira''
Καλλιόπη Σιμιτσή, Φιλοζωικού συλλόγου ''Αίσωπος'' Καβάλας

Μάμπο. Έγινε σύμβολο του αγώνα κατά της κακοποίησης των ζώων

Το μαρτύριο του Μάμπο συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους και τον έκανε διάσημο στη Γαλλία. Προχθές ο σκύλος ήταν παρών στο δικαστήριο του Περπινιάν που δίκασε μία από τους βασανιστές του.
«O Μάμπο δεν βρίσκεται εδώ για να προκαλέσει συγκίνηση. Εδώ είναι η θέση του ως θύματος», τόνισε ο εισαγγελέας.
Ήταν η πρώτη φορά που ένας σκύλος έπαιρνε την άδεια να παρακολουθήσει την ακροαματική διαδικασία. Γεμάτος ακόμη επιδέσμους, στην αγκαλιά μιας εθελόντριας της προστασίας ζώων, βρέθηκε απέναντι από την κατηγορουμένη, μια 22χρονη νεαρή που έμοιαζε έφηβη. Πάνω από 200 άνθρωποι συνωστίσθηκαν στην αίθουσα για να παρακολουθήσουν τη δίκη.
Ο Μάμπο ήταν ένα αδέσποτο στο χωριό Εσπιρά-ντε-λ΄Αγκλύ. Μικρόσωμος, ευγενικός, καθόλου επιθετικός, πλησίαζε τους ανθρώπους ζητώντας την αγάπη τους. Όμως τη νύκτα της 10ης προς την 11η Αυγούστου, έπεσε στα χέρια μιας παρέας νεαρών που τον βασάνισαν φρικτά επειδή... βαριούνταν. Ο δήμιός του ήταν ένας 17χρονος. «Στην αρχή έριξε βενζίνη πάνω στο σκυλί φωνάζοντας, “θα το κάνω κάρβουνο”», κατέθεσε η κατηγορουμένη. Ο Μάμπο κατάφερε να του ξεφύγει. «Πιάστε το, φέρτε το πίσω», φώναξε στην παρέα του. «Καθώς κανείς δεν κουνιόταν, μου ζήτησε να το πιάσω εγώ», πρόσθεσε η νεαρή γυναίκα. Πράγματι έπιασε τον Μάμπο, ο 17χρονος τον έλουσε και πάλι με βενζίνη και, ενώ εκείνη τον κρατούσε, άναψε τον αναπτήρα του. «Απομακρύνθηκα, αλλά είδα να περνάει από μπροστά μου μια φλεγόμενη μπάλα. Όλοι γελούσαν!». Ένας συνταξιούχος αστυνομικός είδε το ζώο και ειδοποίησε αμέσως αστυνομικούς που είχαν την ετοιμότητα να πάρουν τα στοιχεία όλων των νεαρών που βρίσκονταν εκεί. Προχθές η 22χρονη καταδικάστηκε σε έξι μήνες φυλάκιση χωρίς αναστολή. Το ραντεβού του ανήλικου φίλου της με τη Δικαιοσύνη είναι στις 17 Δεκεμβρίου.
Η Ντανί Γκοϊζέ της Εταιρείας Προστασίας Ζώων του Περπινιάν περιέθαλψε τον άτυχο Μάμπο, που έφερε στο μισό σώμα του εγκαύματα τρίτου βαθμού. Λίγες ημέρες μετά την επίθεση, κάτοικοι του χωριού βγήκαν στο δρόμο για να διαδηλώσουν την οργή τους για το περιστατικό. Φωτογραφίες του αδέσποτου τυλιγμένου με επιδέσμους έκαναν το ζωάκι διάσημο στο Ίντερνετ. Η καινούργια «μαμά» του κατακλύσθηκε από μηνύματα υποστήριξης και αγανάκτησης. Ο Αλαίν Ντελόν έστειλε τον κτηνίατρό του για να εξετάσει τον Μάμπο. Η Μπριζίτ Μπαρντό παρακολούθησε τη δίκη μέσω του ιδρύματός της. Ένα κείμενο με τίτλο «Δικαιοσύνη για τον Μάμπο» που ζητούσε «να μη μείνει ατιμώρητη αυτή η πράξη, να μην υπάρξει ο κίνδυνος να θεωρηθούν αποδεκτές τέτοιου τύπου ωμότητες» συγκέντρωσε πάνω από 11.000
υπογραφές στο Ίντερνετ. Ο Μάμπο, η υγεία του οποίου βελτιώνεται χάρη στις φροντίδες της Ντανί, είναι πλέον ένα σύμβολο του αγώνα κατά της κακοποίησης των ζώων.


