Δημοφιλείς αναρτήσεις

Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

ελενα ακριτα

ΤΡΙΤΗ ΒΡΑΔΥ … Στις 8 άρχισαν οι ειδήσεις, στις 8.

30 άρχισαν τα ανευρύσµατα. Τράπεζες που δεν συγχωνεύτηκαν ποτέ, ο Γιώργος µε τη Μέρκελ, οΣισέ µε τη φούστα, ο Καντάφι σε παραλήρηµα, η Λιβύη στην απόλυτη παράνοια, η Κερατέα εµπόλεµη ζώνη, η Νέα Ζηλανδία µε τον µεγάλο σεισµό κι ένας τηλεθεατής µε έµφραγµα! ∆εν αντέχεται αυτό το πράγµα! ∆εν αντέχεται, δεν αντιµετωπίζεται! Φτάνεις στο σηµείο να λες «ευχαριστώ Βαγγελίστρα µου, που αύριο Τετάρτη είναι γενική απεργία, να ησυχάσει το κεφάλι µου».

Ακουσα και τη δήλωση «η απεργία θα δώσει την οριστική απάντηση στην τρόικα και στο ∆ΝΤ!». Αχ, µικρέ, αθώε µου συνδικαλιστή! Αχ, αγάπη µου γλυκιά κι απονήρευτη… Νοµίζεις ότι θα ιδρώσει το αυτί του τεχνοκράτη επειδή θα βγούµε εµείς στους δρόµους; Αυτοί είναι βόδια, χαρά µου – και ζητώ ταπεινά συγγνώµη απ’ τα βόδια. Με το µπλοκάκι του µπακάλη σε περιµένουν στη γωνία. ∆εν έχει βερεσέδια εδώ, δεν έχει «γράφ’ τα». Θα τα σκάσεις κανονικά! Κι αυτά που έχεις, κι αυτά που δεν έχεις. Ασχετα που άλλος χρωστάει κι άλλος πληρώνει… ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗ ΜΕΡΚΕΛ στη συνάντηση µε τον δικό µας. Καλά, αυτό το φιλί που ανταλλάξανε ήταν µια µούρλια. Στον αέρα, στο πεταχτό, µόνο που δεν το φύσαγε ο ένας στον άλλον. ∆ιότι η σιχασιά, άµα θέλει να κρυφτεί, ηχαρά δεν την αφήνει. Κοίταζαν ο ένας τονάλλον, όπως κοιτάγαµε µικροί την πέτσαστο γάλα. Μπλιαχ! Η δε Ανγκελα µια ζωγραφιά. Με το σακάκι το στενό, το τσουρούτικο – µέχρι και το ύφασµα τσιγκουνεύεται η καρµίρω – µε το παντελονάκι το ηλίθιο, µες στο µαλλί το κολληµένο. (Ασχετο, αυτή έχει πάει ποτέ µε άντρα; Πολύ θα‘θελα να τον γνωρίσω!).

Και στο καπάκι, κάτι σκληροπυρηνικοί απ’ το πουθενά να λένε ότι η Ελλάδα πρέπει να γυρίσει στη δραχµή! Ποια δραχµή µανούλα µου; Εγώ τρόµαξα να µάθω τα ευρώ – κι ήµουν και δέκα χρόνια νεώτερη.Θυµάστε εκείνο το µηχανάκι, τον µετατροπέα που τον είχαµε σαν της µάνας µας το φυλαχτό; Για να πάρουµε ένα κιλό αγκινάρες, πέφταµε στα υψηλά µαθηµατικά!

Ασε που ήταν και µικροσκοπικά τα πληκτράκια και δεν τα τσάκωνες µε την πρώτη. Λίγο νά ‘φευγε το νυχάκι σε ένα µηδενικό, έβγαινε 1.382 ευρώ ηαγκινάρα! Φωτιά τα ζαρζαβατικά, τι να λέµε τώρα!

Κατά τα άλλα:

- Λεφτά υπάρχουν! Ετσι µας είπανε προεκλογικά… Λεφτά υπάρχουν! Με θαυµαστικό στο τέλος!

Εκτός αν µπερδέψανε τα σηµεία στίξεως. Αν αντί για θαυµαστικό, θέλανε να βάλουνε ερωτηµατικό και τους έφυγε το θαυµαστικό κατά λάθος.

Μήπως δεν ήταν «Λεφτά υπάρχουν!». Μήπως ήτανε «Λεφτά υπάρχουν;». Υπάρχουν;;; Πώς λέµε «υπάρχει µετά θάνατον ζωή;» Μήπως δεν ήτανδήλωση; Μήπως ήταν φιλοσοφικό ερώτηµα; Ρητορικό;

Ακαδηµαϊκό;

«ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ!». Μας το είπαν… Αλλά δεν µας διευκρίνισαν. Σε ευρώ ή σε δραχµές

τα νεα 27-2-11

Δεν υπάρχουν σχόλια: