Δημοφιλείς αναρτήσεις

Πέμπτη, 15 Μαΐου 2008

Αν η μισή καρδιά μου βρίσκεται, γιατρέ, εδώ πέρα

θρηνω για τα παιδια που βρισκονται θαμμενα κατω απο τα ερειπια του σχολειου,θρηνω για τις μανες που με κομμενη την ανασα , στεκονται κατω απο το βροχερο ουρανο ζητωντας μια ελπιδα για να συνεχιζουν να ζουν,καπου στη μακρινη κινα,αυτην την κινα που ανελεητα πολεμουσα για τα εγκληματα κατα της ελευθεριας του ανθρωπου που διεπραττε και διαπραττει. με αυτην την ιδια χωρα θρηνω βουβη στο δραμα των τελευταιων ημερων,γιατι ο πονος δεν εχει συνορα και σημαιες,δεν εχει πατριδα και ορια,δεν εχει χρωμα στο δερμα,ειναι μαυρος σαν την ψυχη τετοιες ωρες.κι αν ζουσε ο Ναζιμ χικμετ το ιδιο θα ξαναλεγε"η αλλη μιση καρδια μου στην ΄κινα βρισκεται..........

3 σχόλια:

ΔΑΝΑΗ είπε...

Συγχαρητήρια. Για την ευαισθησία. Έψαχνα κι εγώ τον ίδιο στίχο σήμερα και έφτασα στο δικό σας blog. Σμύρνη, όπως λέμε Νέα Σμύρνη;

ΔΣ είπε...

οχι,αρχικο του επιθετου μου και προσδιοριστικο της απωτερης ριζας μου.σε ευχαριστώ.

Αδάμ Αδαμόπουλος είπε...

Η προχειρότητα των κατασκευών που συνήθως συνοδεύει αυτή την ιδιότυπη κινέζικη οικονομική ανάπτυξη, βάλε και την αδιαφορία της κρατικής μηχανής για τη μάζα, οδήγησαν στο μέγεθος της καταστροφης. Τελικά η φυση εκδικείται; κάποιος κακός θεός;ή ο άνθρωπος αυτοκτονεί;