ΤΑ ΝΕΑ 18-09-09

Είναι ο λεγομενος «πολιτισμος της καθημερινότητας» αυτές οι μικρες λεπτομερειες που κρινιυν και προσδιοριζουν τους λαους.Αυτη είναι η Γαλλια και ο τροπος που αντεδρασε στη βαρβαροτητα.οι συνειρμοι αναποφευκτοι και οι προβληματισμοι συνεπακολουθοι.οι συγκρίσεις αναποφευκτες και η θλιψη μεγαλύτερη..Εχουμε ακομη πολύ δρομο μπροστά μας……

κανεις δεν το είδε;;;;;;;;;;;;;;;;;

Καθιέρωση της Παγκόσμιας Ημέρας Δημοκρατίας και Κοινοβουλευτισμού
Μήνυμα υπουργού Παιδείας για την Παγκόσμια Ημέρα της Δημοκρατίας και του Κοινοβουλευτισμού.
Με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών ορίστηκε η 15η Σεπτεμβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα της Δημοκρατίας και του Κοινοβουλευτισμού. Η απόφαση βασίστηκε στη σχετική διακήρυξη της Παγκόσμιας Διακοινοβουλευτικής Ένωσης του 1997.
Όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Παιδείας, με πρωτοβουλία του προέδρου της Βουλής των Ελλήνων Δημήτρη Σιούφα και της ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας, καθιερώνεται η σημερινή ημέρα, ως η επίσημη ημέρα εορτασμού του Κοινοβουλευτισμού και της Δημοκρατίας σε όλα τα σχολεία της χώρας μας.
Ο υπουργός Παιδείας Αρης Σπηλιωτόπουλος, σε μήνυμά του, τονίζει ότι το υπουργείο Παιδείας εργάζεται συστηματικά για να ενθαρρύνει και να ενισχύσει την υπεύθυνη συμμετοχή των νέων στα κοινά.
Με τις πρωτοβουλίες του υπουργείου Παιδείας, με την παιδεία που παρέχει μέσω του σύγχρονου εκπαιδευτικού συστήματος, προσπαθεί να καλλιεργήσει αρχές και αξίες, που συνδέονται άρρηκτα με τον Κοινοβουλευτισμό και την ποιοτική Δημοκρατία, αναφέρει στο μήνυμά του ο κ. Σπηλιωτόπουλος και προσθέτει:
«Η διεθνής αυτή απόφαση μάς κάνει ιδιαίτερα περήφανους, και τιμά την Ελλάδα γιατί η χώρα μας είναι εκείνη που γέννησε την Δημοκρατία. Στη σημερινή εποχή τής κοινωνίας της γνώσης όπου δεν ευνοείται η ανάπτυξη της κριτικής σκέψης, η ανάγκη για ενεργούς και συνειδητοποιημένους πολίτες, που θα μπορούν να αντιλαμβάνονται τα σημαντικά προβλήματα των ημερών και, κυρίως, να ενεργούν με στόχο την επίλυσή τους, είναι μεγάλη. Είναι χρέος μας να επενδύσουμε στην Παιδεία της νέας γενιάς, διότι κατ' αυτόν τον τρόπο επενδύουμε στο μέλλον.
Το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων τιμά μαζί σας την ημέρα αυτή, εγγυώντας την αξιοποίηση κοινών ευκαιριών και δυνατοτήτων στον Πολιτισμό, την Εκπαίδευση, τις Νέες Τεχνολογίες, την Ψηφιακή γνώση. Σε κάθε εποχή η Δημοκρατία έχει κυρίαρχα αιτήματα. Κάποτε ήταν η ουσιαστική ελευθερία του λόγου, της έκφρασης, του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι. Σήμερα τα αιτήματα είναι διαφορετικά. Είναι η διαρκής αναβάθμιση της ποιότητάς της, και η μεγαλύτερη συμμετοχή του πολίτη.
Χρέος όλων μας είναι να κατανοήσουμε τον σημαίνοντα ρόλο της νέας γενιάς και, μέσω της εκπαιδευτικής διαδικασίας, να την ``οπλίσουμε`` με όλα τα απαραίτητα εφόδια ώστε να προβεί στις κατάλληλες επιλογές. Επιλογές που θα της εξασφαλίσουν προσωπική επιτυχία, αλλά και θα συμβάλλουν στην ολόπλευρη διαμόρφωση της προσωπικότητας κάθε νέου και νέας ξεχωριστά, καθιστώντας χρήσιμη και αποτελεσματική την παρουσία τους στο κοινωνικό σύνολο. Η προετοιμασία για το αύριο, η συμμετοχή στα κοινά, ο υπεύθυνος λόγος, η προσήλωση σε αρχές και αξίες είναι η πιο σίγουρη πυξίδα για την χάραξη του σωστού προσανατολισμού.
Η Δημοκρατία είναι μια συνεχής κατάκτηση. Είναι το μόνο πολίτευμα που μπορεί να αντιμετωπίσει προβλήματα και διαφορές με τρόπο ειρηνικό, ασφαλή και αποτελεσματικό. Είναι το μόνο πολίτευμα που συνθέτει, ενώνει, οδηγεί μπροστά. Με αυτή την έννοια, η Ημέρα της Δημοκρατίας και του Κοινοβουλευτισμού, η ημέρα που τιμούμε σήμερα, είναι γιορτή συμμετοχής για ένα ελπιδοφόρο μέλλον. Κι αυτό το μέλλον είναι στα δικά σας χέρια».


ειναι μηνυμα του υπουργου παιδειας.αν ηταν άλλου υπουργου δεν θα με πειραζε τοσο,αν ηταν υπουργου ΠΕΧΩΔΕ ,αθλητισμου, υγειας καποιου αλλου αδελφε .αλλα οχι του υπουργου ΠΑΙΔΕΙΑΣ. Εννοω αυτο το εξαμβλωμα,το ΕΓΓΥΩΝΤΑΣ στην 25η γραμμη πού το βρηκε ο αθεοφοβος φιλελληνας (γιατι μονο απο αλλοδαπο το δεχομαι).Εκτος πια κι ειναι τοσο προχωρημενος που ξερει και αττικη διαλεκτο γιατι εκει υπήρχε το ρημα "εγγυω"
και σημαινει την παραδοση της νύφης στο γαμπρο. στην ελληνικη που ξερουμε εμεις οι ιθαγενεις το ρημα ειναι "εγγυώμαι" και η μετοχη του ,φυσικω τω λογω,ειναι "εγγυώμενοι"

το κλουβι της σαυρας..

Διάβασα το βιβλίο αυτό της Καρεν Κόνελι και νομίζω πως θα το σκέφτομαι για πολύ –πολύ καιρό. Είναι ένα θαυμάσιο βιβλίο, γροθιά στο στομάχι για όλους εμάς που ζούμε στο πλανητικό χωριό και εναποθέτουμε την ευθύνη στη διεθνή αμνηστία ,στον ΟΗΕ και στους υπόλοιπους φορείς που αγωνίζονται για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Υπάρχει και η Μιανμάρ ,πρώην Βιρμανία, όπως υπάρχει και το Θιβέτ, ξεχασμένες από θεό και ανθρώπους και έρχεται η Κονελι με έναν εκπληκτικό τρόπο να μας θυμίσει πως είναι μακρύς ακόμη ο δρόμος για να γίνει το θηρίο που κρύβουμε μέσα μας ήμερο, για να δικαιωθεί η ανθρωπότητα και να κοιμόμαστε ήσυχοι τα βράδια. Με εντυπωσίασε η γραφή της.
Η αναγωγή του λόγου σε τέχνη, υψηλή. Η ευαίσθητη ματιά της, το διεισδυτικό βλέμμα της στα άδυτα της ανθρώπινης ψυχής, εκεί που παλεύει το ζώο και η αγιοσύνη και αναδίδεται ανάμεικτα ,εναλλάξ η μπόχα και το μύρο. Μέσα σε μια φυλακή, ένα κελί απομόνωσης στήνει το σκηνικό της με επιδέξιο τρόπο, με ένα τρόπο που δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα. Μέσα στο μικρόκοσμο της φυλακής παλεύει ο θεός με το διάβολο, ο τραυματισμένος τραυματίζει ζητώντας την κάθαρση και μέσα από τη λάσπη αναδύονται μορφές άσπιλες ,πάλλευκες , με το σπέρμα του καλού ζωντανό μέσα τους.
Ύμνος στη ζωή που είναι σύμφυτη με την ελευθερία, ύμνος σε αυτό το ζώο που με κατάλληλες προϋποθέσεις μπορεί να αγγίξει τις πιο ψηλές κορφες, στον άνθρωπο,
Δεν είναι ένα βιβλίο για παραλία, είναι ένα ανάγνωσμα που νιώθεις την ανάγκη να σηκωθείς όρθιος διαβάζοντας το, από σεβασμό στη συγγραφέα

ειναι μονο 17 ετων...

Τι γυρευουμε εμεις,μεσα στην νυχτα των αλλων?
Τι γυρευουμε εμεις μεσα στην νυχτα των αλλων? Σκεψεις,ιδεες,κειμενα,απολογισμος της καθημερινοτητας, επεξεργασμενες φωτογραφιες μεσω photoshop,ειρωνια,γραψιμο γενικοτερα ^^


Βουλη των Εφηβων ( η εκθεση μου )




Δεν ειχα σκοπο να γραψω εκθεση.
Πηγα απλα για να χασω τις 3 διδακτικες ωρες.
Και τελικα αυτη η τελειως αυθορμητη εκθεση περασε
10η απο τις 18.000 και κατι λιγα εκθεσεις.


Here it is



"Θα μπορουσα να γραψω μια κανονικη εκθεση.Αληθεια θα μπορουσα.
Να εχω κανει πλανο,να εχω σωστη δομη,να θιγω συγκεκριμενα θεματα
και να προτεινω λυσεις αντιμετωπισης.Να συνδεω τις προτασεις μου
με λεξεις οπως “επιπροσθετα”.

Τα ατομα ομως που συντασουν τα κειμενα στους πολιτικους
ειναι σε θεση να το κανουν αρκετες φορες καλυτερα απο εμενα.
Αρα ποιο το νοημα να γραψω ενα προτυπο εκθεσης?
Για να δειτε τα προβληματα της χωρας?
Τα ξερετε ηδη.
Για να δειτε το μορφωτικο επιπεδο της φουρνιας μου?
Το βλεπετε απο τις Πανελληνιες.
Για να μαθετε γνωμες και ιδεολογιες...?

Αυτη η εκθεση ειναι απλα ενα ακομη κομματι της μασκας σας.
Αυτος ο θεσμος ειναι μια υποκρισια.
Τις προαλλες διαβασαμε στην ταξη κειμενο ενος μαθητη που
ειχε επιλεγει για την Βουλη των Εφηβων.
Παρουσιαζε πολυ σοβαρα προβληματα και καποιες
πιθανες λυσεις των.



Και τι γινεται? Τιποτα
Τι αλλαζει? Τιποτα,απλα καθε χρονο η καταταξη της χωρας
μας σε διεθνη και ευρωπαικα θεματα πεφτει μερικες ακομα θεσεις.


Αυτος ο θεσμος λοιπον ειναι απλα ενα προφασμα καλης
θελησης,φιλελευθερισμου και αξιων.

Χαρουμενα προσωπα εφηβων στο εξωφυλλο του τετραδιου,
ψευτικες ποζες,στημενα χαμογελα.
Η κοινωνια της εικονας σε ολο της το μεγαλειο.
Οι κυβερνησεις των γκαλοπ,των μεσων,του τροπου
και οχι της ουσιας.
Του φαινεσθαι και οχι του ειναι.


Μολις ξαναδιαβασα την εκθεση μου και
παρατηρησα οτι ειναι αρκετα κακογραμμενη.
Να ζητησω μια συγγνωμη λοιπον σε οποιον
μπορει να την διαβαζει.


Το θεμα ειναι οτι το συστημα μας νοσει,απο αυτονοσο νοσημα.
Δηλαδη επιτειθεται στον εαυτο του.Στα υγειη του κυτταρα
χτυπωντας ουσιαστικα τον εαυτο του.


Δυσκολευει τους παντες απο το να εχουν μια φυσιολογικη
ζωη,μια φυσιολογικη εκπαιδευση,εναν αξιοπρεπη μισθο
και ενα μεσο επιπεδο διαβιωσης.


Το μονο πραγμα στο οποιο μας βοηθαει το κρατος
ειναι να πεθανουμε η να παρουμε δανειο.
Υπερβολες?


Και εσεις πως το ξερετε?
Πως μπορειτε να κρινετε?
Αφου εσεις ειστε το συστημα σημερα.

Και η καραμελα οτι και εσεις καποτε
μεγαλωσατε σε αγροτικες-επαρχιακες περιοχες
και ξερετε πως ειναι η ζωη των απλων ανθρωπων
εχει γινει πλεον κουραστικη.


Και εμεις να κανουμε καταδικασμενες καταληψεις
σε αδεια κτηρια χωρις νοημα ενω τα παιδια σας
αποκτανε γνωση σε ιδιωτικα σχολεια.
Ετσι οπως καταντησανε τα δημοσια τι να κανετε?


Να αγωνιστειτε για μια καλυτερη παιδεια?
Απλα βολευεστε στον εαυτουλη σας βγαζοντας
τα παιδια σας εξω απ'τον χορο.


“Δεν εχει λεωφορεια σημερα?”
“Παλι πορεια θα κανουν μωρε”

Ετσι συνοψιζεται ενας αγωνας,
χιλιαδων ανθρωπων στους δρομους και ενα σαπιο συστημα.
Με το οτι δεν θα ερθει ενα λεωφορειο που θα μας εξυπηρετησει.


Ειμαστε εγωιστες.
Στην δημοκρατια δεν χωραει εγωισμος.
Ουτε στην ισοτητα.

Οταν οι ατομικες αναγκες του καθενος
μπουν στην ακρη για εναν γενικοτερο σκοπο,
οταν μαθουμε να μην βοηθαμε μονο τον εαυτο μας
και να ψαχνουμε ευκαιριες αναδειξης.
Οταν η προβολη και η εικονα παψει να ειναι
αυτοσκοπος,τα γκαλοπ παψουν να ειναι κινητηριες πολιτικων
κινησεων και η αναγκη του πολιτη γινει ουσιαστικη πρωταιρεοτητα
τοτε θα ερθει η αλλαγη για κατι καλυτερο.

Ως τοτε απλα θα γραφουμε εκθεσεις ιδεων,
αφηνοντας τις πραξεις για καποιο αυριο."

η συγχρονη γελοιογραφια...

*Το καλοκαίρι του 1981, ο τότε υπουργός Αμυνας, Ευ. Αβέρωφ, δεν συμμεριζόταν την άποψη του πρωθυπουργού Γ. Ράλλη για «κουκουνάρια». Ο ραλλης τοτε απεδιδε τις πυρκαγιες στις κουκουναρες που πεταγονταν και εξαπλωναν τη φωτια. . . Είναι η λέξη που προσέθεσε στο λεξικό της νέας ελληνικής ο πρωθυπουργός Γ. Ράλλης λίγο πριν από τις εκλογές του 1981. Καθώς Πεντέλη, Εκάλη και Κεφαλάρι καίγονταν», κι ο Ευ. Αβέρωφ το καλύτερο που σκέφτηκε ν’ απαντήσει ως υπουργός Αμυνας και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ήταν πως φταίνε «αναρχικοί νιχιλιστές» και τα στουπιά απ’ την «άκρα Αριστερά.»
Ως γνωστόν, ο κ. Ράλλης δε μπορούσε να πει το «ρο». Κι έτσι την επομένη το «Ποντίκι» έβαλε σε πηχυαίο τίτλο τις… «Κουκουνάγες», ενώ στο Δελφινάριο το νούμερο με τα ιπτάμενα γαλάζια κουκουνάρια έσπασε ταμεία..18 χρονια μετα ο κυβερνητικος εκπροσωπος επιρριπτει την ευθύνη για την πυρκαγια της ΒΑ Αττικης στη φυση του πευκου που ως δεντρο είναι επικινδυνο νομιζοντας πως απευθυνεται σε αμνημονες,ανιστορητους ή νομιζοντας πως αποτελει τη φυσικη συνεχεια του εξαιρετικου γελοιογραφου πατρος του Αρχελαου.(εμεις οι πρεσβυτεροι τον θυμομαστε).Μονο που κυριε Αντωναρε η γελοιογραφια και το χιουμορ αφορα κωμικες καταστασεις και όχι τραγικες και λειτουργει κατευναστικα και ψυχαγωγικά κατά περισταση. Η αδυναμια του ανθρωπου να ξεχωρισει την περισταση,δηλαδη να είναι εκτος τοπου και χρονου ,αυτοματως τον κατατασσει στο χωρο του γελοιου,ή επιεικως γραφικου.
Αυτά για την απενοχοποιηση του πευκου και την καθοσιωση της ανικανοτητας.

μια εικονα χιλιες λεξεις....

αυτα ειναι καποια απο τα σπιτια μας,των παππουδων μας,στη Σμυρνη.¨Αλλα τα χρησιμοποιουν τωρα κανοντας τα δημοσιες υπηρεσιες,αλλα ,πισω απο την παραλια ,ιδιαιτερα στο καρατασι και την καλλιθεα εχουν μεινει μαυρισμενα ,καμμενα,με ανοιχτα παραθυρα σαν μεγαλα στοματα που θρηνουν.Τα παραλια ανηκαν στους έλληνες ,ελληνικες αμιγως συνοικιες στην "γκιαουρ ισμιρ",αρμενικα,φραγγικα ,εβραιικα.7000 κοπελλες φοιτουσαν στο παρθεναγωγειο της Σμυρνης,το πρωτο πανεπιστημιο που οργανωσε ο Καραθεοδωρη αλλα δεν λειτουργησε ποτε,τι να πρωτοπεριγραψεις..η σιωπη πολλες φορες ειναι πιο δυνατη απο την κραυγη.

ο αντιποδας:οι Τουρκοι στο λοφο επανω,υποστατικο και βοηθητικο προσωπικο και στην ακρη της πολης στις παραγκες γιατι οπως γραφει και ο Γαλλος Ντεσαμπ στις περιηγησεις του το 1890 "οι τουρκοι μονο να γκρεμισουν μπορουσαν κι οχι να φτιαξουν"Το βιντεακι που ακολουθει ειναι τα σπιτια τους που ζουσαν το 1922 και τωρα τα αδειαζουν,τους μετοικιζουν διοτι η αρχαιολογικη τους υπηρεσια θα κανει ανασκαφες και θα αναδειξει ρωμαικα και βυζαντινα κτισματα και οι τουρκοι θα πουλανε ιστορια με αυτα στους αδαεις τουριστες.το βιντεακι,το συντομο,απο το παραθυρο του πούλμαν αδιαψευστος μαρτυρας ιστοριας,πολιτισμου,κουλτουρας και επιβεβαιωσης του υπο μορφην "μοτό" πονου των παππουδων μας "ειχαμεν,τσι ειχαμεν"......ιδου το πολιτιστικο υποβαθρο των γειτονων μας

ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΙ ΑΥΤΗ Η ΠΛΕΥΡΑ....

">

ο φακος δεν δειχνει παντα την αληθεια.η αληθεια μπορει να ειναι περισσοτερο θλιβερη απ οσο φαινεται.ουτε μπορει κανεις να απομονωσει ενα κοματι της και να το αναγαγει σε γενικευση.οι κατοικοι της μυτιληνης ,της σαμου,του αγιου παντελεημονα αχαρνων,ολοι μας, πληρωνουμε τους τουρκους δουλεμπορους που κερδοσκοπουν με τον πονο του προσφυγα και τον πετανε απεναντι,μιση ωρα δρομο.πετανε απεναντι την ευθυνη,τον πονο,την ελπιδα,το κυνηγι του ονειρου. Αλλαξαν οι καιροι.Καποτε οι δουλεμποροι ξεκινουσαν απο τα λιμανια της ολλανδιας,της βρετανιας,της Γαλλιας για τη μακρινη αφρικη κυνηγωντας ανθρωπινη πραμάτεια.Τωρα οι δουλοι ερχονται μονοι τους ,με τα χερια προτεταμενα ζητωντας τις αλυσιδες με αντάλλαγμα ενα κομματι ουρανο,μια ανασα ελυθεριας μακρια απο το βαρβαρο καθεστως της πατριδας τους.απεναντι ο Ελληνας ο απογονος του ξενιου Διος,που εχει την προσφυγια στο πετσι του,τη βιωσε,την πληρωσε.
ο Ελληνας με το φιλοτιμο,που ως λεξη και εννοια ειναι ακατανοητη για τις αλλες γλωσσες και κουλτουρες πουκοντευουν να τον φτασουν στα ορια του.Και τοτε θα ερθει ο ΟΗΕ και η Διεθνης Αμνηστια και ευκολα θα του ριξει το αναθεμα και την ταμπελα του ρατσιστη,του βαρβαρου ,του απανθρωπου. Ο ελληνας που δεν προβλεψε να δημιουργησει χωρους γιατι δεν φανταστηκε πως θα καταφθανουν 200 προσφυγες τη μερα στο καθε νησι,που δεν προνοησε να περιφρουρησει επαρκως τα θαλασσια συνορα του,ο έλληνας που δεν ......δεν....δεν ειναι ετσι τα πραγματα,δεν ειναι μονον ετσι.Πανω απ'ολα ποναμε γιαυτους τους ανθρωπους,δακρυζουμε κρυφα και φανερα,δεν βουλιαξαμε και πνιξαμε καραβιες με γυναικοπαιδα,δεν βγαινουμε στους δρομους το βραδυ να τους ξυλοκοπουμε κι οσα ανθρωποειδη το κανουν τα αποδοκιμαζουμε.Δεν επικροτουμε τον Μπερλουσκονι κι ουτε θα ανεχομαστε ως πολιτες παρομοιες με τις δικες του τακτικες .ειμαστε ελληνες,γεννησαμε τον ανθρωπισμο,και συνεχιζουμε σταγονα σταγονα με τον ιδρωτα μας να ποτιζουμε το δεντρο της δημοκρατιας σε καιρους ανυδρους

ΠΕΡΙ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ....

Καλοκαιρι.διαδρομη από μολυβο προς την πολη της μυτιληνης,καπου κοντα στο χωριο μιστεγνα. Στον κεντρικο δρομο τρεις ανθρωποι με φωσφωριζοντα γιλεκα και γαντια κρατανε μαυρες σακουλες σκουπιδιων και τι κανουν; Καθαριζουν τον κεντρικο δρομο ,δεξια και αριστερα από σκουπιδια,πλαστικα μπυκαλια, χαρτια. Για ένα μεγαλο μερος της διαδρομης βλεπω συγκεντρωμενες σακουλες μαυρες κατά μηκος του δρομου,κατι που σημαινει πως δουλευουν αρκετη ωρα συγκεντρωνοντας και συσκευαζοντας την ασκημια . Η εκπληξη για μας τους πρωτευουσιανους τεραστια και οι συνειρμοι αναποφευκτοι. Στο δρομο που οδηγει από εθνικη στον ωρωπο,μεσω Μαρκοπουλου ,δεξια και αριστερα τα πλαστικα μπουκαλια ,τα χαρτια και ο,τι άλλο μπορει να φανταστει κανεις σχηματιζουν μικρα λοφακια.Καθε χρονο τα ιδια , περιμενουμε τις βροχες του χειμωνα να τα μετατοπισει,να τα κρυψει προσωρινα ,ή ακομη χειροτερα περιμενουμε την επομενη φωτια να τα καθαρισει.Ετσι γινεται η ανακυκλωση στην αττικη,χρονια τωρα ,με τη φωτια.Στη μυτιληνη ακομη ,και στην τελευταια μικρη πλαζ υπαρχουν αποδυτηρια,ντουζιερες ,καδοι ανακυκλωσης για χαρτι,γυαλι χωριστα ,όπως επισης σε μερικες παραλιες χημικες τουαλετες(!) και προσβαση για ατομα με ειδικες αναγκες.ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.ΝΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΓΩΝΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑς ΜΟΥ ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΨΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕ ΠΛΗΓΩΣΕ.

ΑΝΑΖΗΤΗΣΤΕ τους ΕΝΟΧΟΥΣ

Οικόπεδα με φως, νερό, τηλέφωνο και... σουλτανικά φιρμάνια
Δεκάδες χιλιάδες στρέμματα δάσους της Πεντέλης έχουν καεί τα τελευταία 30 χρόνια, ενώ δεκάδες τόνοι τσιμέντου έχουν «πέσει» στο βουνό για την ανέγερση πολυτελών κατοικιών. Σε κάθε πυρκαγιά οι διεκδικητές των δασικών εκτάσεων βρίσκουν διάφορους τρόπους για να αξιοποιήσουν τις φερόμενες ως ιδιοκτησίες τους.

Στα αποκαΐδια των παλαιότερων πυρκαγιών θεμελιώθηκαν εξοχικές κατοικίες
Oικοδομικοί συνεταιρισμοί, η Ιερά Μονή Πεντέλης και άλλοι επίδοξοι ιδιοκτήτες του δάσους ύστερα από τις πυρκαγιές ετοιμάζουν τα... οικόπεδά τους. Δηλώνουν ιδιοκτήτες πάνω από 58.500 στρεμμάτων της Πεντέλης και μέσα από «παράθυρα» χτίζουν και τα σπίτια τους.
Ενδεικτικό είναι πως το 1995 εξαιρέθηκαν από την αναδάσωση 3.500 καμένα στρέμματα και το 2007 τα 9.400 στρέμματα που αποτέλεσαν τον απολογισμό της καταστροφικής τότε πυρκαγιάς, κινδύνεψαν να μην κηρυχθούν αναδασωτέα καθώς οι αρμόδιοι δεν είχαν κινήσει τη διαδικασία εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. «Η Μονή Πεντέλης ενέμετο την έκταση, καλή τη πίστει, από το 1570», αναφέρει μεταξύ άλλων μία από τις δικαστικές αποφάσεις, με την οποία δασική περιοχή «βαφτίζεται» οικοδομήσιμη. Πρόκειται για έκταση περίπου 7 στρεμμάτων στην περιοχή Πάτημα Βριλησσίων, που είχε πωληθεί από τη Μονή το 1972 και κάηκε στην πυρκαγιά του 2007. Οι νέοι ιδιοκτήτες μπόρεσαν στη συνέχεια να κατασκευάσουν βίλες στη συγκεκριμένη θέση.
Σε περισσότερα από 47.500
στρέμματα του βουνού δήλωνε κυριότητα η Μονή Πεντέλης, χρησιμοποιώντας έγγραφα όπως θεσπίσματα του σουλτάνου που χρονολογούνται από το 1829, συμφωνητικά επί εποχής επαρχιακών διευθυντών το 1836 ή ακόμη και χαρτιά του αρμόδιου συμβουλίου εκκλησιαστικών υποθέσεων του 1837. Κάποια μάλιστα καταστράφηκαν- όπως αναφέρουν- στη διάρκεια εχθροπραξιών!
Παράλληλα, με αντίστοιχα έγγραφα έχει προχωρήσει σε πωλήσεις δασικών εκτάσεων άνω των 11.000 στρεμμάτων εντός του Πεντελικού Όρους με βασικούς αγοραστές διάφορους οικοδομικούς συνεταιρισμούς. Δεν είναι τυχαίο πως στους διεκδικητές του δάσους εμφανίζονται 24 διαφορετικοί συνεταιρισμοί, από τους οποίους αρκετοί φέρονται ως αγοραστές εκτάσεων από τη Μονή Πεντέλης ήδη από τη δεκαετία του ΄70.
Έκτοτε, κάθε πυρκαγιά έδινε και μία νέα ευκαιρία για την οικοπεδοποίηση των ιδιοκτησιών τους. Έτσι, το 1995 μετά την εξαίρεση καμένων εκτάσεων από την αναδάσωση ο οικοδομικός συνεταιρισμός Αγίου Σπυρίδωνα κατόρθωσε να ανεγείρει κατοικίες στην έκταση των περισσοτέρων των 3.000 στρεμμάτων, που επί σειρά ετών διεκδικούσε.
Αντιστοίχως, ο οικοδομικός συνεταιρισμός αξιωματικών πέτυχε πριν από περίπου 10 χρόνια την ένταξη στο σχέδιο πόλης 800 στρεμμάτων στην περιοχή της Νέας Μάκρης, ενώ άλλος συνεταιρισμός ξεκίνησε την ίδια περίοδο στην περιοχή Λυκόρεμα την κατασκευή σπιτιών σε μέχρι πρότινος δασική έκταση 2.500 στρεμμάτων.
Στις περιοχές της Σταμάτας και του Διονύσου που τυλίχθηκαν στις φλόγες τα τελευταία 24ωρα, έχουν επίσης βλέψεις αρκετοί άλλοι συνεταιρισμοί. Σε τσιμέντο έχουν κατορθώσει ήδη να μετατρέψουν μέρος του δάσους οι συνεταιρισμοί «Νέα Αιολίς», που εμφανίζεται κάτοχος 2.713 στρεμμάτων στην περιοχή και «Εύξεινου Πόντου», με... ιδιοκτησία 490 στρεμμάτων στη θέση Πλάτωμα της κοινότητας Σταμάτας.
Η διευθέτηση των αιτημάτων για τους συνεταιρισμούς αυτούς και η δυνατότητα οικοπεδοποίησης των εκτάσεων έχει ανοίξει την όρεξη και στους υπόλοιπους διεκδικητές. Αποχαρακτηρισμό όλων των εκτάσεων από τον δασικό τους χαρακτήρα έχουν ζητήσει οι «μικροϊδιοκτήτες»- όπως δηλώνουν- στρεμμάτων εντός του βουνού, τα οποία απέκτησαν από τους κληρονόμους Ηλιόπουλου που έχει πουλήσει τα 25.000 από τα 51.380 στρέμματα τα οποία «κατείχε» στη βορειοδυτική πλευρά της Πεντέλης.
Νέοι ιδιοκτήτες
Μεταξύ των νέων ιδιοκτητών εμφανίζονται στην κοινότητα Διονύσου οι συνεταιρισμοί «Αναγέννηση» (με 270 στρέμματα) και «Νέων Μακεδονίας» (450 στρέμματα), στην κοινότητα Σταμάτας οι συνεταιρισμοί «Γενικού Νοσοκομείου» (100 στρέμματα) και «Δικηγόρων Πειραιώς» (365 στρέμματα) αλλά και στην κοινότητα Εκάλης ο συνεταιρισμός «Ιατρών» (370 στρέμματα).
Εκτός από τους συνεταιρισμούς υπάρχουν και άλλοι μεμονωμένοι διεκδικητές εκτάσεων στο δάσος. Ο οικισμός της Νέας Πεντέλης έχει μεν ενταχθεί εδώ και πολλές δεκαετίες στο σχέδιο πόλης, ωστόσο υπάρχουν περιοχές γύρω από αυτόν που παρ΄ ότι δασικές, οι ιδιοκτήτες τους επιδιώκουν να τις μετατρέψουν σε οικόπεδα και σπίτια.
Λάθη και παραλείψεις
Ενδεικτικό είναι πως ο πρόεδρος του Συνδέσμου Δήμων και Κοινοτήτων για την Προστασία και την Ανάπλαση του Πεντελικού και δήμαρχος Πεντέλης Δημήτρης Στεργίου έχει κατ΄ επανάληψη με υπομνήματά του επισημάνει την ανάγκη λήψης προληπτικών μέτρων για την προστασία του ορεινού όγκου της Πεντέλης. Στόχος- όπως λέειδεν είναι να κυνηγάνε τις φωτιές αφού ξεσπάσουν, ενώ μιλάει για λάθη και παραλείψεις που γίνονται στο στάδιο του αντιπυρικού σχεδιασμού.
Κάθε φωτιά και «παράθυρο» για τους οικοπεδοφάγους


▅Οι παραλείψεις του κράτους ανοίγουν τον δρόμο για οικοπεδοποίηση πολλών στρεμμάτων δασικών εκτάσεων
ΣΤΑ «ΠΑΡΑΘΥΡΑ» που υπάρχουν για την καταπάτηση των δασικών εκτάσεων της Πεντέλης αναφέρεται και ο κοινοτάρχης Βαρνάβα Γιώργος Κόλλιας. «Είναι παράξενο» δηλώνει όσον αφορά την εκδήλωση της προχθεσινής πυρκαγιάς, αφήνοντας να εννοηθεί πως δεν προκλήθηκε από τυχαίο γεγονός. Ωστόσο υποστηρίζει ότι δεν ήταν εμπρησμός από τους κατοίκους της περιοχής προκειμένου να στρώσουν τον δρόμο για την οικοπεδοποίηση του δάσους. «Εμείς στον Βαρνάβα δεν έχουμε άλλες παραγωγικές δυνάμεις παρά μόνο το φυσικό μας περιβάλλον. Οι επιτήδειοι μπορούν οπουδήποτε να χτίσουν, όπως έγινε στον Διόνυσο με την Ιπποκράτους Πολιτεία» υπογραμμίζει.
Αναφέρεται στην περίπτωση του οικοδομικού συνεταιρισμού Διεθνής Ιπποκράτειος Πολιτεία, ο οποίος το 1973 αγόρασε τμήμα του δασικού όγκου της Πεντέλης στην περιοχή της Αγίας Τριάδας. Το 1974 το κράτος αναγνωρίζει ως ιδιοκτησία του συνεταιρισμού την έκταση και το 1977 εκδίδεται Προεδρικό Διάταγμα που επιτρέπει τη ρυμοτόμησή της:
δημιουργούνται βάσει αυτού οικόπεδα ανά δύο στρέμματα... δάσους!
ΤΑ ΝΕΑ 24-08-09


ΚΑΙ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ;
Είναι απλό, να μην επιτρέψουμε να κτιστούν τα καμένα. να μην αφήσουμε να γινει τσιμεντο ό,τι ηταν δασος.με καθιστική διαμαρτυρία στο Συνταγμα, να βγούμε στους δρομους.εδω και τωρα να αλλαξει ο νομος:όχι άλλο τσιμεντο στην αττικη. Τα ιδια και τα ίδια ,όπως το 1981,το 1982,το 1993,το 1995,το 1998.Το 2004 γιατι δεν ειχαμε πυρκαγιες;Δεν φυσηξαν μελτεμια τοτε; Ελεος !Ας αποδείξουμε ότι δεν ειμαστε αμνημονες,αχρειοι(με τη Θουκυδιδειο εννοια,απολιτικοι) αλλα πολιτες που διεκδικουν ποιοτητα ζωης,οξυγονο για να μπορουν να αναπνεουν και να ονειρευονται